¶ Cercia diſtinctio ¶ De confeſſioneiā dicti Conradi corꝑe ſatis a ſe remoti corā ſe ſtare. et coronā aureā incapite geſtare. vidit et cogitacōes cordis eiꝰ atqꝫ orōes. in qͥbꝰ tunc verſabat̉ in vilario Finita miſſa. ſecrete locutꝰ eſt waltero dicens Cū vide-ritis nōnū Conrādū nouiciū vilarienſē. dicite ei vt caueat ſibi. qꝛ hmōi titacōes paciet̉ hoc anno Tales em̄ cogitacōes taleſqꝫ orōes iam habuitin miſſa. et ſciatis qꝛ magna ꝑſona erit in ordine Pꝰ ea cū idem Valtervidiſſet nouiciū. cepit ꝑ ambages illū interrogare. qͥd infra miſſas ſolerꝫorare. qͥd ve cogitare. Rn̄dente illo ſic et ſic orare ꝯſueui. adiecit. rogo eēvt dicatis mihi. q̄ fuerit orō qͣl̓ ve cogitacio vrā die illa dn̄ica infra miſſāCui cū diceret nouicius. cur tā diligenter inueſtigatis de cogitacōibꝰ meis rn̄dit Dicite mihi qd̓ quero et ego vobis pꝰ ea cām exponā Tunc recitans ei nouiciꝰ ꝑ ordinem qͥd orauerit vel cogitauerit infra miſſā illamin magnū eū vertit ſtuporem. qꝛ nec in vno verbo diſcrepauit a verbisfratris Simonis. Mox ei inſinuans. qͥd de illo viderit. ſimul et modū tētacōis monuit vt cautꝰ eēt ne forte ſub ſpē bōi a diabolo deciꝑet̉ mira resCū ſatis idē nouiciꝰ admonitus ſatiſqꝫ p̄munitꝰ eēt. non tn̄ euadere potuit tētacōm p̄dcām quin ſatis ab illa eodē anno vexaret̉. qͣꝫ ſublimis perſona factꝰ ſit pꝰ ea. non ſolū in ordine. ſed et in ecc̄ia nouimꝰ oēs Primopͥor factꝰ eſt in vilario. et dein̄ ibidē electꝰ eſt in abbatē. poſtea in abbatēClareuall̓ dein̄ ꝓmotus in abbatem Ciſtercienſē. nec in illo gradu ſtarepotuit. ſed a dn̄o Honorio papa vocatꝰ eſt in cardinalē et ep̄m portuēſeqͥd adhuc futuꝝ ſit de illo ignoramꝰ ¶ Die qͣdam cū idem Simō in choro vilarienſi ſtaret inter ceteros ꝯuerſos. conuerſꝰ qͥdā Euergildꝰ nominefr̄ carnalis btē memorie vlrici eiuſdē domꝰ monachi ex oppoſito eiꝰ ſtāscepit in eo ſcandaliſari. ⁊ dicere in corde ſuo. non videt̉ mihi talis eē ꝯuerſus iſte. ſic̄ ab ōnibꝰ p̄dicat̉. neqꝫ ea q̄ dicit ſpū dice̓ ꝓphetico ſed tm̄ ꝯijciedo ⁊ cepit eū deſpice̓ mox finita hora. aſſūpto vlrico moͣcho cepit ei ꝑ ordiēꝫ r̄plicare q̄ ille tractauerat in corde ſuo dicēs. mōete frēꝫ vr̄ꝫ ne de cetero tā inſipient̓ grāꝫ dei in alijs iudicet. ne forte ex hͦ vindcam ſēciat. qd̓cū feciſſet expauit Ęuergildꝰ diſcens exꝑimento qd̓ alijs narrātibꝰ crede̓non potuit de illo Hoꝝ āt q̄ ocā ſunt. teſtis ē dn̄s woalterꝰ abbas vilarienẜ. cuiꝰ ſuꝑiꝰ feci mencōꝫ a cuiꝰ ore ea audiui ¶ Nouiciꝰ Stupenda ſuntq̄ dicis. ¶ Nonachꝰ. vix elapſi ſunt anni qͣtuor ꝙ dn̄s Simon nunc abb̓-Fromacenẜ tunc pͥor ibidē locū nr̄m viſitans. eundē venerabilē ꝯuerſuꝫſecū duxit. nec tn̄ vt eſtimo ipſo cōuerſo petente. qͣꝫ diu apud nos fuit. qͥseſſet dicere noluit. Cui quedā ſecreta apud nos correctione digna diuinitus ſunt reuelata qͦ recedens ipſe cuidaꝫ ſenioꝝ noſtroꝝ indicauit. et ip̄enobis. q̄ poſtea vera eſſe ꝯperimus Eodem tꝑe veniens Toloniā. cuꝫ in