beri. cūqꝫ generali ꝯſuetudine ꝯtra ipſos faciēte nullo ad id ſe tueri priuilegio poſſent. nec tamen ad petitionē regis hoc emendarevellent. rex eoꝝ regalia ꝯfiſcauit. ea .ſ. tātūmodo tꝑalia que ab ip̄ofeudaliter tenebant ſeiciens. decimas aūt ⁊ alia ſpūalia eis in pacedimittēs. Ipſi vero terra regis ⁊ homībꝰ interdictis ad romanamcuriā miſerūt ⁊ in ꝑſonis ꝓprijs acceſſerunt. Sed innocētio papanolēte iura .ſ. regni ⁊ ꝯſuetudines infringe̓. tandē emēda facta ⁊ regi ſoluta. poſt duos ānos cūcta que a rege ꝯfiſcata fuerant receꝑiEodē āno iohānes briuēſis comes in regē hieroſolimitanū eligit̉⁊ filia cōradi quōdā regis ducta ī vxorē apud tirū ſolēnit̓ coronat̉¶ De peregrinatōne noſtrorum contra terram albigēſiū ⁊ obituſancti didaci ep̄i ⁊ de ſancto dominico..ciijOOdem āno cruceſignatihmnes ꝯtra albigēſes iter arripiūt eiſqꝫ comes adiūgitur tholoſanus queꝫ abſoluerat papa ꝑ legatū. Itaqꝫbiterris capitur. omneſqꝫ ꝑiter trucidātur. ita ꝙ. xvij. milia hoīmferro ⁊ incedio ꝑeunt. carcaſona obſidet̉. ⁊ rogerus fortitudinemnoſtroꝝ vidēs fecit pactū vt liceat ſuis recedere quo volūt ſine rebus. Illis recedētibꝰ diligentiſſime cuſtodit̉ rogerus. Symō aūtdominꝰ montiſ fortis. toti regioni habite ⁊ habende ꝑiter preficit̉.Porro albigēſes vidētes receſſiſſe principes multa mala noſtrisirrogāt. Quendā nāqꝫ abbatē ciſtercienſis ordinis ⁊ eius conuerſum occidūt monachū quoqꝫ vulneratum eſtimātes mortuū deſerunt. Girardus de pipio cuidā capellano ꝓmittit ꝙ ip̄m ⁊ ſex milites ⁊. l. ſeruiētes ſecure deducet vſqꝫ ad noſtros. ipſaqꝫ nocte recipit eos ad mēſā ſuā ⁊ poſtea ſpoliat ⁊ incarcerat vniuerſos. eductis vero militibꝰ ignē ⁊ ligna paleaſqꝫ mīſtri girardi ponūt in carcere blaſphemātes matre miſcd̓ie. At vero capellanꝰ ac ſeruientestriduo ſuſtinēt incendiū nec tamen vrunt̉. Porro duo ex militibꝰceteris p̄minētes fidē catholicā abnegare nolentes ꝓprijs pollicibus exoculāt. aureſqꝫ radicitus amputāt. ⁊ nares cū labio ſuꝑioriobtrūcant. quoꝝ vnus p̄ dolore morit̉ alter poſtea viuus inuenit̉Comes fuſſenſis vnico filio ſuo obſide derelicto redit ad vomituꝫ⁊ noſtros multipliciter inquietat. ¶ Ex geſtis ſancti domīci. Interea dū ſeruꝰ dei didacus oxonienſis ep̄s vt ſupradictū eſt in terra illa p̄dicaret. tāta in eo lux diuine gratie radiabat vt amorē ſibiomniū raꝑet ⁊ ip̄os quoqꝫ aduerſarios gratie vi quadā honeſtatis alliceret. vt ab illis etiā amaret̉. Exacto tandē in fidei p̄dicatōebiennio p̄fatus ep̄s ne forte negligentie poſſet redargni circa ſibiꝯmiſſam eccleſiā oxonien̄. in hiſpaniā redire decreuit. Relictis ergo ibidē quibuſdā ex ſocijs fratrē quidē dominicū eis ſpūaliū cura. quendā vero guillermū clareti dictū in tꝑaliuꝫ admīſtratōe prefecit ita tamen vt ad fratrē domīcū referret omniū que ageret ratōnē cūqꝫ multo labore oxoniā ꝑueniſſet pedes trāſiens ꝑ caſtellamad extremū vite ſue ꝑductus eſt. Fertur etiam poſt obitū claruiſſe miraculis.De ꝯſtāti p̄dicatōe ⁊ caritate ſancti dominici..ciiij.Udito igitur trāſitū oxonienſis ep̄i ceteri qui in ꝑtibꝰ tholoſanis gratia p̄dicandi remāſerat ad ꝓpria ſunt reuerſi. Solus aūt frat̓ dominicꝰ cū paucis adherētibꝰ in p̄dicatōis indefeſſa ꝯtinuatōe permāſit. Cepit interea de mādato dn̄i pape innocētij