Liber

.XXI.

Oſtea egreſſus ē de monaſterio nullo ſciēte. intrauit in puteū deſertuꝫ ſine aqͣvbi ſpūs immūdi hab itabāt ⁊ ip̄a nocte reuelat̉ abbati. ꝙ multitudo populoꝝ armatoꝝ circūdaret mōaſteriū clamāsda nobis ſeruū dei thmothee. alioquī incendemꝰ te et monaſterium tuū. qꝛ exaſꝑaſcit ihoīem iuſtū. Qd̓ nūciauit abbas fratribusGimile etiā vidit ī alia nocte. et exꝑgefactus miſit monachos adquerēdū eum et nō inuenerūt. ꝑgenſqꝫ abbas cū eis. venit ad puteum et faciēs or̄oem deſcēdit cū fratribꝰ in eū. ⁊ vi adduxerūt euꝫad̓ monaſteriū. Ftatres ꝟo oēs ꝓſtrauerūt ſe corā illo petentesveniā. ⁊ fecit ibi qͣſi annū. Un̄ poſt hec egreſſus occulte. ꝑrexit n̄tē vbi clauſtrū de ſicca petra edificauit. ⁊ ibi fuit annistribꝰ. Et cōfluētes ad eū vicini. fecerūt ei colūnam cubitoꝝ. iiij. inqua ſtetit ānis. vij. Deinde colūnā. xij. cubitoꝝ. in qua et ꝑiter ſtenit et rurſū aliā. xx. in qua ānis. xxij. ⁊ rurſus aliā. xxx. cubitoꝝ in qͣannis. iiij. Et iuxta colūnas duas baſilicas. Et multi egri virtuteeius ſanabant̉. et multi gētiles ad fidem cōuertebant̉. Poſt hecputreſcēte femore eius. anno integro ſtetit ſuꝑ pedem vnū vermibus de alio decurrētibꝰ ꝑ columnaꝫ in te rrā. Anthoniꝰ ꝟo qͥ hocſcripſit aſſiſtēs ei. ſecū dū p̄ceptū eiꝰ colligēs vermes ī terrā porrigebat ei ſurſū. At ille ponens eos ad vlcera dicebat. Māducateqd̓ vobis dn̄s dedit. Audiēs aūt baſilicus rex ſaracenoꝝ famā eiꝰcū fide venit ad eū. Et orāte ſct̄o cecidit vermis de vulnere eius.quē ille currēs apprehēdit ⁊ te tigit ex eo ocl̓os ſuos. Deinde aperiens manū inuenit margaritā p̄cioſam. Cui ſct̄us ait. O hō nonꝓ meis meritis hoc fit ſꝫ ẜm fideꝫ tuā datum ē tibi. Qui gratiasagens abijt. Poſt ſeptē annos mater eius viſitās eū ꝓhibita eſt.qꝛ locuꝫ mulier nō ingrediebat̉. Cui ſanctus ait. Suſtine me mater modicū. et videbimꝰ nos ſi deus voluerit. At illa ſolutis crinibus. tribꝰ diebꝰ et noctibꝰ plangēs et dep̄cans eū et increpās. tardem de plāctu in ſomnū cōuerſa eſt. Cūqꝫ ſct̄us oraret ꝓ ea tradidit ſpm̄. Rurſū fecerūt ei columnā. xl. cubitoꝝ vbi ſtetit annis.vſqꝫ ad obitum ſ.iiijiſdem miraculis.Unc draco ingens iuxtaeum habitabat ī ꝑte aqͥlonis. vn̄ nec herba ibi naſcebat̉. Cui lignū intrauit ī oculū dextꝝ. Uenitqꝫ cecusfrahēs ſe ad oſtium monaſterij ꝓſtratus. totū ſe in giro cōpleuitet qͣſi veniā poſcens oculū dextrū iuxta columnā poſuit tribꝰ diebus nemini inſidians. Tūc iuſſit ſct̄us. vt de terra et aqua ꝑfunderet̉. Quo facto ſtatim exijt de oculo eius lignū cubiti longituvidētes glorificauerūt deū. fugiētes tn̄ ꝓpter mētuminis.belueilla inuoluēs ſe īmobilis ꝑmāſit. donec omīs ppl̓us pertranſiſde ſurgēs adorauit ad hoſtium monaſterij fere ꝑduasras. et ſanus reuerſus ē in cubiculū ſuū nemī noces. Sꝫocte bibēs ad ydriā in qͣ erat modicus ſerpēs trāſglutiuit eū.nedicis nihil in ea ꝓficientibꝰ. poſt ānos multos adducit̉ ad eum. qui terrā et aquā miſceri iuſſit. ⁊ in ore eiꝰ poni. et ſtatim exijt ſerpēs triū cubitoꝝ ꝑ os eius. Qui eadem hora crepuit.et ad multoꝝ teſtimoniū ſuſpēſus ē ibi. vij. diebꝰ. Aliqn̄ etiā periclitāte populo et iumētis ꝓ defectu aque. or̄onibꝰ eius ſubito diupta ē terra. ⁊ inuēta ē qͣſi ſpelūca ineſtimabilis. habēs aqͣs ſalubres ad potandū vſqꝫ in hdiernū diem. Quodā tꝑe quidaꝫ deectātes eiurn. diuerterūt paululū ad arboris vniulū. Et vidētes ceruam p̄gnantē q̄ preteribat. dixerūt ei perſymeonis adiuramꝰ te. modicū ſta. Que ſtatim ſtetit. elentes eā occiderūt. et māducantes ex ea ſtatim obmiirrētes ad ſanctū ſymeonē cū corio fecerūt ibi dus. et vix aliqn̄ ſanari potuerūt. Coriū aūt cerue in te ſtimoniū ibēderūt. Quidā etiā pardus ingens. vaſtabat homīesIuſſit aūt vir dei de terra monaſterij vl̓ de aqͣaſpiilla. Quo facto. poſtmodū inuenerūt ꝑdum illū iacēIidebat etiāſanabat. ne iurarent ꝑ nomendei. ſꝫē peccatorē. Ideo oēs populi oriētales etbarbariip̄m iurāt. Ionathas aūt latro flagicioſꝰnō aſteriū āplexatꝰ ē colunam.eſſet ait. Ego ſū ionathas la⁊t ecce ab antiochia officiales dibeſtiꝑate ſūt ad deuorandū eum.eū timeo ꝗ miſit euꝫ ad me. quiīplexās. ait ad ſct̄m ſymeIn iteꝝ feſtinas admala. At iltn ē. Et cū hͦ dididit ſpm̄.ceret.redit ſeceleſtis mtie. eſic cū timore.De tranſit.liiij.set exequij:

Uadam aūt die. vi. ſabbati. inclinauit ſe ad or̄oem ſic̄ cōſueuerat. Et cū om̄isppl̓s expectaſſet eꝰ benedictōꝫ ꝑ tres dies. tūc aſcēditanthoniꝰ ad eū dicēs. Surge dn̄e benedic nos. Cūqꝫ neqꝫ vocēneqꝫ flatū audiret. ſed velut odor aromatū de corꝑe eiꝰ exiret. fleuit amare. et oſculatꝰ oculos eiꝰ et barbam ait. Cui me derelinqͥſti dn̄e. ⁊ vbi doctrinā tuā angelicā reqͥramus. Quale reſpōſumdabo infirmis reqͥrētibꝰ te. aut qͦ amictu opiam colūnā tuā. et obtriſticiā obdormiuit. Tunc apꝑuit ei vir ſct̄us dicēs. Nō derelinquā colūnā hāc neqꝫ montē huc benedictū in qͦ illuīatus ſum ſeddeſcēdēs ſatiſfac ppl̓o. ⁊ annūcia anthiochie qꝛ requieui. Tu aūtne ceſſes mīſtrare in loco iſto. ⁊ deus tibi retribuet mercedē. Et exꝑgefactus iterū fleuit et ait. Quales reliqͥas tollā a te dn̄e in memoriā. Tūc motū ē corpꝰ eiꝰ. magiſqꝫ timuit tāgere eū. Et deſcēdens celeriter miſit antiochiā ad ep̄m. qͥ venit cū alijs tribꝰ ep̄is ⁊magiſtro militū. Et extēderūt cortinas circa colūnā. et defixeruntveſtimēta eius qꝛ ꝓpter aurā cōfixa erāt. accipiēteſqꝫ eū. depoſuerūt iuxta altare ante columnā. Moxqꝫ colligētes ſe aues ſupͣ columnā. volabāt qͣſi ꝓ luctu clamātes. ita vt magis acce̓deret̉ plāctus ppl̓i et iumētoꝝ. Mōtes etiā ⁊ cāpi circa loca illa cōtriſtati ſt̄et reſonabat plāctus ꝑ milia. vij. ⁊ facta ē nebula tenebroſa vbiqꝫad circuitū. Et vidit anthoniꝰ angelū viſitantē corpus eiꝰ. cuiusvultus erat vt fulgur. ⁊ veſtimēta eius ſic̄ nix. ⁊ circa horā decimāſeptē ſeniores loquebāt̉ cū eo. Miſteriū aūt ignorauit. Uolensergo papa anthiochenus aliqͥd de barba ſcti ꝓ reliquijs tollere.extendit manū que ſtatī arefacta