¶ Secunda diſtinctio De contricionevacca ipſa ſua inqͥetudine et depaſtione nobiles et aduocatos tēꝑis nr̄ideſignat qͦ domos et agros ſubditoꝝ hoſpitādo depaſcunt. et ꝑ aſſiduas exactōs qͣs in illos faciunt in ſb̓a recreſcere nō ſinunt Iſti p̄donibꝰ inpenis ſil̓abunt̉ et ſicut mō alios agitant. ita ipſi cū p̄dicto milite exagitabunt̉. hec de mō dicta ſint. Iſurariꝰ ꝟo qꝛ domi qͥete reſidens pecuniamſuā ad vſurā dedit. in inferno ſedē igneā recepit. vn̄ āt eadē ſedes igneafuit. qꝛ ſicut ignis ſtipulā ita vſura pauperū deuorat ſb̓am ¶ Douiciꝰ.¶ Cap. viij.Idetur mihi vſura peccatum eſſe multum graue. et ad emēdādū difficile ¶ Nonachꝰ. Iuſte moueris. nō ē aliqd̓ peccatū niſiqn̄qꝫ qͥeſcat. vſura ꝟo nūqͣꝫ a pctō ceſſat. Dormiente dn̄o ſuolipſa non dormit. ſed ſēꝑ creſcit et aſcendit. difficil̓ ē ad emēdādū. qꝛ deꝰ non dimittit reatū. niſi reſtituat̉ ablatū Fornicator adulter homicida ꝑiurꝰ blaſphemꝰ. mox vt de peccatis ſuis ꝯterunt̉. indulgenciā adeo ꝯſequūt̉. vſurariꝰ ꝟo licet de peccatis ſuis doleat tn̄ qͣꝫ diu vſurā tētcū poſſit reſtituere nil ꝯſeqͥt̉ indulgencie ¶ Douiciꝰ. qͥd ſi iā vſurā ꝯſūpſitvel liberis diſtribuit. nil hn̄s p̄t̓ poſſeſſiōes iuſtas ¶ Nō achꝰ Illas dꝫ vēdere. et rapinā reddere ¶ Nouiciꝰ. qꝛ ep̄i ſunt eccleſiaꝝ p̄lati et ſpeculatores vſurarijs cōicant. et ad ſepultura xp̄ianā recipiunt. id circo multi ſūthodie ¶ Monachꝰ Si ſolūmō vicia ſibi ꝯmiſſoꝝ diſſimularent. et non eisſimilia facerent tolerabile eſſet Quidā ep̄oꝝ tam graues in plebē ſibi ſubiectā hodie faciunt exactiones. ſicut ꝑſone ſeculares Iſti ſunt ficꝰ male male valde. valde timendū eſt talibꝰ. ne ſibi cathedras p̄parent. iuxta ſedeꝫvſurarij in inferno qꝛ vſura et exactiones violente nihil aliud ſunt qͣꝫ rapine ¶ Nouiciꝰ. quomodo valere poſſent mēbra. vbi tam infirma fiūt capita ¶ Nonachꝰ. Oecaſione huiꝰ ſedis recordor cuiuſdam parabole a qͦdā epiſcopo dicte¶ Cap. ix.N Vormacia ante paucos ānos qͦdā ep̄s fuit nomine Lupoldꝰ. ſolo qͥdē nomine ep̄s. oꝑe autē tyrannꝰ. hic cum eſſet vaniſſimus nihil in ſe habens pietatis. nil religioſitatis. dicebat ei qͦdaꝫ tempore germanus ſuus vir nobilis domine epiſcope ml̓tum ſcandaliſatis nos laycos veſtro exemplo Anteqͣꝫ eſſetis ep̄s. aliqͥddeū timebatis modo nil prorſus de illo curatis Cui ille rn̄dit Frat̉ duovicini erant. ex quibus vnus exemplo alterius peccauit Mortui ſunt ambo et deducti in infernum. Cum eſſent in tormentis vnus alteri dicebat