xlvj.De conſummatione vite eiuſdem.De imperio iouiani.xlvDe imꝑio valentiniani et appolinari laodicenoxlviijDe damaſo papa.De valente imperatore.De obitu ſancti hilarij et eius miraculis.De ſancto euſebio vercellen̄.De conſtantia eius contra arrianos.De paſſionibus eius et obitu.De didimo alexandrino.De ſtudio et ſcriptis eiuſdem.De petro alexandrino et lucio arriano.De exilio duoꝝ machariorum.De ſancto moyſe ſaracenoꝝ epiſcopo.De abbate paſtore et dictis eius.De ceteris patribus illius temporis ⁊ de prioribꝰlxj.De abbatibus yſidoro ⁊ pambo.De āmonio et heleno et appelle.De ſarapione theone eulogio et dorotheo.lxiiijDe piāmone beniamim et marcho.lxv.De ſiluiano et eius diſcipulis.De ſancto appolonio.De eodem.xviDe euagrio palidio mela ⁊ paulo.lxix.De abbate or et ſancto copte.lxxj.De ſancto mucio heremita.De miraculis eius que narrauit ſanctus cōpres.lxxij.De miraculis cōpretis ⁊ abbate helia.lxxiij.De abbate ſyro ⁊ paulo ⁊ yſaia.lxxiiij.De ſancto heleno ⁊ eius miraculis.lxxv.De ſancto abbate paphuncio.lxxvj.De thaiſe meretrice conuerſa.lxxvij.De ſancto baſilio ceſarienſi epiſcopo.lxxviij.De ſeruo quē a poteſtate dyaboli liberauit.lxxix.De p̄ſbitero anaſtaſio ⁊ eiꝰ leproſo quos baſiliꝰ viſitauit. lxxx.lxxxj.De ſcriptis ſancti baſilij ⁊ de regula eius.De laude vite. ſolitarie ⁊ cōmunis.lxxxij.lxxxiij.De ypocriſi ⁊ veritate vite et obediētie.De oꝑe ⁊ pſalmodia ceteriſqꝫ religiōis documētis.lxxxiiij.De gregorio emiſeno fratre ſancti baſilij ⁊ de ſcriptis eiꝰ. lxxxv.De ſancto effrem ſyro.lxxxvjDe libris ſancti effrem.lxxxvDe ſancto gregorio nazanzeno.lxxxvi.De pontificatū et de doctrina eius.lxxxix.De libris eiuſdem et fuga cure paſtoralis.De apologia eius ſuꝑ fuga predicta.xcjDe periculo ⁊ cautela cure paſtoralis.xciItem de eodem.xcQualiter debeant chriſtiani ſolennizare.xciiij.De laude vite monaſtice.xcvDe ſancto androſio mediolan̄. epiſcopo.xcvj.De morte valētiniani ⁊ ſucceſſoribꝰ eius.xcvij.De impietate valētis et p̄fecti eius in xp̄ianos.xcviij.De affrate monacho ⁊ augurio valentis.xcix.De morte valētis ⁊ fine cronicoꝝ hieronimi.De imꝑio ꝯſtantij ⁊ diſputatiōe athanaſij ꝯtra arriū.griOmanoꝝ igitur.xxxv. regnauit cōſtantinꝰ. ꝯſtantiꝰ quoqꝫ ⁊ ꝯſtans annis. xxiiij. Ceperunt aūt regnare annodn̄i. cccxl. mundi ꝟo quarti milleſimoccciij. ¶ Hugo floriacēſis. v. li. Conſtantiꝰ quidē romanū adeptus eſt imperiū. Conſtantinꝰ ꝟo ꝯſtantinopoliimꝑauit. Et apud antiochiā ꝯſtans. Is aūt cōſtantinꝰ donec vixit. habitū regiū gēmis. et