Liber

.XXI.

iū erat. ⁊ ſicut beatꝰ aurelius carthaginenẜdīm ip̄e lingua ⁊ inuit vt literas in africacilio dandasep̄us int̓ ſua pͥuſolus ipſe ſcriberet. ſil̓rliteras ino dirigēdas ſolus ipſe dictaret. inuitatꝰ eſt cartꝭē a traſemūdo rege arriano. Cui ideꝫitulatim rn̄dit. Fecitrex quedaꝫ plena ꝑfidieus rn̄dere voluitad eum ⁊ tres libellos.itaus aqͣꝫ valuit. Contrazentiꝰ poſtea ſcripſit libꝝ. quemaduerſus pintam. Mirabilia facere nunqͣꝫ delectatꝰ. hācam ſibi dari nullatenus deſidecato eiuſdem exilio ⁊ regimine monaſterij.cvij.Um ſecundo mitteret̉ inexilium. p̄dixit vieo viro religioſo nimis dolenti de illiꝰreceſſu. ꝙ cito reu̓teret̉. Et addidit. Hoc queſo ſecretum ſit apud te. ꝙ me nimia caritas indicare ꝯpellit. Dicebat eniꝫMirabilia nō ꝯferunt homini iuſticiā. ſed hoīm noticiam. que maigienda eſt qͣꝫ querēda. Quiſquis em̄ fuerit hominibꝰ notꝰ.niſi fuerit iuſtus. ad et̓na dueniet ſupplicia ꝯdemnatꝰ. Iuſtus aūtpectu dei. ⁊ ſi hominibꝰ fuerit incognitꝰ. Beata ſanctoꝝ gauiet coronatus. Itē dicebat. Vt monachus lautioribꝰ foris vtat̉. int̓dum cogit infirmitas corꝑis. Vt aūt cupiat inbet exignis rebꝰ iuris ꝓprij dominiū vendicare. ſuꝑbe vois ⁊ auare cupiditatis euidens teſtimoniū eſt. Itē de ſubſtātia cōſquis aliquid plus accipit. oīm fit debitor quoꝝ eſtilla ſorem vero ſola iuuat humilitas. Item veri monachiſuſtificatis volūtatibꝰ ſuis parati ſunt. nihil velle. nihilnolle .ſ.bbatis tantūmō ꝯſilia vel p̄cepta ſeruare. Si quis aūtp̄ſumpſiſſet pluſqͣꝫ acciꝑet petere. negabat ꝯtinuo etiā ſi mereret̉ensnachu his que acceꝑit debere eſſe ꝯtentū. Sineſuoec ſuūpoſitū ſiuebat aliquē agere. laborātes frēset oꝑa indefeſſis viribꝰ exercētes. lectōniſqꝫ ſtudiū habentesat. nec honorelaxīo dignos iudicabat. Amator aūt ſciētie ſpūalis. etiaꝫ ſi virtute corꝑis eſſet deſtitutus. ab eouliarit̓ amabat̉. Amabat qn̄ coraꝫ fratribꝰ diſputabat. ſi quiszacerrimas ꝓpone̓t īorabat. licebatqꝫ paſſiꝫyetiā natura ſimplicibꝰ vnde vellent int̓rogare. nectiſfactū ſibi ꝯfiterent̉. rōnem reddere victꝰ tedio vel laboreceſſabat. Scripſit ꝯtra fauſtū ep̄m galliaꝝ qui occulte ꝯſentiebat peleanis aꝑte volens catholicus videri. Cum aūt reuocaretur ab exilio tam deuote apo ſuſceptꝰ ē. vt d̓ ſuis pallijs ſuꝑ euꝫextenſis nouū genus taberēt. Egreſſo illi de carthagine. obuius occurrebat vbiqꝫ ppl̓us cum lucernis ⁊ lampadibꝰ ⁊ arborum frondibꝰ.De inſtitutione cleri ⁊ tranſitu eiuſdem fulgentij..cvij.Ummaꝫ diligentiaꝫ prebuit. ne quis clericnbicioſis veſtibꝰ ornaret̉. aut negocijs ſecYoccuparet̉. iuſſit om̄s clericos nō longralia domos habe̓. manibꝰ ꝓprijs ortū colere. pſallendi ſuaniter ⁊ ꝓnūciandi curā gere̓. ꝑ ſingulas ſeptimanas oēs clericos etviduas ⁊ qͥcūqꝫ potuiſſꝫ ex laicis. iiij. ⁊ vj. feria ſtatuit ieiunare. Inꝯſilio vintēſi iudicio oīm ſacerdotū qui ꝯuenerant. p̄latus eſt ep̄ocuidam noīe ꝙ vult deo qui pͥorem ſe illius ꝯfirmabat. Tūc auteꝫtacuit ne auctoritatē ꝯcilij