LiberXL.

manus. Hic die paſce conſecratus in papam. in craſtino p̄fatumhenricum ꝯſecrat imꝑatorē. Eodem ano menſe iunio ac iulio tanta in temperies aeris ex nimietate pluuiaruꝫ facta eſt vt ſegētes incamꝑis priuſqͣꝫ colligi poſſent inſpicis ac follicul̓ ſuis germinarētporro. xxiij. die iunij regibꝰ exiſtentibꝰ in obſidionę accij fuit eclipẜſolis in .vij. gradu cancri. ⁊ durauit ꝑ. iiij. horas. In ſequenti autēmēſe. x. kl̓. auguſti lud oppicus filius philippi regis grauiſſime pariſius vſqꝫ ad vite deſperatōem egrotauit. Que totus ꝯuentꝰ ſancti dyoniſa clauum ⁊ coronā dn̄i ſecum ferēs cum ꝓceſſione cleriet ppl̓i nudis pedibꝰ incedens. ⁊ p̄ces dn̄o cum lacrimis fundēs viſitauit. Cui mauricius ep̄us cū multitudine cleri ⁊ ppl̓i pari formavſqꝫ ad ſanctū lazaꝝ occurrit ⁊ illis ſe ꝯiungens ad palatiuꝫ regisvenit. ibiqꝫ facto ſermone ad ppl̓m ⁊ oratione fuſa. puer ſacris reliquijs in modū crucis attactus a ꝑiculo liberatus eſt. ſed ⁊ ipſa dieſerenitas ⁊ temperies aeris multo tꝑe amiſſa reſtituta eſt. Eodemanno leodienſis ep̄us a facie imꝑatoris fugiēs duꝫ apd̓ gͣuillermūremenſem archiep̄m moraret̉. ab eiuſdē henrici legatis in dolo eſtinterfectus. qꝛ ꝯtra eius voluntatē canonice fuerat electus ⁊ cōſecratus. Eodē āno comes theobaldus francie ſeneſcallus ⁊ comēsclarimontis. ⁊ comes ꝑticenſis. ⁊ dux burgundie philippus quoqꝫcomes flandrie in obſidione accij mortui ſunt. Et qꝛ comes flandrie alium nō habebat heredeꝫ terra eius ad baldinum nepotemſuum filium comitis haenenſis deuoluta eſt. qui poſtmodū imꝑator ꝯſtantinopolitanus factus eſt.deditione achon ⁊ de reditu regis philippi.Orro rex ricardus ī aſſultibꝰ achon operabat̉ remiſſius. Rex aūt philippus addeſtructōem muroꝝ bene laborabat. vrbēqꝫ intantuꝫimpugnauit. ꝙ cuſtodes ſalahadini qui erāt ibi .ſ. ſunathoſium etcarathoſium ſatrapas eius cū ingenti armoꝝ copia ſub certa pactione ad deditione ciuitatis coegit. Promiſerūt eī iuramēto ſuelegis aſtricti tātū corꝑibꝰ ſuis ſaluis dimiſſis ꝙ veram dn̄i cruceꝫquā ſalahadinꝰ habebat et om̄es captiuos xp̄ianos quos in totat̓ra ſua inuenire poſſent regibꝰ francie ⁊ anglie reſtituerēt. Achonigit̉. iij. idus iulij recepta eſt a noſtris poſt decurſuꝫ fere biēniuꝫ exquo obſideri ceꝑat. Quo audito ſuper hoſtes irruit timor ac tremor ⁊ aſcaloneꝫ ac cetera caſtella q̄ de manu noſtroꝝ rapuerāt diruunt vacuaqꝫ dimittūt. Igit̉ tota vrbe reddita xp̄iani cū dei laudibꝰ intrauerūt. ⁊ victualia que ibi inuēta ſunt int̓ ſe diuiſerūt. Reges quoqꝫ captiuos om̄s equa lance int̓ ſe diuidētes in ſorteꝫ acceperūt. Rex aūt francoꝝ ꝑtem ſuā duci burgūdie cū multa ſumma auri ⁊ argenti ⁊ victualiū copia delegauit eiqꝫ om̄es exercitusſuos cōmiſit. Morbꝰ etem̄ tūc grauiſſimus eū vexabat̉ inſuꝑ et regem anglie valde ſuſpectuꝫ habebat. qꝛ glorie illius inuidēs ab oīauxilio oportuno ſe ſubtrahebat. nūcios quoqꝫ frequent̓ clam adſalahadinū mittebat ⁊ ab eo mutua dona accipiebat. Timēs itaqꝫ dolum eius. ſed magis vt aiunt qͥdam t̓re flandriaꝝ cupiditateductus ꝯtra cupiditatē oīm fere ꝓceruꝫ francoꝝ a terra ſancta receſſit. ⁊ in apuliā tranſuectꝰ illic aliquātulū ꝯualuit. Inde viſitansapl̓oꝝ limina bn̄dictōem a celeſtino papa accepit. ⁊ ſic in franciaꝫredijt. Sed priuſqͣꝫ a terra ſancta recederet. ricardo regi iuramētofirmauit. ꝙ infra. l. dies poſtqͣꝫ ī franciā reu̓ſus eēt illiꝰ terre nō noceret. rex aūt ricardus trāſmare remanens captiuos ſuos qͥ ſaluiscorꝑibꝰ ſe ſub p̄dicta pactione reddiderūt ad id qd̓ ꝓmiſerāt cōpellauit vt .