caput ſuū ꝑpetuo diademate decorauitNutriuit p̄terea ſemꝑ bonas artes. Sed p̄cipue ſtudia litteraꝝ legebat. ⁊ ip̄e ſcribebat ⁊ meditabat̉. Cōſtantiꝰ aūt vt factꝰ eſt imꝑator romanꝰ. ꝑ nepharios vſus a fide catholica dep̄uatꝰ ē. Porro athanaſiꝰ vir ſpectabilis ⁊ magnifice fidei imperij huiꝰ anno. ij.diſputauit cū arrio. turbis hinc atqꝫ inde aſtātibꝰ apud loadiciamſyrie vrbē. Probꝰ aūt quidē vir imꝑatoris iuſſu arbiter int̓ eundēarriū. ⁊ ſtrenuiſſimū ſancte fidei defenſorē athanaſiū ſedit. vbi nitor fidei ad purū diſcuſſus eſt. ⁊ a diuinis libris oſtēſum. patrē ⁊ fi-

liū ⁊ ſpm̄ſanctū ꝓprijs extare ꝑſonis ⁊ tn̄ vnā eſſe triū naturā. Arrius tn̄ indurata mente. in ſua malignitate ꝑmāſit.De ignominioſa morte arrij. Rufinꝰ. x. li.Eniqꝫ euſebius de cuiꝰ ſimulatiōe in ſubſcribēdo ſupͣdiximꝰ. opportunitatē tēoīa reuoluere ⁊ in irritū ꝯcilij niceni geſta reuocare molit̉. Arriumporis nactus. ⁊ pͥncipi ꝑ p̄fatū p̄ſb̓rū familiaris effectꝰvenire fecit. Et imꝑalibꝰ edictis ꝯciliū denuo ꝯſtantinopolim ꝯuocari. Quo illi maxime ꝯuenerūt qͥ arriū ⁊ euſebiū ſectabant̉ qͥ ſepecū alexādro alexādrie ep̄o ꝯgreſſi vt arriū ſuſciꝑet ad vltimū certūdiem ſtatuētes denūciauerūt. vt aūt ip̄e arriū ſuſciꝑet. aut ſi renitret̉ ſe ab eccleſia pulſo ⁊ in exiliū truſo ab alio eū ſuſcipiēdū ſciret.Tūc ille noctē q̄ ad ꝯſtitutā ītererat diē. ſub altari iaces atqꝫ ī oratiōe ⁊ lacrimis eā totā ꝑuigilē ducēs eccleſie cauſaꝫ dn̄o ꝯmendabat. Cūqꝫ lux orta fuiſſet. nec tn̄ alexander ab or̄one ceſſaret. euſebiꝰ cū omībꝰ ſuis velut heretici belli ſignifer. domū arrij matutinꝰaſcēdit. eūqꝫ ſequi ad eccleſiā iubet. ꝓteſtatꝰ ꝙ alexāder niſi p̄ſensacqͥeſceret. expulſus loco cederet. Igit̉ cū cūctoꝝ animi eſſent ī expectatiōe ſuſpēſi. quo vel alexādri ꝑſeuerātia. vel euſebij atqꝫ arriinſtātia declinaret. Arrius ad eccleſiā ꝑgēs. ep̄oꝝ ⁊ ppl̓o frequētiaꝯſtipatꝰ. humane neceſſitatis cauſa. ad publicuꝫ declinat locū. vbicū ſederet. inteſtina eiꝰ atqꝫ oīa viſcera in ſeceſſus cumulū defluxere. ita tali in loco dignā mortē blaſphemie ac fetide mētis exoluit.Qd̓ cū in eccl̓ia nūciatū fuiſſet eūſebio. ⁊ his qͥ vna ſecū ſanctū ⁊ innocentē virū alexandrū de recipiēdo arrio fatigabāt. oꝑti cōfuſiōediſcēdunt.De bona indole athanaſij ⁊ eius ꝓmotione..iij.Ubi ſupra.Alexandro aūt defunctoapud alexandriā athanaſiꝰ ſedē ſuſcepit d̓ quo cuiuspuero inſtitutiōis fuerit libet pauca cōmemorare. Tēpore quo apud alexandriā petri martiris diē alexander ep̄us agebat. Cū poſt expleta ſolēnia