Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Pſtictio ſexta. De ſimplicitate.pepueris in aurē illi hec dicēs. Dic bone dabit̉ nob̓ aliqͦd ad cōedēduꝫ-Rn̄dente illo nihil habemus ſufficiēter enī vobis fuerat preꝑatuꝫ. ſꝫ dusmeus an̄ horā refectōis coqunā intrauit p̄parata etiaꝫ nobis reclamātibus pauꝑibus diuiſit. Tūc ego ſubridēs eudem puerū ad domuꝫ meāmiſi tm̄ eſt de cibarijs allatū vt omnibus ꝯuiuis noſtris ſufficeret. Diequadā coquinā eius intraſſē āſeres neſcio quot verſarētur ad ignēdixi in corde meo Terte procurat bn̄ familiā ſuaꝫ decanus iſte. Aſſis vero anſeribus ipſe intrauit eiſqꝫ exciſis per ſcutellas ordinatis viduis atqꝫ egentibus totaliter miſit. Sepe ei mittebantur anſeres pulli. tum exofficō decanie ex domo qꝛ multi venerabantur cognoſcenres eiuscaritatē et qꝛ multe fuerat pietatis quicquid ex eis ſiue fratribus ſiue aliis ſuis vicinis mittere voluit vt ſtatim comederēt viuū ſed occiſū trāſmiſit. Tante vt ſepe dixi circa pauperes cōpaſſiōis fuerat vt qn̄qꝫ faceretqd̓ ſecūdum humanum iudiciū minus rectū videbatur. Ciuis quidaꝫde Colonia ſicut mihi retulit quidā ex ſacerdotibus ſācti Andree vxorēꝓpriā minus diligēs ſepe illā affligebat ꝓpter qd̓ illa furata ē ei pecuniāin bona quātitate. Cui maritus crimē imponeret ipſa fortiter nega-ret timēs ab illo deprehēdi pecuniam ꝓiecit in cloacam. Poſtea dolēsfacto ad decanū venit furti qꝫ cauſā per cōfeſſionē aꝑuit ſatis puto vi-rum ſanctum illi ſuaſiſſe. vt pecuniā marito ꝓderet. ſꝫ illa qꝛ iuramētonegauerat facere audebat timēs ꝓpter hoc amplius affligi. Cui decanus rn̄dit. Si potero pecuniaꝫ habere ſine nota vis vt detur pauꝑibus:Dicēte illa. hoc omnimodis deſidero poſt aliquot dies decanus locutꝰ ēciui. Uis mihi licēciam dare vt purgari faciam cloacam tuam ſi aliqͥdmihi dn̄s ibi dederit inde tollam? Sciens ille eum virum ſanctum eſſe cogitans quia deus aliquid ei reuelaſſet licenciauit. Purgata eſt cloaca in-uenta eſt pecunia et infra dies paucos per manus hominis pauperibuserogata. Nouitius In hoc loco poſſet detractor figere dentem. Monachus. Cria vidētur hic excuſare a peccato. Primum quia pecuniaeadem ſicut mariti Ita et femine fuit. Secundum quia tamen perdita fuit quam propter confeſſionē prodere non licuit. Tertio quia pauperibuseam diſtribuit nouiſſime caricas que ad hoc inſtigauit. Solent enim ſaterdotes ſepe licēciare feminis vt maritis ſuis auaris immiſericor dibꝰrapiant largiātur. Fecit et aliud qd̓daꝫ qd̓ magis huic diſputabile fiit. nil haberet ad cōedēdū piſtrinū fratrū ītrauit eſſēt pāes ordinati a poſiti i tabula ad deportādū cuiꝰ eſſēt illi vel illi piſtorē īterrogauitExpeditꝰ a ſingulis a piſtore panes illoꝝ qͦs noue̓at diuites i domu-ſuā deportari iuſſit dicēs. Illi abūdāt ego nil habeo quod comedam