Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

mmrat nanuiūmuta dlip̄xtt. Atamū

Prima diſtinctio.De conuerſione.miſit. et habitū regulariter induēs nobiſcum permanſit.Rat̉ gerlacus ſacerdos et moͣchus nr̄ propter ſigna vnius deuotōnis. quā in quodā Cap̄. xxiiij.moͣcho nr̄o vidit. ſic̄ mihi ꝯfeſſus eſt primū ꝯuerſionis amoremꝯcepit. Die quadā moͣchus ille quē bn̄ noſti miſſaꝫ in eiꝰ parochia celebraret. tantā ẜm ꝯſuetudinē hēbat gr̄am lachrymaꝝ. vt gerlacus quiꝓpter miniſteriū ex latere ſtabat. eandē ꝯſiderans grām admirans dn̄mgl̓ificaret. Ex illa hora ita cepit ordinē diligē vt quieſcēt donec vnusex ordinis ꝑſonis fieret. Multa tibi adhuc poſſem dice̓ de his exemplo alioꝝ ꝯuerſi ſunt ſꝫ breuitati ſtudendū eſt. Nouiciꝰ. Ex his queaudiui certū eſt alios ꝯuerti ſermonē exhortationis. alios virtutemorōnis. nōnullos ſolo exemplo religionis Nochus. Dictū eſt ſuperiusadhuc alias eſſe cauſas multiplices. multis occaſiones ſūt ꝯuerſionisſcꝫ infirmitatē. pauꝑtatē. captiuitatē. notā alicꝰ infamie. periculuꝫ pn̄tisvite. timorē ſiue viſionē gehennalis pene. ſolū deſiderium celeſtis patrie. Nouicius. De his p̄cor vt exempla ſb̓iungas Mochus quoſdācompellat infirmitas conuerti quotidie videmus. Cap. viceſimūquintum.Nte hoc triennium miles qͥdam lodo wicus noīe de caſtro Arein acutis laborabat et vocatꝰ eſt dn̄s abbas vt infirmuꝫ viſitaret. Inardeſcente infirmitate. miles idem om̄ino eſſet deſperatus. monitꝰ eſt ab abbatę vt ſe ordini redderet. et votū cōuerſionis vtmos eſt verbis exprimeret. Qui ꝯſilio adqͥeſcens. mox vt ex conſenſu vxoris int̓ manus abbatis ſe reddidiſſet. facies eiꝰ cepit immutari et quodāmodo alterari. ita vt pallor verteret̉ in candoreꝫ. et color liuidus ꝓfice̓tin ruborē. cūctis aderant ſtupentibus et dei donū in moribundo mirātibus. Et vt pius dn̄s adhuc manifeſtiꝰ on̄deret. qꝛ ꝓpter votuꝫ ordinisinfirmū diſtuliſſet. cepit idem miles ſine ſudore. ſine ſāguine. ſine ſternutatione. ꝯtra infirmitatis naturā ꝯualeſcē. Qui ingratꝰ bn̄ficijs diuisdeportari ſe fecit ad moͣſtęriū nr̄m in factꝰ nouiciꝰ et mōchus ml̓topoſt migrauit ad dn̄m Nouiciꝰ. Sic̄ ex ꝟbis tuis colligo opinio tua ēinfirmū penitentiā et or̄ones dies ſuos poſſe ꝓlongare Monachꝰ.On hoc dico qꝛ credo quempiam poſſeterminū ſibi a deo ꝯſtitutū extendeē. ſꝫ mor Cap. xxvj.tem qn̄qꝫ imminentē euade. Qd̓ ſi veꝝ non eſſet. ecc̄a ſuꝑflueinfirmantibꝰ oraret. or̄o ſancta mortuos ſuſcitet ad vitā. cur qd̓minus eſt morituris obtineat ſanitatē: Ezechie penitenti et flenti Iſaiam a dn̄o dr̄ Audiui orōnem tuaꝫ. vidi lachrymas tuas. Ecce ego ad-b. 3