Liber
.XXXI.
maſticabat harenā. Secūdus ſulphureo aſtās lacui exalantemteterrimū et fetidiſſimū geſtiebat haurire vaporē. Tercius fornari incubans vehemēter accēſe. micātes ſcintillas hiātibꝰ exciperefaucibꝰ letabat̉. Quartus ſupͣ pīnaculū tēpli reſidēs leuioris aure ſpm̄ aꝑto ore attrahebat. Et ſi qͦ minꝰ influere videret̉ flabelloſibi ventu faciebat. ac ſi totū ſperaret aerē deglutire. Quītus ſeorſuꝫ poſitos ridebat ceteros ip̄e qͦꝫ ridendꝰ ⁊ maxīe. Propriasem̄ carnes incredibili ſtudio ſugere laborabat. nūc manu. nūc brachium ori imponēs. Miſeratꝰ hoīes cauſamqꝫ miſerie ſciſcitatꝰq ſingulis. vnā om̄ibꝰ repꝑio validiſſimā vtiqꝫ famem. Tūc macilētiſſimas eoꝝ faciēs cōtēplatꝰ. recordabar ꝓphete gemētis ⁊ dicentis. Aruit cor meū qꝛ oblitus ſū comedere panē meum. Quidꝓſunt hec vobis inquio. Non ſunt naturales cibi. famē magis ꝓuocant hec qͣꝫ extinguūt. Nimirū ad imaginē dei facta aīma rationalis ceteris om̄ibꝰ occupari pt̄. repleri oīno nō pt̄. Capacē deiquicqͥd deo minꝰ ē nō implebit. Inde ē ꝙ naturali deſiderio oēsquidē ſummū bonū appetere ꝓbant̉. nullā niſi eo adepto requieꝫhabituri. Sed errāt miſeri viā nō inueniētes. et vt ſcriptū eſt. Incircumitu impij ambulāt. dū mīora bona querētes illud ſemꝑ deſiderant qḋ necdū ſibi vicinius videntur adepti. vnuſqͥſqꝫ quodvalet trahit in ꝑtem. nec aliqn̄ poterit. hic circūitꝰ ꝑagrari. Uis ꝑuenire. incipe trāſire. In circūitu ſiquidē ambulas. et qd̓ ꝓpe eratcordi tuo. terga vertēs declinas. Hinc ē ꝙ vociferant̉ ad te. Reuertere reuertere ſunamitis. re. re. ⁊cͣ. An fractuoſa via ē ⁊ inambulabilis facilius ꝑuenies ſpretis om̄ibꝰ qͣꝫ adeptis..xiij.illis qui reformidāt aggredi viā ꝑfectōis.Cce inquit nos relinquimus om̄ia ⁊ ſecuti ſumus te. Quātos mūdi ſapientiamaledicta ſupplātat. et cōceptū in eis extinguit ſpiritūquē dn̄s voluit vehemēter accēdi. Noli inquit p̄cipitanter agerediu libera. magnū ē qd̓ ꝓponis. exꝑire qͥd poſſis. amicos conſule.Hec ē ſapiētia mūdi. terrena. aīmalis dyabolica. ſalutis inimica.ſuffocatrix vite. mater tepiditatis q̄ deo ſolet vomitū ꝓuocare. cūa deo verbū eſſe nō dubites. qͥd opus ē de liberatōe. vocat magnicōſilij angelus. et qͥd aliena cōſilia p̄ſtularis. qͥs fidelior illo vel ſapiētior. Seduc me dn̄e et ſeducar. fortior eſto et inualeſce. vt abore putei gehēne eripiar. et indutias petā ⁊ cūctabor exire ſi forteinterim fiat aliquid. Abſcōdi ignē ī ſinu meo. et exuſto iam latere.et iā ſanie defluēte diu deliberādū ē an excutiā