¶ Quinta diſtinctio De demonibus.demones qͣꝫ hōies malos Monachꝰ Quātū ad pn̄s tꝑs q̄ſtionis huiꝰſolucōm ſcire non poſſumꝰ. ſed certū habemꝰ ꝙ in fine mundi qn̄ ꝯpletusfuerit re ꝓboꝝ numerꝰ multo plures er̄t mali hōies qͣꝫ demones ¶ Nouiciꝰ. vnde hoc ꝓbat̉; ¶ Monachꝰ. Decima ꝑs angeloꝝ cecidit ex qͥbꝰ demones facti ſunt Teſte btō Gregorio. Tot aſcenſuri ſunt ex electis hominum qͦt ibi angeli remanſerunt Scd̓m hoc nouem ꝑtibꝰ numerꝰ hōiꝫ electoꝝ tranſcendet numeꝝ demonioꝝ Quis ergo dubitat qͥn inꝯꝑabiliterplures ſint homines mali qͣꝫ bōi Nec in hoc mali homines aliquā recipient conſolacōm ꝙ numero longe plures erunt demonibꝰ qꝛ tanta eſt illoꝝ naturalis potencia. tanta ꝯtracta malicia. tanta torq̄ndi induſtria vtvnꝰ multis milibꝰ hōim in penis adhibendis ſufficere poſſit Hec de multitudine malignoꝝ ſpirituū dicta ſunt Ꝙ aūt inꝯꝑabilit̓ mali fint ⁊ immiſericordes varijs tibi pandam exemplis.¶ Cap. lx.Emon qͦdam cū hominē a ſe obſeſſū horribiliter torq̄ret et diuerſis ꝑ os eiꝰ garriendo diuerſa rn̄deret dictū eſt ei a qͦdā ex circūſtātibꝰ Dic diabole ſi poſſes ad grām in qͣ fuiſti redire qͥd vellesꝓpter hoc laboris ſuſtinere; rn̄dit ille. Si hoc eēt in meo arbitrio Mallemcū vna anima decepta deſcendere in infernū qͣꝫ redire in celū. Mirantibōnibꝰ cur ita diceret iteꝝ hoc verbū rn̄dit. qͥd de hoc miramini. Tanta ēmalicia mea et tā obſtinatꝰ ſū in illa vt non poſſim aliqͥd velle boni. huicverbo alteriꝰ cuiuſdā demonis ſermo diſcordat.¶ Cap. xͣ.N eccleſia beati Petri in Tolonia cū femina q̄dā a demone obſeſſa miſerabiliter tormētaret̉ contigit vt alia obſeſſa ſuꝑueniret. mox vna ꝯtra alteram cepit inſurgere clamoribꝰ et ꝯtumelijs ſic ſe inuicē afficere vt om̄smiraremur. Demon demoni dicebat. miſer vt qͥd ꝯſenciendo lucifero ſicde gloria eterna ruimꝰ. Ad quod alter rn̄dit. qͣre feciſti? Cunqꝫ adhuc qͣſi penitudinis ꝟba ꝓferret Alter ſubiunxit. Tace. pm̄a iſta nimis eſt ſeraredire non poteris. vides qͣnta ſit in ill̓ obſtinacia. Idem ſp̄s malignꝰ dereditu ad gloriam ſicut ſuꝑior interrogatꝰ verbū ſermoni eius valde contrarium audiente me rn̄dit Si eſſet inquit columna ferrea et ignita raſoriis et calamis acutiſſimis armata a terra vſqꝫ ad celum erecta vſqꝫ ad diem̄ iudicij etiam ſi carnem haberem in qua pati poſſem me per illam trahere vellem nunc aſcendendo nunc deſcendendo dūmodo redire poſſemad gloriam in qua fui ¶ NouiS. Quid eſt ꝙ tam contraria ſenſerunt;