¶ Quinta diſtinctio De demonibusſtallū abbatis atqꝫ pͥoris intrare cū impetu ipſo aſpectu horribilē nimisqͥ cū in choꝝ pͥoris neqͥter reſpexiſſet ⁊ vidiſſet ſibi ingreſſū nō patere ꝓpter ip̄m eo ꝙ viam occupaſſet raptim ſe in choꝝ nouicioꝝ depoſuit ⁊ cuidam monacho ſeniori illic ſedenti ſe ꝯiunxit Iſte ſupͣdcō monacho qͥ de-monē iuxta ſe foue̓at diſſimil̓ in moribꝰ non erat. Bibulꝰ ſcꝫ acidioſus etlibenter murmurans Ecce iſta debent eſſe terrori monachis acidioſisNouiciꝰ Tam iſta qͣꝫ illa q̄ te in diſtinctōe ſuꝑiori de vicio acidie dixiſſerecolo. oēs qͥ in choro libenter dormiunt et inuiti pſallunt merito terreredebent ¶ Nonachꝰ Fepiꝰ demōes in formis minutiſſimis ꝑ choꝝ diſcurrere ſepiꝰ in diuerſis locis eoſdem ꝯtemplatus eſt terribiliter ſcintillare. ſēciens aſpectū illoꝝ ocul̓ eē nociuū nec ignorans neqͥciam illoꝝ die qͣdaꝫmiſſa dicta de ſpūſancto orabat dn̄ꝫ vt ſe ab hmōi viſionibꝰ liberaret. ſtatim affuit inimicꝰ in forma lucidiſſimi oculi habentis quantitatem pugniin quo quicqͥd erat viuere putabat̉. ac ſi diceret. modo diligenter conſiderame qꝛ de cetero non videbis mePoſtea tamen eum vidit ſed non tammanifeſte et tam ſepe vt pͥus. Factus abbas in loco ſancte Marie cū nobilis femina Aleydis nomine comitiſſa de Froizberch. tanqͣꝫ loci fundatrix inſepeliret̉ et adhuc corpus eius iaceret in feretro vidit demonem ipſum feretrum circūgirantem et quaſi aliqͥd ſui iuris ꝑdidiſſet ita omneseius angulos oculoꝝ indagine luſtrauit. Nondum eſt annus ꝙ pͥor nr̄dum poſt ſepulturam cuiuſdam cōuerſi noſtri ad horam canonicā choꝝintraret ⁊ neſcio qͥd de ſecularibꝰ foris tractaſſet diabolum tanqͣꝫ ducemvie ante illum ingredi conſpexit. Erat autem forma aſſumpti corporisadmodum ſubtilis ad inſtar nubis. deinde diebus paucis elapſis noctequadam infra matutinas in ſimili illum ſpecie coram iam dicto priore ſtare conſpexit ¶ Nouicius. qͥd eſt ꝙ perſonaꝫ huius venerandi abbatis cūſcriberes de infācia ſaluatoris. omelyas morales et pene oēs predictasviſiones ibi poneres Ita ꝑſonā eiꝰ celare ſtuduiſti. ¶ Nonachus. Ipſeex multa caritate ſecreta ſua mihi reuelans tunc temporis ne euꝫ ꝓderēꝓhibuit quod poſtea tamen importunitate mea victus conceſſit Sciebāenim perſone illius grauitatem poſſe non modicam ſcribendis p̄bere auctoritatem Cuiuſdam venerabilis magnarumqꝫ virtutum viri cuius tamnota fuit ſanctitas et taꝫ probata auctoritas vt nemo de illius dictis merito dubitare debeat nunc recordor qͦꝝ viſiones tam pn̄tibꝰ qͣꝫ futurispotuerunt eſſe exemplum terroris¶ Capitulum ſextum.M Hemmenro de ſacerdos qͥdā venerabilis ad conuerſionem venit nōien l