¶ Quarta diſtinctio ¶ De tentacione.vltro reddiderunt in ciuitatibꝰ eiſdem eſſe permiſit. ſub bona tn̄ cuſtodiaDiebus aliqͦt elapſis cū requiſiſſet a ſuis qūo ſe haberent Chriſtiani. reſponderunt illi. Dn̄e non aliter viuunt qͣꝫ pecora ludis tm̄ gule ⁊ illeceb̓sſeruientes. Tūc iratus iuſſit eos de ciuitatibus expelli ¶ Pouiciꝰ Prochdolor. quod abhorret iudeus et quod execratur paganus hoc quaſi ꝓlege habet Chriſtianus ¶ Nonachus Hec de tētacione ſuꝑbie ſint dcānunc ad iram accedamus.¶ Cap. xvi.Ra ē irrōnabilis ꝑturbacio mentis. vel eſt ẜm aliā deſcripcōm ſtrictꝰ ꝯcitati animi furor. vlciſcendi libidine feruens. de ira naſcūtur rixe. timor mētis contūelie clamor indignacio blaſphēie Ira in corde latet in verba ꝓrūpit iniurias exercet. vn̄ Salomō in ꝓuerbijs. vir iracundꝰ ꝓuocat rixas et qͥ ad indignandū facilis ē erit ad peccandū ꝓcliuior Itē eccleſiaſticꝰ Ira et furor vtꝝqꝫ execrabile eſt. Et in epl̓a ſua Iacobꝰ apl̓s. vbi zelꝰet ꝯtencio ibi inconſtancia et omne opus prauū.¶ Cap. xvij.Uo ſerui ex familia nrā verbis int̓ ſe ꝯtenderūt Ex quibꝰ vnꝰita ē ira inflāmatꝰ. vt qͣſi in furorem verſꝰ alteꝝ minus talia ſuſpicantē extra monaſteriū ei occurrens occideret. valida erathuiꝰ tentacio Ecce qͣꝫ modica ſcintilla in magnum ignē ꝓfecitScintilla ira. ignis ſequens homicidiū Noui aliqͦs ita ꝓpter verbulū vnūtētatos. vt apoſtaſiā incurrerēt. Hos reuera tetigerat ſexta plagas gipti ſcꝫ veſice bulliētes .i. ir a cū infama. Apoſtatare inſanire ē. Naturale eſtiraſci. ſꝫ cū motꝰ idē immoderatꝰ eſt ꝓ vicio reputat̉ ¶ Pouiciꝰ. vellē aliqͣnunc audire exempla de viris religioſis q̄ nobis iram temꝑarent et adpaciencie virtutem amplius accenderent. Nam apud ſeculares iraſci etindignari quaſi pro nihilo habetur et niſi prouocati ſe vlciſcantur a cete-ris deſpiciunt̉ ¶ Nonachus. vis audire exempla per que cognoſces qͣꝫſit periculoſum deoqꝫ contrarium ſubiectis iraſci. et indignari ſuis prelatis eciam ab illis prouocatus ¶ Nouicius. volo ¶ Nonachꝰ. dicā tibi ſicut ab ore eius audiui cui contigit.¶ Cap. xviijRior quidam ordinis noſtri vir bonus et diſciplinatus ab abbate ſuo pluſqͣꝫ neceſſe eſſet et qͣꝫ meruiſſet exacerbatus eſt et h̓ſepius. De qua re ſatis tentatus non tam equanimiter illius