¶ Quarta diſtinctio. ¶ De tentacioneofficinā hūilitatis in forma hōeſti hoſpitis intrauit. et vbi eēt abb̓s claravoce reqͥfiuit Ad. quē cū vir ſāctꝰ oculos leuaſſet. demō clamauit Vachqͣlis abbas; Terte magis deceret illiꝰ hōeſtatē hoſpitibꝰ occurrere. qͣꝫ adconfuſionē fratꝝ ſuoꝝ in calceis inungendis occupari. Statim vir ſāctꝭꝰꝑ ſanctū ſp̄m illū intelligens ſp̄m eſſe immundū. rurſū ad opꝰ humilitatisoculos reflexit et ſp̄s ille ventoſus in aerē reſolutꝰ nuſqͣꝫ comparuit ¶ Nouicius. Si viri iuſti in oꝑibꝰ deſpectis timent elacionē. vel quod minꝰ eſtnotari ab illa multū nobis cauendum eſt de vana gloria qn̄ oꝑa exercemꝰ ſācta et honeſta ¶ Nonachus. qͥd appellas oꝑa ſancta et honeſta: (Nouiciꝰ. Orare. cantare. p̄dicare. hijſqꝫ ſimilia ¶ Nonachꝰ. nobis qͥ iuſtinondū ſumus vt dicis plurimū cauendū eſt de inani gloria quia orātesfrequent̓ eciā nolentes extollit ipſa lacrimaꝝ gracia et deuotio cordis.cantantes ſiue pſallentes dulcedo vel ſonoritas vocis. p̄dicantes ſepe tētat et inflat ſciencia eloquencia. et ſublimitas ſermonis Alij qd̓ omninoſtulticie deputandū eſt. cū non habeant grām orandi vel vocē cantandiſiue ſcienciā facundiāqꝫ predicandi. qͣſi de habitis gloriantur Qd̓ eciammaioris demencie eſt. qͥdam ad hoc tm̄ orant cantant p̄dicant. vt laudēhumanā atqꝫ tꝑale emolumentum ex eis conſequantur De talibus ſaluator dicit in euangelio Mathei ſexto. Amen dico vobis receperunt mer-cedē. ſuā .i. hoc quod queſierunt. landē ſcꝫ hōim et lucrū Ita iam dictis operibꝰ ſanctis quoſdā tantū ſuꝑbia ad meritū tangit. alioſqꝫ ꝑ delectationē angit plurimos vt ypoeritas ꝑ conſenſū et deſiderium victos fortit̉premit. vis nunc aliqua de talibus audire exempla. ¶ Nouicius Hoc dudū deſideraui ¶ Nonachus. de excellēcia orōis habes exemplum in ſecūda diſtinctione. capitulo viceſimoſecundo. vbi diabolus ad monachi la-crimas reſpexit cum eum gracia eadem extuliſſet Quantum ſit periculuꝫin vocis extollencia exempla te inſtruent ſubſequēcia De monacho mōtis caſſini qͥ in vigilia paſche bn̄dicto cereo tranſlatus eſt¶ Cap. viij.Icut didici nō ex lectōe ſed ex cuiuſdā magni tā vita qͣꝫ doctrina viri relacione monachus quidam erat in monte caſſino vocem habens ſuauiſſimam Hic cum in vigilia paſche in veſte leuitica cereum benediceret et voce dulciſſima dulciſſimam eiuſ-oēm benedictionis melodyam reſonaret et vox eius in auribus omniumtanqͣꝫ muſica in conuiuio vini benedicto cereo aliorſū tranſlatus nuſquaꝫcōparuit. Et neſcitur vſqꝫ in hodiernum diem a quo ſit traſlatus. vel inquem locum depoſitus. ¶ Nouicius. Quid ſi illum tranſtulit angelus