¶ Quarta diſtinctio ¶ De tentacione¶ Capxxvj.Qno p̄terito in monaſterio quodā ordinis noſtri iuxta Friſiāqd̓ Ieſſe d̓r due ꝑuule puelle ad lrās poſite fuerunt. q̄ cū magno feruore diſcentes ſatis inter ſe ꝯtenderunt vt vna alteri inſtudio et ſciencia ſuperior haberet̉ Interim contigit vnā infir-mari. q̄ ꝯparis ſui ꝓfectui inuidens ſatis cepit tentari timens ꝙ interimmulta diſcere poſſet. vocanſqꝫ pͥoriſſā cepit illi ſupplicare dicēs bona dn̄aqn̄ venerit ad me mr̄ mea ego reqͥram ab ea ſex denarios qͦs vobis da-bo vt nō patiamini diſcere ſororē meā donec ꝯualuero Timeo em̄ ne p̄-cellat me Ad quod verbū ſubriſit pͥoriſſa. puelle feruorē ſatis admirans¶ Douicius. Dic obſecro que eſt medicina ꝯtra inuidiam ¶ MonachusObſequia caritatis.¶ Capitulum. xxvi.Agiſter Rudolphꝰ ſcolaſticꝰ Tolonien̄ quē ego bn̄ noui et frequenter audiui. diſcipulos ſuos inſtituens exemplū ꝯtra inui-dos docuit dicens Frater aliqͥs q̄ndam ex fratribꝰ ſuis ita exoſū habuit vt ſine cordis ſui cruciatū illū reſpicere non poſſetQuod ille ſenciens et vulnꝰ cordis eiꝰ ſanare cupiens frēm tam ꝑiculoſetentatū ymo in ipſa tentacōe omnino ſuꝑatū obſequijs caritatis ad ſuūamorem qͣntuꝫ potuit inclinauit Capitale eiꝰ vertit et mollificauit veſtesexcuſſit. calciamenta circa lectum ꝯpoſuit et qͥcquid ad illius ꝯmodū eſſenouerat inquantū licuit et potuit exhibuit Sic ille inuidus obſequijs eiusdeuictus et ad cor reductꝰ ꝯceptū inuidie venenū expuit et quem priꝰ oculo equo reſpicere non potuit plus poſtea ceteris dilexit Hec de vicio inuidie ꝓ exēplo dicta ſint Hoc viciū qꝛ ceteris deo qͥ caritas eſt plus videt̉eſſe contrarium Idcirco ab omni homine magis ceteris vicijs ē vitādū¶ Cap. xxvij.Uarto loco ponitur acidia que viris religioſis ſolet eſſe ſatisimportuna ¶ Nouicius Quia nomen huius vicij aliquantulūbarbare ſonat quid ſit acidiā vel vnde dicatur ſcire deſidero ¶Nonachus Ac idia eſt ex confuſione mentis nata triſticia ſiuetedium et amaritudo animi immoderata quā iocund̓itas ſpiritalis extinguitur et qͦdam deſperacōis p̄cipicio mensⁿ in ſemetipſa ſubuertit̉. dicit̉autem acid̓iā qͣſi acidā eo ꝙ opera ſpiritualia nobis acidā reddat et in