¶ Liber.XVIII.
¶ De nitio imperij theodoſij ſeniorio.¶ Ex cronica ſigiberti.Ortuo igit̉ gratiano theodoſiꝰ ſolus imꝑauit ānis. xj. Cepit auteꝫ ānodn̄i.ccclxxxvij. ¶ Hugo floriacenſisqͥnto libro. Hic nō immemor bn̄ficiorum gr̄ani. in vindictam eius totiꝰ orientis viribꝰ inſurrexit. in ꝯſtantinopoHlitana vrbe ꝓgrediens. reliquit ibideꝫarchadium filiū ſuū imꝑatorem. demū vero cū theſſalonicā perueniſſet. inuenit valentiniani duces in maxima triſticia cōſtitutos. qꝛmaximū tyrannū neceſſitatis cauſa iam ſuſceꝑant. Et dū ad ytaliam ꝓperaret. valentinianus ei occurrit. quē pat̓na pietate ſuſcipiens ſeſe aduerſus tyrānuꝫ ſola fide maior nā longe vniu̓ſo bellipatu minor ꝓripuit. Aquileie maximꝰ victorie ſpectator p̄fuitius comes andragatus ſummā belli admīſtrabat. Qui cum lariis militū copijs. ⁊ p̄cellenti ꝯcilio om̄s alpium ac fluminumpauiſſetio dei dū nauali expeditione incautū houenire. ⁊ ouere parat. ſpōte eadē caſtra deſeruit ⁊ ita theodoſius nemīe ſentiēte aut repugnāte. vacuas hoſtibꝰ trāſmeauitalpes. atqꝫ aquileie improuiſus adueniēs. hoſtē illū maximuꝫ maium ſmidabilē. ⁊ ab īmaniſſimis etiā germanoꝝ gentibꝰ tributa ac ſtipendia magno terrore noīs exigentē. ſine dolo etſine cōtrouerſia clauſit cepit ⁊ occidit. Tūc valentinianus receptaytalititus eſt imꝑio. Andragatꝰ vero comes maximi nece cōpertapitē ſeſe e naui in vndas dedit. ⁊ ſuffocatꝰ eſt. Sicqꝫ thetam victoriā deo dante ſuſcepit.Aio. ⁊tiniani nece. C. .ij.andus.Alentinianus quidē a mare ſua corruptus. cū ambroſiuꝫ ꝑtrahi ⁊ in exiliū mittiſiſſet. tāta fuit ꝑſeuerātia fidelium ppl̓oꝝ. vt aīas prius amittere qͣꝫ ep̄m mallent. Iuſtina volebat vt ariminenſis ꝯcilijdecreta ſuſciꝑent̓. ⁊ hoc eſſe exequēduꝫ mandauit ipſa cū filio beniuolore memorie ſcrinijs p̄ſidente. qͥ obedire noluit. ⁊ cuꝫ eipteriior honor ꝓmitteret̉. hunc ip̄m inquit quē habeolite. tm̄ mihi cōſcientia fidei maneat illeſa. ⁊ hec dicens an̄ pepientiū cingulū fecit. Ambroſius ꝟo aduerſus regine furorē nō ſe manu defendebat ⁊ telo. ſed ieiunijs ꝯtinuatiſqꝫ viſub altare poſitus. deū ſibi ⁊ eccl̓ie defenſorē ꝑ obſecratōnesparabat. Cūqꝫ hec iuſtina in longū diuerſis machinis ⁊ oppugnationiliret̉. ſꝫ fruſtra maximus qͥ ſe exuere