iiſiuta
¶ De ſimplicitate¶Serta diſtinctiogi non dederis michi aliquid mō occidā te. Dutu dei canonicus qͥdaꝫiuuenis ⁊ fortis ſuperueniēs ſcotū dure ſatis abſtraxit. quē cū cedere vellet. morteqꝫ dignū iudicaret cōpeſcuit euꝫ vir mitiſſimꝰ dicēs. De turberis frater vide ne ledas eū. ī ioco eiꝫ fecit hoc. Nemini reddidit malū ꝓmalo qꝛ ſimplicitas colūbina regnabat ī illo. Et cū eſſet vt ſepe dictū eſtmire miſericordie feruebat tn̄ in zelo iuſtitie. ¶ Tēꝑe qͦdā obuiā habuitabbatiſſaꝫ ſāctaꝝ ꝟginū vndecimiliū. Precedebant illaꝫ clerici mātell̓griſeis monialiū circūamicti ſeq̄bātur domicelle ⁊ pediſſe q̄ ꝟboꝝ inutilium ſtrepitu aerē replentes. Decanū ꝟo inopes ſeq̄bātur elemoſinaꝫ abillo poſtulātes Accēſus ꝟo vir iuſtus zelo diſcipline cūctis audiētibꝰ ex-clamauit. O dn̄a abb̓iſſa magis deceret vrāꝫ ꝓfeſſionē. plꝰ vrāꝫ decoraret religionē vt vos ſicut me ſeq̄rēt̉ pauꝑes nō hyſtriōes. Et erubuit illavalde nihil p̄ſumēs tāto viro rn̄dere. ¶ Tātus ei inerat amor iuſtitie vtdie qͣdā cū neſcio quis ipſo audiēte loq̄retur de mala vita clericoꝝ qͣi exabrupto rn̄deret. vnū ē qͣliter viuāt. Ac ſi diceret. De radice mala nō poteſt ſurgere arbor bona. Vouerat n. paucos eē clericos qͥ canonice itraſ-ſent Ita vt nō eēt ſāguinite .i. a cognatꝭ. ītroducti vel chorite i per potētiam magnoꝝ intruſi ſiue ſymoniaci pecunia ſcilicꝫ vel obſeqͥis intromiſ-ſi ¶ Nouiciꝰ Hoc vitiū hijs tēporibꝰ valde regnat in clero. ¶ NochusUeꝝ ē maxīe in illis ecc̄ijs in qͥbꝰ p̄lati electione ſtipēdia porrigūt Ru-dolphꝰ eniꝫ epūs Leodiēſis ita in ſymonia gl̓abat̉ vt tꝑe qͦdam p̄bēdaeccleſie ſue cuiuſdā a ſe vēdita pecuniaꝫ ipſā ī gremio teneret ⁊ multis coraꝫ poſitis diceret. Ego valde eccleſiā Leodiēẜ ditaui ego redditꝰ illiusampliaui. Prebēdaꝫ .n. quā anteceſſores mei pro decē marcis vēdider̄tego ad quadragīta marcas ꝑduxi. Et qꝛ vir ſāctꝰ paucos conſiderauitcanōicos ſuos ſimpl̓r itrare paucos iudicauit ī eis ſimpl̓r viuere. ¶ Habebat ēt cū zelo iuſticie amorē ⁊ ſtudiū regularis diſciplie. Nā pꝰ eū vſqꝫad hec tēꝑa nō ſurrexit decanꝰ in illa eccleſia ſub qͦ tm̄ vigeret diſciplinaEtiam cum eſſet in etate occidia vſqꝫ ad diem mortis ſue non paciebat̉ſe aliquam ebdomadam diuini ſeruicij preterire. Sepe miſſam in conuē-tu celebrans alienis brachijs ne caderet ſuſtentabatur. Alleluya feſtiuisdiebus ſicut ceteri ad gradum ipſe cantauit Alijs exeuntibus de orato-rijs ip̄e raro niſi ad prādēdū exiuit et āte altare ſācte crucis reſidēs illichoram hore cōtinuauit. Publice penitentibus ita erat paratus vt freq̄nter cum illis in porticū ſedens cartulas legeret conſolationem impenderet orationum ſuffragia ſcribi faceret. Tante erat humilitatis vt cū omnium eſſet ſupremus tam etate qͣꝫ dignitate exceptis precipuis ſolemnitatibus ſemper pene locum chori nouiſſimum teneret. Ueſtimenta eiꝰ.q. i.