minuere videret̉. Sentiēs aūt poſt ꝯciliumlere ep̄m. timenſqꝫ ꝓpt̓ ſuū honorē generare ſancti ſcandalumudicans ꝑ caritatē ſe fieri minorē. qͣꝫ ſine caritate maiorem. exoſtea p̄cibꝰ importunis a ſuphecano ꝯſilio vt nous recitaret̉. Bonefacius ep̄s carthaginēſis apd̓dedicās. duobꝰ diebꝰ ſe pn̄te ẜmonē tractātem expectauit tātū delectatus in ꝟbis eiꝰ vt tādiu lacrimis terrā rigarꝫrmonē finiret. Anno vno an̄ mortem ſuaꝫ eccl̓iaſticasnes reliqͥt. ⁊ a ſuo monaſterio ſecrete recedens. in inſulaꝫnā in quodā ſcopulo breui cui nomen eſt chilmi habitauit. vbinaſterio deo vacauit ⁊ ſibi. Infirmatꝰ eſt acerrime. lxx.diebꝰ. ⁊ hoc ſoluꝫ dicebat.n̄e da mihi modo hic pnīaꝫ. poſteauadentibꝰ medicis. vt balneis vteret̉. nō acquiſcēs. Fid balnee poterūt face̓. vt non moriat̉ in tꝑe ſuoMoriens circūſtantibus fratribꝰ dixit. Ego frēsuti ꝓſpiciēs.leſtꝰ apud vos forſitan ⁊ diffiſecro vos vtioſcat mihi quiſquis aliqͥs docuniā dariſum memorit̓ recolensgriꝯfraillic indigentiū noīa. quiuid. cui.llatim dareria ⁊eratōe ꝯſtituit. Obijt kl̓.s ſui. xxv. vite. lx.ſderActo.cviij.Tripſit aūt idem fulgentius opuſcula nōnulla. ad edificatōem eccl̓ie vtilia. Squidē edidit ad eucimiuꝫ de remiſſione peccatoꝝ. l

Ad donatū de fide li. j. De myſterio mediatoris. li. iij. Ad mominūde p̄deſtinatōne ⁊ quibuſdā alijs queſtionibꝰ li. iij. Reſponſionūꝯtra obiectōnes trāſamūdi regis arriani li.j. De ꝯtinētia ꝯiugatorum ſeruāda poſt votum li. j. Ad ꝓbam de virginitate ⁊ humilitate li. j. Ad eandē de orōne ⁊ ꝯpunctōe li. j. Ad eugippuꝫ de caritateli. j. Ad theodoꝝ ſenatorem li. j. Ad venātiam de penitentia ⁊ indulgentia li. j. Scripſit ⁊ ſermones nōnullos. p̄cipueqꝫ de natiuitate dn̄i ac de ſolēnitate br̄i ſtephani ꝓthomartiris pulcerrimosEt de his omnibꝰ opuſculis eius plura qͥdem notabilia dicta excerpſi. que ⁊ opuſculis noſtris ꝑ loca diuerſa inſerui. Hic tn̄ etiaꝫica de quibuſdā eoꝝ ad eius eloquij cōmendatōꝫ inſere̓ voluiExhortatio ipſius ad ſanctimoniā vite vidualis..cix.us ad gallam de viduitatē ſeruanda.Oſt obitū tēporalis mariti. omnes in corde tuo reliquie debent mūdane cogitationis extingui. Habitus quoqꝫ tuus talis ſit qui nonAd laſciuiā excitet. ſed ad ꝯtinētiam ꝓuocet. Nec queras vt placeas oculis hoīm. ſed vt xp̄i nō offendas aſpectū. Ille in te quoddiligit videat. qd̓ dedit inueniat. quo delectet̉ agnoſcat. Sit oratio crebra. in cogitatōne ſancta. ⁊ oꝑatione ꝯtinua. Oratio nanoeſt in ꝯſpectu dei. omne bonū opus quo delectat̉ nll̓o indigēs deRefectione tua n̄ voluptas expleat̉. ſed infirmitas ſuſtentet̉. Dſce nihil tibi aſſignare de nobitate generis. ſed in eo te illuſtrē fieꝝgnoſce. in quo virtus accreſcit humilitatis. Uoluntariū ieiuniūuū eſuriem ſubleuet indigentiū. vt in fructu miſericordie tuorumpoſſit ieiunioꝝ fecunditas apꝑere. Proſit etiā tibi vilitas veſtiuꝫet ꝑ te veſtiat̉ nuditas paupeꝝ. Tūc em̄ vtilit̓ fugies p̄cioſe veſtisornatū. ſi nudos veſtias. nec