tyranni infamīamet legitjncipē geſtiret oſtendere. datis litteris impiū ꝓteſtatinceptū fidē dei īpugnari. ⁊ ſtatuta catholice eccl̓ie ſubrui. Et int̓hͨepinqͣre ytaliā cepit. Hic maxīꝰ vt ait rufinꝰ ꝑ andragatiūr̄anū imꝑatorē magꝭ ꝓditōe qͣꝫ bello ꝑemeratIgit̉adꝓperāte. iuſtina hoſte ſil̓ impietatꝭ cōſcīaAlugā verſa cū filio exilia q̄ dei ſacerdotibꝰ ꝑabat ſortio vbi ſupra. Poſt hec valentinianꝰ regno reſtituqꝫ filio victore quē imꝑatorē gallis maxiuerat. ipſe in galliā tranſijt. vbi cū tranqͥllā rempublicāpaceęxepud vaꝫ dolo arbgaſti comitis ſui vt feruntvt volūtariā ſilſtituiſſe mortē putaret̉. laqueois eſt. Mortuo igit̉.itiniano aruſto arbogaſtes eunox.em creare auſus eſt.iliterius eugeniū tyrānum vicit. ⁊ antipapa vrſiapaſyricio.iiTaqꝫ īperante theodoſioet int̓fecto valētiniano eugenius ⁊ arbogaſtes inſtructas acies campis expedierāt. ⁊ alpiū alta latera. ineuitabileſqꝫ trāſitus p̄miſſis callide īſidijs occupauerāt. ⁊ ſi numerovel viribꝰ imꝑes. ſola tn̄ belli poſitione victores. At ꝟo theodous in ſumis alpibꝰ ꝯſtitutꝰ exꝑs cibi ac ſomni. ſciēs ꝙ deſtitutusſuis. neſoꝙ alienis clauſus dn̄m xp̄m ſolꝰ ſolū qui pōt oīa corporemi fuſus mēte celo fixꝰ orabat. De hīc ꝟo poſtqͣꝫ īſomninoctē p̄cuꝫinuatōe trāſegit. ⁊ teſtes ꝓpemodū qͣs in p̄cium p̄ſidij celeſtis appēdat lacrimaꝝ lacunas reliquit. fiducialit̓ arma corrlficiſe eſſe nō ſnū crucis p̄lio dedit. ac ſe inet̉ victor īmiſit futurꝰ. pͥma ſalutis via extititarbitui cū ignaꝝ imꝑatorē circūpoſitexci̓ſus ad rn̄tis auguſti nō ſolū a periberauit. veꝝ et̄ inſtruxit auxit vbi ad ꝯtigua miſcendeia ꝑmn ē.nꝰ turbo ventoꝝ in ora hoſtiū venferebat̉ qͣꝫ ꝑ aera ſpicula nr̄oꝝ atꝫ vltra mēſurā hūani actꝰ ꝑ īane
deportata nuſqͣꝫ cade̓ pͥuſqͣꝫ impīgerēt ſinebant̉. ⁊ q̄ ip̄i vehemēt̓intorſerāt excepta vētis īpetu ſupinata retrorſū ipſos īfelicit̓ ꝯfigebāt. ꝓſpexit itaqꝫ ſibi hūane ꝯſcīe pauor. nā ꝯtinuo ſeſe paruaſuoꝝ manu fuſa victoꝝ theodoſio hoſtil̓ ꝓſtrauit exercitꝰ. Eugeniuſqꝫ captꝰ atqꝫ int̓fectꝰ eſt. arbogaſtes ꝟo ſua ſeſe manu ꝑtulitSicqꝫ hoꝝ duoꝝ ſanguīe bellū ciuile reſtructū ē. Eo tꝑe in romana cathedra papa damaſus reſidebat. quē p̄latū ſibi n̄ ferēs vrſinus qͥdā romāe archidyaconꝰ eccl̓ie. collecta