¶ Quinta diſtinctiode demonibusecce dyabolus affuit dicens. Preſto ſum. quid ergo dabis mihi ſi eā cuſtodiero; Et ille. Cōphinū plenū vuis tali ꝯditione vt ſiquis intrauerit ab eahora qua dies et nox ſeparant̉ vſqꝫ ad ortū diei neqꝫ ꝓpriā neqꝫ alienaꝫexcipiens ꝑſonam collū ei frangas. Quod cū dyabolus ꝓmiſiſſet ⁊ ſeruꝰſero quaſi de vinea ſecurus domū intraſſet ait illi cellerarius. Quare nones in vinea? Reſpondente illo ſociū meū ibi reliqui dyabolū notans. Celerarius putans qꝛ de ꝯſeruo ſuo diceret. Iratus ait. Uade cito qꝛ ſolusnō ſufficit ille. Iuit ſeruus et ſpeluncā que erat extra vineā cū ſocio aſcen-dens circa mediū noctis motū quaſi hominis inter vites tranſeuntis audiētes ait is quē p̄dicta pactio latebat Aliqͥs eſt in vinea Reſpōdit alterSede ego deſcendā et videbo. Deſcendit et vineā foris circuiens cū nulla hominis veſtigia in ſepe reperiſſet cuſtodē ſuū adeſſe cognouit. Maneſocio omnia aperiens cōphinū vuis refertū dyabolo pro precio dare volens iuxta vitem vnā fudit et diſcedens atqꝫ cum ſocio poſt paululum rediens nec vnū ibi granū repperit ¶ Douitius Satis de his ammiror. ſeddic queſo quomodo conuerti volentes impediant. ¶ Nonachus. Referētibi quod mihi ſanctimonialis quedam retulit coacta a ſua abbatiſſa.¶ Ca. xliiijUm eſſet eadem ſanctimonialis puella paruula in domo patrisſui dyabolus illi ſepius in diuerſis formis viſibiliter apparuit ⁊ tineraꝫ eius etatem diuerſis modis terruit ac contriſtauit. Que cūincurrere timuiſſet amentiaꝫ ad ordinem noſtrum conuerti propoſuit verbis voluntatem exprimens. Hocte quadaꝫ in ſpecie viri dyabolus illi apparens ꝯuerſionemqꝫ diſſuadens ait Eufemia. noli conuerti ſed accipe virum iuuenē pulerūqꝫ vt cū illo delicijs mundi fruaris. veſtes em̄ precioſeet cibaria delicata non deerunt tibi. Si aūt intraueris ordinem ſemꝑ erismiſera ⁊ pannoſa famem ſitim frigusqꝫ patieris nec vnqͣꝫ de cetero benetibi erit in hoc ſeculo. Ad quod illa reſpondit. Quid de me tunc erit ſi in illis delicijs quas tu mihi ꝓmittis mortua fuero. Ad quod verbū dyabo-lus nullum reſponſum dedit. ſed puellam rapiens et vſqꝫ ad feneſtram ſolarij in quo iatebat deportans precipitare eam conabat̉. Que cum ange-licam ſalutationeꝫ diceret inimicus eam dimiſit et ait. Ei ieris ad clauſtꝝſemper tibi aduerſabor. Ꝙ ſi in hac hora mulierem illam non inuocaſſesoccidiſſem te. Et hoc dicto valde virginem comprimens in canem maxi-mū tranſmutatus de feneſtra exiliuit et nuſqͣꝫ comparuit. Sicqꝫ ad inuo-cationeꝫ dei genitricis et virginis virgo liberata eſt. Quā infeſtꝰ ꝯuerſisſit dyabolꝰ et qͣꝫ multꝭ. qͣꝫqꝫ diuerẜ modis illos v̓exet et impediat ſeq̄ntia

ns per or