Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quarta diſtinctio De tentacioneita cepit equus eiꝰ hinnire laſciuire et in ſaltꝰ ſe dare vt regi in eqͦ ſatisſueto ſedenti nullo niſu poſſet ꝓpinqͣre Nouiciꝰ. qͦd tunc poſſet tantꝰ pͥnceps cogitaſſe. Monachꝰ Puto illū non modice fuiſſe ſcandaliſatū.ſimile ei in eqͦ eodē ꝯtigit mecū et ego ſcandaliſatꝰ fui in eo ꝓpt̓ equū Recedens vero a rege multa erubeſcencia equo illo effreni vti noluit decetero Abbas iſte erat ſenex ſimplex ſatiſqꝫ humilis ac diſciplinatꝰ licꝫin hac eqͥtatura minꝰ fuiſſet. circūſpectꝰ Nouiciꝰ. qd̓ iuſte in religioſis ſecularibꝰ diſplicet deo placere non p̄t Nonachꝰ. veꝝ dicis qꝛ deo debemꝰ ꝯſciām hōibꝰ famā Omnibꝰ xp̄ianis d̓r a xp̄o Diſcite a me qꝛ mitisſū et humil̓ corde. vt em̄ taceā de ſcādalo ſeculariū in ſuꝑbia religioſoꝝ iudei et pagani ſuꝑbiā vel ſigna ſuꝑbie vident in xp̄ianis religionemxp̄ianā horrent et blaſphēat̉ nomē xp̄i eos. de hoc tibi verba cꝰ ſ araceni referā mēoria valde digniſſima CAxpRater wilhelmꝰ aliqn̄ camerariꝰ nr̄ an̄ ꝯuerſionē canonicꝰ fuerat apud traiectū inferiꝰ Hic tꝑe adoleſcencie ſue ſignatꝰ cruce grā dn̄ici ſepulchri tranſfretauit Anteqͣꝫ nauis in erat por achoris attigiſſet ignē faculaꝝ an̄ ortū aurore circa ciuita- in diuerſis locis ipſe qͣꝫ ceteri viderunt. Qui int̓rogaſſent nautascām ignis rn̄derunt. Tꝑs ē eſtiuū et ciues ꝓpt̓ calorē tentoria ſua ob re-frigeriū circa ciuitatē metati ſunt Hoc ita putantes in portū Achōisdeuenerunt et tunc pͥmū qꝛ ſaraceni obtinuiſſent ciuitatē cognouerūt. Eo tꝑe peccatis noſtris exigentibꝰ data fuerat t̓ra ſcā in manꝰ Salatiniregis ſirie regnante Frederico romanoꝝ imꝑatore Poradinꝰ āt filiꝰ Salatini vir naturalit̓ piꝰ et beneficꝰ tunc erat in ciuitate. nauim xp̄iano in portu vidiſſet et aduentꝰ eiꝰ eo eēt ſola lateret. miſertꝰ xp̄ianoꝝ q̄ndā nobilē paganū in lingua gallica ſatis expeditū ad nauē cuꝫgalea miſit quē ne timerent mandauit. vſqꝫ ad illā horā fuerant ſuſpenſo poſiti ignorātes vtꝝ eēnt occidendi vel capiendi Interī nobil̓ qͥdā xp̄-anꝰ de Alemania oriūdꝰ in extremis laborās ōnia ſua arma valde decitia t̓bꝰ dextrarijs eūdē paganū Noradino miſit vita fratꝝ illi ſupplicans Ego inqͥt t̓bꝰ ānis vouerā xp̄o in his armis ſeruire ſꝫ vt video eſt eiꝰ voluntas. deſtinati ſunt et nūcij xp̄iani ex qͥbꝰ vnꝰ erat fr̄ wilhe-mꝰ ꝓpt̓ ſciām lingue gallice munera pͥncipi pn̄tarent. Noradinꝰ vero vtvidit xenia tranſmiſſa multa deuocōe ſuſcepit et ſingula .i. loricam cli-peum galeam. gladium necnon et dextrarios deoſculans quia per ſemꝫipſum viſitare vellet infirmum remandauit Interiꝫ milite mortuo et caute appenſo lapide eiecto ac eciam demerſo alioqꝫ milite egroto etiam