rome geſtauit in regni adeptiōe cluniaco delegauit. Quapropt̓dilectōꝫ cluniaci quaſi ius hereditariū medullitꝰ retinens floridūpatrē colligare ſibi artius decreuit. Itaqꝫ ſanctū hugoneꝫ pubeſcenti etate vernantē venire ad ſe inuitauit. inuitatū glorioſiſſimeexcepit. Et vt filiū ſuū henricū terciū de ſacro fonte leuaret gratant obtinuit. Tunc etiā paſcha celebrauit paſchalis agni filiusvna cū imꝑatore. angelica cluniacenſiū ſeniorū ſtipatꝰ caterua inagrippina colonie. Nec ml̓topoſt vix ab auguſto laxatꝰ cluniacuredijt muneribꝰ comitatꝰ ⁊ gratia. Cuius etiā gratia ſtephanumpapā nō fugit. qͥ cum in ciuitate florentie valitudine ꝯſtrictꝰ decūberet. adueniente ſcō hugone inimicū recedere. exeunte eodē accedere circūſtantibꝰ ꝓteſtatꝰ eſt. Quare ne infederabilis infeſtatōnibꝰ hoſtis vrgeret̉ ſedulitatem ipſius iugiter exorabat. Cuiꝰp̄ſentia inſidiator cōfundebat̉. Iāqꝫ malignos incurſus lacrymepatris longe remouerāt cum vir apl̓icꝰ in ſinu p̄ſidentis animamexalauit. Cuiꝰ manibꝰ digne cōpoſitꝰ traditꝰ eſt ſepulture. Sꝫ ⁊reuerendiſſimo hildebrādo mutato noīe ⁊ gradu poſtmodū gregorio nūcupato manifeſtiſſime claruit. ꝙ multū gratie ſpecial̓ pr̄hugo obtineret. hic ſanc nōdū papali apice inſignitꝰ poſitꝰ in cluniacenſi capitulo ip̄m mūdi iudicem ꝑhibuit ſe vidiſſe ſcō hugōicollateralē qͥ ſedēs a dextris regulare diſciplinā fauore ꝓſeq̄bat̉Hinc papa factꝰ blande tyrannū euꝫ vocitare ſolebat. qm̄ ſeuisleonē mitibꝰ agnū acceꝑat. haud ignaꝝ ꝑcere ſb̓iectis ⁊ caſtigareſuꝑbos. Tꝑe ſancti leonis pape noni remis trāſlatū eſt corpꝰ ſcīremigij. Prefuit tāte trāſlatōi apl̓icus ac generale ꝯciliū p̄cipueꝯtra ſymoniacos celebrauit. Interfuit pater hugo fide armatusipſumqꝫ ingens illuſtriū viroꝝ ſequebat̉ agmen. at tanta erat ꝑuerſoꝝ multitudo. vt boni vix auderēt rep̄hendere. Et ſi auſi fuiſſent facilius erū ꝑet reclamatio male viuentiū. qͣꝫ vox libera eorūqͥ ſanius ſentiebant. Mox exhortatōꝫ ſynodalicā iuſſu dn̄i pape⁊ ꝑſuaſione cuiuſdā noīatiſſimi viri ſancti ꝯſtantij remēſis canonici ⁊ alioꝝ laudabiliter egit ⁊ ꝓbabilit̓ ꝯfutauit tergiuerſatoresqͥ ꝯtra veꝝ mendacio ſtare ꝯſueuerant.De gratia eius apud romanos pōtifices..iiij.Ildefunſus quoqꝫ rexhiſpaniaꝝ patrem ſcm̄ plus omnibus excolens votisardentibꝰ cum vt videre mereret̉ impetrauit pͥmo qͥaa captiōe fratris ſui ſantij precibꝰ ſcī hugonis emerſit. Deīde ꝗͥaꝯiūctōꝫ patris ſui