¶ Tercia diſtinctio ¶ De confeſſionetacione accuſari. et cū illū mittere vellet ad qͣndā domū remotā neſcō qͦdp̄tendens accuſacōis. ille bene ꝯſiderans cām ꝑſecucōis. rn̄t abbati dn̄edomū meā non demerui. ſi vultis me mittere ad mrēm nrām. ibo. ſinautēviſitatorē h̓ expectabo. bn̄ ſciebat qꝛ illuc eū non mitterꝫ ne forte detege̓tde qͦ timebat. Hec mihi relata ſunt a qͦdā ſeniore domꝰ illiꝰ in qͣ ꝯtigerūtSi abbas iſte tā dure ꝑſecutꝰ ē hōiem innocētē. qūo ꝑſeqͥ haberꝫ ꝯſpiratorē. Ternis qͣliter vterqꝫ ꝑiclitatꝰ ſit. abbas ꝑſeq̄ndo. monachꝰ grauiſſimis tētacōibꝰ laborando ¶ Nouiciꝰ. Licet in aliqͦ caſu ꝯfitenti ꝓdere ꝑſonā alteriꝰ? ¶ Monachꝰ. de hͦ a me reqͥſitꝰ mgr̄ Hermānꝰ decanꝰ Dunnenẜ vir lrāture magne rn̄dit. ſi tal̓ ꝑſōa fuerit de qͣ ꝯſtet ꝯfitēti. ꝙ pctm̄ꝯmune ꝯfiteri noluerit. bn̄ eam ꝓdere dꝫ. ne tacēdo ꝑeat. de hoc mihi retulit exemplum vtile fatis.¶ Capitulum. xxxi.Im eēm inqͥt plebanus apud ſāctū ꝑuū Martinū in Toloniaqͥdā ex prochianis meis vir honeſtus. cū die qͣdaꝫ cuiuſdā cōciuis et amici ſui domū ſolꝰ intraſſet et vxorē illiꝰ ſolā in gradibꝰ ſolarij reꝑiſſet amplexibꝰ atqꝫ oſculis ipſiꝰ ad libidinē inflāmatus. cū ea ꝯtra ꝓpoſitū peccauit Mox ad me qͣſi hauſto veneno currēsde fonte confeſſionis bibit. venenū expuit. pm̄am ſuſcepit. et adiecit Dn̄eego ꝑſonā vobis exprimā. femina turpis ē. et multos corrūpit. et certummihi ē. qꝛ peccatū illd̓ minime ꝯfitebit̉ Tꝑe vero qͣdrageſime veniēs illamagis ex conſuetudine qͣꝫ ex aliqua ꝯtricōe. peccata q̄dā minima ac qͦtidiana mihi confitens adulteriūqꝫ omnino ſubticēs Ego nō immēor pctimihi confeſſi. cū nollē eā ꝯfundere. neqꝫ ꝯfitentē ꝓdere dixi Dn̄a ite mōet cras reuertimini. interīqꝫ dicite tres orōes dn̄icas. qͣtinꝰ deus illūinaredignet̉ cor veſtꝝ vt digne ac plene ꝯfiteri poſſitis pctā vrā Illa vadenset in craſtino rediens nil adiecit ſed tm̄ pctā pͥꝰ ꝯfeſſa replicauit Quā cuꝫſecūdo iuſſiſſē abire. eaſdēqꝫ orōes qͣs priꝰ repetere. illa non ſine ſuſpicōediſceſſit. et ſeq̄nti die reuerſa Audiente qͦdā clerico cognato ſuo quē ſecūadduxerat ī hec verba ꝓrupit Ecce dn̄s iſte me digito demrāns. adulteria mihi imponit. ego dn̄o ep̄o ꝯq̄rar de illo Tūqꝫ verbis illiꝰ ſatis eſſeꝫiniuriatus. nec tn̄ motꝰ. ſolꝰ ſoli cū multa modeſtia dixi Bona dn̄a quae̓pctā vrā abſconditis et qͣre negatis qd̓ mō dicitis. nunqͥd non ꝯmiſiſtisadulteriū in tali loco et cū tali viro; Illa intelligens crimen me non lateretandē ad ſe reuerſa ſatis hūiliter rn̄t. dn̄e veꝝ e. ego cū tali viro adulteriū ꝯmiſi. ꝑatus ſum pm̄am ſuſcipere. et de cetero caſte viuere Sicqꝫ factūē. vt q̄ peccat̉x venerat. plebani induſtria iuſtificata rediret Si nō fuiſſetg 2