xrulinttumaaltiutiumoxxſintqrutum

¶ Tertia diſtinctio. ¶ De confeſſioneeam ſolicitarę cepit. Que cum contradiceret intelligens ſpiritū eū eſſe malignum. Reſpondit ille. bona Alheydis noli ſic dicere cōſenti mihi et egote habere faciam virū honeſtum ꝓbum nobilem diuitēqꝫ. Quare fame tecrucias in hoc loco paupere vigilijs alijsqꝫ multis incōmodis ante tꝑuste interficiendo. Reuertere ad ſeculū et vtere delicijs quas deus hominicreauit nihil tibi me duce deeſſe poterit. Tunc illa. doleo ꝙ tā diu te ſecu-ta ſum recede quia nō adquieſcam tibi Poſt hec verba demon naſū emūgens ꝯtra eam ip̄aꝫ immundiciā ad parietem lecti tam fortiter ꝓiecit vtꝑs aliqua reſiliens veſtimento eius adhereret ſicqꝫ diſparuit Eratqꝫ emūctio ip̄a ſicut pix nigerrima et tanti fetoris vt tolerari non poſſꝫ Deindecū ſpūs ille nequiſſimꝰ die noctūqꝫ eſſet ei infeſtiſſimꝰ ſuaſerūt quedam exſororibus vt aquam benedictā ſcmꝑ paratam haberet qua venientē aſꝑgeret. Alie vero vt eundē ſi aquam nō timeret thurificaret. Cm̄ia quideꝫhec temptauit ſed modicū ei profuit. nam quotiens ꝯtra ſe ſignum crucisfactum vidit aſperſionē etiā ſiue thurificationeꝫ ad modicū quidem ceſſitſed ſtatim redijt Tūc vna ceteris ſororibꝰ etate maturior atqꝫ prudētiorſuaſit ei quatenꝰ demonē ꝓpius accedere ſineret et tunc alta voce ſaluta-tionē angelicā in eius facie iacularet. Quod cū feciſſet dyabolꝰ acſi ſagitta eſſet ꝑcuſſus vel turbine impulſus aufugit nec vnqͣꝫ ꝓpius ei ex illa hora accedere preſūpſit ¶ Douiciꝰ. hactenꝰ nō mirabor ꝙ dyabolus ange-licā ſalutationē dicere vel incipere nō potuit ſicut te dixiſſe recolo ſuꝑiusca. vi. ¶ Nonachꝰ. huiꝰ loci ibidē recordatꝰ ſū. ſanctimōialis vero tali ia-culo munita demonē ab illa hora vidit ſine terrore et audiuit ſine timoreDie quadam de his loquens cū viro quodā religioſo ſuaſit ei ille dicēsFac priori tuo ꝯfeſſionē generalē pure plene ac deuote in quantū occur-rit memorie et liberaberis om̄ino a demonis huiꝰ infeſtacione. Cui cū cōſiliū tale placuiſſet mox accedens ad pͥorem rogauit ſibi prefigi locū ⁊ horaꝫ audiende ꝯfeſſionis Mane dictis matutinis illa ſe preꝑans feſtinauitad locū prefixū. capellā ſcꝫ monaſterio adherentē vbi pͥor expectabat. etecce demon occurrēs in via feſtinanti dixit. Alheydis quo vadis qͦ ꝓpe-ras. Et illa. vado ꝯfundere me et te. Tunc demon. O alheydis noli. noli.reuertere reuerte̓. Rn̄dit illa. ſepius ꝯfudiſti me. ego modo ꝯfundā te. nōreuertar. Quā cū nō poſſet blandicijs ſiue minis retrahere ſequebat̉ eaꝫyſqꝫ ad locū ꝯfeſſionis. ſicut miluꝰ in aere ſuꝑ ip̄aꝫ volitans. Que mox vtgenua corā pͥore flectens ad ꝯfeſſionē os aperuit. ille clamās et eiulanseuanuit nec vnqͣꝫ ab illa hora ab ea viſus vel auditꝰ eſt. Ecce hic habesmanifeſtum exemplū quante virtutis ſit ꝯfeſſio pura. Hec mihi relata ſūta dn̄o hermāno abbate loci ſancte Narie. Cū talia fama diuulgante cog