¶ Quinta diſtinctio De demonibusEgo tentabo ſi ſpes aliqͣ ſit de illo. vocanſqꝫ pͥncipē demonioꝝ fidele ſuūminiſteriū illi ad memoriā reuocans dixit diſcipline eiꝰ multū eē derogandū. ſeqꝫ a diſcipul̓ occidēdū niſi iuuenis reſtitueret̉ Cui diabolꝰ ꝯpaſſꝰ rn̄dit Craſtino ꝯſiliū ꝓpter te in tali loco celebrabo. tu eſto pn̄s et ſi aliquomō illū ꝑ ſm̄am obtinere poteris gratū habebo. qͥd plura; Ad imꝑiū pͥncipis ꝯſiliū malignanciū cogit̉ de violēcia in diſcipulū fcā a mgrō ꝯq̄rit̉ab aduerſario rn̄det̉ dn̄e inqͥt non illi feci iniuriā non violenciā igrō ſuoinobediens fuit legē circuli non cuſtoduit In hunc modū ill̓ ꝯtendētibꝰdiabolꝰ demonē quendā ſibi collateralē de ſm̄a int̓rogauit dicens. Oliueſemꝑ curial̓ fuiſti ꝯtra iuſticiā ꝑſonā non accipis ſolue q̄ſtionē huiꝰ litis.rn̄ dit ille Ego iuuenē reſtituendū eſſe iudico igrō ſuo. moxqꝫ ad aduerſariū ꝯuerſꝰ ait. Redde illū qꝛ nimis ei importunꝰ fuiſti Ceteris ſm̄e eiꝰ aſſēſū prebentibꝰ ad mandatū iudicis eadē hora ſcolaris ab inferis reducit̉ingrō ſuo reſtituit̉ ꝯſiliū ſoluit̉ ad diſcipulos reducta p̄dā mgr̄ letꝰ reuertit̉ Cuiꝰ vultꝰ ita erat macer et pallidꝰ color tā immutatꝰ vt hora eadē aſepulchro videret̉ r̄ſuſcitatꝰ. qͥ ſocijs apud inferos viſa recitās qͣꝫ deo ꝯtraria et execrabil̓ foret illa diſciplina magis exēplo qͣꝫ verbo on̄dit et aloco recedens in qͥdā ordinis nr̄i moͣſterio monachū ſe fecit ¶ Nouiciusre cordor nūc illoꝝ duoꝝ iuuenū videlicet qͥ apud toletū defūcti ſocij admonicōe conuerſꝰ eſt et alterius clerici cui viſa pena Lantgrauij conuerſionis cā fuit ſicut dictū eſt in diſtin. pͥma. ca. xxxiij. et cap. xxxiiij. ¶ Nona-chꝰ. Conrādus ſenex monachus noſter retulit mihi ſe ante conuerſionemnocte qͣdam in plenilunio demonſtrante ſibi quodam clerico nigromantico in diuerſis formis demones vidiſſe. vnde dubiū nō eſt qͥn ſint qͥ ſic abhominibus videri audiri et ſentiri poſſunt ¶ Nouicius. Licet ſatis mi-hi probatum ſit demones eſſe magis tamen delectarer de his teſtimoniareligioſorum qͣꝫ ſecularium audire. ¶ Monachus. Ꝙ demones ſintet multi ſint non dubijs ſed veriſſimis non ſecularium ſed clauſtraliumperſonarum tibi oſtendam exemplis. De quibus nihil omnino dubita-bis.¶ Cap. v.Ominus Hermannus nunc abbas loci ſancte Marie quanteſit vir religioſitatis quante ve grauitatis bene noſti. Iſte an-te conuerſionem eccleſie Bunnenſis erat canonicus vir nobilis et de alto ſanguine natus. Factus vero monachus in Hemenrode nō multo pꝰ cū emitteret̉ ꝯuentꝰ nr̄ de eodē clauſtro pͥmꝰ eiꝰ abbas efficit̉ et poſt paucos ānos ꝑ electōm ablatꝰ eidē in abbatē ꝓmotꝰ