Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quinta diſtinctio de demonibusmonacho qͣꝫ a ꝯuerſo vt dyabolo preciperet quatinꝰ ſe eis in ſua formanaturali oſtenderet. Reſpondente abbate hoc mihi bonū videt̉ ſufficiat vobis hucuſqꝫ ei precepimus illis obſtinatius vt fieret inſiſtentibustandeꝫ victus ait. Precipio tibi in virtute xp̄i vt in tua naturali ſpecie nobis appareas. Reſpondente illo. non vultis carere niſi me videatis et ab-bate dicentę non. cepit mulier in oculis eoꝝ turgeſcere et ad inſtar turrisaſcendere. ita vt oculi eius ſcintillarent atqꝫ ad ſimilitudinem fornacis fumigarent. Quibus viſis territus ruit in extaſim monachꝰ factus eſt extraſeuſum ꝯuerſus. et niſi abbas qui eis ꝯſtantior erat dyabolo vt priſtināformā reſumeret ocius precepiſſet ſimilem mentis defectum incurriſſet. Siris verbis meis minus credis interroga illos adhuc vt opinor viuūt. viri religioſi ſunt. non tibi dicent niſi meram veritatem. Dyabolus vero p̄-cipienti obediens et ad priorem ſpeciem vultum femine reducens. ait ab-bati. Nunqͣꝫ tam ſtultum preceptum iuſſiſti. Pro certo ſcias quia ſi hodie xediuinis ꝯmunicaſſes myſterijs nullus veſtꝝ vlli hominū que hodie vobiſcū geſſiſſē diceret. Putas poſſit me homo videre et viuere. NequaqͣꝫHomines qui erāt inferius expectantes ſtrepitū ſuperius audientes aſcēderunt et ꝯuerſum monacho ſemimortuos reꝑientes aqua refocilla-uerunt et inter manus illos deportauerunt Tunc dyabolus dixit abbatiQuo iturus es modo Reſpondente abbate Eberbachum. Subiunxit illeEgo etiā ſueuerbaco fui et ſatis ibi trufaui. yronice nomini illudēs. Eratem̄ poſt illa tempora quo conuerſi ſe ordini oppoſuerant. Tam horrendꝰet tam venenatus eſt demonū aſpectus vt non ſolum ſanos infirmet. ſednonnunqͣꝫ etiā interficiat. Ca. xxxNo iuuenes ſeculares nondū milites ex quibus vnus erat dapifer abbatis Prumie qui mihi hec que dicturus ſū retulit. In qua-dam vigilia ſancti Iohannis baptiſte poſt ſolis occaſū circa riuulum qui monaſterium preterfluit in dextrarijs ſuis ſpaciabant̉. Uidentesex altera parte riuuli quaſi ſpeciē mulieris in veſte linea putantes qꝛ maleficia exerceret vt quibuſdā mos eſt in nocte illa. vt caperent aqua trāſi-erūt. Qui veſte leuata fugere videret̉ illi in equis volociſſimis inſequētes fugientē quā quaſi vmbrā ante ſe videbāt ꝯprehēdere valerētdeficientibꝰ equis vnꝰ dixit. Quid agimꝰ; Dyabolꝰ eſt em̄. Et ſignātes ſemonſtꝝ vltra videbat̉. Ab illa hora homines qͣꝫ iumēta multo tꝑeſanguerūt vix mortē euadentes Nouitiꝰ. iſta miror de dyabololega baſiliſcū ſolo viſu homines et aues et iumenta interficere. Nochꝰ