¶ de demonibus¶ Quinta diſtinctioet effigiem dn̄i Innocencij tunc pape cardinaliū et eccleſiaꝝ et in partibꝰIheroſolomitanis formam Sephadini ⁊ exercitus eius ſimiliter montesqͣumina caſtra vniuerſaqꝫ loca ꝑ que trāſierat tā ꝓprie in ſuis formis atꝫnominibꝰ expreſſit vt hi qui oculis corporeis illa viderant ꝙ ꝯtradicerenō inuenirent. Interim ruſticꝰ cū mercibꝰ ſuis de longobardia redijt ⁊ qꝛillū ibidē vidiſſet atqꝫ ꝑ eius cautelā latronū ꝑiculū euaſiſſet corā multisreſtificatꝰ eſt ¶ Nouitiꝰ. Audiui ꝙ qͥdaꝫ demones talis nature ſint vt bene a ſe obſeſſos torqueant ſꝫ eoſde criminaliter peccare nō ſinant ¶ Monachus. De hoc ſatis euidens audiuiſſe me recordor exemplū.¶ Ca. xxxviiiUuis quidā ſub typo elemoſine pauꝑibꝰ ꝯuiuiū fecit. Inter quoscū quidā obſeſſus eſſet et ceteris manducantibꝰ carnes ip̄e quidēori applicaret ſed eiſdem veſci nō poſſet. ex circūſtantibꝰ hoc vidētes dixerūt. Inique cur nō ſinis hominē manducare? Quibꝰ ille reſpōditNolo vt peccet eo ꝙ elemoſina iſta de rapina fit. Dicentibꝰ eis mentiris.quia his qui fecit eā bonus homo ē. Rn̄dit: nequaqͣꝫ mentior. Uitulꝰ iſtequi is pauꝑibꝰ diuiſus eſt in qͥnta generatione fuit ab illa vacca que ꝑ rapinā habebat̉. Et ſatis mirati ſūt qui aderant ¶ Nouitiꝰ Si demones qͥntā generationē iudicant rapinaꝫ puto qꝛ multū acriter in penis vindica-būt primā ¶ Monachꝰ. De hoc nō dubites. Recordare vacce illiꝰ ꝑ quāet qua punitꝰ eſt helyas miles ſicut dictū eſt in diſtꝭ. ij. ca. vij Reuocat mihietia ad memoriaꝫ vaccā hec verba obſeſſe mulieris illius in Driſeke cuiꝰſuꝑius mentionē feci cā. xxvi. Hec cū die quadā Iohannē burgrauiū deRineke vidiſſet ſicut mihi retulit qui audiuit multis preſentibꝰ cōtra eumclamauit dicens. Uitulū illū quē tali vidue abſtuliſti flāmis infernalibꝰ anobis liquatū guttatim mittemꝰ in oculos tuos et ꝑ om̄e corpꝰ ſtillabimꝰpinguedinē eius. Uinū vero qd̓ ſub bāno tuo in hac villa vendit̉ feruēsin os tuū fundemꝰ. Quibꝰ verbis miles territꝰ tabernā amouit et vitulūmulieri reſtituit. ¶ Nouitius. Satis mihi ꝓbatū iam fateor ꝙ demonesſint ꝙ multi ſint et ꝙ mali ſint. nūc ꝙ infeſti nobis ſint aliquid ſub exēplisaudire delectat ¶ Monachus. Ita infeſti ſunt hominibus vt inter amicosdiſcordias faciat et inimicos recōciliari nō ſinant. pro peccato et ꝓ pcc̄isſuis ꝑegrinari volentes retrahunt. ꝯuerti deſiderantes auertūt. cōuerſosmultis modis turbant et impediunt. Ecce exempla.¶ Ca. xxxix.No ciues Colonien̄ viri diuites et honeſti et ſpeciales ad inuiceꝫ