ſuilu

¶ Tertia diſtiuctio ¶ De confeſſione.peccatis neqꝫ differre ꝯfeſſionē niſi neceſſitas excludat ꝯfeſſionem. Aud-de hoc epiſcopi cuiuſdaꝫ verbum bonū. verbum ſanctum verbū memoriadigniſſimum¶ Ca. xxij.Icut didici a quodam abbate. nuper in anglia defunctꝰ eſt ep̄sordinis p̄monſtratenſis vir bonus et magne religiōis. Hic cūageret in extremis nec cōfeſſorem requireret dixerunt ei clericiſui. Dn̄e debilis eſtis valde. quare non facitis ꝯfeſſionē veſtrā.Reſpondit epiſcopus. non faciam. Illis verbum exhortationis repetentibus adiecit. Putatis ſtolidi ꝙ vſqꝫ ad hanc horam diſtulerim ꝯfeſſioneꝫmeam. Dixerunt ei iteꝝ. Conſilijs regis intereſſe ſolebatis. Quibus rur-ſum reſpondit. Non aliter fui coram rege qͣꝫ xp̄s coram pilato. Hoc qui-dem dixit et fecit ep̄s ille ſanctus pro exemplo ſciens ſcriptum. Ante mor-tē confitere a mortuo quaſi nihil ꝯfeſſio perit. Confiteberis viuēs viuēset ſanus confiteberis et laudabis deum et glorificaberis in miſerationi-bus illius. Quoti die ſolitus fuit mundare conſcientiam nec differre con-feſſionem ſuam de die in diem ſicut multi faciunt. Qui etiam poſt mortemmiraculis claruit ¶ Nouicius. Sicut colligo ex verbis epiſcopi huius. nōeſt ꝑfectoꝝ confeſſione differre ¶ Nonachus. Dilacio iſta ꝯfeſſionis admemoriā reuocat caſum quendam qui anno preterito apud nos contigit¶ Ca. xxiii.Uidam ex ſenioribꝰ noſtris quē nolo nominare habebat hācconſuetudinem ſicut ceteri multi ſepius reuocare confeſſionemIta vt abbas putaret ꝙ generalis eſſet eo ꝙ a puericia vſqꝫad ſenectutē peccata ſua ꝯmemoraret. Ante mortē ſuaꝫ per aliquod tempus debilis ſubito defecit et obmutuit. Accurrimus om̄es inungentes eum oleo ſancto. Die vtputo ſequenti dn̄s abbas venit. incuiꝰ aduentu dei miſericordia deſperati linguā reſerauit et cepit confiteri peccata quedam mortalia ante ꝯuerſionem ꝯmiſſa que nunqͣꝫ ei fuerat ꝯfeſſus.Territus vero abbas requiſiuit ſi vnqͣꝫ eadem fuiſſet confeſſus peccata.Alijs inquit abbatibꝰ dixi ea habuerat ante ip̄m tres abbates. Et ſicutretulit nobis abbas noſter ꝓpter hoc dn̄s qͥ magnos eſſe laboē̓s reſpexitos aperuit vt eſſet ꝯfeſſio eiꝰ integra. ¶ Nouicius. Quid ſi alijs abbatibde quibuſdā peccatis mortalibꝰ nouiſſimo ꝯfeſſis abbati ſimili modo aliqua ex verecundia ſubticuerat. ¶ Monachus. Sicut dixi in pͥmo capitl̓ohuius diſtinctionis. ſicut confeſſio eſſe debet nuda et debita. ita eſſe debetintegra et pura. id eſt non per plures confeſſores debet eſſe diuiſa.