ſua. ex p̄tore vrbano factus monachus. ſapientia ⁊ doctrina ⁊ ſanctitate claruit. ¶ Ex geſtis eius. Hic enim litteraꝝ ſtudijs optimeeruditus. etiam in adoleſcentia ſua cogitabat qūo poſſet deo fideliter in religione ẜuire. Sed dum conu̓ſionem differret putās eſſemelius vt deo in ſeculari habitu ſeruiret. cepit ei cura reꝝ ſeculariūſuccreſcere. adeo vt iam in mundo nō tm̄ ſpecie. ſed etiam teneret̉et mente. Unde defunctis ꝑentibꝰ libere ſuas erogans facultatescuncta diſtribuens religionē intrauit ⁊ .vij. abbatias. de ꝓprio edificauit. Et qͥ ante veſtiri ſerico ſolebat ⁊ gēmis. poſt in vili habitumīſtrabat pauꝑ ipſe pauꝑibꝰ. In monaſterio aūt ꝓprio ad tātamꝑfectionē excreuit ꝙ in ipſo ſue conu̓ſionis initio iam poſſet in ꝑfectorum numero deputari. Tanta etiam diſtrictione corpus ſuūafflixit. vt infirmato ſtomacho ⁊ tuſſi grauiſſima. mori quotidie ſeputaret. Cuius ꝟtutum famā papa ꝑelagius audiens abſtractūde monaſterio dyaconuꝫ ordinauit. ¶ Sigibertus. Eb temporeterremotus terribilis nimis. ꝑ. x. dies factus eſt. Hildeberto regeortuo. monarchia regni francoꝝ cedit fratri eius lothario.De ſancto leonardo corbiginacenſi..lxxxij.Ex geſtis eius.Emporibus regis lotholrij. ſanctus leonardus in pago cenomānico heremiticāvitam ducēs. ſibi ⁊ ſequacibꝰ ſuis monaſterium ꝯſtruens. tante humilitatis int̓ ipſos extitit. vt etiam pͥoris nomen refugeret. ⁊ cum eſſet p̄latus omnibꝰ. cūctis ſe viliorem ⁊ inferiorem habitu ⁊ meritis demonſtraret. Cuius fama cum ſe vndiqꝫ diffunderet. tantus ad eum ppl̓us concurrebat. vt cūctis ad ſuꝑabūdantiāneceſſaria deferentibꝰ. locus ille in triēio ad coquēdos panes clibanum non haberet. Sed laudi eius inuidentes maligni ſuggeſſerunt lothario regi francie. ꝙ niſi ſibi ⁊ ſue genti ꝯſuleret. per leonardum illū heremitā qui multos ſubobtētū religionis colligebatregnū francie detrimentū non modicū ſuſtineret. Quibꝰ rex lotharius nimis credēs. miſſis militibꝰ expelli eū cū iniuria iuſſit. vt om̄saudiētes hoc timerēt ⁊ nequaqͣꝫ tale quid vlteriꝰ attemptarēt. Cūergo milites ad eum veniſſent. ⁊ ꝯtra eum querētes calūniam diutius allegarēt. tandē verbis eius ꝯpuncti. mirātes vitam eius tꝑeopportuno ſe futuros eius diſcipulos ſpōponderūt et ſic ad regeꝫregreſſi. cūcta que viderāt ⁊ audierāt retulerūt. Unde rex quoqꝫcōpunctus de his. qui iniuriam viri dei conceꝑat. deo gr̄as retulitqui tam cōſtantes ſibi famulos eligebat. Et intātum ſanctum leonarduꝫ dilexit ꝙ ei cuncta liberalit̓ porrigens. ⁊ detractatores eiꝰrebꝰ et honoribꝰ ſuis pͥuans. vix tandem p̄cibꝰ ſancti viri eos ſuereſtituit dignitati. Erat em̄ erga miſeros tāte compaſſionis affectus. ꝙ ⁊ hoc a deo precibꝰ impetrauit. vt quicunqꝫ in carcere velcōpedibꝰ teneretur. mox inuocato eius nomine ſolueret̉. Quadādie dum diu in oratione incumbe̓t. ſerpens maximus a ꝑte peduꝫſurſum tendēs ⁊ ſinum eius pluſtrans. nō ſolum ei nocere nō potuit. ſed nec mentē eius ab oratione turbare. Et facta oratione dixit ei. Scio quidem ꝙ ab initio tue creationis homines qͣntuꝫ preuales inquietas. ⁊ nunc in ſpe miſericordie dei fac in me quidquidmerui. ſi tibi det̉ poteſtas. Quo dicto ſerpēs ꝑ capiciuꝫ tunice eiꝰexiens. ad pedes eius exanimus corruit ⁊ extunc ibi nullus ſerpēsapparuit. Perdurans itaqꝫ vſqꝫ ad tempora ſancti germani pariſienſis epiſcopi. ⁊ ſancti domnoli. qui innocēti epiſcopo cenomannenſi ſucceſſit. cum eos forte abinuicē diſcordantes ſedaſſet. in craſtinum ſe faciendum ⁊ p̄dicti domnoli aduentum predixit. Qui ⁊ipſe domnolus diuina reuelatione p̄monitus eſt. vt iret ad ſanctūleonardum. ⁊ eius animā cōmendaret. Quo facto. idus octobriscirca annum domini. d. lix. obijt ⁊ ſub hilperico rege francorum ſepultus. duos cecos illuminauit. ⁊ etiam nunc quāti apud deuꝫ ſitmeriti. frequentia miraculoꝝ oſtendit. Huius leonardi vita apd̓corbiginacum legitur. quia corpus eius ibi requieſcit. Unde ⁊ locus ipſe ꝓpter miraculorum multitudinem quotidie a populis frequentatur.De lannomaro carnotenſi ⁊ latronibꝰ eiꝰ ſtupefactis. lxxxiij.Ex geſtis eiꝰ.Empore quoqꝫ prefati lotharij ſcꝫ filij lodonei ſenioris. qui pͥmus in regibꝰ eiuſdem gentis a beato remigio remorum ep̄o baptizatuseſt. intra galliam lugdunenſem lannomarus carnotenſium ꝑtiumciuis. ꝑentibꝰ chriſtianis natus eſt. Qui cum in domo patris puerulus nutriret̉. gregem patris ſui paſcens bone ſpei agebat principia. qꝛ que victui neceſſaria ſibi ſolitudo patent̓ mīſtrabat. hecegenis ⁊ ꝑegrinis occurſantibꝰ imꝑtiebat. aut coeuis ſibi opilionibus diuidebat. Euangelum nōdum nouerat. ſed crucis mortificationem ferre gaudebat. vſqꝫ ad ſolis occaſum frequent̓ ieiuniumextendens. Deniqꝫ ꝑentes pueri conu̓ſionem admirātes. Literalibꝰ ſtudijs eum tradiderūt. ⁊ cuidam venerabilis vite ſacerdoti in

oppido carnotenſi. domino militanti cōmiſerunt. Qui ſuſceptumꝑuulum tene̓ fouebat. ⁊ pedetentim ad literaꝝ cognitiōem ⁊ ſanctitatis normā cohortabat̉. Ad tempus gͦ celans animi ꝓpoſituꝫdum adhuc in eadē vrbe moraret̉. ſacerdotalē infulam eſt adeptꝰTandē in tempeſta nocte omnibꝰ alto ſopore dep̄ſſis. baculuꝫ inmanibꝰ ſumpſit. ⁊ ꝯcupitā ad heremū ꝑuolauit. Duꝫ aūt quadānocte inter cetera ſilentia hymnos deuote meditatōnis deo redderet infeſtā latronum rabiem p̄ſenſit. Qui vt ad eius mortem pucnirent. longos vie errores illi paſſi ſunt. putabant em̄ eum aliquāpecuniā in deſerto ſeruare. diluculo aūt facto. repēte ſe in ꝯſpectueius vident. quem tantoꝑe queſierāt. Et ad viſionem eius diuinotimore correpti. ad pedes eius corruerūt clamātes. Parce nobisvir dei parce. reatuꝫ noſtrum cognoſcimus. ⁊ ideo veniā petimusQuibꝰ ille ait. Et ego dolos veſtros nō ignorabam filij. Miſereatur veſtri dominus. Redite in pace. ⁊ iam a rapinis manum ꝯtrahite. nam mihi nulla pecunia eſt in terris pecania noſtra vero chriſtus eſt. Quibꝰ verbis eius edificati. ad ꝓpria vix poſt triduū ſuntreuerſi. Et pluribꝰ qd̓ eis acciderat narrauerūt.lxxxiiij.De ceteris eius miraculis ⁊ tranſitu eiuſdem.Omo quidam ē vicino filium ſuū claudum ei cū lacrimis curandū obtulit. QuiIintra ſacra miſſarum libamina ꝓ ſanitate pueri obſecratus ſolēni p̄ce peracta fragmento panis benedicti ⁊ patrem refecit. ⁊ filiū a debilitate curauit. Caſu accidit. vt ianitor clauem oratorij ꝑderet. Gunqꝫ dei famulus a fratribꝰ ſecedens orandi gratiaoratorium peteret ⁊ clauem nō inueniſſet ante foras humi ꝓſtratus aliquantiſper orauit. Moxqꝫ vltro ianua eſt patefacta. Cumaūt monachi de fiminibꝰ facta machina ſuꝑpoſuiſſent qd̓ meſſuerant. ignis accenſus paulatim vires capiens cū om̄s alia curarentſubito ⁊ fruges ⁊ domum inuaſit incendium. Qd̓ vbi vir dei comperit. ſignū crucis faciens. ignis impetū orationibꝰ ſuꝑauit. Inſecuta deinde nocte. int̓ ſacras vigilias inuidia dyaboli eum inquietare tēptauit. ⁊ qui a celeſti luce cecidit. lampadis lumēter extinxitſed militeꝫ xp̄i ſibi p̄ualere ſenſit. qui ꝑ veꝝ lumen xp̄m lucerne radios reꝑauit. Quadā etiam die ānoīam quercū ad oratorium cōſtruendū nō apto loco poſitam vbi a fratribꝰ dolari poſſet. vir deiin virtute crucis qͦ voluit tranſportauit. Uir nobilis ermōaldusin anguſtia ꝯſtitutus miſit ei. xl. ſol̓. obnixe petens ⁊ int̓ceſſionis eius meritis. ſpes ei ſalutis a deo p̄ſtaret̉. Qui acciꝑe recuſans. tandem tn̄ latore ꝑurgente ſuſcepit. Ingreſſuſqꝫ oratoriū orōnem fudit. vt oblatio viri acceptabil̓ fieret in ꝯſpectu dei. ⁊ ſuꝑ altare pecuniaꝫ depoſuit. grādiqꝫ ſtudio vnūquēqꝫ nummū appendēs manu reuoluebat. ⁊ genu ſepius flectens orabat. Tandē vnū ſolidūquem in ſpū mundū ⁊ nō ex rapina acquiſituꝫ. cognouit vſibꝰ ſuisretinuit. Reliqͦs aūt gerulo tradidit ⁊ ait. O homo pecūia iſta iniqua eſt ⁊ diuinā non pōt mutare ſnīaꝫ. ſꝫ nec peccatoꝝ remiſſionēimpetrare. nā victime impioꝝ abominabiles ſunt dn̄o. Sic ille reuerſus ad dn̄m ſuū adhuc eū viuentē repperit. Sꝫ morbo inualeſcente ab hac luce eſt abſtractꝰ. Ep̄us aūt carnotenſis. malardusꝑta fama viri dei. cupiebat eiꝰ collocutionis dulcedine recreari.Pro qua re accerſitꝰ ab eo cū ⁊ finē vite ſue appropinquare ſcie̓tiam ſenior ad vrbem ꝓperauit. Ubi ꝑ aliquot dies moratꝰ egrotare cepit. et p̄fato ep̄o deſolatorē religionis ⁊ que ꝑ barbaros pobitum vtriuſqꝫ futura eſſent predixit. ⁊ ſic in pace requieuit. xiiijkl̓. februarij.¶ De monaſterio pictauis a ſancta radegunde conſtructo ⁊ eiusꝑſecutione.Ex geſtis eius..lxxxvOrro ſct̄e radegundis ſupradicte ꝟginis mēs intēta ad xp̄m. pictauis inſpirāte⁊ cooꝑante gr̄a dei monaſteriū ſibi ꝑ ordinatiōꝫ p̄celſiregis lotharij ꝯſtruxit. In qͦ gaudēs ingreſſa eſt. vbi ꝑfectōnis ornamēta ꝯquire̓t. ⁊ magnā ꝯgregatōꝫ puellaꝝ xp̄o nūqͣꝫ morituro ſponſo ꝯgregaret. Quo electa abbatiſſa ⁊ iam ꝯſtituta. taꝫ ſeqͣꝫ ſua oīa eius tradidit pt̄ati ex ꝓprio iure nihil ſibi reſeruas. vtcurreret expedita poſt xp̄i veſtigia. ⁊ tātum ſibi plus auge̓t in celoquātuꝫ ſubſtraxiſſet de ſeculo. Sꝫ inuidus bonoꝝ hūani generisinimicus. cuius voluntatē etiā dum eēt in ſeculo facere abhorruiteam ꝑſequi nō ceſſauit. Sicut eī iam ꝑ int̓nuncios ꝯgnouerat qd̓timebat. precelſus rex lotharius cum filio ſuo precellentiſſimo ſigiberto thuronis aduenit. quaſi deuotionis cauſa. quo facilius ptctauis accederet. vt ſuam reginaꝫ acciperet. Quo cognito. bedtaradegundis ſacramentales litteras fecit ſub conteſtatione diuina.viro apoſtolico domino germano pariſienſis ciuitatis epiſcopo. qͥtunc cum rege erat. quas per ꝓculum ſuum agentem ſecretius direxit. cum exenio vel eulogijs. At vbi eas relegit vir deo plenuslacrimans proſternit ſe pedibus regis. ante ſepulcrum ſancti matini dep̄cans cū teſtatione diuina. ſicut ei litteris fuerat intimatum