turbulētoꝝ ⁊ ſeditioſoꝝ manu ep̄m ſe ꝯͣ ius ⁊ phas ꝯſecrari fecit. qͣ de re tāta ſeditō inromano excreuit ppl̓o. vt replerēt̉ hūano ſanguīe or̄onū loca. ſꝫ tādem agregato ī vrbe ſct̄oꝝ ꝯcilio ſacerdotum. pulſus ē vrſinꝰ abapl̓ica dignitatē. ſꝫ apd̓ neapoliꝫ intuitu miſcd̓ie ordinatꝰ ē ep̄us¶zibertꝰ. Anno theodoſij pͥmo ſyriciꝰ romane eccl̓ie p̄ſeditxxxxſtituit he̓ticū penitētē ꝑ impoſitōꝫ manꝰ ſacerdotalab eccl̓ia eē recipiēdū. Hic manicheos rome īuētos exiliauit. Ambroſiꝰ ep̄us ritu canēdi ātiphonas ī eccl̓ia pͥmꝰatinos trāſtulit a grecis. apd̓ qͦs h̓ ritꝰ iā inoleuerat. ex īſtituto ignacij antiocheni ep̄i ⁊ apl̓oꝝ diſcipl̓i qͥ ꝑ viſionē ī celū raptꝰ. vidit ⁊ audiuit qūcīgeli ꝑ antiphonaꝝ reciprocatōꝫ ſct̄e trinitati hymnos canebātIdē et̄ ambroſiꝰ pꝰ hilariū pictauiēſeꝫ hymnos ī eccl̓ia canendospͥmꝰ ꝯpoſuit. Anno qͦꝫ p̄notato frāci qͥntinū ⁊ eracliū romanorūduces. cū oībꝰ pene ſuis iuxͣ treuerī delēt. In egipto iohānes anachorita ſanctitate ⁊ philoſophie ſpiritu claret.Lſancti iohānis anachorite ⁊ geſtis eius. ¶.iiij.Ic beatus iohannes manēs ī rupe mōtis ardui. ī mōaſterio clauſo ⁊ obſtructoadueniētibꝰ ꝑ feneſtrā ſe vidēdū p̄bebat. ml̓r tn̄ nll̓a ad ꝯſpectū eꝰacceſſit. ſꝫ viri ⁊ raro. In huiꝰ itaqꝫ monaſteriū ab āno etatꝭ ſue. xl.vſqꝫ ad. cx. qn̄ a hieronimo viſus ē. nll̓us ītrauerat. ſꝫ adueniētibꝰvt dictū ē ꝑ feneſtrā ſe vidēdū p̄bebat viris dūtaxat. Aūqꝫ tribunus qͥdā veniſſꝫ ad eū obſecrauit vt ⁊ ꝯiugē ſuā ꝑmitte̓t itrare adſe. ml̓ta eī eā dicebat ꝑtuliſſe ꝑicula. vt faciē eiꝰ vide̓t. Cūqꝫ ille negaret dicēs ſe ī monaſterio nūqͣꝫ moris fuiſſe vidēdi mulieres. tribunꝰ ꝑſiſtebat obſecrādo. ꝯfirmās ꝙ niſi euꝫ vide̓t eēt ſine dubioex ml̓ta triſticia moritura. Et ait. Uade videbit me ꝯiūx tua hacnocte. nō tn̄ huc veniet. ſꝫ ī domo tua ⁊ ī lecto ſuo manebit. Tuncreceſſit ille ambiguitatē reſpōſi ī pectore ꝟſans. Cū et̄ hͨ ꝯiugi niciaſſet. illa ſil̓r ẜmone ī certo fatigat̉. Sꝫ poſtqͣꝫ ſomni tꝑus aduēnit. adeſt hō dei ꝑ viſū aſſiſtēs mulieri. fides tua inqͥt magna eſt oml̓r. ⁊ id̓o tuo deſiderio veni ſatiſface̓. te tn̄ moneo. vt nō faciē corporalē ẜuoꝝ dei deſideres. ſꝫ vt actꝰ ⁊ geſte eoꝝ ꝑ ſpūm ꝯtēpleris.