¶ Quarta diſtinctio De tentacioneſemꝑ nitit̉ in vetitū ¶ Nonachꝰ. An̄qͣꝫ ſermo dei audiat̉ non ē tribulaciovel tē tacio ſed vbi ſignū belli p̄dicacōis tuba on̄dit tribulacionū pugnainſurgit. verba ſunt Origenis ſuꝑ locū illū Ex qͦ locutꝰ ſū Pharaoni afflitiſti populū tuū. qͣꝫ valida ſit qn̄qꝫ pugna tentacōis pꝰ ꝓhibicōm exēplūtibi ꝓponā militē quendā qͥ magis elegit mori qͣꝫ in tentacōe ſua ſuꝑari.¶ Cap. lxxvij.Iles qͥdā ſicut audiui a qͦdā viro religioſo multa ſcelera ꝯmiſerat Tandē ductꝰ pm̄a venit ad ſacerdotē de ꝯmiſſis fecit ꝯ-feſſionē ſatiſfactōm ſuſcepit ſed ſuſceptā ſeruare nō potuit. cūqꝫhoc ſepiꝰ actitaſſet die qͣdā dixit illi ſacerdos nihil ſic ꝓficimdic ergo mͥ Eſt ne aliqd̓ qd̓ ꝓ peccatis tuis poſſis cuſtodire. Rn̄dit illeEſt pomꝰ in poſſeſſione mea tali cuiꝰ frcūs tā amarꝰ et peſſimꝰ eſt vt nunqͣꝫ ex eo ꝯmedere poſſē Si videt̉ vod̓ bonū pm̄a mea ſit vt qͦaduſqꝫ viuāde eiſdem pomis non guſtē Sciens ſacerdos maxime pꝰ ꝓhibicōm excitāte carne vel diabolo ſiue vtroqꝫ ꝯſurgere tentacōm. rn̄dit. ꝓ ōnibꝰ peccatis tuis tibi iniungo vt nunqͣꝫ de frcū eiuſdē arboris ſcienter ꝯmedas.Abijt miles. pm̄am iniunctā quaſi ꝓ nihilo reputans Sic ſita erat ip̄a arbor vt q̄ciens curiā ſuā exiret vel intraret eandem arborē reſpicere poſſ-Reſpiciendo ſꝑ ꝓhibicōis recordabat̉ et recordando mox grauiſſime tetabat̉. Die qͣdam an̄ arborē eandem tranſiens et poma in ea ꝯſideransab eo qͥ primū hōiem ꝑ lignū ꝓhibitū tentauit et ꝓſtrauit tā valide tētatꝰ eſt vt ad arborem qͥdē veniret et ad pomū nunc manū extēdendo nūcextenſam retrahendo. totū pene diē ꝯtrarijs niſibꝰ ꝯtinuaret. Tandē adiuuante grā triūphans in tm̄ ꝯcupiſcencie reſtitit vt corde coanguſtatoſub arbore iacens ſp̄m exalaret ¶ Nouiciꝰ. Si tentacio Ade tā dura fuitnon miꝝ ſi cecidit ¶ Nonachꝰ. Grauiter cecidit tentacōi ꝯſenciendo qꝛ ſicut foris habuit cām impellentē ſic intꝰ grām adiuuātē Hec dicta ſint occaſione pomi ꝓpter quod eiecti ſunt de paradiſo prothoplaſti ¶ Nouicinon minus miror ꝙ Ęſau eſuriens propter lenticule decoctionem primogenita ſua perdidit coram deo. qͣꝫ ꝙ illi propter pomum inobedientes eiecti ſunt de paradiſo ¶ Monachus. non eſuriendo non lenticulam comedendo primogenituram ſuam perdidit. ſed per contemptum quo rem tāp̄cioſam tam indigno p̄cio incitante gula vendidit. nec nobis hoc debꝫeſſe terrori qui frequenter tali cibo veſcimur et ardenter ſumimus quiamagnum dei donum eſt quando viris delicatis poſtqͣꝫ conuerſi fuerintad criſtum incondita pulmentaria leguminum vertuntur in conuiuium.Audi de hoc verbum ſatis iocundum