liceat dum manducat. porro. xciiij. ordines eſſe fratrum inſtituit. etvnicuiqꝫ litteram grecā. qua tanqͣꝫ proprio ſigno vel vocabulo dinoſceret̉ ſuperpoſuit. Hoc etiam ordinauit et iuſſit vt orationes.xxij. ꝑ totū diē. et in veſꝑe totidē ad lumē facerēt. ⁊ in nocturnis qͦꝫijs totidē p̄ces effunderēt. Tūc ſanctꝰ pachomius ait angelo.Paꝝ hͦ ē. At ille. Ideo inqͥt has paucas fieri p̄cepi. vt et iunioresimplere ſine triſticia poſſint impoſitā ſibi regulā viuēdi. Qui verofirmiores et ꝑfectiores ſunt. nō illis neceſſe ē aliena regula ꝯſtringi.qꝛ vitā ſuā totā viſiōi et cultui dei penitꝰ dederūt. His itaqꝫ diſpōſitis diſceſſit angelꝰ ab eo. Pl̓ima igit̉ monaſteria ſunt. in qͥbꝰ viqꝫad ſeptēmilia viroꝝ ſunt q̇ huiuſmōi inſtituta cuſtodiūt. Sꝫ illudin quo pachomius ipſe degebat. maximū et primū habet̉. ex quo ⁊cetera ꝓceſſiſſe vident̉:?¶ De ꝟgine hūli et abiecta quā ſanctꝰ piceriꝰ riſitauit. ¶lxxxiij.St in ciuitate panos monaſteriū qͣdringētos viros hn̄s int̓ qͦs ⁊ fabros ferrarilos et carpētarios. et ſarcinatores. ⁊ camelarios et fullones repperi. ſingulos in arte ꝓpria laborātes. et ex his q̄ qͦtidiano victui ſuꝑeſſe poterāt. etiā monaſterijs femīaꝝ. carceribuſqꝫ vicinisneceſſaria q̄qꝫ p̄bētes. Eſt et apud iſtos monaſteriū nūero. cccc. feminaꝝ eiſdē moribꝰ et eadē ordinatiōe viuentiū. excepto ſolo velamēto pelliū. et he qͥdē habitant trāſfluuiū. intra fluuiū aūt viri. Etcū aliqͣ illaꝝ defuncta fuerit. eā ex more veſtitā alie deferētes. ſupraripā ponūt quā inde viri nauicula cū pſalmis tranſferētes in ſepulcro ꝓprio ꝯdūt. nec vllꝰ trāſit ad earū monaſteriū excepto p̄ſbitero⁊ dyacono. et hͦ tm̄ ꝑ diē dominicū. Fuit in eo monaſterio q̄dā virgo. q̄ ſtultā ſe fecit ꝓpter chriſtū vt ꝟtutis poſſet implere ꝓpoſituꝫCūqꝫ ſe admodū humiliaret atqꝫ deijceret. adeo om̄ībꝰ alijs horrori erat. vt nec cibū cū ea caperēt ab om̄ībꝰ cedebat̉. oīm odia et maledicta ſuſtīebat. Acoqͥna ꝟo nūqͣꝫ recedēs. totiꝰ illic mīſterij tāqͣꝫancilla cūctis obediēs officiū implebat. Nunqͣꝫ ad mēſam ſedebatſꝫ micas tm̄ mēſaꝝ detergēs. et ollas abluēs. his ſolis alimonijs contenta viuebat. Nūqͣꝫ calciamētꝭ vtebat̉. caput pānis inuolutū habebat. et ſic om̄ībꝰ ẜuiebat. et certe cū ab om̄ībꝰ pateret̉ nulli vnqͣꝫiniuriā fecit. nulla ipſiꝰ murmur audiuit. Int̓ hec aſtitit angelꝰ dn̄iſancto picerio ꝓbatiſſimo viro ſꝑ in deſertꝭ viuēti. dixitqꝫ illi. Curmagnū aliqͥd te eē credis in tuo ꝓpoſito. et huiuſmodi degens locovade ad thebanēſiotaꝝ monaſteriū femīaꝝ. et inuenies