¶ Liber.XIII.
martirū. quaſi liberi ab oneribꝰ gradiebant̉. ita in offenſo veſtigiovt putares eos nō onera ferre. ſed ab homībꝰ ferri. Ingreſſiqꝫ reꝑtam nauiculā velocit̉ebant abſqꝫ remigio ⁊ gubernatore nonviſo. ꝯtra fluminislā. Et hoc exultātes miraculo ad vicinā cellule ſue ripā ꝑuenerūt. Deportataqꝫ ſanctꝑa. clam in tugurio ſuo cū gaudio ſepelierūt. At vbi ꝑſecutio cōuit honor eoruꝫdeuotis plebibꝰ ſenu indicio patuit. ac miraculis choſcauit..cxlviij.toꝝ rufini ⁊ valerijaſſioxſtis eorAdem tēpeſtate paſſi ſūtin territorio ſueſſionēſi. rufinꝰ ⁊ valeriꝰ ſub rictionarogalliaꝝ p̄fecto. viij. kl̓. iulij. hic em̄ p̄fectꝰ remoꝝ ciuitatē ingreſſus. dū ibi reſidēs xp̄ianos vrgeret. vt ydolis ſacrificarēt.Aliqn̄ cū ꝑ aggerē publicū iter carꝑet. erat ei ī quodā loco ꝯtiguareſpublica gubernāda. iuxta indole decurſuꝫ. vbi rufinꝰ ⁊ valeriꝰrectā viā in dn̄o ꝯſeruabāt. Cūqꝫ audiſſet ſanctoꝝ religionē. ī illoloco nimis pollere. ſtatim frendēs dētibꝰ vt canis. Precepit vbiqꝫfamulos inqͥri. quos īuētos mīſtros tenuerūt ⁊ cathenis ꝯſtrictosei obtulerūt. Qui dixit eis. Quos deos colitis aūt cuiꝰ ſacre religioni intēditis. iouis aut diane. Qui reſpōderūt iouem in adulterioieratū ſoroꝝ ſuoꝝ violatorē cognoſcimꝰ. ⁊ dianā meretricē ſiluarūita tenente nō colimꝰ. Sed deū viuū ⁊ dn̄m ih̓m xp̄m cūſpiritu adoramꝰ. Tūc ille vociferādo dixit eis. Infeliciſſimioīm hlem interfectū vos deū affirmatis. ꝑ iouis virtutē qͥ in poteſtate ſua tonitrua deuētilat multis cruciatibꝰ interimā vos. ⁊ videboſi deꝰ veſter de manibꝰ meis eripiet vos. Tūc cathenaꝝ ligamine ſancti ꝯſtringunt̉. ita vt aſtātes increduli mirarent̉. qualit̓ tāvaſta pondera portare poſſent. ſꝫ illi in xp̄i nomīe ꝯfortati tanqͣꝫ leuiſias oīa portabāt. ⁊ bn̄dicētes deū orabāt. Cūqꝫ necmiſſis n̄ꝫflecterent̉. iuſſit eos p̄fectꝰ eculeis extēdi ⁊ plūbatis cedi. Qui cū torq̄rent̉ dicebāt. Multe tribulatiōes iuſtorū⁊cͣ. Iamqꝫ multis flagellis omī ꝯꝑage diſrupta vix oſſa habebāt.itabāt. Ieiunioꝝ quoqꝫ abſtinētia macerati erantſolo timēte robuſti in dn̄o ꝑmanebāt. Tūc ait p̄fectꝰ mīſtris. Tollite eos hinc. ⁊ in ergaſtulo recludite donec excogitare poſſim quamorte crudeliter eos debeā ꝯſummare. Recluſi itaqꝫ in carce̓ pſallebāt. ⁊ in ip̄a nocte ꝓpinquāte iam luce cū ſe ſopori dediſſent. angelus dn̄i clauſtra carceris fortiſſimꝰ p̄liator irrupit. ⁊ cum magnaclaritate loco illi refulſit ac ſupra ſanctorū capita coronas illapſasmicāti colore. ⁊ qͣiaragdini lapides reſplēdētes depoſuit ⁊ ait.Rufine ⁊ valeri viriliter agite. Dn̄s vos int̓ electos ſibi martiresceleriꝰ iubebit adeſſe. ibiqꝫ ꝑcipietis coronas a dn̄o vobis p̄ꝑatasMane aūtſes iuſſit eos ſibi p̄ſentari. viditqꝫ facies eoꝝ roſeo ꝑfuſas rubore ⁊ reliquā corꝑis ꝑtem vt lilioꝝ candorē fulgereTūc dicēsin arte magica ꝯfidere. iuſſit eos decollari. ſuꝑ lituslumīs indole. Neulto poſt dū ad remotū oppidū ducerent̉ cūſacerdotū choris ⁊ pplis feretris impoſiti. in loco vbi nuncoſſa quieſcūt aauati. ne moueant̉ p̄cipiunt. ibiqꝫ nutu dei quieſcere voluerūt. vbi pauꝑibꝰ elemoſynas larga manu porrexerūt.licēſis. .cxlix.Um aūt imperator malianꝰ in theſſalonicēſiū degeret ciuitate pie religiōisauditores ꝑſeq̄bant̉ ⁊ int̓ficiebant̉ ab eo inter qͦs eratbeatus demetriꝰ. manifeſtū faciēs ſe ſine timore. qꝛ a iuuētute eiusbona egerat oꝑa ⁊ alios docuerat. Docebat em̄ qͣliter diuina ſapientia ⁊erat ad terrā de celo vt hominē qͥ mortuꝰ fuerat peccato.vret ſaguīe ꝓprio. Cū hec ⁊ alia multa p̄dicaret. qͥdaꝫmīſtri3. qͥ ad capiēdosꝓnos fuerāt deputati. tenētesſanctitori maximiano obtulerūt. Cōtigerat em̄ eūire ad ſtadiū ciuitatꝭ. ꝓpter eos qui ad ſingulare certamē fuerāt cōn̄ ꝑabat̉uaſdā tabulas circulꝰ circūſeptꝰ. Un̄li ex aduerſo inuicē theatrice ſe impugnarēt.lectatio erat etlīs effuſionē. Cūqꝫ factafuiſſet ꝯgreſſio lieuīmenſitate viriū ⁊ frequētiū titalē ſuſcepit ictū⁊ eximāCū aūt triſtis ad palatiū reuerſus eſſet⁊ eidā ⁊t. ſtatim imꝑator in ip̄o loco inquo fuerat reteari. ita beatꝰ demetriꝰ boeiꝰ religioſi noctu ſulere curauerūt. Cumilta em̄ virtutū ac ſanitatūāt. Leunciꝰ quidādeo ans corpꝰ predijsamꝑartiri.c.
Ariani aūt cuiuſdā prefecti theſſalocēſis cū eēt deo ⁊ hoībꝰ acceptꝰ. dyabolꝰbonis inuidēs oꝑbꝰ eū vt temptaret expetijt. Primūigit̉ de. vij. vicijs temptauit. ſed dei gr̄a ſuffultū repꝑit inſuꝑabilē.Poſtmodū ꝟo mūdi diuitias ei auferēs. ad vltimū etiā graui eūꝑcuſſit infirmitate. vſum ſoliꝰ lingue qͣ aſſidue deū laudabat ei relinquēs. cūqꝫ dyabolꝰ in ſpecie homīs cuidā ſeruo eiꝰ mēbranamon̄deret dicēs. Si dn̄s tuꝰ ſuꝑ ſe hāc tulerit ſanabit̉. ⁊ ītrogreſſusſeruꝰ hec eadē dn̄o ſuo replicaret dicēs ꝙ in ea ſicut audierat. nomina deoꝝ ⁊ angeloꝝ ꝯtinerent̉. Rn̄dit marianꝰ deꝰ abſqꝫ cuiusnutū nihil fit. pōt me ſanū redde̓ ſine cartha habeat qd̓ ſuū eſt. deme fiat volūtas dei. Qui ꝯfeſtī ſomno correptꝰ audiuit beatū demetriū iubentē vt in eccleſiā ſuā deferret̉. ibi em̄ ſanaret̉. Quo cūdelatꝰ eſſet. iteꝝ obdormiēti dixit ī viſu beatꝰ martir xp̄us te ſanatqͥ erigit elyſos. Euigilās gͦ cepit narrare viſionē ⁊ cū ad id deuētūfuiſſꝫ vbi martir dixit. xp̄s te ſanat qͥ erigit elyſos. ſanꝰ ſurrexit gratias agēs deo. ¶ Actor Huiꝰ martiris ſolēnitas qͥ multis p̄ter hͨclaruit miraculis celebrat̉. viij. idus octobris cuiꝰ vitā anaſtaſiꝰ deeco in latinū trāſtulit. ⁊ imꝑatori karolo trāſmiſit4¶ A.ꝯuerſiōe affre ꝑ ſanctu narciſcum. 2Ex geſtisA quoqꝫ tēpeſtate qͣdiocleciani feruebat inſania. apud cretā ī ciuitatē auguſta.uꝑueniēs narciſcꝰ ep̄us neſciēs qͦ introiret ꝓfugꝰ. adetricē eſt ingreſſus. affrā noīe. cū diacono ſuo felice. Illa auteꝫoneſtos viros aduētatores eſtimās impudicos. ꝑat cenā ⁊ oīa q̄ſolito more cū tribꝰ puellis ſuis ꝑare ꝯſueuerat. Ep̄us aūt veniēscibū caꝑe. orare cepit ⁊ pſallere. Affra autē vidēs ⁊ audiēs. q̄ nūqͣꝫaudierat nec viderat. ſtupore ducta cepit inqͥrere qͥs eēt. ⁊ didicithūc eſſe ep̄m xp̄ianoꝝ. Vox ad pedes eiꝰ cecidit ⁊ ait. Dn̄e indigna ſum. ⁊ in iſta ciuitate nulla me