ē Et ml̓te oros fiebāt ꝓ eo. donec ſanaret̉. Tulerūt corpꝰ eius anthiochiā. et iurauit ep̄s ꝙ nēoqͥcqͣꝫ de corꝑe eiꝰ cōtingeret. Et cū veniſſet ī vicū qͥ vocat̉ meroev. ſcꝫ miliario ab antiochia. nullus eum mouere potuit. Quidamhō cū eſſet. xl. ānis ſurdus et mutus. eo ꝙ violauerat ſepulcrū mulieris quā dilexerat. ſubito ꝓijciēs ſe ante feretrū clamauit. Beneveniſti mihi ſerue dei. qꝛ tuus aduētꝰ ſaluauit me. Et ſurgēs apprehēdit vnū de burdoībꝰ qͥ portabat feretrū. ⁊ ſanus factꝰ deẜuiebat ei oī tꝑe vite ſue. Tūc oēs exeūtes de ciuitate ſuſceperūt corpus cū̄ himnis ⁊ pſalmis et lāpadibꝰ. portātes ī maiorē eccl̓iam. ⁊inde in aliā eccl̓iaꝫ q̄ vocat̉ pnīa. Multo aūt plures ꝟtutes oꝑat̉dn̄s ad ſepulcrū eiꝰ qͣꝫ qͣs fecerat in vita ſua..lv.De qͥbuſdā euētibꝰ ⁊ victoria vterpendragoll. SLetuaNno leonis. iiii. apudtholoſā vrbē gallie. ex eiꝰ medio ſāguis tota die largiſſimo fluxit riuo. Ꝙ gothi ꝓ portēto ſue ꝑditōis acceperūt. Anno eiuſdē. vj. pictor ꝗdā cū ſaluatorē ẜm ſil̓itudīem iouis depinge̓ voluiſſet aruit manꝰ eiꝰ. Quē culpā cōfeſſū ſanauitgēnadiꝰ ep̄s cōſtātinopole os. Anno ſeq̄nti heliſeꝰ ꝓpheta (qͥ duplici helie ſpū plenꝰ. ml̓tis ī vita claruit ꝟtutibꝰ. ⁊ mortuꝰ mortuūhoīem ſupͣ corpꝰ ſuū cāu iactatū. ſolo corꝑis ſui attactu reſuſcitauit. et ml̓to tꝑe ī ſamaria vbi ſepultꝰ ē multis claruerat miraculisvt p̄ter cetera et̄ demōes ibi fremētes varijs vocibꝰ. ab in inuaſisfugarēt̉ corꝑibꝰ (alēxādriā trāſfert̉) Anno eiuſdē. ix. vterpēdragon rex britonū diuturna infirmitate vexat̉. Et prīcipes ſaxonūocta et eoſa qͦs tenebat in vīculis cū cuſtodibꝰ carceris fugerūt inermaniā. cōmouerūtqꝫ īnūerabilē armotoꝝ manū. ⁊ reuerſi ſuntinſulā vaſtaturi. Rex at̄ īfirmitate decubās ducē belli poſue̓at ęnerū ſuūignauia ciuiū atꝫ ſuꝑbia plurimū qͥdeꝫ eis nocebꝫhoſtibꝰ at̄ maiorē audaciā atꝫ fortitudīeꝫ mīſtrabat. Cunqꝫ dubia int̓ eos alt̓naret victoria rex vt hoſtes ſua pn̄tia deterreret ſedeferri ad p̄liū iuſſit. Qui poſitꝰ ī vehicl̓o ⁊ ad bellū delatꝰ. ſuosqͥdē aīauit. ſꝫ hoſtibꝰ riſū fecit ꝙ ſemimortuꝰ hō ad pugnā veīſſꝫCōgreſſu inito britōes victoriā obtinuer̄t. ſaxonūqꝫ duces octaꝫet eoſā int̓fecer̄t. Tūc rex hilaris effectꝰ tāqͣꝫ ſaītatē recepiſſꝫ. ęrexit ſe ⁊ ait. Uocabāt me ſemimortuū ambrones iſti. ſꝫ malo ſemimortuꝰ eos ſuꝑare. qͣꝫ incolumis ſuꝑari. p̄ſtātius em̄ ē mori cumhonore qͣꝫ cū pudore viuere..ivj.De inſtitutōe rogationū ⁊ victorijs arthuri.Nno eiuſdem. xi. mamertꝰ ep̄s viennē ẜ claruit. qͥ letanias an̄ aſcēſionē dn̄i īſtituit. hac d̓ cā. qꝛ t̓remotꝰ ī vrbe viēna eccīas domoſqꝫeuertebat. et feritas lupoꝝ aliarūqꝫ ſiluaticarū beſtiaꝝ toto annoꝑ vrbē vagātiū. hoīes deuorabāt. Ad hͦ ⁊ palaciū regis die ſct̄opaſche celeſti igne ꝯſūptū. ad cladē ml̓tū t̓roris addebat. Qui letaīaꝝ ritꝰ a viēnēſi eccīa ī oēilliaꝝ eccl̓ias decurrit. Mortuoat̄ vterpēdiō reē ī regno farthurꝰ. Cuiꝰ mirabpl̓a eē faoſavidebat qꝛcū ꝟtute aī-ierſꝰ ſaxōes