li

¶ Sexta diſtinctio.¶ De ſimplicitate.Iuenis quidam ſecularis de Moſella natusſi bene memini nomine Henricus matrem ſim ¶ ¶A. xxij.plicem verbis quidē mellitis ſed intentione venenata tali modorircūuenit. Aater inquit peto vt omnibus tuis bonis feudis ſcꝫ ⁊ allodijs ſolēnit̓ renūcies ⁊ me illa ſuſcipere ſinas vt ſic eoꝝ gr̄a vxorē ducer̄valeam hōeſtiorē Omnia mea tua ſūt ⁊ ego tibi hōeſtiꝰ ꝓuidebo Mat̉ īfilio ẜpētis aſtutias nō obſeruans petitiōibus eius annuit omniū ſuoꝝvſufructu reſignato immemor dicti ſapientis Nelius eſt vt rogēt te filijtui qͣꝫ te reſpicere in manibus illorum. Quid plura. Spōſa intro ducitur⁊ mater expellitur. Que cum egeret et qͦtidie plangeret ille obturauitaures ne gemitus matris audiret. Die quadam cuꝫ vxore in menſa ſe.oens ⁊ oſtium pulſantis vocem matrem intelligens ait. Ecce iterum dyabolus clamat ibi. Dixitqꝫ puero ſuo. Uade ⁊ pone pullum iſtum in ci-ſtam donec recedat. Quod cum factum fuiſſet ⁊ illa intromiſſa dū filioſupplicaſſet vt ſui miſe̓retur cuꝫ multo verborū turbine expulſa eſt. Tūcille ad puerum Refer inquit nobis pulluꝫ. Puer vero vt ciſtaꝫ aperuitnō in ſcutella pullū ſꝫ ſerpentē cōplicatū cōſpexit. Qui territꝰ rediēs quidviderit dn̄o renūciauit. Poſt quē miſſa ancilla dixit ſe ſimilia vidiſſe Illeſibi putās illudi ait cū indignatiōe Etiā ſi diabolus fuerit ego tollā euꝫEt ſurgēs de menſa mox vt ſe in ciſtā ad leuādā ſcutellā īclinauit ſerpēscollo eiꝰ inſiliēs vt vitiū duplicitatꝭ. ꝯgrue pūiret circa eiꝰ guttur ſe colligādo duplicauit. Cū ꝯmedente ꝯmedit ⁊ qͦtiēs ei ſubtrahebāt̉ cibariavel adhibebantur aliqua quibus depōi deberet inſtrumēta. Ita collumhominis ſtrinxit vt intumeſcente facie oculi de ſedibus ſuis mouerent̉¶ Douitius Nerito autem videtur mihi punitus per ſerpētē qꝛ ſicut dyabolus per ſerpenteꝫ Euam decepit. Ita per iſtū muliereꝫ ſimplicē circūuenit. ¶ Nonachus recte ſentis Nam tredecē āni ſunt elapſi plus minex qͦ iſta ꝯtigerunt Nam ductus eſt idem. Henrichus in carruca ꝑ pro-uintiā noſtram ad diuerſa ſanctoꝝ limina ⁊ viderunt eum multi. Quempredicta mater pene eiꝰ ꝯpatiēs materno affectu ſequebatur. Circa ea-dem tempora vitium duplicitatis et aſtutie a ſupradicto Philippo regiFrantie tali ordine depre-hriū terribiliter ē punituꝫ. ¶ Cap̄. xxiii.Abebat idem rex in ciuitate Pariſienſi prepoſitum qui cuiuſdaꝫſui conciuis vineam concupiſcens. Ut ſibi venderet illaꝫ importūe nimis iſtabat. Rn̄dēte ciue ſicut Haboth rn̄diſſe legit̉ Achabrg Iſral̓. viuit dn̄s qꝛ n̄ vēdā tibi patꝝ meoꝝ hereditatē eo ꝙ nulla adhͦ me ꝯpellat nc̄itas p̄poſitus mīas itulit ſꝫ nō ꝓfecit Cōtigit vt interim