ſ. crucē dn̄icam ⁊ captiuos xp̄ianos ſine dilatione reſtituerent. Qd̓ qꝛ nō potuerūt ad effectū ꝑducere. rex iratꝰ. v. miliaex eis ⁊ amplius decollari fecit retētis maioribꝰ ⁊ ditioribꝰ a quibꝰꝓ redemptōne īnumerā pecunie ſummā accipiēs liberos eos abire ꝑmiſit. Inſulā aūt cypri quā in trāſitū ſuo ceꝑat ꝓ.xxv. milibꝰmarcaꝝ argenti templarijs venalē tradidit ⁊ poſtmodū eis ablatam guidoni qͦndam hieroſolimitano regi iteꝝ vendidit ciuitatēaſcalonem multo auri p̄cio paganis petētibꝰ funditus euertit.¶ De iudeis apud braiam ꝯbuſtis ⁊ de ſancto guillermo p̄ſbitero ⁊ falſo etiā rumore arſacidaꝝ ad regem philippum. .liij.Dilippus aūt rex in franciā reuerſus. dū eſſet apd̓ ſanctū germanū in laya audita cuiuſdā xp̄iani morte ignominioſa ab ip̄is iudeisꝑpetrata xp̄iani religioni ꝯpatiēs familiaribꝰ ſuis ignorātibꝰ quoiret ſubito iter arripuit apud braiam velociſſime veniens. poſitisin portis ipſius caſtri cuſtodibꝰ. comp̄henſiſqꝫ iudeis. lxxx. ⁊ amplius cōburi fecit. Comitiſſa etem̄ ipſius caſtri muneribꝰ eoꝝ corrupta tradiderat eis q̄ndam xp̄ianum cui falſo imponebat furtuꝫet homicidiū. Hūc igit̉ antiquo odio cōmoti manibꝰ a tergo ligatis ſpinis coronatā ꝑ totā villam fuſtigātes duxerūt. ⁊ poſtea patibulo ſuſpenderūt. Eodē anno p̄die idus marcij apud nogentuꝫin ꝑtico militū acies ex aere deſcendentiū in terra viſe ſunt. Ibiqꝫfacta int̓ ſe mirabili pugna ſubito euanuerūt. Porro. xx. die nouē

bris fuit eclipſis lune duabꝰ horis. In anno ſequēti. vj. idus maijapud pōtizaram guillermus ſacerdos noīe anglicus. vir caritatiuus ſanctitate vite pollēs ac moribꝰ ⁊ officij ſui ꝓſecutor vigilantiſſimꝰ migrauit ad dn̄m ī ꝓceſſione rogationū. Ad cuiꝰ ſepulcꝝtꝑe mortis eius oꝑante deo multa miracula facta ſunt ceci illuminati. claudi curati. alijqꝫ multia diuerſis morbis ſanati. Unde etfamā tanti viri ꝑ orbeꝫ diffuſa. de diuerſis ꝑtibꝰ cauſa ꝑegrinatōnis ad locum illū multos fecit venire. Eodē anno regi philippo detrāſmarinis ꝑtibꝰ littere ſunt allate. ꝙ ad ipſum int̓ficiendū ꝑ ſuggeſtionem ricardi regis anglie mittebant̉ arſacide. Interfecerantem̄ eo tꝑe marchiſium regis ꝯſanguineū vltra mare qui terrā ſanctaꝫ anteqͣꝫ illuc reges venirēt mira regebat ſtrenuitate. Hinc rexphilippus cū multis diebꝰ ſollicitꝰ ꝑmaneret. tandē habito cōſiliomiſit nūcios ad vetulum arſacidaꝝ regē. vt ꝑ ipſum rei veritatemcognoſceret. interim tn̄ inſtituit corꝑis ſui cuſtodes claues eneasſemꝑ in manibꝰ portātes ac ꝑ totam noctē alt̓natim circa eum vigilantes. reuerſis aūt nūcijs ꝑ litteras vetuli arſacide rumores falſos eſſe cognouit ⁊ ſic a falſa ſuſpitione quieuit.