illū. Magnū ē qd̓offerūt. ſꝫ eo vtiqꝫ libētius ⁊ feſtinātiꝰ ſuſcipiēdū obuijs manibus⁊ cū feruore ⁊ hilaritatē. Probet aūt ſeip̄m qͥ de ꝓpria ꝟtute preſumit. Nā dīna quidē oīno ꝓbata ē. Amicos cōſulat qͥ non legitinimici hoīs demeſtici eiꝰ. Quid frequētat euāgeliū qͥ euāgelio n̄ne inquit mortuos ſepelire mortuos ſuos.obedit.e brauio ſequētium xp̄m ꝑ viam p̄dictā.Equitur. Uos qui ſecutieſtis me in regeneratōe cum ſederit filius hominis ⁊cͣ.Que ē hec noua regeneratōe. Tercia generatio nō ilſa ſcꝫ que fit ex ſanguībꝰ et volūtate viri nec illa que fit ex aqua etſpūſancto. ſꝫ corꝑis futura reformatio. Hō nimirū ex aīma ⁊ corpore cōſtās totus ſil̓ cecidit. ꝑ pct̄m in mortē ſꝫ totꝰ ſil̓ refurgerenō poteſt. Dignūqꝫ ē vt ea portio q̄ videt̉ potior reꝑaret̉ prior.Hec ē aīa. Prior gͦ reficiat̉ q̄ prior corruit. p̄ſertī eo ꝙ ab eiꝰ cupa corꝑis pena ꝓdierit. Un̄ priꝰ vtiqꝫ pct̄a mūdi non moleſtiastollere carnis ſaluator veīt. qd̓ ī ſeip̄o maīfeſtiꝰ docuit peīs oībꝰexponēs. aīam aūt immunē ꝓrſus a pct̄o cuſtodiēs. Nonſic hodie nō ſic filij hoīꝫ. ſꝫ aīe curā negligūt. curā at̄ carnis ꝑficiūtdantes oꝑā eiꝰ valitudini. īmo et̄ voluptati. de ſcola ypocratis ⁊epicuri didicerūt hec. Tēpus hͦ aīabꝰ n̄ corꝑibꝰ ē aſſignatū. diesſalutis vtiqꝫ nō voluptatis. At nēo inquiūt carnē ſuā odio hūit.Uerū ē. ſꝫ zelū hn̄s abſqꝫ ſcīa. dū ꝓdeſſe feſtīat īuenit̉ obeſſe. Cūem̄ iudiciū carnis ex aīa pēdeat. nihil carni pt̄ vtilius qͣꝫ ſalus aīeꝓuideri vt vicꝫ ī tꝑe ſit reſpectꝰ illiꝰ ⁊ ſocia paſſioīs. felicitatis qͦꝫcōſortiū mereat̉. Un̄ apl̓s ſaluatorē īqͥt expectamꝰ ⁊cͣ. Reqͥeſce īhac ſpe caro miſera. qͥ ꝓpt̓ aīam veīt ꝓ te qͦꝫ vēturꝰ ē. In regeneratōe inꝗt cū ſederit filiꝰ hoīs ī ſe. ma .ſ. ſe. ⁊ v. ⁊cͣ. Felix regeneratōqn̄ renaſcit̉ ad ſeſſionē miſer hō natꝰ ad laborē. Corpꝰ em̄ reſurrectōis iā nō morit̉. et iā nō erit ampliꝰ neqꝫ luctus neqꝫ clamor. ſꝫnec vllꝰ dolor. qm̄ priora trāſierūt. Felices lacrīe. qͣs benigna manus cōditoris abſtergēt. Et bt̄i oculi qͥ ī talibꝰ liq̄fieri potiꝰ elegerūt qͣꝫ eleuari ī ſuꝑbiā. qͣꝫ oē ſublime vide̓. qͣꝫ auaricie petulātie famulari. Sedebit igit̉ corpꝰ īmortalitatis ⁊ ip̄aſſibilitatis geminaqͥdā felicitate dotatū. libeꝝ ab oī ncc̄itate ⁊ ab oī ꝯcupīa alienumimmune ab oī corruptōe. plenū gr̄a. configuratū deniqꝫ claritatixp̄i. Sedebit ⁊ aīa ſic̄ nil metuēs. ſic nec cupiēs vltra. Ceterū ī regeneratōe corꝑum ſedebit in ſede maieſtatis qͥ ꝓ aīaꝝ regeneratione ſtetit in ignominioſo ſupplicio crucis.