vnā ex eisin capite pannū ꝯſciſſum. ipſamqꝫ cognoſce te eē meliorē. cū enī ſola ꝯͣ tātas diebꝰ ac noctibꝰ pugnet cor eiꝰ nūqͣꝫ a deo receſſit. tu aūtin vno loco reſidēs nūqͣꝫ ꝓgrederis. et ꝑ oēs vrbes aīo et cogitatōevagaris. Statim igit̉ ad p̄dictū monaſteriū venit. ſeqꝫ ad feminaꝝhabitaculū trāſuehi petijt. Ingreſſus aūt oēs ſorores vide̓ voluitint̓ qͣs illam ſolā ꝓpter quā venerat nō vidit. Ait gͦ. Oēs adducitenā aliqͣ videt̉ hic deeſſe. quā mihi angelꝰ on̄dit. At ille oēs inquiūthic ſumꝰ. vnā quidē ſtultā habemꝰ in coqͥna intrinſecꝰ. Exhibeteait mihi eā. vt ipſam quoqꝫ videā. Quod cū feciſſent. ille frontē eiꝰpannis inuolutā cernes. ꝓiecit ſe ad pedes illiꝰ dicēs. Anima. id eſtmat̓ ſpūalis bn̄dic me. Procidēs aūt et ipſa dicebat. Tu me benedic dn̄e. Oēs itaqꝫ ſorores obſtupuerūt dicētes. Noli talē iniuriāſuſtinere abba. nā iſta quā cernis ē fatua. At ille dixit om̄ibꝰ. Uosfatue eſtis. nam iſta melior ē ⁊ me ⁊ vobis. Dep̄cor aūt deū vt ī dieiudicij dignꝰ ipſa merear inueniri. Tūc oēs ꝓciderūt ad ſancti picerij pedes. ſingule ꝓpria ei peccata ꝯfitētes. quedā illā ſanctiſſimā cōtriſtarēt. Et alia quidē dicebat. ego eā deluſi. Alia ego habitū eiusdeiectū irriſi. Alia ego eā eo ꝙ tacita eſſet iniurijs affligebam. Alioego ſordes abluēs catini ſuꝑ eā fundebā. Alia quoqꝫ collaphis eāa ſe verberatā. ſepe dicebat. Alia nares eiꝰ ſynape impletas a ſe eſſedeflebat. Cetere quoqꝫ diuerſas ei ſe referebāt iniurias irrogaſſe.Pro qͥbꝰ oībꝰ ille ſanctꝰ vna cū eadē ſanctiſſima ꝟgine fuſis p̄cibꝰegreſſus.Poſt paucos dies illa nō ferēs. tantā ſui gloriaꝫ. grarriqꝫ ſe credes ſatiſfactionibꝰ ſingulaꝝ. egreſſa de illo monaſterio. qͦierit vel quo fine defecerit. hactenꝰ ignotū eſt:¶ De ſincto ſebamelncluloeteꝰ ſpi pphenco. ¶ Itxxin.aAUir et iohannes quidamAicarpentariꝰ. qͥ ſeculo renunciās. et ꝑ qͥnqꝫ annos in di¶uerſis monaſterijs degēs. tandē ſolꝰ in licū montē ſe contulit. ibiqꝫ. xxx. cū iā annos compleſſet incluſus gratiā ꝓphetie meruit. nā et imꝑatori theodoſio frequēter ventura p̄dixit. Primū qͥdem de maximo tyranno ꝙ eū eēt ſuꝑaturus. et rex galliaꝝ partibꝰreuerſurus. Poſtea quoqꝫ de eugenio ꝙ eū eēt victurus. ſꝫ ibidemvitā finiturꝰ. De hͦ igit̉ apud oēs grandis fama ꝯualuit ꝓpt̓ qḋ ettheodoſiꝰ ipſuꝫ honore ꝓphetali venerari ꝯſueuit. Et ego igit̉ virtutē eiꝰ agnoſcere cupiēs. illuc ꝑrexi. xviij. diebꝰ itinere ꝯfecto ꝑtimambulādo. ꝑtim nauigādo. Poſt pͥmā autē ſalutationē ait mihi ꝑ

