¶ Quarta diſtinētio.¶ De textatione.tis humliter conſtanter ac manſuete reſpōdit Habeo ducentas oues intali grāgia in alijs ꝟo tot et tot. ſimilit̓ boues et equos dn̄s meus tollatex illis quātū voluerit. ꝯuerſū vero anime mee cōmiſſum ad tales vſusnō habebit. Ego auteꝫ nō de ouibus et bobus ſed de commiſſis ml̓hianimabus ſummo paſtori ī die iudicij rationem redditurus ſum. Et nōconceſſit ei. Reliquit et aliud liberalitatis ſue indicium contra auaricia-religioſorum vtile ſatis exemplum. ¶ Die quadam anteqͣꝫ amotus eſſet prefato modo sͣ dictus conuerſus ab adminiſtratione ſua prepoſitad vnā grangiaꝝ ſuarum venit in qua pullum equinū pulcrum ſatis vidit de quo iam dictum fratrem cuius eſſet vel vnde veniret interrogauitCui cū conuerſus reſponderet talis homo bonus et fidelis amicus noſter moriens eum nobis legauit. Uit prepoſitus. Utrū ex deuotione velex aliquo iure legauit eūʸ. Reſpōdit conuerſus. Ex deceſſu illius emerſitNam vxor eius eo ꝙ eſſet de familia noſtra iure curmedie illum obtulit.Tunc ille mouens caput. reſpondit pium verbum. Quia bonus homo aamicus noſter fidelis erat idcirco vxorem eius ſpoliaſti Redde ergo femine deſtitute equum quia rapina eſt aliena rapere vl̓ retinere. tuus em̄antea nō fuit. Quia idem prepoſitus vir prudens erat pro negocijs monaſterij egrediens ſecum iuuenes minus libenter ducebat nouerat enimhoc eis non expedire propter tentationes dyabolicas. Dic quādaꝫ cūvnū ex adoleſcentibꝰ ſecū adduxiſſer et ſimul equitantes neſcio quid velvnde conferrent obuiam habuerunt iuuenculam formoſam. quā cum exinduſtria equū ſuum retrahendo prepoſitus ſalut aſſet officioſiſſime ſtetitilla et inclinato capite reſalutauit eum. Cum paululū proceſſiſſent volēsprepoſitus tentare iuuenem ait. Puella iſta videbatur mihi multum formoſa fuiſſe. Cui cum ille diceret credite mihi domine et hoc ipſum viſumeſt mihi reſpondit prepoſitus. Unū tm̄ deformat eam ſcꝫ ꝙ monocula eReſpondit iuuenis Tere dn̄e vtrunqꝫ oculum habet. ego enim ſatis diligenter conſideraui eam. Tūc motus prepoſitus ait. Et ego conſiderabo dorſum tuū Tante debueras eſſe ſimplicitatis vt vtrum eſſet mas vl̓femina ſcire non poſſes. Reuerſus vero ad monaſterium dixit ſenioribꝰ.Uos domini quandoqꝫ arguitis me ꝙ mecū nō educam minores et exponens eis cauſam predictū iuuenem durius arguit atqꝫ caſtigauit. Tate enim erat litterature vt tempore quodam pro negocio ordinis ſui Cyſterciū ꝑgens in capitulo generali face̓t ſermonē. Hec mͥ retulit quidā exſenioribꝰ domus illiꝰ ¶ Douiciꝰ. Cōtingit frequent̓ vt potētes viri pecunias ſiue poſſeſſiones titl̓o minꝰ iuſto a ſuis ſubditis obtineant et ex eisdomus religioſas edificēt. licet ne religioſis reciꝑe hmōi elemoſynas ſci-