¶ Prima diſtinctio¶ De comierſioneterem me nō venturū niſi ad eiꝰ domū gratia ꝯuerſionis. ſi tam̄ deꝰ mͥ inſpiraret volūtatē. Aſtrictꝰ tūc fuerā voto ꝑegrinatōis ad ſcām Mariaꝫrupis ſaluatoris. q̄ maxime me retinuit. Quā ꝑ mēſes tres expleta nll̓oamicoꝝ meoꝝ ſciēte. ſola dei miſericordia p̄ueniente et ꝓmouēte. ad vallē ſancti petri veni. ⁊ qd̓ ſermone ꝯceperā. nouiciꝰ factus oꝑe on̄di. Sil̓epene ꝯtigit fr̄i Gerlaco de dinge moͣcho nr̄o ¶ Nouiciꝰ. Nō erit inutilehis qͥ adhuc in ſeculo ſūt exempli gratia talia audire ¶ Monachus.¶ Capitulum decimumoctauum.Atē hos tres annos dn̄s henricꝰ qͦ nūc ē abbas nr̄ dū vice ab-batis de claraualle viſitaret in friſia ꝯtigit eū hoſpitari in caſtrocuiuſdā militis noīe Suederi. A qͦ cū multū deuote ſuſceptus eētvt ei ꝯſuetudinis ē. recitauit ibi quedaꝫ mirifica q̄ in ordine nr̄oꝯtigerūt Et cuꝫ adeſſet p̄dictus Gerlacus filiꝰ fr̄is eiª militis. canoniomaioris ecc̄e in traiecto ſic̄ terra boͣ ſemē ꝟbi in agro cordis ſui ſuſcepit.et nō multo pꝰ fructū ex eo centuplū fecit Qui ſic̄ mͥ poſtea in ꝓbatiōe retulit. ex illa hora ꝓpter ꝯuerſionē cepit fluctuare. et qͣliter cōceptū ardorēextingueret diligentius cogitare. Nacta igit̉ occaſione ne notaret̉. qͣi adſtudiū pariſiꝰ ꝑrexit. vbi cū modicū feciſſet tp̄us ad nos diuertit. factꝰqꝫnouiciꝰ ad ſpūale ſtudiū ſe ꝯuertit. Ex his duobꝰ exemplis ptꝫ qͥſdā ſer-mone ꝯuerti. vt impleat̉ illud apoc̄. Qui audit. dicat. veni. Qui audit vocē dn̄i ſe vocātis ꝑ internā inſpirationē. iuſtū ē. vt et alios vocare ſtudeat ꝑ ẜmonis exhortationē ¶ Nouiciꝰ. Fateor mͥ iſta ſuffice̓ de ẜmōe. nūcꝓcedas obſecro de or̄one ¶ Mochꝰ Sic̄ multos ꝯuertit exhortatio ſermonis. ita plurimos ad ordinē trahit ꝟtus or̄onis. Un̄ apl̓s Iac̄. dicitOrate ꝓ inuicē vt ſaluemī. Multū em̄ valet ꝯr̄o iuſti aſſidua. Cuius effi-caciam per exempla ſubiecta plenius agnoſcesCapitulum decimumnonumCcidit tꝑe quodā vt henricꝰ germanꝰ regis francie veniret ī clarāuallē locuturꝰ btō Dern̄ardo ſuꝑ quodā ſeculari negocio. totū etiamꝯuentū viſitās illiꝰ ſe or̄onibꝰ ꝯmendauit. Cui venerabilis abbas int̓ cetera vite ſalutaris monita rn̄dit Cōfido in dn̄o te nō moriturū in eo ī qͦnūc es ſtatu ſꝫ velociter experimēto ꝓbabis qͣntū tibi iſtoꝝ ꝓſit or̄o qͦsexpetiſti. Qd̓ eodē die ꝓbatū eſt nō ſine multoꝝ ammiratione de tāti iuuenis exultantes ꝯuerſione. Sui eū lugebāt et tanqͣꝫ mortuuꝫ cerneretita inconſolabiliter eiulabant ¶ Douiciꝰ. Nō miror ſi cito potuit cōuertiqͥ ſe habilē exhibuerat ꝯuerſioni. ¶ Monachꝰ. Quid ſi illiꝰ ꝯuerſionē magis aſcribis eiꝰ meritis qͣꝫ or̄onibꝰ iuſtoꝝ. audi qͥd poſt hec actū ſit. Cū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten