ptiones iniquas igni comburendas. Poſt hec filius eius ꝑuulusmortuus eſt alius quoqꝫ nomīe lodobertus. Fredegundis autemfilium peperit. quē vocauerunt lotharium. Hic poſtea fuit rex magnus. qui etiam genuit dagobertū. Maxime tunc etiam diſcordieinter hilpericū ⁊ hildebertū nepotē ſuū ꝯſurgebant. irritabāt etenīeos ex vtriſqꝫ partibꝰ. fredegūdis ⁊ brunichildis..cxxxj.De luxuria eiuſdē ⁊ ꝓprij viri nece.Rat aūt fredegūdis regina pulcra et ingenioſa nimis. atqꝫ adultera. Landricusenim erat tunc in aula regis hilperici vir efficax atꝫ ſtrenuus. qͥ memorata regina diligebat multum. qꝛ luxuriabat̉ cum eaQuadam itaqꝫ die cum maturius rex ad venatōnem exercendamde villa calenſe in pariſiacum dirigeret reuerſus eſt in cameram palatij de ſcapulo equitum. Illa faciem ſuā erat abluens aqua in ipſacamera. et rex retro veniens. eam in nates ſuas fuſte percuſſit. At illa cogitans ꝙ landricus eſſet. ait. Quare ſic facis landrice. Reſpicienſqꝫ vidit ꝙ rex eſſet. et exꝑauit vehementer. Rex vero nimiū triſtis effectus. in venationem perrexit. Fredegūdis itaqꝫ vocauit adſe landricum. ⁊ narrauit omnia que fecerat dicens. Cogita qͥd agere debeamus. quia craſtina die ad tormenta valida exhibebim. Etait landricus contritu ſpiritu. et cōmotus lacrimis dicēs. Tam mala hora te viderunt oculi mei. Ignoro enim quid agere debeamusquia comprimunt me vndiqꝫ anguſtie. At illa dixit ei. Noli timereAudi conſilium meum. ⁊ faciamus hanc rem ⁊ non moriamur. Cūrex de venatōe ſummo veſpere obtenebrante aduenerit mittamusqui eum interficiat. et precōnes clamēt ꝙ inſidie ſint hildeberti. Illo quoqꝫ mortuo. nos cum filio meo lothario regnabimus/ Factuꝫeſt autem in initio noctis. reuertente hilperico rege de venatōe. quidā pueri adulatores inebriati vino a fredegunde miſſi. dū de equodeſcenderet. pergentibꝰ reliquis perſonis ad metata ſua. ipſi gladiatores percuſſerunt regē in aluū ſcrāſaxis. At ille vociferans. emiſit ſpiritum. Succlamaueruntqꝫ adulatores. quos regina fraudulenter miſerat: dicētes. Inſidie inſidie fecerunt hoc hildeberti regisauſtraſioꝝ ſuper dominū noſtꝝ. Tunc exercitus hucillucqꝫ diſcurrens. cum nihil inueniſſent. reuerſi ſunt ad ꝓpria ſua.De pelagio papa ⁊ legatōe bt̄i gregorij ꝯſtātinopolī. .cxxxij.Iigibertus.¶¶¶ Ano tiberii. iiii. pelagiusromane eccleſie. lxj. preſidet. Hic obſidentibꝰ romā longobardis ordinat̉ abſqꝫ iuſſione principis. Hic decreuit quianam ſacramentoꝝ prefationem ad miſſas. ix. tm̄ modoprefationibꝰ ẜm antiquam romanorū ordinem eſſe cōmutandam.ſcꝫ in natali domini. in apparitione. in paſcha. in aſcenſione. in penthecoſte. de ſancta trinitate. de apoſtolis. de ſancta cruce. de ieiunioquadrageſimali. Ab hoc gregorius conſtantinopolim apocrifariꝰdirectus. hortatu leandri hiſpalenſis epiſcopi libros moralium iniob compoſuit. Et ibidem euthicium conſtantinopolitanū epiſcopum. male d̓ reſurrectione dogmatizantem. corpus noſtrum in illareſurrectionis gloria impalpabile. ventis aereqꝫ ſubtilius eſſe vēturum. in preſentia imꝑatoris tiberij confutauit. et illo nō multo poſtmortuo penitus extinxit. Duces longobardorū gallias aggrediūt̉et vario bellandi genere nunc longobardi inter ſe collidunt̉. Hoſpicius famulus dei in gallia claret qui etiam aduentum longobardoꝝ predixerat. Eꝯ tempore mimiocus brito veniens de britāniaſanctitate claret in gallia. Lupi burdegalam vrbem ingreſſi. neminem metuentes deuorauerunt canes.De legatōe eiuſdē gregorij in angliā..cxxxiij.Ex vita beati gregorij.Um die quadam aduenientibꝰ nuper mercatoribꝰ. multa venalia in forum rometollata fuiſſent. multiqꝫ ad emendum hincinde confluerent. ꝯtigit et gregorium ante. ſcꝫ qͣꝫ pontificale decus habere ꝑ forum tranſitum facere. ac vidiſſe inter alios pueros venales poſitoslactei corporis. ac venuſti vultus. capillos quoqꝫ precipui cādorishabentes. Quos cum aſpiceret. interrogauit d̓ qua regione eſſentallati. dictumqꝫ eſt. quia de britannia inſula. cuius incole tali omnes decore niterēt. Rurſus interrogauit. vtꝝ in eadem inſula chriſtiani eſſent an paganoꝝ erroribꝰ implicati. Dictū eſt. ꝙ eſſent pagani. At ille intimo ex corde longa trahens ſuſpiria. Heu ꝓchdolor inquit ꝙ tā lucidi vultꝰ hoīes tenebrarū autor poſſidet. tantaqꝫfrontis ſpecie gens grata. mentem ab internis gaudijs vacuam geſtat. Rurſus ergo interrogauit. qd̓ eſſet vocabulū gentis illiꝰ. Reſponſum eſt. ꝙ angli vocarent̉. At ille. Bene inquit. Nam et angelicam habēt faciem. et tales angeloꝝ in celis decet eſſe coheredes

Qd̓ habet inquit nomen ipſa ꝓuincia de qua iſti ſunt allati. Rn̄ſum eſt. qꝛ deiri vocarent̉ .i. ꝓuinciales. At ille bene inquit deiri. deira eruti. et ad miſericordiā chriſti vocati. Rex ait ꝓuincie illiꝰ quomodo vocat̉. Reſpōſum eſt. ꝙ elle vocaret̉. At ille alludēs ad nomen ait. Laudem dei creatoris illis in partibꝰ oportet cantari. Accedenſqꝫ ad pontificem apoſtolice ſedis. rogauit vt genti angloruꝫin britanniā aliquos verbi mīſtros. per quos ad chriſtum conuerteret̉ mitteret. aſſerens ⁊ ſeipſuꝫ in hoc opus dn̄o cooperāte perficiendum paratum eſſe. ſi tn̄ eidem apoſtolico pape hoc fieri cōplaceret. Qd̓ cum ei primo minime pontifex annuiſſet. poſtremo in fatigabilibꝰ eius p̄cibꝰ victus aſſenſit. Qui ciuibꝰ ꝓfectiōis ſue celāsnegociū. qm̄ ſi id noſſent nullatenus illi quoquo pacto acqͥeuiſſent.quāto celerius potuit. iter cū apoſtolica bn̄dictione arripuit.De reuocatōe eiuſdē adhuc in itinere ꝯſtituti. .cxxxiiij.Ed interea ad noticiā pobuli veniebat et mox vnanimi ꝯdicto oēs vrbici ac ſuburbani. vel quicūqꝫ audientes accurrere potuerunt. ſe ſein tres partes diuidūt. et ꝓficiſcēti apoſtolico pelagio ad eccleſiamſancti petri terribili voce ꝯclamāt. Eya apoſtolice qͥd feciſti. Sanctum petꝝ offendiſti. romam deſtruxiſti. gregoriū nō tam dimiſiſti.qͣꝫ expuliſti. His autē vocibꝰ horribiliter ꝑmotus pontifex. pl̓mqꝫvehementiſſime metuens. poſt eū ſumma cū feſtinatōe legationemvt quantotius romā rediret cum interdictiōe direxit. Sed anteqͣꝫmiſſi eum adiſſent. trium dieꝝ iam ꝯfecto itinere. dum idem vir domini gregorius. vt iter agentibꝰ moris eſt. circa ſextam horā in quodam prato ſocijs quibuſdam quieſcentibꝰ. alijs autē illi aſſidentibꝰvel quibuſdam rebꝰ neceſſarijs occupatis. ſederet ac legeret. venitad eum locuſta. et dans ſaltum pagine quā ꝑcurrebat inſedit. Cernenſqꝫ eam beatus gregorius tām anſuete loco quo aſſederat permanere. cepit collectans ſodalibꝰ ipſiꝰ reciprocās nomē qͣſi interp̄tari. Rocuſta hec inquā dici poteſt. qͣſi loco ſta. et ſubiungēs. Sciatis inquit nō ꝓgreſſius nos iter ceptū licere ꝓtendere. Uerūtamēſurgite. et iumenta ſternite. vt qͣꝫtum licuerit quo tendimus ꝓperemus. Dum autē hinc mutuo ꝯfabularent̉. et ſecū quererēt. peruenerūt miſſi apoſtolici equis ſudātibꝰ. et admodū fatigatis. ſtatimqꝫilli cū magna celeritate epiſtolā quaꝫ detulerāt porrexerūt. Qualecta. ita ē inquit ſocij vt p̄dixerā. Romā celeriter remeabimꝰ. Taliqꝫ ordine interim dilato ſue deuotiōis effectu. mox vt ipſe pontificatus officio functus eſt. opus diu deſideratū ꝑfecit.De ſancto herminigildo rege et martire.Sigibertus.Ano tiberū. vi. hermigildus leunigildi regis ppiſigothoꝝ filius. filiā ſigiberti regis vxorē duxit. ꝑ quā ad orthodoxam fidem ꝯuerſusiram patris ſui leunigildi arriani incomꝑabilit̓ incurrit. ¶ Hugovbi sͣ. Heldeberti regꝭ ſoror ingundis herminigildo leunigildi hſpanoꝝ regi filio nupſit. Herminigildꝰ ꝟo p̄dicatōe leandri hiſpalenẜ ep̄i. et adhortatōe ſue ꝯiugꝭ ab arriana hereſi. qͣ pat̓ ſuꝰ lāguebat. ad catholicā ꝯuerſus eſt fidem. Qd̓ vt pat̓ cognouit. illum adeandē hereſim vt rediret. ⁊ p̄mijs ſuadere et minis terrere conabatCui cū ille ꝯſtātiſſime rn̄deret. nūqͣꝫ ſe verā fidē poſſe relinq̄re. quāſemel agnouiſſet. iratꝰ pater eū regno priuauit. rebuſqꝫ oībꝰ expoliauit. Sed cū nec ſic virtutē mētis illius emollire valeret. arta eumcuſtodia. cōcludens. collū manuſqꝫ eius ferro ligauit. Suꝑueniēteautē paſchalis feſtiuitatis die intempeſta nocte ſilētio ad eū perfidus pater arrianū ep̄m miſit. vt ex eiꝰ manu ſacrilege cōſecrationicoīonem ꝑciperet. ac ꝑ hoc ad patris gratiaꝫ redire mereret̉. Sedvir deo dilectꝰ. arriano ep̄o veniēti exprobrauit vt debuit eiuſqꝫ aſe ꝑfidiā dignis increꝑatiōibꝰ repulit. qꝛ et ſi exteriꝰ iacebat ligatusapud ſe tn̄ in magno mētis culmine ſtabat ſecurꝰ. Ad ſe itaqꝫ reuerſo ep̄o. arrianus pater infremuit. Statimqꝫ apparitores ſuos miſitqͥ illū vbi ille iacebat occiderēt. Qui mox vt ingreſſiſt̓. ſecurim cerebro illius infigētes. vitam corꝑis abſtulerūt. Sed ꝓ on̄denda veraeiꝰ gloria. ſuꝑna nō defuere miracula. Nā cepit in nocturno ſiletiopſalmodie cantus ad corpꝰ eiuſdē regis et martiris audiri. ⁊ ſampades ardētes videri. Qd̓ et ꝑfidus pater illiꝰ audiēs. cōmotus penitentia hec ſe feciſſe doluit. nō tn̄ vſqꝫ ad optinendā ſalutē. Nam qꝛvera eſſet fides catholica agnouit. ſed gentis ſue timore perterritꝰ.peruenire ad hanc nō meruit. Oborta tn̄ egritudine ad extrema ꝑductus. leandro ep̄o quem prius vehemēter afflixerat. richareduꝫregem filiū quem in ſua hereſi reliquebat cōmendare curauit. vt etin ipſo talia faceret. qualia in fratre eius ſuis exhortatiōibꝰ ꝑegiſſetQua cōmendatiōe completa. defunctus eſt. Poſt cuius mortemricharedꝰ rex nō patrē ꝑfidū. ſed fratrē martire ſequens ab arrianehereſis prauitate ꝯuerſus eſt. totamqꝫ ppiſigothoꝝ gentem ita adverā ꝑduxit fidē. vt nullum ī ſuo regno militare ꝑmitteret. qͥ regnodei hoſtis exiſtere ꝑ hereticā prauitatē nō timeret.