crux ꝯtra aībigenſes ī francia p̄dicari vt infructuoſos palmites qͦs verbi dei gladius putare nō poterat. ip̄os priuſqͣꝫ vineā dn̄i ſabaoth demolirētur ad libitū. materialis gladius penitus amputaret. Māſit auteꝫtūc tꝑis beatꝰ dominicꝰ vſqꝫ ad obitū ꝯſtāter ānunciās dei verbuꝫNec apoſtoloꝝ quidē fraudatꝰ eſt gloria. qua dignꝰ eſt habitꝰ ꝓnoīe ih̓u. ꝯtumeliā pati. Irridebāt ſiquidē ⁊ multipliciter ſubſannabāt heretici virū ſanctū ꝯſpuētes ⁊ lutū ⁊ hmōi vilia in eū ꝓijcientes. Cū aūt aliquādo ꝑtranſiſſet locū in quo .ſ. ſibi ſuſpicabat̉ inſidias nō ſolū intrepidus. verūetiā cantās ⁊ alacerincedebat. Andientes aūt poſt hec heretici admirātes eiꝰ ꝯſtantiā incōcuſſaꝫ dixerūt ei. Nūquid tu nō mortis horrore ꝯcuteris. Quid acturuseras ſi nos ꝯprehēdiſſemus te. At ille rogarē vos inqͣt ne mihi breui ꝯpendio mortē inferretis. ſed paulatim mēbra ſingula mutilantes corpꝰ ꝑmitteretis ſic cruentū in ſuo ſanguine volitari. Ad hecem̄ verba veritatis aduerſarij ſtupefacti deſtiterūt vltra inſidiariei. cū ſeuientes in eū potius ſeruire ſibi. ⁊ ꝑſequētes obſequi viderent̉. ip̄e vero aīas xp̄o lucrari quas poterat. totis viribꝰ ⁊ zelo feruentiſſimo ſatagebat. caritatis quoqꝫ ꝑfectōne nō vacuus. ꝓ ſalute ꝓximoꝝ animā ſuā ponere promptus erat. Exhortatus em̄ aliquādo quendā dolis impietatis heretice circūuentū vt ad matriseccleſie rediret ſinū. cū didiciſſet eū tꝑaliuꝫ egeſtate ꝯpulſuꝫ. ab infideliū ſocietate nō poſſe diſcedere. Nam ip̄i victum ei quē aliūdehabere nō poterat miniſtrabāt deliberauit dei famulus ſeipſuꝫ venūdari atqꝫ ſui p̄cio redimere ꝓximū redemptoris omniū imitatꝰexemplū. Qd̓ ⁊ feciſſet niſi deꝰ qui diues eſt in omnibꝰ aliūde ꝓ
uidiſſet. quo miſerabilis illius homīs releuaret̉ egeſtas. Simile.dem prius feciſſe dinoſcit̉. cū adhuc in patria ſua moraret̉. Quedam em̄ mulier ꝯqueſta eſt ei fratrē ſuuꝫ apud ſaracenos detinericaptiuū at ille vt erat plenus ſpiritu pietatis intimo ꝯpaſſionis affectu ſaucius vēdendū ſe obtulit pro redemptōne captiui ſed nonꝑmiſit hoc dominꝰ qui eū ſibi ad vberiores fructꝰ iuſticie ⁊ animarum qͣꝫ pluriū ꝯuerſionē ſeruabat.De ſancta eius ypocriſi.cvO tempore ſciens dei fanulus ſeculariū corda exēplis potius moueri quā verbis. ideo qͣꝫ plurimos mouere ſubdola hereticoꝝ ſuꝑſtitione illectos ꝑtrahi ad errorē excogitauit exemplis exempla retūdere. ⁊ veris virtutibꝰ ſophiſticas expugnare. Quaſdam em̄ nobiles dominas increduloꝝ familiares adijt. ⁊ apud eas hoſpicō receptus eſt. ⁊ ꝑ totā quadrageſimā ibi manſit. Igit̉ vt ⁊ ipſe eas oſtēſione ſanctitatis alliceret tanta ſeip̄m cū ſocietate ſua cepit auſteritate afficere quātā ſine auxilio diuine gratie ſuſtinere nequaqͣꝫ infirmitas humana potuiſſet. Etenī cuꝫ ſibi cibi more ſolito pretab ipſis hoſpitibꝰ p̄ferrent̉. Nos inquit huiuſcemodi nūc alimentis nō vtimur. Panē nobis tātū ⁊ aquā frigidā exhibete. Ieiunauit ergo vir ſanctus cū ſocio ſuo in pane ⁊ aqua quotidie ꝑ totamquadrageſimā vſqꝫ ad paſcha ita vt mirarent̉ familiares hereticoꝝ ⁊ dicerent. Uere iſti boni homīes ſunt. Stratus quoqꝫ cū ſibi paret̉ ad quieſcendū idoneus. Nō inquit in hac mollicie ſed ſuper tabulas quieſcemꝰ. Stratis itaqꝫ ſibi nudis tabulis accubuerunt quotidie nudo dormiētes in