turpior inueniri pōt. Cui narciſcus ep̄us ait. ſaluator noſter a turpiſſima tactꝰ inqnari nō potuitſꝫ ſanctitas illiꝰ oēs fordes diluit ⁊ mūdauit. Nā ⁊ ſol lucē ſuā ꝯtracloacas ⁊ lutulētas aqͣs ſine ſua inqͥnatiōe fundit. Un̄ ⁊ tu filia ſuſcipe ī te lumē fidei. vt purificata ab omī pct̄o poſſis demonio fugato. introitu ꝑpetue claritatis gaudere. Que cū ꝟba eiꝰ puellisſuis retuliſſet. Rn̄derūt. digna eumenia ⁊ eup̄pia. Tu noſtra dn̄aes. ⁊ ſi ſecuti ſumꝰ. te ad inqͥnamēta facinoꝝ. quo nō ſeq̄mur ad indulgētiā pct̄oꝝ. Deniqꝫ ep̄us cū diacono ſuo totā orādo ⁊ pſallēdo ꝑtrāſiēs noctē ſimul affrā cū ſuis puellis habuit ꝯſortē. Maneaūt orto. cū ab ea inqͥreret̉ vbi eſſent qͥ introirēt ad eaꝫ. Rn̄dit eosabijſſe ad ſacrificandū. Tūc abijt ad matrē ſuā ⁊ dixit. Ep̄us xp̄ianoꝝ venit ad me neſciēs qͦ intraret. ⁊ ꝑ totā noctē expādit manusſuas ad dn̄m ſuū. noſqꝫ ſimul fecit orare ſecū. Circa ꝟo galloꝝ cātus. extincto lumīe cū illud accēdere vellē. ⁊ nō poſſem dicēte ep̄o.Ueni lux vera de celo on̄de faciē tuā ⁊ ſalui erimus. Uenit fulgorde celo ſicut ſol. venit vt tonitruū ⁊ nō receſſit. ſꝫ tādiu ſtetit. qͣꝫdiuaurora inciꝑet. ⁊ dū ille finiſſet or̄onē iuſſit nos rn̄dere amē. lux aūtilliꝰ fulgoris. paulatī receſſit ab oculis nr̄is. In craſtino aūt ſe oſtēderūt mihi qͥ inſidiabāt̉ ei. vt exeuntē teneret ⁊ occiderēt. Ego at̄eos abſcōdi vbi faſcinas habeo de lino. timēſqꝫ ne ſcrutet̉ locus ſiiubes mater huc eos trāſire facio. qꝛ ꝓmiſit mihi me xp̄ianā fieri ⁊peccata mea deleri. Ad hoc mat̓ eiꝰ gaudēs ait. p̄ſtet deꝰ vt ⁊ hocmihi ꝯtingat. Ueſꝑe aūt facto. ſanctꝰ narſciſcꝰ ab affra rogatꝰ admatre eiꝰ migrauit. ⁊ illa gaudēs ꝑ tres horas plantas illiꝰ tenuit.obſecrās vt ⁊ eā faceret a peccatis mūdari. Qui indicto eis. vij. dierum ieiunio. p̄cepit etiā vt id qd̓ coluerāt ei euidēter exponerent.Hilaria rn̄dit. parētes mei genere cyprij fuerūt. ⁊ venerūt inde cūſacris veneris ⁊ coli venꝰ nō pōt niſi ab his femīs q̄ meretrices fuerint. Deniqꝫ ego filiā meā ſacris veneris ꝯſecrās qͣſi dee veneri ſeruiturā. ⁊ de meretricio placiturā. ī ꝓſtibulo manere ꝑmiſi ⁊ credēshoc ꝙ mihi eēt ꝓpiciatura venꝰ ſi filiā meā diuinis eiꝰ imitatiōibꝰoccupaſſem. Nā quāto plures amatores poterit hr̄e mulier q̄ veneri ẜuit. tāto plꝰ veneri place̓ poſſe a ſacerdotibꝰ venerꝭ affirmat̉.¶ De manifeſtaemonis ⁊ morte ſancti narciſci. ¶. clijUdiēs hoc vir dei narciſcus ep̄us ingemuit. ⁊ lacrimas fudit. dixitqꝫ ad feliceꝫdiaconū ſuū. Surge frater ⁊ demꝰ lamētū ſuꝑ iſtā talēculturā. et rogemꝰ dn̄m vt vbi abūdauit iniquitas ſuꝑabundet etgr̄a. Factū eſt aūt cū oraſſent apꝑuit egiptiꝰ quidaꝫ nigrior coruonudꝰ ⁊ vulneribꝰ elephātinis toto corꝑe plenꝰ ⁊ cepit dare mugitū ⁊ dice̓. O ſancte narciſce qͥd tibi cū caſa mea. qͥd tibi cuꝫ ancillismeis qͣs ego ſꝑ de familia mea habui. deꝰ tuꝰ ⁊ mūdas aīas ⁊ mūdacorꝑa diligit. iſte iā mee ſunt alteriꝰ eē nō poſſunt. Tūc ſanctꝰ narciſcꝰ dixit ei. Dic mihi dānate. ſcis ih̓m rp̄m dn̄m meuꝫ nazarenū