Liber

.XV.

exilio relegatus ⁊ vſqꝫ adortem et iam extra chriſtianuꝫ nomenmutādo exilia fatigatus. ad vltimū apud frigiā defunctꝰ beate paſij. feſtiuitas beati anſionis coronā ꝑcepit a dn̄o. Itē. vij. idusdree apoſtoliacratiſſimū eius cōibꝰ ſanctoruꝫluce euangeliſte ⁊ timothei diſcipuli ſanctiꝯſtātio impeſtātilim tranſlatum eſtratorēlo ceſare ⁊ militia beati martin.xiij.Hieronimus in cronOc tēpore gallus ꝯſtantiipatruelis ceſar factus. iudeos qͥ interfectis ꝑ noctē militibꝰ arma ad rebellandū inuaſerāt oppreſit. ceſis multishominū milibꝰ vſqꝫ ad innoxiā etatē. ⁊ ciuitates eoꝝ dyoceſareaꝫ.tiberiadem. ⁊ dyoſpolim. plurimaqꝫ oppida. igni tradidit. Nōnūlos quoqꝫ nobiliū antiochie interfecit. ¶ Triꝑtita hiſtoria. Ueniente aūt gallo antiochiā. circa orientē ſub ſpecie crucis columna incelo viſa ē. Eo tꝑe apud antiochiā. leoneius ep̄us erat hic qui ſtephano ſucceſſerat. Hic anteqͣꝫ p̄ſul eſſet a p̄ſbiterij dignitate fuerat deiectus. qꝛ cū muliere noīe cuſtolia degens. et turpē ſuſpitiōꝫcelare īnitalia ſibimet noſcit̉ abſcidiſſe. poſtea tn̄ ſtudio cōatoris ordinatus ē. Huiꝰ tꝑe ad hymnos dicēdos deoin fine pſalmoꝝ catholici dicebāt. Gloria patri ⁊ filio ⁊ ſpūiſanctoro. Gloria patri ꝑ filiū. minorē patre filiū ſignificare volētes. Cū ꝟo leoncius arrianus catholicos ꝓhibere nō poſſet. tangens caput ſuū iam canū dixiſſe fert̉. Hac vita ſoluta. lutuꝫ coget̉immerſum.gnificās poſt mortē ſuā diſcordiā futurā in ppl̓o. ꝓdiuerſipub leoncio flauianus et dyodorus primi inſallentiū diuiſerūt. ⁊ inde ꝑ totū orbē mos iſteduasobſeruari incepit. Hi etiā ad ſepulcra martiꝝ vigilias celebrantesamatores dei ad tale obſequiū ꝯuocabant. ¶ Hieronimus in cronicis. Yctꝑe magnencius lugduni in palacio ꝓpria ſe manu int̓fecit. et decentius frater eius quē ad tuendas gallias ceſari miſeratapud ſenonas laqueo vitā expleuit. Gallus ꝟo ceſar ſolicitatus aꝯſtantio patrueli. cui in ſuſpitionē ob egregiā indolem venerat hiſtorie occidit̉. ⁊ iulianus frat̓ eiꝰ mediolani ceſar appellat̉. ¶ ActorEo tꝑe vt legit̉ martinus ſub iuliano ceſare. ꝯtentus vno ſeruulomilitabat. cui verſa vice ipſe ſeruiebat. Qui in porta vrbis ambianenſis. pauꝑi nudo ſibi occurrēti in media hyeme dimidiauit pallium ſuū. Et in nocte ſequēte audiuit dn̄m ad angelos circūſtantes dicentē. Martinus adhuc cathecuminꝰ hac me veſte contexit.Qua voce audita. martinꝰ ſtatim ad baptiſma cōuolauit. et biennio poſtea inermis fuit. ſoloqꝫ noīe militauit. ¶ Hieronimꝰ in cronicis. Eo quoqꝫ tꝑe victorinus rhetor et donatus grāmaticus p̄ceptor meus rome inſignes habent̉. e quibꝰ victorinꝰ etiā ſtatuamin foro traiani meruit. ¶ Actor. Hic ē donatꝰ cuiꝰ libellus vſqꝫ hodie in ſcolis legit̉ a pueris. pͥma grāmatice rudimēta diſcentibus.De morte anthonij abbatis et dictis eius..xiiij.Hieronimus in cronicis.¶ Qno conſtātii. xix. Anthoaius monachus. cv. etatis ſue anno in heremo morit̉.AHec ſunt autē dicta beati anthonij. q̄ in verbisſenioꝝ legunt̉. ¶ Anthonius. Quocūqꝫ vadis deū ſemꝑ habe p̄manibꝰ. Et ī his q̄ agis. adhibe teſtificationē ſanctaꝝ ſcripturaꝝ.Et in quocūqꝫ loco ſederis. non cito mouearis. Idē d̓ qͦdāuenemiracula faciēte. Uidet̉ inqͥt iſte mihi ſimilis eē naui onerate oībꝰbonis. de qͣ incertū ē. vtꝝ ꝑuenire poſſit ad portū. Et ſtatim cepitflere dicēs. Magna columna eccleſie modo cecidit. peccauerat enīfrat̓ ille. ⁊ poſt qͥnqꝫ dies mortuus ē. Idē cuidā qͥ laudabat. ⁊ iniuriam ferre nō poterat ait. Sil̓is es domui ornate a facie. ſꝫ de retroſē ad heliā. qͥ peccantē nolebat ſuſciꝑe. Nain pͦſis naufragium ꝑdidit quod portabat. et vacuanit ad terram. Cureliberatam in terra vultis ſubmeratorē ſepius dicēs. Trahe adhuc. Audiuit abeo. ſiſnſurā traxero frangit̉ arcus. Ad quē anthonius. itaem oꝑe dei. Itē vox ad anthoniū de laqueis tēſis in terra q̄rētem.Quis trāſi et iſtosnilitas. Idē anthoniꝰ ſingulos patꝝ interrogabat de ſcripturis. ⁊ vnuſqͥſqꝫ vt poterat rn̄debat. Et cū interpeah. ait ille neſcio. Et anthoniꝰ. Hic ſolꝰ inuenit viaꝫ.ccidiatꝰ orabat deū vt ſe adiuuaret. ⁊ſibioet̉. Et ecce vidit angelū qͣi viꝝ torquētē fuꝑe ⁊ orantē ⁊ dicente. ⁊ tu anthoni ita fac etis. ⁊ or̄o ꝯſeruāt monachū. Ecōtraixit etiā abbas anthoita mōachi extra celixit etiā quieſcēs in ſolituis et viſus. ⁊ vnā tm̄modoantos paſſus ambulatſernxclarare. vt nō de

uiet in ipſis. Frater qͥdā dixit abbati anthonio ora ꝓ me. rn̄dit necego miſereor tui nec deꝰ. niſi ꝓ teipſo ſolicitꝰ fueris et oraueris..xv.De paulo ſimplice.Triꝑtita hiſtoria libro pͥmoUerūt aūt probatiſſimidiſcipuli anthonij ml̓ti. Ex qͥbꝰ et paulꝰ ſimplex. Hūcaiūt cū ruſticꝰ eēt. bona ſpe ꝯiugē habuiſſe. Et ea ī ipſofacinore adulterij dep̄henſa tacite ſubriſiſſe. et iureiurādo firmaſſenūqͣꝫ ſe cū ea eē miſcendū. Tūc ait ad adulterū. habe inqͥt eā et repente diſciit ad heremū apud anthoniū. dicūt enī eū manſuetiſſimū et patientē fuiſſe. ¶ Ex vitaſpatꝝ. Hic paulꝰ ſimplex pͥma nocte ꝯuerſiōis ſue. iuſſus ē a beato anthonio eū expectare. orās donec rediret. Et ſic ſtetit orās an̄ cellā ſenis in eſtū totiꝰ diei. et rorenoctis. nuſqͣꝫ ſe mouēs. Hic in ꝯuētu patꝝ interrogauit. ſi chriſtꝰprior eēt an̄ ꝓphete. ꝓ qͦ beatꝰ anthonius erubeſcēs. blādo motueū ſilere et abire iuſſit. Cūqꝫ obſtinatiſſime ꝓ tali motū ſilentiū ſeruaret. Dixit anthoniꝰ ad alios oēs nos iſte ꝯdemnat. qͥ de celo loquentē dn̄m nō audimꝰ. ⁊ iſte firmiſſime obſeruat. qͣlemcūqꝫ ẜmonem noſtꝝ. Multa aūt imꝑabat anthoniꝰ q̄ ꝯtra rationē videbāt̉ſicut aquā de puteo extrahere. et in terrā effundere. Ueſtimentuꝫſuere et diſſuere. et qͦs ipſe curare nō poterat hos ad paulū mittebat. Quadā die cū hoīem rabidū curare vellet idē paulꝰ et oratōꝫſuā nō ſequeret̉ effectꝰ. qͣſi infantuli more indignatꝰ. dixiſſe ferturad dn̄m. Uere nō māducabo hodie ſi eum nō curaueris. Mox qͣidelicioſo domeſtico ſatiſfactū ē ꝑ dn̄m rabido ſanato. Idē paulusſcindebat ceraſtes. et ſcorpiones ꝑ mediū dicens. Si qͣs habueritpuritatē oīa ſubijciūt̉ ei. ſicut ade in ꝑadiſo an̄ peccatū. Idē ſic videbat vnūquēqꝫ cuiꝰ animi eſſet ſicut nos facies noſtras videmus.Ingrediētibꝰ aliqn̄ fratribꝰ in eccleſiā. leta