ligno exemplo eius qui ſomnummortis ſuſcepit in crucis patibulo. Somnus aūt eoꝝ breuis erat.Surgebāt em̄ qͣꝫ citius ⁊ anticipabāt vigilias or̄onibꝰ inſiſtentesAllocutꝰ eſt beatꝰ dominicꝰ aliquas ex domīabꝰ illis. rogauit vt ſibi ⁊ ſocio cilicia quererēt. addiditqꝫ. nemo ſciat ẜuet̉ ſecretū. Hecaūt faciebat vir ſpiritu dei plenꝰ. nō vt ſibi fauorē laudis hacqͥreret. ſed vt mentes infideliū ad amorē catholice religionis aliceret. Hinc nō nūqͣꝫ pater ille ſanctos admonebat fratres ſuosvt cū apud ſeculares eſſent. ad ꝓximoꝝ edificatōeꝫ aliquā oſtenderēt in ſeip̄is virtutis apparētiā in abſtinētijs ⁊ vigilijs. verboruꝫqͦꝫ ac geſtuū diſciplina ⁊ ſic eos qͣdā ſancta īpocriſi ad fidei reueretiā ⁊ virtutis amorē ꝑpenſius imitarent̉. Unde ⁊ apoſtolꝰ ſūptꝰrecuſabat acciꝑe. ne ꝙ offendiculū p̄ſtaret euangelio xp̄i. virtutesetiā ſuas ⁊ labores. necnō ⁊ dei reuelatōes enumerat vt plures lucri faciat. Igit̉ ſeruꝰ dei domīcus apud deū ⁊ homīes gratia ꝓficitbat ⁊ fama. Hereticos vero torquebat inuidia. p̄dicatōi ꝓ viribꝰinſiſtebat. Habebat vero ad ſui ⁊ ſuoꝝ ſuſtentationē eccleſiā faniouis ⁊ quedā alia caſtrū etiā inſigne qd̓ dicit̉ caſſanuel ſibi a comite mōtiſ fortis collatū. cuiꝰ comitis erga eū feruebat deuotio ⁊ ſpecialis dilectio. De omnibꝰ vero que habebat beatꝰ dominicꝰ quiquid ſibi ſuiſqꝫ ſocijs ſubtrahe̓ poterat domīabꝰ monaſterij de pͥuiliano imꝑtiri ſtudebat. Māſit aūt in eiſdē ꝑtibꝰ quaſi ſolus annis fere. x. a tranſitu videlicet beate memorie didaci oxonienſis ep̄ivſqꝫ ad illud tempꝰ quo lateranēſe ꝯciliū celebratū eſt.De coronatōe othonis qͥnti imꝑatoris ⁊ eiꝰ depoſitōe. .cvj.Ex cronicis.Nno prenotato .ſ. ab icarnatione dn̄i. M.ccix. mūdi vero quinti milleſimo. clxxijInnocētiꝰ papa ꝯtra volūtatē philippi regis frācoꝝ etꝯtradicētibꝰ ꝓ maxīa ꝑte romanis multis etiā ex magnatibꝰ imꝑijdiſſentiētibꝰ othonē imꝑatorē coronauit. cuiꝰ pr̄ .ſ. dux ſaxonie decrimīe leſe maieſtatis imꝑatore friderico ꝯfictꝰ. ⁊ vniuerſo baronūimꝑij iudicō ꝯdēnatꝰ. atqꝫ a ducatu fuerat imꝑpetuū deiectꝰ. Inip̄a vero coronatōe papa iuſiurāduꝫ exegit ab eo de patrimonio ⁊iure bt̄i petri indēniter ip̄i ⁊ eccl̓ie romane ī pace dimittēdo. ⁊ ꝯtraqͦſlibet defendēdo. Quo facto venit ꝯtra iuramētū ip̄o die. Propter hͦ ip̄m ⁊ ꝓpt̓ quaſdā expēſas qͣs ab imꝑatore romani ex debito petebāt ⁊ ꝓpter qͣſdā iniurias qͣs eis tentonici irrogabant. ortadiſcordia romani cū eis ꝯflixerūt. multiqꝫ de theutunicis occiſi ſūtPlurimū etiā eos dānificauerūt. ita vt cū de dānis ſibi reſarciandis imꝑator cū romanis poſtmodū age̓t ī illo bello ſe. M ⁊ centuꝫeqͦs amiſiſſe p̄ter hoīes ⁊ alia affirmauit. Rediēs aūt inde ſicut dudū aīo ꝯceꝑat. caſtra ⁊ munitōes occupauit. que .ſ. iuris bt̄i petrierāt racōfonū mōtē flaſconis ac pene totā romaniā. Inde trāſiēsin apuliā. oppugnauit terrā friderici filij imꝑatoris hērici. cepitqꝫmultas vrbes atqꝫ caſtella ī regno apulie qd̓ totū ē de feudo beatiijs cū imꝑator ea q̄ occupauerat reſipetri.ide r̄gnare nullat.ā a ſuis qͦs in caſtris poſuerat/oliariromipetas face̓t.cato fratꝫſilio. exſententiā ꝓneinde cū ſic nec reſipiſcere vellet ſed megis eccleſie resic romipetaꝝ iter impediret. oēstos eiꝰ a fidelitatē ip̄iꝰ abſoluit papa. ſub anathematismīat.