ſpūs eī eſt qͥ viuificat. nā caro n̄ ꝓdeſt qͥcqͣꝫ. Cū quidā clericꝰ dyaclericū hūilitatꝭconus ad eū veniēs. ab int̓rogatꝰ mētiregr̄a. oſculās eū ait. Noli fili negare gr̄amīcurras ꝓmalū. ꝓ hūilitate medaciū. cauēdeī oībꝰ modis mēdamittebat et̄ ad te incōꝓ malo ſiue ꝓ bono ꝓferri videat̉modātes deferri. ſꝫ bn̄dicēs oleū dabat ex qͦ vncti ſanabant̉. Uniex fratribꝰ terciano typo laborāti ⁊ curari volēti. rē tibi ait neceſſariā cupis abijce̓. ſic̄ em̄ corꝑa intro l̓ alijs hmōi lomētis abluunt̉ aſordibꝰ. ſic aīe languoribꝰ alijſqꝫ hmōi caſtigatōibꝰ parificant̉. bn̄gnē ꝑatū ſumebat cibuidicēs tn̄ oleū dedit ⁊ ſanauit.ta. capilli eius ⁊ barba exeratqꝫ attenuati ⁊ aridi corꝑis p̄ abſiguore nimio rari ⁊ tenues.ibuſdā eius documētis. AOngregatis aūt fratribꝰad eū inſtruēdo dixit. Graue ē iactātie viciū ⁊ ꝑiculoſūnimis. ita ꝙ de ip̄o et̄ ꝑfectōis faſtigio deijcit aīas cuiꝰdue ſūt ſpēs. Quibuſdā eī accidit. ꝙ ſtatī in initio ꝯu̓ſionis ſue cūbſtinētie īpenderint. l̓ pecunie erogauerīt. ita ſentiūtqͣſi eiiores ſint ill̓ qͥ aliqͣ largiti ſūt. Alij ꝟo cū ad ſūmā ꝟtutem ꝑuenerint n̄ totū deo. ſꝫ ſuis laboribꝰ tribuūt. ⁊ dū ab homībꝰgl̓iam querūt. illā q̄ ex deo ē amittūt. Si aūt mūdi corde an̄ deū ſteterimꝰ deū vide̓ poterimꝰ. qͣntū eſt poſſibile eū vide̓. videbimꝰ em̄cū inuiſibilē mēte nō corꝑe. ſcīe intellectu. nō carnis aſpectu. nemoem̄ putet ſe poſſe ip̄aꝫ ſic̄ eſt diuinā ſub̓aꝫ intueri. ita vt ſpēm ſibialiquā l̓ ymaginē corporeā in corde figuret. nll̓a eī forma ī deo eſt.nulla circūſcriptio. ſꝫ ſenſus ⁊ mēs. qͥ ſentiri qͥdē pōt. ⁊ mētis affectu ꝑſtringi. nec tn̄ ꝯp̄hendi. aut deſcribi. aut enarrari. Ideo oꝑtꝫcū oī reuerētia ⁊ mētu accede̓ ad deū. ⁊ ita librare in eū mētis intuitū. vt quidqͥd pōt ſplēdoris claritatis maieſtatis mēs hūana conſpice̓ ſuꝑ hͨ oīa ſentiat eū ſemꝑ. oꝑtet at̄ vacare. vn̄ vacate ⁊ vide̓⁊cͣ. et q̄nto purior ī eo mēs fuerit. tāto plura ei deꝰ reuelabit ⁊ myſteria eiꝰ agnoſcet aqͣ ⁊ panis ſi cū cupitate ſumant̉ .i. nō vt neceſſitati corꝑis. ſꝫ aī deſicerio ſatiſfiat. hͦ etiā abſtinēti viciū deliciarumd̓r. ideotatibꝰ reſiſte̓ dicebat. Intrate ꝑ anguſtā portāē via aīe. cūlicūqꝫ deſiderio ſuo ſatiſfecerit.anguſta ꝟo eſt cū volaptatibꝰ ſuis repugnat. Ad hͦ aūt obtinēdo