¶ Tertia diſtinctio.De confeſſioneſentencia incendij ſunt damnati. Die ſtatuto cū ducerent̉ ad ignem. qͥdaꝫex comitantibꝰ vni illoꝝ dicebat. Miſer damnatꝰ es age vel nūc peniten-tiaꝫ pcc̄a tua ꝯfitendo ne poſt incendia corꝑis que momentanea ſūt anima tuā ignis gehennalis eternaliter ꝯburat. Cui cū ille diceret cōſideroquidē me erraſſe ſed timeo penitentiā tante neceſſitatis minꝰ acceptā eſſedeo. Reſpondit. ex corde tm̄ confitere deꝰ eſt miſericos et penitentē ſuſci-pier. Mira res mox em̄ vt homo ꝯfeſſus eſt ꝑfidiā manꝰ eius plenā recepit ſanitatē Tardante eo in ꝯfeſſione cū a iudice vocaret̉ ad penā ꝯfeſſoreius iudici rn̄dit Nō iuſtū eſt vt homo innocens damnet̉ iniuſte In cuiusmanu dū nullū veſtigiū ꝯbuſtionis reꝑiret̉ dimiſſus eſt. Habebat idē homo vxorē nō longe a ciuitate manente hoꝝ que dicta ſūt ꝓrſus ignaramAd quā cū veniſſet gaudens dixiſſetqꝫ. Dn̄dictꝰ deꝰ qui me liberauit hodie ab interſtu corꝑis et anime cauſā ei exponens. Rn̄dit illa. Quid feci-ſti o miſerrime qͥd egiſti vt quid ꝓpter momētaneū dolorē receſſiſti a fidetua ſana et ſancta. magis debueras ſi fieri poſſet centies corpꝰ tuū incen-dijs ſubijcere qͣꝫ a tā ꝓbata fide ſemel recedere. Sed quē nō ſeducat voxſerpentina. Immemor ille beneficij ſibi diuinitꝰ collati immemor taꝫ euidētis miraculi ꝯſilio vxoris adquieuit et errorē priſtinū reſumpſit. Deusvero nō immemor vindicte ꝓ tanta ingratitudine manū plagauit vt̓uſqꝫRenouatū eſt incendiū in manu heretici et qꝛ ꝯiunx auctrix extitit reſūptierroris ꝯſors facta eſt rediuiui doloris. Tam vehemēs erat incendiuꝫ vtoſſa manuū penetraret et cū vti nō auderēt clamoribꝰ in villa quos visextorſit doloris fugerūt in nemus vicinū illic vt lupi vlulantes. Quid verbis immorer. Proditi ſūt in ciuitatē reducti ſūt ſimulqꝫ in ignem nondumplene extinctum miſſi et in cinerem redacti. ¶ Houiciꝰ. iuſte actū eſt cū iſtis¶ Cſonachus Conſeſſione pura pugnantes merentur victoriam. damnādiqꝫ indulgentiā.¶ Ca. xviij.Emꝑe illo quo Hēricꝰ imꝑator pater frederici qui nūc regnatnouiſſime intrauit longob ardiaꝫ accuſatus eſt apud eū ab eiſ-dē longobardis caſtellanꝰ qͥdaꝫ de rapinis alijsqꝫ inſolencijsmultis a quibꝰ etiā adductꝰ eſt pugil qͥdaꝫ fortiſſimꝰ gigātiealtitudinis qͥ eū monomachia impetēt nolēs eis imꝑator negare iuſticiāmilitē adeē p̄cepit ꝙͣ cū gigas ille ad duellū ẜm ius ciuile citaēt. fr̄ eiuſdēmilitis ad pedes imperatoris ſe proſtrauit et vt ſibi pro germano tener-rime dilecto pugnare liceret multis lachrymis obtinuit. Qui cum ſe pre-paraſſet diligentiſſime ꝑ ꝯtritionē ꝯfeſſionē et orōeꝫ. omnē ſuā ſpē in xp̄opoſuit. cuius ſignaculum tam in veſte qͣꝫ in clipeo atqꝫ manu pugnaturus