fredelandi ⁊ cluniacenſiū cōpaginare fortiꝰ diſponebat. alioquin beato petro inobediēs bn̄ficijſqꝫ ingratus cōſtitueret̉. Is em̄ cū artiſſima teneret̉ cuſtodia. ⁊ cluniacēſes ꝓ eooratōni incūberent ꝑ ep̄m quendā beatꝰ petrꝰ ſibi īnotuit qͣliterinſtantia precū ſcī hugonis ⁊ ſuoꝝ pulſatꝰ. in breui ip̄m ꝓprie poteſtati recōſignaret. ⁊ ad ſceptꝝ vſqꝫ ꝓueheret. Nec mora clauiger ceu ſantio regnū vſurpanti terribilit̓ noctu apꝑens mortē intētauit niſi fratrē mox dimitteret. Surrexit ocius exturbatus tyrānus. ⁊ eo a vinculis emācipato cubitum redijt. Ita factū eſt vtrex liberatus duplicato cēſu paterno interceſſoribꝰ ſuis ducētasauri vncias annuatim deſtinaret. diemqꝫ liberatōis recoli noſtrisrelinqueret. Multa ad vſus paupeꝝ ſcūs hugo ꝯferens qͣi vilesſarcinulas reputās direptōꝫ illaꝝ ſepe ꝑtulit non iratus. qͥnetiaꝫp̄ceptoꝝ taleꝫ habuit mēſurā. ne aūt nimia remiſſio aut ſeueritasexcedens videret̉. Spū qͦꝫ ꝓphetie diſcernere īnouicijs ſolebat.qͥ eſſent frumenti ſtabilitate ſolidandi et qͥ tanqͣꝫ palee ſpū maligno ventilandi. Quodā tꝑe duꝫ eſſet apud maritima cū adiūctoſibi p̄claro anſelmo cantuar̄. ar̄e p̄o qͥ ꝓpt̓ iuſticiā ab archiep̄atuſemotꝰ. iocūdabat̉ eius ſolatio. dīna reuelatōe cōmonitꝰ mortemppill̓i regis anglie momētaneā p̄nūciauit. Et vt p̄dixerat accidit.Nam dum ille ꝑ ſaltꝰ fugaces ceruos ſagittare geſtiret. Sagittāſubito ī corde ſuſcepit qua miles ſuꝰ ceruū īpetebat. Alio tꝑe cuꝫdormiret idē pater vidit ꝑ ſomniū ſub capite ſuo cūbare ſerpētiūmultitudinē ⁊ feraꝝ ſubito capitale excutiēs ⁊ exꝗrens ſuppoſitainuenit libꝝ maronis forte ibi collocatū mox abiecto codice ſcl̓ariin pace qͥeuit. Cognouitqꝫ modū materie libri viſioni congruerequem obſcenitatibꝰ ⁊ gentiliū ritibꝰ plenū indignū erat cubiculoſancti ſubſterni.De miraculis eius ⁊ ſpiritu ꝓphetie..v.Uidā frater noīe durannus de bredon pͥus ideota apparens poſtea moſyacēſis abbas nō incōgruus. Dehinc ad tholoſanū ep̄atūſapientie p̄rogatiua ꝓmotus int̓ oꝑarios agriculture dei meritoſollicitudīs ⁊ induſtrie claruit. Hic circūſpectꝰ ꝑ cet̓a ꝟba riſummouentia ſepe incautiꝰ ꝑferebat. Qua de re venerandꝰ pat̓ multotiens eū increpās nec ſatis ꝓficiens d̓ futuro interminās ꝓphetice ſic cōmonuit. Certe frat̓ cariſſime niſi ludicra ꝟba monachoꝓrſus interdicta viuēs dimiſeris enormiter apparebis. Qd̓ ſane