et ſplēdida facie. ⁊ angelo cuiuſcūqꝫ gaudēte. vidit vnū int̓ alios nigꝝ et obſcuꝝ. et demones ex vtraqꝫ ꝑte tenētes et trahētes ipſum ad ſeipſos. et capiſtrūin naribꝰ eiꝰ ponētes. et ſanctū angelū eiꝰ lugubrē de longe ſequētē.Qd̓ vidēs paulꝰ triſtis valde et plorās et pectus ſuū ꝑcutiēs. ſedebat nolēs intrare eccleſiā. ſed ſedēs ad ianuā. et expectās fratresvſqꝫ dū redirēt. Quibꝰ exeuntibꝰ vidit eūdē fratrē claro vultū exeuntē. et angelū eiꝰ iuxta eum ambulantē et gaudentem valde. demones ꝟo delonge ſequētes ⁊ triſtes. Paulus ergo exilijt cū gaudio clamās et dicens. O ineffabilis dei miſericordia et bonitas. venite et videte oꝑa dn̄i. qui vult oēs homīes ſaluos fieri et ad agmtionē veritatis venire. Coactus eſt ille frater narrare vitā ſuā et aitpeccator ſum valde. ⁊ multo tꝑe in fornicatiōe vixi vſqꝫ nunc. Ingrediens autē modo eccleſiā. audiui deū dicere ꝑ yſaiam. Lauamīmūdi eſtote ⁊cͣ. vſqꝫ bona terre comedetis. In hoc ſermone compunctus ſum. et ingemiſcēs dixi dn̄e qui veniſti ſaluos facere peccatores. comple iſta ī me peccatore. Ego ꝓmitto tibi. me abrenunciare om̄i peccato. et ſeruire tibi ammodo in ꝯſciētia mūda. ſuſcipeergo in hac hora me penitentē. et interpellātem te. et om̄i peccatorenunciantē. In his ꝓmiſſionibꝰ egreſſus ſum eccleſiam. Omnesgͦ hec audiētes. glorificauerunt deum.xxijDe amos egiptio.Ubi ſupra.Triꝑtita hiſtoria.Irca hoc tempus philoophabat̉ et amos egiptius de quo fert̉. Quia cōgentibꝰ parentibꝰ vxorē duxerit. nec tamē eam cognouerit.ſed in alio cubiculo dormiēs eamqꝫ ad ꝟginitatis cuſtodiā exhortans. annis. xviij. cū ea manſit. nec tamē a monaſtica abſtinentia reſuſpēdit. Interea mulier viri zelata virtutē. eſtimauit nō eſſe iuſtūtātū viꝝ domi ꝓpe ſe zelari. ſed oportere potiꝰ ſeorſuꝫ vtrūqꝫ philoſophari. et ob hoc viro ſupplicauit. At ille gr̄as agens deo ꝓ huiuſmodi cogitatione mulieris ait. Tu quidē hanc habe domū. egomihi aliā fabricabo. In meridianā gͦ ꝑtē deſerti ſtagni maris veniens circa locū ſcithi. ad montē qui dicit̉ vitrie. xxij. annis ibi philoſophatus ē annis ſingulis mulierē ſuā viſitās. multoſqꝫ dignosdiſcipulos ſucceſſores reliquit. Contigit autē huic viro et theodoro eius diſcipulo. euntibꝰ aliquo tranſire fluuiū litum. Ne vero alterūter ſe nuduꝫ videret. iuſſit amos vt recederet theodorꝰ ab aq.Cunqꝫ etiam ſemetipſum intueri nudum erubeſceret. repente diuina virtute. ad vlteriorem ripam tranſlatus eſt. Iniuſti parentescuiuſdam a cane rabido percuſſum filium et pene moriturum obtulerunt ei. et eiulātes dep̄cabant̉ eum vt curaret̉. Tūc ille ad eosNon eget inquit mea curatōe ſed vos ſi vultis reddere bouē quērapuiſtis dominis ſuis. egrotus repēte ſanabit̉. Qd̓ etiam ꝯtigit.Nā vt reſtitutus eſt bos. paſſio mox apuero receſſit. Qn̄ gͦ amosiſte moriebat̉. dicit̉ anthoniū vidiſſe aninā eius in celum ferri. diuinis poteſtatibꝰ eam cum pſalmodia p̄cedentibꝰ. ¶ Hieronimꝰ invitaſpatꝝ. Uidimus amonem apud thebaidā patrem trium milium monachorū. qui viſus eſt indui collobijs. quaſi ſaccis lineis. et