De aſcenſu ad regnum et tempore quod ad hoc homini ē cōceſſur.xvCala vero qua ad deumaſcēdimus tres habet gradꝰ. ſcꝫ ſobrie viue̓ qͦ ad nosiuſte quō ad ꝓximū. pie quo ad deū. Latera. vilitaset aſperitas. innixa baſibꝰ id eſt duobꝰ lignis crucis. deſuꝑ etiamcapitellis coercēda. ſcꝫ ſpe ſuꝑne glorie. et voluptatis et̓ne. Quisvero ſecularis honor excogitari pt̄. qͥ nō ꝓrſus in tāte ſublimitatis comꝑatōe vileſcat. Nō vnius ſiꝗͥdē ciuitatis aūt ppl̓i ſeu regionis vnius ſꝫ vniuerſitatis iudices habēt p̄ſidere cū xp̄o. Nec ſolum ip̄os hoīes ſed ip̄os angelos iudicabūt. qui ꝑentes ad modicum vaporē p̄ſentis gl̓ie dedignātes et exufflātes. imꝑiū xp̄i vniuerſis preferūt titulis dignitatū. Infelix ꝓrſus ambitio q̄ ambiremagna nō nouit. querēs de modico creſcere. de maxīo aūt minui.Amant em̄ primas cathedras q̄ ſic̄ groſſi ficuū velociter ſunt caſure. Hec em̄ eſt ꝑfectoꝝ gloria ſingularis. int̓ ip̄os etiaꝫ eminerefideles. ⁊ ceteris qͣꝫ ſaluādis p̄minere autoritate iudiciarie poteſtatis. Magna quidē ꝓmiſſio diuīa ſed longa nimiū dilatō ⁊ moleſta expectatio terre. nā deſerere ſortē et nōdum obtinere celeſtēBreues dies homīs ſunt. Sꝫ eſto tibi multa annoꝝ curricula reſtant. adoleſcēs es vſqꝫ ad ſenectutē victurus et ſeniū. Quid neceſſe habes amittere temꝑa tanta. perdere lucra tāta. Nihil tēꝑep̄cioſius ſed heu hodie nihil vilius eſtimat̉. Trāſeūt dies ſalutiset nemo ſibi nō reditura momēta periſſe cauſat̉. Sede ꝯputa. qͥddiebꝰ ſingulis acquirere valeas. certꝰ apud deū nullū oīno bonūirremuneratū. et ſicut nō capillū de corꝑe. ſic ne de temꝑe momētum periturum.De ſtulticia cupidoꝝ qͥ nolūt relinq̄re ſimpla ꝓ cētuplis. xvj.Equitur. Et omnis quireliquerit domū aūt pr̄em aut mr̄eꝫ ⁊cͣ. Quid inſanieeſt ꝙ cunctant̉ hoīes relinq̄re ſimpla ꝓ cētuplis. vbieſt cupidꝰ. vbi ambitioſus. Quid ad fidele negociū et nundinasqueſtuoſiſſimas auaricia intēpuit. ⁊ obdormiuit ī terra. Cui id iudeo negares hō. cui ſacrilego dare qd̓ habes cūctareris ꝓ centuplo. Sꝫ execrabilis tibi ē manꝰ dn̄i. vt ab eo cōmutatōem acciꝑenō acqͥeſcas. An nō fictꝰ in p̄cepto labor. onus leue. ſuque iugu.crux inuicta vbi ſcꝫ xp̄c morte mulctat̉. cruce turpat̉. Quis ſuod̓licias ſiue gl̓iā ſuſtīere q̄ eat. nedū q̄rere audeat. Sic̄ exercitij ſpiritalis ⁊ cure cordis indiciū ē euidēs cōtēptꝰ exterioꝝ. ſic