¶ De reditu regis ricardi in angliam ⁊ electione henrici in regemhieruſalem.Ex aūt ricardus ad terraſuam redire diſponens henrico nepoti ſuo iuueni campanie comiti exertum ſuū tradidit. totāqꝫ terraꝫ trāſmarinam quā tunc xp̄iani tenebāt ei dimiſit. ⁊ ingreſſus mare naufragium patiēs cum paucis euaſit. Quidam aūt comes maumardus de gorte ppl̓uſqꝫ regionis illius. audito ꝙ in terra erat ipſuminſecuti ſunt. eo qͣꝫ in fugā verſo milites octo de ſuis ceperūt. Sedet cum tranſiret ꝑ ep̄atum calaburgenſem fridericus ꝗ̄daꝫ. vij. milites de ſuis cepit. Eundēqꝫ ſapuldus auſtrie dux obſeruata ſtrata ⁊ poſitis vbiqꝫ cuſtodibꝰ inuentū in domo deſpecta captiuauitet omnibꝰ bonis ſpoliatū henrico imꝑatori tradidit a quo iniuſtefere ꝑ annū et dimidiū detētus. multiſqꝫ expenſis ⁊ varijs exactionibꝰ grauatus. tādē datis. cc. milibꝰ marcaꝝ argenti ꝓ redemptione. ꝑ mare ī angliā trāſuectꝰ eſt. Timebat eī trāſire ꝑ terrā francorum. qꝛ valde regem habebat offenſum. Prefatus autē henricusvtriuſqꝫ regis nepos ex ꝑte ſororis videns terrā ſanctā deſolataꝫpietate motus maluit ibi in labore cū ſuis remane̓. ⁊ ſi locus ſe offerret aīam ſuā ꝓ xp̄o pone̓. qͣꝫ ad terrā ſuā cū rubore redire. Qd̓videntes milites templi ⁊ hoſpitalis ⁊ ꝑegrini qui ibi erant .ſ. eiusin dn̄o ꝯſtantiā. ip̄m in regē vrbis ſancte vnanimit̓ elegerunt. ⁊ filiaꝫ hieruſolomitani regis ei dederūt. Anno dn̄i. M. cxciij. rex philippus exercitu collecto cepit gͦiſorciuꝫ. ⁊ paulopoſt totū vulcaſinūnorthmānicū qd̓ rex anglie iniuſte poſſidebat. Eo aūt tꝑe ſalabadinus obijt apud damaſcū. Cum aūt ſciret ſibi mortem imminereſignifeꝝ ſuū vocauit dicēs. Tu qui ſoles ferre vex illa mea ꝑ bellafer vexillū mortis mee .ſ. pāniculū vileꝫ ꝑ totā damaſcū ſuꝑ lanceāclamitando. Ecce rex oriētis moriens nō fert ſecuꝫ niſi hoc palliūvile. ⁊ ſic mortuus eſt. Huic eī ſucceſſerūt duo filij ſui. ſaphadinꝰſuꝑ ſyriā. ⁊ meralucius ſuꝑ egiptū. Ueruntū int̓ eoſdem ⁊ ſaphadinum qui fuerat ſalahadini frater de regno diutius ꝯcertatū eſtEodem āno in feſto beati dyoniſij qͥdam puerulus ſubito mortuus ad eccl̓iam eiuſdem martiris a ꝑentibꝰ deportatus et an̄ corꝑaſanctoꝝ ſuꝑ altare poſitus meritis eoꝝ coraꝫ vniuerſo populo reſuſcitatus eſt.¶ De ſecundo coniugio philippi regis et quibuſdam euentibusillius temporis.Iſdeꝫ temporibus miſitrrex philippus ſtephanum nouionenſem ep̄m ad canuItum regem danoꝝ vt vnaꝫ de ſororibꝰ ſuis ei mitteretquā ille acciꝑet in ꝯiugium. Qd̓ ille gratant̓ accipiens vigeburgēei tradidit puellam ſanctā ⁊ bonis moribꝰ ornatam. Hāc rex apd̓atrebatū in legitimā vxorem duxit. ⁊ in reginaꝫ coronari fecit. ſedmox inſtigante dyabolo rex ipſe vt dicit̉ a quibuſdam maleficijsꝑ ſorciarias impeditus. vxore tādiu cupitam exoſaꝫ habere cepit.nec multo poſt ꝯſanguinitatis linea ꝑ karoluꝫ flandrenſium comtem ab ep̄is ⁊ baronibꝰ cōputata matrimoniū ſeꝑari fecit. Regina tn̄ ad danos redire nolens in locis gallie religioſis manere decreuit. malens ꝯiugalem continentiā ꝑpetuo ſeruare. quā alij iuncta pͥma matrimonij federa maculare. Sed quoniā hmōi coniugium dicebat̉ iniuſte diſſolutum. papa celeſtinus ad ꝯqueſtionemdanoꝝ miſit duos legatos in franciam meliorem .ſ ꝑſbiteꝝ cardinalem ⁊ cenſium ſubdyaconum. Qui ꝑiſius cōuocato concilio dereformando ꝯiugio tractauerūt. ſed pelli ſue timentes ac tepidiusagentes nihil ad ꝓfectū duxerūt. Eodem āno. iiij. idus nouēbrisfuit eclipſis lune vniuerſalis ⁊ durauit duabꝰ horis. In menſe a pͦfebruario rex philippus intrauit northmāniā. ⁊ cepit vrbem ebroicam ⁊ nonumburgum ⁊ vallem ruolij. ⁊ alias plures munitiones