Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Prima diſtinctio De comierſioneterem me venturū niſi ad eiꝰ domū gratia ꝯuerſionis. ſi tam̄ deꝰ inſpiraret volūtatē. Aſtrictꝰ tūc fuerā voto ꝑegrinatōis ad ſcām Mariaꝫrupis ſaluatoris. maxime me retinuit. Quā mēſes tres expleta nll̓oamicoꝝ meoꝝ ſciēte. ſola dei miſericordia p̄ueniente et ꝓmouēte. ad val ſancti petri veni. qd̓ ſermone ꝯceperā. nouiciꝰ factus oꝑe on̄di. Sil̓epene ꝯtigit fr̄i Gerlaco de dinge moͣcho nr̄o Nouiciꝰ. erit inutilehis adhuc in ſeculo ſūt exempli gratia talia audire Monachus. Capitulum decimumoctauum.Atē hos tres annos dn̄s henricꝰ nūc ē abbas nr̄ vice ab-batis de claraualle viſitaret in friſia ꝯtigit hoſpitari in caſtrocuiuſdā militis noīe Suederi. A multū deuote ſuſceptus eētvt ei ꝯſuetudinis ē. recitauit ibi quedaꝫ mirifica in ordine nr̄oꝯtigerūt Et cuꝫ adeſſet p̄dictus Gerlacus filiꝰ fr̄is eiª militis. canoniomaioris ecc̄e in traiecto ſic̄ terra boͣ ſemē ꝟbi in agro cordis ſui ſuſcepit.et multo pꝰ fructū ex eo centuplū fecit Qui ſic̄ poſtea in ꝓbatiōe retulit. ex illa hora ꝓpter ꝯuerſionē cepit fluctuare. et qͣliter cōceptū ardorēextingueret diligentius cogitare. Nacta igit̉ occaſione ne notaret̉. qͣi adſtudiū pariſiꝰ ꝑrexit. vbi modicū feciſſet tp̄us ad nos diuertit. factꝰqꝫnouiciꝰ ad ſpūale ſtudiū ſe ꝯuertit. Ex his duobꝰ exemplis ptꝫ qͥſdā ſer-mone ꝯuerti. vt impleat̉ illud apoc̄. Qui audit. dicat. veni. Qui audit vo dn̄i ſe vocātis internā inſpirationē. iuſtū ē. vt et alios vocare ſtudeat ẜmonis exhortationē Nouiciꝰ. Fateor iſta ſuffice̓ de ẜmōe. nūcꝓcedas obſecro de or̄one Mochꝰ Sic̄ multos ꝯuertit exhortatio ſermonis. ita plurimos ad ordinē trahit ꝟtus or̄onis. Un̄ apl̓s Iac̄. dicitOrate inuicē vt ſaluemī. Multū em̄ valet ꝯr̄o iuſti aſſidua. Cuius effi-caciam per exempla ſubiecta plenius agnoſcesCapitulum decimumnonumCcidit tꝑe quodā vt henricꝰ germanꝰ regis francie veniret ī clarāuallē locuturꝰ btō Dern̄ardo ſuꝑ quodā ſeculari negocio. totū etiamꝯuentū viſitās illiꝰ ſe or̄onibꝰ ꝯmendauit. Cui venerabilis abbas int̓ cetera vite ſalutaris monita rn̄dit Cōfido in dn̄o te moriturū in eo īnūc es ſtatu ſꝫ velociter experimēto ꝓbabis qͣntū tibi iſtoꝝ ꝓſit or̄o qͦsexpetiſti. Qd̓ eodē die ꝓbatū eſt ſine multoꝝ ammiratione de tāti iuuenis exultantes ꝯuerſione. Sui lugebāt et tanqͣꝫ mortuuꝫ cerneretita inconſolabiliter eiulabant Douiciꝰ. miror ſi cito potuit cōuerti ſe habilē exhibuerat ꝯuerſioni. Monachꝰ. Quid ſi illiꝰ ꝯuerſionē magis aſcribis eiꝰ meritis qͣꝫ or̄onibꝰ iuſtoꝝ. audi qͥd poſt hec actū ſit.