¶ Secunda diſtinctio ¶ De contricioneſuccedere Et ait ep̄o. remuneret deꝰ op̄s caritatē tuā ſāctiſſime pater. qꝛꝓpter tuā ſollicitudinē ereptꝰ de penis. iā ingredior gaudiū dn̄i mei Et ecce iſti duo anni reputati ſunt mihi ꝓ duobꝰ milibꝰ annoꝝ. Et non viditeū āpliꝰ ¶ Nouiciꝰ. valde letificant iſta. ſꝫ duo mihi occurrunt āmiracōnedigna Primū eſt virtꝰ contricōis. ꝑ quā merito damnandꝰ dignꝰ effc̄sē vita eterna Secundū eſt ꝟtꝰ orōnū. ꝑ quā tā celeriter liberatꝰ eſt a pēapurgatoria ¶ Honachꝰ. licet magna virtus ſit in vtroqꝫ. amplior tn̄ inuenitur in ꝯtricione Oracōs em̄ eccleſie ſiue elemoſine non ſunt de ſb̓a meriti. valent qͥdē defuncti minuere penā ſed nō pn̄t augere gl̓am ¶ Nouicimiror eciā ꝙ hō apoſtata in habitu ſeculari mortuꝰ et ſepultus. in cucullaapparuit ¶ Monachꝰ. Contricio de apoſtata monachū fecit. et veſtē ſecularē in cucullā ꝯuertit ¶ Nouiciꝰ. vellē mihi hoc euidēciori exēplo ꝓbari ¶Nōachꝰ. Exēplū ad manū eſt¶ Capitulum terciumCatus Bernardus ſicut quidam ſacerdos retulit religioſꝰ monachū q̄ndam habuit in qͦ hͦ qd̓ q̄ris per virtutē contricionisdeꝰ manifeſtiꝰ on̄dit Multa adhuc a veteranis qͥ eūdē viderūtqͦꝝ adhuc qͥdā in domo nrā ſuꝑſunt narrari ſolent. q̄ nō ſuntſcripto mandata ¶ Monachus idem de quo cepit ſermo. ſuadente ini-mico habitum depoſuit. et parrochiam quandam eodem cooperanteregendam ſuſcepit Erat quippe ſacerdos Et quia ſepe peccatum peccato punitur. deſertor ordinis in vicium labitur libidinis Concubinam ſicut multis conſuetudinis eſt. ad ſibi cohabitandum accepit de qua et liberos genuit Accidit vt poſt annos plurimos miſerante deo qui neminemvult perire. ſanctus abbas per villam in qua mouachus habitauit tranſiret. et ad domum illius hoſpitandi gracia diuerteret Quem ille bene ꝯgnoſcens et quaſi proprium patrem cum multa reuerencia excipiens. deuote miniſtrauit et tam ipſi qͣꝫ ſocijs ac iumentis neceſſaria copioſe procurauit. non tamen recognitus eſt ab abbate Mane cuꝫ vir ſanctus dictis matutinis paratus eſſet ad eundum nec poſſet loqui ſacerdoti eo ꝙ maturius ſurgens iſſet ad eccleſiam. ait filio ipſius ſacerdotis. vade defer nuncium iſtud domino tuo. Erat autem puer mutus a natiuitate. Qui pre-cepto obediens et eciam precipientis virtutem in ſe ſenciens. Ad patrem cucurrit. et ſancti patris verba verbis valde abſolute expreſ.ſit dicens. Hec et hec mandat tibi abbas. Pater primam vocemfilij audiens et pre gaudio lacrimans. vt ſecundo et tercio cadem