vaticiniū eo migrante ꝯſtat fuiſſe cōpletū. Nam ſiguino cuidamcapellano patris ſpūmoſo ore apparēs poſtulauit flebiliter eiꝰ iuuamen. cui noluit obedire dum viueret. Hoc vbi dn̄o abbati ſiguinus retulit. p̄cepit vt frēs vna hebdomada ꝓ defuncto taciturnitatē ꝓprij oris ꝯtinuarēt. Ad hͦ. vij. frībꝰ electis ceteris obedientibꝰ vnꝰ eoꝝ voti ꝯtemptor ſilētiū interrupit. Rurſus pontifex eidē denuo reuelatꝰ eſt valde ꝯqueſtus ſuꝑ illo fratre perfidoqͥ dum nō ſiluit ſanitatē illius interpolauit. Audiens iſta pijſſimꝰhugo p̄cepit vt fractura ſilentij que ꝑ vnū ꝯtigerat alioꝝ ſepteꝫdieꝝ ſilentio ſartiret̉. Quo facto aīa pontificis tercio reuelata iuſtatu apoſtolico ſe exhibēs purgatori ſuo memorato ſemꝑqꝫ memorando hugoni gratias ſue integritatis reportauit.De fratre ſtephāo qͥ ſibipſi manꝰ intulit ⁊ fr̄e goderāne. .vj.T em in ſiluiniaco quidāfrater noīe ſtephanꝰ hoſtis antiqui ſupplantatꝰ inſiIIIdijs manus ſibi ingerens ad coronam martyrij anticipandā. ſeipſum in quadā ſilua necauit. Erat em̄ iracūdie grauisqua ⁊ eiꝰ ꝯſꝑſione excitatꝰ tēptator forte p̄ualuit. Huius animaad iudiciū rapta accuſatorē ꝑtendentē cultellū necatoriū infeſtuꝫhabuit. Miſer ſue ꝓdigus aīe exutus a cuculla apl̓ica int̓ceſſiōeobtinuit quatenꝰ an̄ introitū clauſtri cluniacenſis tādiu maneretcucullā hn̄s in manibꝰ donec precibꝰ ſcī hugonis ⁊ fratꝝ illā induere mereret̉ ⁊ ordinē ſuū reciꝑe. Que diciniꝰ frater qͥdā in viſiōeꝯſpiciens dn̄o abbati nūciauit. tn̄ nō ſtatiꝫ vt debuit. Quocircain tꝑe rogatōnū qm̄ que viderat nūciare diſtulerat. verberibꝰ adꝓpalandū vtile cōpulſus eſt. Ceteris qͥppe ad ꝓceſſionē directisſolus in choro remāſerat vtpote claudus. Apparuit ſanctꝰ odiloeidem vigilanti viſibili forma cum duobꝰ viris. Et ecce facta oratione an̄ altare illo vocato capitulū ingreſſus eſt. fratriſqꝫ pigritiāincrepauit magna aſꝑitatis vehementia. p̄cipiens aſſeſſoribꝰ ſuisacerrimā illi inferre diſciplinā. Poſt letanias correptus nūciauitabbati tam viſionē qͣꝫ ſuā afflictōꝫ. Confeſtī pius pr̄ elemoſynisp̄cibuſqꝫ ⁊ hoſtijs tādiu p̄cepit inſiſtere quouſqꝫ ſpūs alia viſiōecum ſacro habitu apparuit ⁊ corpꝰ cimiterio nō iudicat̉ indignū.Contigit aliqn̄ ſcm̄ hugonem cuchariſtiā p̄buiſſe cuidā leproſocōione hoīm corꝑaliter ſubtracto. tūc ꝟo cōicanti qͥ tumentibuslabijs ⁊ vlceroſo ore corpus dn̄i iniurioſe maſticans portiunculāimportuna ſcreatōne reiecit ſequēte nimiꝝ nauſea ac ſpūma horribili chriſti mileſgoderānus qui