¶ Tertia diſtinctio ¶ De confeſſioneĘadem nocte cū abbas in quadaꝫ ſua grangia dormiret. et de obitu nouicij nihil ꝓrſus ſciret ante lectū abbatis defuncti ſe ſpūs inclinauit. et vtſuam audire dignaretur ꝯfeſſionē humiliter ſupplicauit Abbas iſte eſſe dicitur ſanctus Hugo abbas bone vallis qui iam incipit clareſcere miraculis. Reſpōdente eo nouicio libenter te audiā. Ille om̄ia pcc̄a ſua ꝯfeſſuseſt ei eo ordine et mō qͦ ꝯfeſſus fuerat priori. Cuiꝰ ꝯtricio tāta fuit vt etiālachrime ex oculis nouicij ſe inclinātis ⁊ ꝯfitentis cadere viderent̉ ſupͣ pectꝰ abbatis. Cōfeſſione ꝯpleta hec verba ꝓtulit Nōdo inquit pater cū benedictione tua vado. quia ſaluari non potui niſi feciſſem tibi confeſſioneꝫmeam. Ad quod verbum abbas euigilans experiri volens vtꝝ viſio eētvera. vel ſicut ſepe euenit fantaſtica. cucullam ſupra pectus ſuū palpauit.quam totam inuenit madidaꝫ. lachrymaꝝqꝫ ſtillicidijs ꝑfuſam et reſper-ſam. Tunc ſatis āmirans cū domū rediſſet et priori ſomniū recitaſſet re-ſpondit ille. Uera fuit viſio. et veriſſima confeſſio. ¶ Houicius. Quid eſtꝙ nouicius dixit ſe non poſſe liberari ſine tali conſeſſione cum confeſſionēdebitam nō excluſerit ei tempus ſed neceſſitas. Si contritus deceſſit iamde ſaluandis erat. ſinaūt nil ei poſt mortē ꝯfeſſio ꝓfuit. qꝛ a mortuo quaſinō ſit perit ꝯfeſſio ¶ Monachꝰ. Puto ꝙ deꝰ tm̄ verbis vel actis eius vo-luerit oſtendere quantū ei placeat debita cōfeſſio. id eſt illa que fit ꝓprioprelato. Ꝙ aūt ait nō potui ſaluari ſic deinde intelligo id eſt tam cito depurgatorio ſicut modo liberari. De huiuſmodi collationibꝰ mortuoꝝ cūviuis ſatis audies in. xij. diſtꝭ. Hec te moueat ꝙ ſpūs hominū electoꝝ dixiꝯfeſſos fuiſſe peccata ſua poſt mortē cū etiā ꝯfeſſione criminū ſuoꝝ vſi fuiſſe maligni ſpūs memorent̉. ¶ Nouiciꝰ. Eoꝝ ꝯfeſſionē audire delector ¶Nonachꝰ. qd̓ dicturꝰ ſū nō legi. ſed a viris religioſis audiui.¶ Ca. xxvi.Acerdos qͦdaꝫ cū tꝑe quadrageſimali in eccleſia ſua ſederet ⁊ſibi ꝯmiſſoꝝ ꝯfeſſiones audiret alijs recedentibꝰ atqꝫ alijs accedētibꝰ. inter expectātes quidā ſtabat quantū ad apparentiācorꝑis iuuenis et robuſtꝰ ꝯfitendi tꝑs expectans. Omībꝰ expeditis ip̄e nouiſſimꝰ acceſſit corā ſacerdote genua flexit et ad ꝯfeſſionē osaperuit. qͥ tanta et enormia ꝯfeſſus eſt crimina tā multa homcidia furtablaſphemias ꝑiuria diſcordie ſeminaria. et alia his ſil̓ia quoꝝ ſe auctorēincentorē ſiue ſuggeſtorē eſſe dicebat vt ſacerdos tā horroe̓ qͣꝫ tedio grauatꝰ dice̓t ad illū. Si mille eſſes ānoꝝ nimis eſſet tā grauia et tā multa teꝯmiſiſſe pcc̄a. Ad qd̓ v̓bū ille rn̄dit. Ampliꝰ ſū qͣꝫ mille ānoꝝ. Tūc empliꝰterritꝰ ſacerdos ait. Quis gͦ es. Rn̄dit ille. demon ego ſū. vnꝰ ex his qͥ cū