¶ Prima diſtinctio ¶ De conuerſionedn̄s te miſit ad ſeruiendū ſibi Et cū ille ad verba ſc̄i expaueſceret ſe aſſe-res ab ep̄o miſſū. rn̄dit btūs Bernardꝰ. Falleris. maior dn̄s miſit te xp̄sTunc primū intelligens. qͦrſū ſermonē vibraret. ait. Putas me monachūvelle fieri. Abſit a me. nec cogitaui nec aſcendit in cor meū Nihilominꝰ tn̄illo rēnuente famulus dei affirmabat ōnino fieri debere. nō qd̓ ipſe de ſecogitauerit ſed qd̓ deus de illo diſpoſuit Qui in eodē ꝯuerſus itinere valedicens ſeculo. factus ē monachꝰ in Clareualle Ecce vbi in iſto volūtasꝯuertendi. in qͦ ſola oꝑata ē voluntas ſp̄ſſancti ¶ Nouiciꝰ. Placet qd̓ dicis. ſed dic q̄ſo exēplū de hoc. ꝙ qͥdā ecōuerſo ꝯuertāt̉ ſolo inſtinctu ſp̄smaligni ¶ Nonachus. Exemplum preſto eſt¶ Capitulum nonumEgit̉ in vita iā dicti pat̓s. tꝑe qͦdā veniſſe ad Clarāuallē magiſtrū Stephanū de vitreio. viꝝ magne ſciencie vt putabaturgrā ꝯuerſiōis. de cuiꝰ aduentu cū tota vall̓ exultaret. ꝑſonā tāti viri ꝯſiderās btūs Dernardꝰ in hec verba ꝓrupit. diabolꝰeū adduxit Solꝰ venit. ſolus reuertet̉ Ad hoc em̄ venerat. vt qͦſdā nouicios qͦs in lrātura ipſe informauerat. ad ſeculū reduceret De ſcūs pr̄ ſcādalizaret puſillanimes. hōiem recepit. quē nō ꝑſeueratuꝝ ſciebat. vt nouiciꝰ fieret ꝯſenſit Ac ſp̄s malignꝰ cū toto illo āno ꝑ os ſui mācipij in aurenouicioꝝ ſibilaret. nec ꝓfice̓t. quē ad illoꝝ ruinā adduxerat. ſolū ẜm propheciā viri dei cū ml̓ta ꝯfuſiōe reduxit Audi et aliud exēplū de vicino.¶ Capitulum decimum.Enerūt ad nos duo ſacerdotes gyrouagi ingreſſū petētes. d̓qͦꝝ ꝑſeuerācia cū pene nll̓a eēt nob̓ ſpes. negatū ē eis qd̓ poſ-tulabāt. vno diſcedēte alt̓ cui nomē erat Goſuuinꝰ. importunitate ſua vt reciꝑet̉ obtinuit. qͥ vix ꝑ ſex ebdomadas in ꝓbacōe ſtetit. Etnocte qͣdā infra matutinas eꝰ mādatꝭ qͥ eū adduxerat obediēs cū furtoreceſſit ¶ Douiciꝰ forte ſimplici ītēcōe vēit ¶ Moͣchꝰ. neqͣqͣꝫ. Cū adhuc cūſocio ſuo eēt in hoſpicio. et patēt̉ difficl̓tatē in recipiēdo. dicebat alt̓ adalteꝝ Sine. lꝫ mō nob̓ ſint graues. tn̄ eos decipiemꝰ Hoc qͥdā ꝯuerſoꝝnrōꝝ ill̓ ignorātibꝰ audiuit. Dōnll̓os ꝯuerti ex qͣdā leuitate animi ſepiexꝑtꝰ ſum.¶ Capitulum. vndecimum.Aenit ad nos adoleſcēs qͥdā canōicꝰ i colōia magꝭ. vt pꝰ ea rei exitꝰ ꝓbauit ex qͣdā leuitate m̄tꝭ. qͣꝫ deuocōe ꝯuerſiōis. qͥ ſuū nob̓ aꝑiēs ꝓpoſitū