¶ Quarta diſtinctio. ¶ De tentationeAccurrens tn̄ funem incidit et adhuc palpitantē et pene ſtrangulatū depoſuit atqꝫ refocillauit. Ab illo tꝑe nunqͣꝫ ſenſū priſtinū recuperare potuit. Adhuc dr̄ viuere. nec eſt ei cure quid vl̓ qn̄ cōmedat ſiue qͣꝫdiu dormiat. Sic qn̄qꝫ de indiſcreto feruore naſcit̉ viciū acidie. ¶ Douiciꝰ. Dictuꝫeſt ſuperius de acidia ſiue triſticia etiam naſci puſillanimitatē. hec non videt̉ mihi eſſe viciū ¶ Nōchus. Arbor mala nō poteſt facere fructum bonū Licet puſillanimitas ceteris filiabus acidie ſiue triſticie minor videatur eſſe malicia. ſatis tn̄ tentatio illius eſt periculoſa. Ip̄a ꝯuerti volētesad bonā vitā ſepe auertit ꝯuerſos ne proficiāt impedit. ¶ Nouiciꝰ DaBbas quidam nigri ordinis mōexemmonachus ī ordine nr̄o narrauit ¶ Cap. xlvij.pluꝫ.mihi ꝙ magiſter quidā Pariſienſis ad ordinem nr̄m venire deſiderans ſilentiū primi anni ex quadā puſillanimitate mētis ita timuit vtor dinē nigroꝝ intraret. ibiqꝫ probationis annū ꝯpleret. Qui mox vt factus eſt moͣchus dixit ad ꝯuentū. Grās ago vobis dn̄i mei de bn̄ficijsmihi a vobis exhibitis qꝛ ad qd̓ veni hoc apud vos expleui modo cuꝫlicentia vr̄a migro ad ordinē ciſtercienſem. Non enim veni vt vobiſcummanerē ſꝫ vt inter vos tentationes quas timui mihi temperarem. Ueni-ensqꝫ ad quandā domū ordinis nr̄i non vt nouicius ꝓbationeꝫ intraEcordor nunc cuiuſdamuit ſed habitūviri valde literatia cuius ¶ Cap. xlvij.tm̄ mutauit.dam nobilis eccleſie prelati. Huic cū nuꝑ dicerē quare non venitis. vt quid tandiu expectatis Rn̄dit mihi Nō audeo intrare in tentationem. diſtrictionem ordinis tentationem appellans. Ex ml̓to enim tꝑe voluntatē habuit veniēdi ad ordinē. ſed quadaꝫ puſillanimitate impeditꝰ ivſqꝫ huc. Huic congruit illud Sal̓onis. Qui obſeruat ventū nunqͣꝫ ſemi-nat. ventus eſt tentatio. ſeminatio ꝯuerſio. Qui nimis timet ī ordine tentari vix poterit ad ordinem ꝯuerti. Noui plures in ſeculo tam clericorūqͣꝫ laicoꝝ qui a multo tꝑe votū fecerūt nec tamen audent ꝯuerti timoretentationū Semꝑ ante oculos habent tentationes ſed nō conſiderantmultimodas que in ordine ſūt conſolationes. Ecce exemplumEtulit mihi Daniel abbas ſconauie militē quendā honeſtum et n ¶ Capitulum. xlviijmilicia nominatū in campo factū fuiſſe monachū Hic cuꝫ aliumquendā militē eque in armis ſtrennuū in ſeculo amicum habuiſſet et diequadā ad ꝯuerſionē euꝫ hortatꝰ fuiſſet Rn̄dit ille magne puſillanimitatis verbū. Uere amice ego forte venirem ad ordineꝫ ſi nō eſſet vnā resquā timeo. Interrogante moͣcho quenam eſſet res illa. Rn̄dit miles. verk 1