interp̄tē. Un̄ es. aut cur veniſti. vnū te eē conijcio d̓ ſocijs euagrijQd̓ ⁊ ego annui. Interea dū loqͥmur. p̄ſes illiꝰ ꝓuīcie noīeingredit̉. Ad quē cū ille relicto quē habebat mecū ſermōe ſe cōtuliſſet. paululū ab eis ſeceſſi. et eminꝰ ſteti. Prolixas aūt illoꝝ ⁊lationes grauiter ferens illum ſenem intra me arguebaꝫ. ꝙ meo ſermone ꝯtēpto illū potiꝰ honoraſſet. Cū igit̉ eodē ſpreto recedere cogitarē vocauit theodoꝝ interp̄tē ſuū ⁊ ait. Dic fratri illi. noli eē prſillanimis. qꝛ iā nūc tecū loqͣr. Ex hͦ igit̉ hominē eū eē ſpūalē. ⁊ occulta ꝓuidere cognoui. et iō magꝭ cepi remorari. Egreſſo ꝟo morp̄ſide vocauit me. quē ſic allocutꝰ ē. Cur inqͥt aīam tuā mei rep̄henſione leſiſti. cur ī tuis ſenſibꝰ cogitaſti. qd̓ nec ī me cognoſco. nec tuos mores decere ſcio. an ignoras. ſcpͥtū eſſe nō ſanos. ſꝫ male hn̄tesegere medico. Tu me cū vel̓. ⁊ ego te inuenire poſſum. ⁊ ſi forſitā exme nullū ex alijs tn̄ fratribꝰ aliqḋ pr̄ibuſqꝫ poterꝭ hr̄e ſolatiū. Iſtiꝟo totꝰ ex ſcl̓aribꝰ rebꝰ dyabolice poteſtati deditꝰ. vix ad horā reſpirare potuit. ⁊ nūc temptās venit. ſicut ſeruꝰ auſteꝝ fugiēs dn̄mſuū. vt hic ſalutꝭ inueniret auxiliū. Incōſulta igr̄ ⁊ importūa res fieret. ſi illo relicto tecū morarer. qͥ ſalutis tue cōmodis ꝯſueſti vacareiugit̓. Tūc ego magnoꝑe dep̄catꝰ ſum illū vt ꝓ me dignaret̉ orareqm̄ hͦ mihi certiſſime ꝑſuaſit viꝝ eū ſpūalē eē. Ille ꝟo iā letior in ſiniſtra facie leuit̓ me ꝑcuſſit dicēs. Vulte tribulatiōes te manent ⁊futurꝰ ep̄us es. plurimūqꝫ laboꝝ habiturꝰ. Pias aūt et quaſi rōnabiles occaſiōes afferēs tibi demon vētilare te temptat. ſuggerēset patris deſideriū. et fratris ſororiſqꝫ ꝯuerſionē. Ego vero tibi renuncio. vtroſqꝫ ſaluatos eē cognoſce. renūciauerūt enī ambo ſecularibꝰ rebꝰ. et pater tuus alios ſeptē annos ē victurꝰ. Inſiſte igit̉. etin deſertis locis vt cepiſti viue. nec parentū tuorū cauſa feſtines adpatriā redire. qꝛ nemo manū mittēs ad aratrum. et reſpiciens retroaptꝰ ē regno dei. Deniqꝫ. xlviij. annos ī eadē cellula ſe habitaſſe dicebat. affirmās nulliꝰ vnqͣꝫ femīe vultū ſe vidiſſe. nec ſe edētem autbibentē ab altero viſum fuiſſe. Fe ſincroſerapione. C¶ Ixxxv.FErapion qui ⁊ ſyndoniusvocat̉. qꝛ veſte n̄ alia qͣꝫ ſyndone vtebat̉. aꝑathes etiā.X id eſt impaſſibilis vocabat̉. qꝛ nullū poſſidēdi deſideriūpatiebat̉. et abſtinentia nimia omniū rerū et iugi meditatiōe diuinorum libroꝝ vnius cellule quiete nō poterat eſſe ꝯtentus. ſed perdiuerſa trahebat̉ mens eius. De hoc referebāt patres ſancti. ꝙ inquodā oppido viginti ſolidoꝝ precio ſe paganis mimis