ꝯuēturos ad cōuiuiū clericos expectaret. in loco mari vicino. vidit eminꝰ pueroꝝ ſuꝑ orā maris luduimitantiū (vt fieri ſolet) ep̄m. ⁊ ea geri q̄ mos eſt in eccleſijs. qͦs cuꝫintentꝰ diuciꝰ expectaret. vidit ab his geri quedā etiā ſecretiora etmyſtica. ꝑturbatꝰ ilico. ꝯp̄hēſos pueros imꝑat ad ſe ꝑduci. Quicū adeſſent qͥs eis ludus ⁊ qͥd egiſſent. vel quō ꝑcūctat̉. illi vt talishabet etas pauidi negauere pͥmo. Deinde rem geſtā ꝑ ordinē pādūt. ⁊ baptizatos a ſe eſſe quoſdā cathecuminos ꝯfitent̉ ꝑ athanſiū. qui ludi illiꝰ puerilis ep̄us fuerat ſimulatꝰ. Tūc ille diligent̓ inquirēs ab his qui baptizati dicebant̉. quid interrogati fuerint. qͥcue reſponderunt. vbi vidit ẜm religionis noſtre ritum cuncta conſtare. collocutus cum concilio clericorū ſtatuiſſe dicitur. illis quibꝰintegris interrogationibꝰ ⁊ reſponſionibꝰ aqua fuerat infuſa. nondebere iterare baptiſmū. ſed adimpleri ea que a ſacerdotibus moeſt. Athanaſium ꝟo ⁊ eos quos ludus ille vel p̄ſbiteros habere viſus fuerat vel miniſtros. cōuocatis parentibꝰ ſub dei obteſtationetradit eccleſie nutriendos. paruo aūt tꝑe tranſacto cū a grāmaticofuiſſet athanaſius ſufficienter inſtructus. mox tanqͣꝫ fidele qͥd domini cōmendatū a parentibꝰ reſtituit̉ ſacerdoti. ac velut ſamuel qͥdam in templo domini nutrit̉. Qui etiā tempore niceni cōcilij. ip̄ialexandrini epiſcopi aderat concilijs ſenem qͣꝫ plurimū iuuans. etab eo pergente ad patres in ſenectute bona. ad portanduꝫ poſt ſeephod. ſacerdotale electus eſt. Cuiꝰ tanti in eccleſia per fidei integritatem agones fuerunt. vt etiam de hoc videat̉ illud verificatuꝫeſſe quod ſcriptum eſt. ego oſtendam ei quāta oporteat eum ꝓ nomine meo pati..iiij.De ꝑſecutione arrianoꝝ in athanaſium.Hieronimus in cronicis.Gitur ſecūdo anno ꝯſtanItij impietas arriana eiuſdem imperatoris fulta p̄ſidioexilijs carceribus ⁊ varijs afflictionum modis. primumathanaſium. deinde omnes non ſue partis epiſcopos ꝑſecuta eſt.Rufinus. x. li. Naꝫ conſtantiꝰ imperator ꝑ eunuchos deceptꝰab epiſcopis arrianis. intento ſatis ſtudio prauis eorum contentionibus obſecūdauit. Illi aūt verentes nequādo adeundi regis cōpia fieret athanaſio. Et ꝑ eum de veritate fidei quam ꝑuertebantẜm ſcripturas edoceretur. omnibus modis inſimulari eum apudprincipem. ⁊ velut omniuꝫ ſcelerum ac flagiciorum auctorem aggrediunt̉ exponere vſqꝫ quo humani corporis brachium loculodelatum imperatori oſtendunt: quod ab athanaſio exciſum magice artis gratia: de arſennij cuiuſdam corpore cōfirmabāt. Qua-