¶ Prima diſtinctio. De conuerſionerati. Dn̄e parcite anime veſtre. deſiſtite peccare ne deus ꝓuocatus pec-catorē in peccatis occidat. iteꝝ rn̄dit. Cū venerit dies mortis mee moriar. nō illū potero bene viuendo extende̓. neqꝫ male viuēdo p̄uenire. Aolens illū pius dn̄s a tanto errore miſericordit̓ vocare et reducere ad mētem. infirmitate periculoſa cepit eū flagellare. Uocatꝰ eſt medicus eiusvir bonus et diſcretus. et nō ſolū in phiſica ſꝫ etiam in theologia nō me-diocriter lr̄atus. Cui princeps dixit. vt vides infirmus ſum valde. adhibe curam vt poſſim ꝯualeſcere Aemor medicus illius erroris. rn̄dit. Domine ſi venit dies mortis vr̄e. nō vos poterit cura mea morti ſb̓trahere.ſi ꝟo moriturus nō eſtis. de infirmitate iſta ſuperflua erit medicina meaEt ille. Quō ſic rn̄des? Si mihi non fuerit adhibita cure diligentia et dieta ꝓpoſita. potero tā a me ipſo qͣꝫ ab alijs imperitis negligi. ⁊ ante tempus mori. Audito hoc ꝟbo phiſicus multū hilaris effectus. data occaſione rn̄dit. Dn̄e ſi creditis vitam veſtram poſſe ꝓtelari virtute medicine.quare hoc credē renuitis de penitentia ⁊ operibus iuſticie. que ſunt antidota anime? Sine his anima morit̉. ſine his ad ſanitatē que ē in futuravita. nemo ꝑuenit. Conſiderans lantgrauiꝰ pondus ꝟboꝝ et ꝙ rationabiliter peroraſſet dixit ei. De cetero medicus eſto anime mee. qꝛ ꝑ tuā linguā medicinalē deus liberauit me a maximo errore. ¶ Nouiciꝰ. Dunqͥdbene poſtea vixit princeps iſte; ¶ Mochus Minime. promiſit verbis qd̓nō impleuit factis. Qualis eius finis fuerit. cū quanta ſarcina pccōꝝ obierit. pena tormentoꝝ illius in ſequētibꝰ te docebit. Reuertamur igiturad precedentia. qꝛ longam hanc euagationem fecit interrogatio tua.Icut multos trahit ad ordine medicinainfirmitatis. ita plurimos intrae̓ compel ¶ Cap. xxviij.lit caminus pauꝑtatis. Sepe vidimus ⁊ quotidie videmꝰ perſonas aliqn̄ in ſeculo diuites et honeſtas vt ſunt milites et ciues cogenteinopia venire ad ordinē magis ex neceſſitate volētes diuiti deo ſeruireqͣꝫ inter cognatos et notos egeſtatis ꝯfuſionē ſuſtinere. Cuꝫ quidamvir honeſtus exponeret mͥ ꝯuerſionis ſue ordinē. adiecit. Si certe in rebꝰmeis habuiſſem ꝓſperitatē. nunqͣꝫ veniſſem ad ordinē. Noui quoſdam qͥpatribus ſiue fratribꝰ ꝯuertentibus ꝯuerti renuerūt. ⁊ cū cōſumpſiſſentomnia dimiſſa. tunc primū venerūt neceſſitatem pallio deuotionis palliantes. vel potius ipſa neceſſitate virtutē facientes. ¶ Nouiciꝰ. Pon ē neceſſe de talibus exempla quere̓. cū videamꝰ tali occaſiōe plures maximeꝯuerſos ad ordinē venire. Sed beati ſūt illi qui diuicias habuerūt et ꝓchriſto illas ꝯtempſerūt ¶ Monachus. Nōͣ ldeo beati qꝛ diuiciarū poſſeſſores. ſꝫ ideo beati qꝛ diuiciarū ꝯtemptores. Nlus placuerūt deo duob. 4.