tradidit. etin eorū ſeruitio permanſerit. ita vt eis pedes quoqꝫ lauaret. doneceos chriſtiāos efficeret. et a ludis theatralibꝰ ſepararet. Nulluncibū niſi panem ⁊ aquā ſumere cōſueuerat. nec diuinas ſcripturalegere ceſſabat. Illis autē ad piam et caſtam vitā conuerſis. cum eilibertatem offerret dicētes. quia per ipſum a turpi ſeruitio liberatieſſent viginti ſolidos quos pro ſe acceperat. et apud ſe ſeruauerat.reddidit eis dicēs. Quia per me deus ī vobis impleuit qd̓ volebānunc aurū qd̓ pro me dediſtis recipite. vt alios quoqꝫ quibꝰ ſubuenire poſſim reperiaꝫ. Cunqꝫ rogatus acquieſcere nollet vt cum eistanqͣꝫ pater eorū ⁊ dominus remaneret. dabis ergo inquiunt aurūillud pauperibꝰ. qd̓ nos velut arras quaſdam pro ſalutē noſtra dediſſe cognouimus. At ille. Date ait vos. ego enī alienas pecuniasnon do. Saltem inquiunt hoc precamur. vt vel poſt anni circulūathenis nos requiras. Itaqꝫ ſeruus chriſti peregrinādo frequenter ad elladaꝫ venit. ac per triduū moratus athenis a nullo panemquo veſceret̉ accepit. Neqꝫ vero pecuniā habebat. nec peram velpellem vel aliud quicqͣꝫ ſecum preter ſyndonem qua erat amictusferebat. Cum ergo ieiunus vſqꝫ ad quartam diem perueniſſet. eſurire fortiter cepit. Nihil ergo eius illo ieiunio qd̓ extorquetur inuito. ex cuius neceſſitate ſepe etiam perfidia procedit. Stetit ergo ſupra colliculum vrbis vbi pͥmates eiuſdem oppidi conſilium habereconſueuerant. et illic manus ſuas percutiendo vim ſe maximam pati clamabat dicens. Athenienſes viri ſuccurrite. Concurrētes itaqꝫ ſimul omnes pallijs vel birris induti queſierūt. vnde veniſſet. velquid pati ſe diceret. Ille reſpondit. Genere ſum egiptius. conuerſatiōe monachus. Exquo autem de patria mea vera diſceſſi. triumfeneratoꝝ manus incurri. Quorum duos quidem quocunqꝫ modo debitum ſoluēs potui euadere. tercius autem adhuc retinet menec habeo vnde poſſim ei ſatiſfacere. Illis autem requirētibꝰ quiseſſet vel vbi degeret qui ei moleſtus eſſet. et in omnibus adiutoresſe pollicentibus ſi hoc indicaret ait. Cupiditas pecunie. deſideriuꝫvoluptatis. ⁊ voracitas ventris. hi tres ſemper mihi moleſti fuerūta principio iuuentutis. Ex quibus primos duos euaſiſſe iam videor. nec vltra mihi moleſti ſunt. terciū ꝟo ferre n̄ poſſum. Cum ēquarto die iam ex neceſſitate ieiunem. vrget me ſeueriſſimus renerator exigens debitum. et niſi reddidero mortem minatur. Cuncquidem philoſophorum obtulerunt ei ſolidum vnum. Quo lileſumpto. et cuidam qui panes vendebat dato. vnoqꝫ tm̄ ab eo pa-