aderat domini ſui ſacr̄a indigneꝯſpiciens agitari qḋ diligebat celeri collegit obſeqͥo. Et ecce virmagnanimꝰ manꝰ vtraſqꝫ ſupponēs viuificis ſacris in ore ſuo ꝓiecit vomitū nauſcātis egri letalibꝰ coleris coherentibꝰ fidelit̓ abſorbens. Qua in re magiſter pius ſtupefactus in hmōi diſcipuliꝑfectōne attonitꝰ laurentij craticulā tolerabiliorē fuiſſe indubitant̓ aſſeruit. Hic deniqꝫ goderānꝰ ad ep̄atū ſanctonicū ꝓmotꝰquo altius cōſcendit. eo latius refulſit.¶ De viſione conſolatoria quā pater hugo retulit ī capl̓o exmariali.Os eſt cluniacēſis monaſterij ceterꝭ ſolēnitatibꝰ natiuitatē dn̄i quodā ſingl̓ariaffectu deuotiꝰ agere. ⁊ cantuū melodijs. cereoꝝ accēſionibꝰ quodqꝫ longe p̄ſtantiꝰ eſt ſpūali deuotō emultaqꝫ lachrꝫmaꝝ ꝓfuſione cum angelis ſolēnizare. Hac igit̉ inſtante feſtiuitate frēs more ſolito ſe ſuaqꝫ oīa p̄pararūt venerabilis pat̓ ille hugo qͥ adhuc ſenex ſuꝑerat capitulū vbi frēs cōuenerāt ingreſſushec ad oēs ꝟba ꝓtulit. Noueritis frēs benignū ih̓m diſpoſuiſſeveſtrꝭ ſolēnijs int̓eſſe. At ꝯͣ hoſtē nequā inuidia laborare vt aliqͦstenebraꝝ ſuaꝝ nebulas tanto ſplendore poſſit īmiſcere. Frat̉ eiait quidā (ſe vtiqꝫ dans intelligi) hac nocte vidit matrē milericordie ip̄m filiū quem p̄ſenti genuit nocte dulciſſimo gremio ꝯtinereeiqꝫ ſanctoꝝ angeloꝝ multitudinē cū īmenſo lumīe aſtare. Idemdeꝰ puer exultabat ⁊ cordis leticiā geſtū corꝑis ⁊ plauſu manuūdemōſtrabat. Et ꝯuerſus ad matre aiebat. Cernis mater nocteꝫnatiuitatis mee que īminet gaudijs illuſtrandā. ī qua ⁊ ꝓphetarūoracula ⁊ angeloꝝ p̄conia renouabunt̉. ⁊ de meo ex te ortu omīaceleſtia ⁊ t̓reſtria letabunt̉. Ubi eſt nūc hoſtis mei dānati ꝑfidiUbi eiꝰ ptās qͣ ante hͦ ſingulare gaudiū mūdo dominabat̉ Quoille īpudēs audito de latibulo ſuo egreſſus elōge ſe pn̄tabat. Etignominioſe deturpatꝰ cū multo plāctu ⁊ vlulatū vt admitteretorabat. Et ſi ait ī nulla ꝑte eccl̓ie admittor. in aliqͦ ſaltē reliquariofficinarū loco ſuſcipiar. At filius virginis. Uade inquit furciferet ne te mea potētia preiudicatū lameteris tempta quod poteris.At ille ſolutus aditum capituli petijt ⁊ intrare conatus nō potuit̉Intantū em̄ ⁊ ſe tumidū ⁊ introitū capituli anguſtū inueīt. vt nullatenꝰ ītrare valeret. Uere inflatꝰ ſuꝑbie veterꝭ apoſtemate ꝑ huilē aditū nō potuit trāſire. Inde ad dormitoriū fratrū ꝯgreſſu conuertit ⁊ fātaſijs ſolitꝭ ſe eos īqͥetare poſſe ꝯfidēs ītroie̓ tēptauit. ſꝫ