Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quarta diſtinctio De tentacionealteꝝ foris in oꝑis oſtenſione Primū ꝓprie dicit̉ ſuꝑbia alteꝝ iactanciavel inanis gloria Suꝑbie ꝓpagines et vires ſunt inobediencia inconſtācia. ypocriẜ. ꝯtencōes. tinacia. diſcordia. nouitatū p̄ſumpcōes. Quātū viciū ſuꝑbie caro mundꝰ et diabolꝰ non ſolū ſeculares ſed et perſonasclauſtrales tentent ſequencia declarabūt Can. iiii.Q Hēmenrode conuerſus qͥdā fuit natione Tolonienẜ nomine Liffardꝰvir ſatis humilis ac manſuetus huiꝰ erat officij ſues monaſterij cuſto direCirca finē vite eiꝰ ſicut mihi retulit dn̄s Hermannꝰ tunc abbas illiꝰ taliordine tentatus eſt a ſpiritu ſuꝑbie eſſet ſenex et diu porcos pauiſſettalia cepit in cogitacōibꝰ ſuis tractare. qͥd eſt qd̓ ago? Homo ſū bene natus ſed ꝓpter hoc vile officium ōnibꝰ amicis meis deſpectꝰ Non ero diu-ciꝰ in hoc loco ſubulcꝰ ad illoꝝ confuſionē Ex mihi non ꝑcit̉ recedā hinc cum fixū teneret in animo mane recederet de monaſterio tentacōesdiutiꝰ non valens ſuſtinere nocte eadē in lecto ſuo ſederet et vigilaretꝑſona quedā reuerenda illi apparuit et vt ſe ſeq̄ret̉ manu ſignauit. mox ille ſurgens calciamenta induit. et p̄cedentē ſecutꝰ ad oſtiū dormitorij ve-nit. celitꝰ patefacto ſimul ad ianuā acceſſerunt eccleſie quā eadē potencia ꝯſiderans aꝑtā ſimul ingreſſi ſunt Ita ei ſignis erat importunꝰ vtpoſſet non ſeqͥ p̄cedentē Cūqꝫ duceret̉ mediū choꝝ conuerſoꝝ et corāaltari ſancti Iohannis baptiſte tranſiens ꝓfūde inclinaret et ordinate.inclinauit et ille dicens. bene feciſti ſic ꝓfunde inclinando. venienteſqꝫ admeridionale oſtiū eccleſie. quod itur in clauſtrū viderunt illud oſtiū ſil̓it̓aꝑtū qd̓ ducit ad cymiteriū. vniuerſa hec oſtia noctibꝰ eciam clauibꝰ fir-mant̉ His viſis fr̄ Liffardꝰ miratus eſt valde. nec tn̄ auſꝰ fuit illū interrogare. tu qͥs es vel me ducis Ingreſſis eis cymiteriū. ſtatim aꝑta ſuntſepulchra ōnia mortuoꝝ. et ꝯuerſū duxiſſet ad hominē recent̓ ſepultūdicebat illi. vides hunc hōiem; Tito talis eris. vis ire? Quem adhucducere vellet ad alia corꝑa putridā multūqꝫ fetencia cepit ꝯuerſꝰ reniti⁊clamare. ꝑce mihi dn̄e ꝑce. non em̄ illa poſſū videre Cui ductor rn̄dit Sinon potes hoc qd̓ cito eris videre. vt qͥd ꝓpter modicā ſuꝑbiam vis deportu ſalutis recedere? Si ergo vis vt ꝑca tibi. ꝓmitte. recedasab hoc loco Et ꝓmiſit ei. quē reduce̓t. mox clauſa ſunt ſepulchra. clauſaſunt eos oſtia ſingula Et tranſiret an̄ altare conuerſoꝝ . ibiqꝫ incli-naret. denuo de hoc ꝯmendauit. ſatis on̄dens deo placeret inclinacio ꝓfundā Ingreſſis eis dormitoriū. ſtatī pꝰ eos clauſū eſt oſtiū. mox vero vt conuerſus in ſuū lectū ſe reclinauit. ꝑſona ducentis diſꝑuit. ab illah a