ipſis pauperibꝰ quos paſcis aut veſtꝭſuꝑiorem te credas. tanqͣꝫ ideo potior ſis ꝙ plura ꝯtempſeris. fruſtra em̄ ꝯtemnis facultates tuas. ſi noxias iactātie teneas in cordediuitias. Plures diuitias zacheus ꝓ xp̄o dicit̉ impendiſſe pauperibꝰ. ꝓ quo viliſſima retia reliquit petrus ⁊ nauē et tn̄ axpo nōzacheus diues pauꝑi petro. ſed pauꝑ petrus diuiti zacheo p̄ponitur. vt diuitibꝰ xp̄i nulla de ꝯtemptis diuitijs iactātia naſceret̉.In oꝑbꝰ bonis laudet te qͥdem humana lingua. ſed tu laudem aſolo deo deſidera. Sic fiet vt dum tu laudeꝫ ab hominibꝰ nō queſieris. deus laudet̉ in oꝑbꝰ ſuis.De ꝯmendatōne ꝟginitatis ac de ieiunio ⁊ lacrimis. cx.Idem ad ꝓbam de virinitate ⁊ humanitate.Irgo dicit quaſi virago.virago aūt dicit̉ a viro. ⁊ vir a virtute. Claret itaqꝫ int̓ceteras eccleſie donatōnes. illius p̄cipuū munus ſpūalis eſſe cariſmatis. vbi ꝟtus ipſa integritatis ꝑfectio meret̉ vocabulo cenſeri virtutis nec in eo ꝙ ꝟginalis integritatis agnoſcimꝰculmen. pudicicie ꝯiugalis aſſerimus crimen. Sed ſanctam virginitatem dicimus merito potiore diſtare a ꝯiugali vita. quātum diſtant a bonis meliora. a terrenis celeſtia. a carne ſpūs. ab infirmitate virtus. Nec dicere dubitamꝰ. tm̄ a ſancta virginitate carnis etſpūs. fidelium ꝯiugatorum licet a deo conceſſum diſtare ꝯcubitūquātum ſimilitudo pecorum ab imitatione diſcernit̉ angelorum.In vno quippe ad terram ſpūs terrena carnis voluptate depͥmit̉in altero terrena caro celeſti delectatōne ſpūs ad celeſtia ſubleuatur. Ieiunijs ſic eſt adhibenda temperies. vt corpus noſtꝝ nec ſaturitas excitet. nec inedia īmoderata debiliter. Saturitas facit vtinaniter ieiunemus. debilitas ne ieiunare poſſimꝰ. Ueſtis tale ſitſacre virginis que teſtis exiſtat intime caſtitatis. Uirgo que parat intuentibꝰ illecebram. nō habet caſtitatem veram ſed virtutuꝫſplendore ſpoliat aīam ſuam. Hec fidem nō ſeruat xp̄o. que populo magis querit placere qͣꝫ ſponſo. ¶ Idem ad eandem de oratione ⁊ ꝯpunctione. Humilium fletus. magnus eſt cōcupiſcentiecarnalis interitus. lacrime quoqꝫ que ex ꝯpunctione cordis veniūtet inimicum vincunt ⁊ nobis donum letice triumphalis acquiruntIn celeſti vero patria non minor erit laudatione noſtra delectio.nec inferior dilectōne laudatio.De quibuſdam alijs moralibꝰ dictis eiuſdem..cxj.Idem ad theodoꝝ ſenatorem.Uantuꝫ ineſſe luctū dyaolo putas. ꝙ a te ꝯtemptū ꝓſpicit mūdum. ⁊ te conuerſum agnoſcit ad xp̄m. Ꝙͣuis em̄ xp̄us equaliter ſitcunctis fidelibꝰ mortuus. tn̄ ꝯuerſio potentium ſeculi militat acqͣſitionibꝰ xp̄i. In deo nihil deeſt. qꝛ in illo totum eſt. nihil ibi ſuꝑeſtqꝛ nihil p̄ter illuꝫ eſt. Si qui gͦ rerum tꝑalium amore ꝯtempto inillius dilectionem trāſeunt. in illo pleni ſunt. in quo nullo indiget̉.in illo ſecuri in quo nihil timet̉. in eo vero glorioſi. cuius gloria nonaufert̉. Ꝙ viam mandatoꝝ currere delectaris. nō hoc tibi dat natura ſed gratia. Nam ⁊ oculus ſic factus eſt vt videre lumē poſſit