eoꝝ ſollicitudo ſignū ē certū mētis inculte de ſtercore bon̄ la. pi. qͥ xp̄m lucrifacere negligēs corde vacuo ⁊ deſerto foras cogitur euagari.Ue ve miſero. dum ſtercorat̉ ornari putat̉. Bos erat paulꝰ quiomnia hec arbitrabat̉ vt ſtercora. vt ſane mentis amplioreꝫ credat nō eſſe in virtutibꝰ qͣꝫ in vitijs delectationem. Neqꝫ em̄ carnivel mundo vel dyabolo. ſed xp̄o ẜuire regnare eſt. In via inquitmādatoꝝ tuoꝝ delectatꝰ ſum ſic̄ in o. di. Quid erit ī patria. ſi tanta ē delectatōis copia ī via. Nam et apl̓us. nō ī ſpe ſolū ſꝫ etiā ī tribulatōibꝰ docuit delectari. Et oīs inqͥt qͥ reliq̄rit domū aut agrū⁊cͣ. Ip̄e em̄ hic loquit̉ qui dicit alibi. Celū ⁊ terra trāſibūt verbaaūt mea nō tranſibūt.De illis qui relinquunt poſſeſſiones ſed non proprias voluntates..xvijFEd audiui ait hō qui perditōis ſue occaſionē ⁊ vt vulgo dicit̉ feſtj̄rit vn̄Xeruat ſibi oculū. Audiui inꝗt de illo et illo qͥ reliq̄rantomīa ⁊ ad vomitū ſunt reuerſi qūo iſti acceperūt cētuplū. Sūt qͥdem loculi. ſed nō ſolū pecuīe ſed etiā ꝓprie volūtatis. Scruteturꝓuide vias ſuas et ſtudia ſua qͥ ꝓmiſſaꝫ cētupli gratiā ſibi deeſſecauſat̉. Nec dubium quin inueīat angulum ⁊ diuerſoriū reclinatoriūqꝫ nō filij hoīs. ſed aut foueā vulpis aut volucris nidū. Magis aūt obſecro relinquat oīa. nihil ſibi retineat. ne modicū fermēti totam maſſam corrumpat et ſolū ſequat̉ xp̄m iactās cogitatūſuum in eo enutriēdus ab eo. ⁊ centuplū ſine dubio recepturus.Nemo ergo cū ſe viderit nō oīa reliqͥſſe. centuplū nō accepiſſe miret̉. p̄cioſa ſiꝗdē diuīa cōſolatō ē. nec oīno tribuit̉ admittētibꝰ alienā. Infelix tu eſau qͥ dixiſti. Nūꝗd vnaꝫ tm̄ bn̄dictōꝫ hēs paterQuāto meliꝰ diceres cū ꝓpheta. vnā petij a dn̄o hāc reqͥrā. Indignus em̄ celeſti benedictōe cōuincit̉ qͥ eam dubio q̄rit affectu.duplici intentōe. alid̓ ſibi refugiū ꝑans ſi nō eaꝫ forte obtinere cōtingat. Maior ē (inquit cayn) iniquitas mea qͣꝫ vt veniaꝫ merearQuid ergo. Renuat cōſolari aīma tua ſi veniam nō meret̉ hͦ ſolū cogita ⁊ deplora. Sꝫ oīs inqͥt ꝗ inuenerit me occidet me. Graue damnū. grauis iactura ſi corpꝰ ꝑimat̉ qn̄quidē aīa ꝑijt. Sic eīſe occidēdū cauſabat̉ īfelix tāqꝫ ꝓ magno bn̄ficō hīturꝰ. ſi ꝓhiberet̉ occidi. qd̓ ⁊ factū ē. Cōlatōꝫ miſerā obtinuit quā queſiuitet oblitus eſt illius pro qua maxīe ſupplicare debuerat. Sic ⁊ ſaul