.XIII.

gori noli timere. ⁊ cōtinuo vīcula eius diſrupta ſunt. ⁊ claritas deicircūfulſit illum. Cui gratias agenti domino de illa viſitatione. Reſpondit angelus. Euge ſerue bone ⁊ fidelis ⁊cͣ. Et hec dicens diſparuit. Altero die flacco p̄ſentatus. cum ſacrificare nullatenus acquieſceret. p̄cepit flaccus eum tractū in mediū amphiteatrū capite truncari. Cunqꝫ in amphiteatro dominū exoraret. reſpiciens incelo audiuit vocē magnā dicentē ſibi. Ingredere ad me benedictedomini p̄parata eſt habitatio tua. Adhuc angelo loquēte. a ſꝑatario capite truncatus eſt. Tircanus vero iuſſit dimitti feras terribiles vt corpus abſorberēt. Qui vt ibi ꝑuenerunt. flectentes genuaſanctū corpus adorauerunt. qd̓ videntes viri clamauerunt. Magnus eſt deus xp̄ianoꝝ. ⁊ multi crediderunt in dominū. Flaccꝰ vero eodem die ꝑcuſſus eſt ab angelo. ⁊ interiora ſua vomens exſpirauit. Mulier aūt xp̄iana noīe habundātia. emit a tircano ſanctuꝫcorpꝰ. xxx. aureis ⁊ ꝯditū ſepeliuit. ix. kl̓. ianuarij.Paſſio ſancti marcelli ⁊ exuperancij dyaconorum. Iv.ſtisReterea imperāte maxio. venuſtianus auguſtalis tuſcie cum xp̄ianos occultos curioſe require̓t. diuulgatus eſt ei ſabinus ep̄usVir eloquētiſſimꝰ in ciuitate aſſijna. Illuc ergo veniēs ſedens ꝓ trihunali in medio foro. oblatus eſt ei ſanctus ſabinus. cū duobꝰ dyaconibus marcello ⁊ exuꝑantio. cui dixit. Conſule tibi ⁊ pollicere tedijs ſacrificare ⁊ viue. Qui reſpōdit. Si iuſtum eſt vt derelinquācreatorē celi ⁊ terre. ⁊ adorē lapides ⁊ eramēta vel ligna. Et vt ſcihil eſt colere talia. afferat̉ hic deꝰ tuus tūc iuſſit deū ſuū quēhabebat in cubiculo ſuo vbicūqꝫ māſiſſet deferri ī mediū. qui eratmire facture. ex lapide corallio iouis. ⁊ veſtimenta eius deaurata.Qui cū adductꝰ fuiſſet cū lampadibꝰ ⁊ apparatu magno. venuſtianus ait. Ecce ꝓpiciatores noſtri. Tūc ſubridēs ſabinꝰ dixit. O vana veſania vt creator oīm relinquat̉. lapis ſordidiſſimꝰ colat̉ vt autem ſcias eum nō deū eſſe. dimitte me facere qd̓ volo. Qui reſponis fac̄ qḋ vis. Tunc ille acceptū ſimulacrū oratōne fadit.regit. Qd̓ videns ille tutudit frontē ſuaꝫcta eliſit incū furonos. ⁊ reſpublica obſcurata ē. ⁊ iuſſit cūd̓ cum factū fuiſſet. ceperūt eiꝰ dyaconieos ?rtare ita vt clamarēt. pereāt⁊ leterciuſſu venuſtiani inint. ⁊ꝑceſieinde iuſſit latera eoꝝ vnatera aduſtione aſſaret ſupponi. Ꝙqui. .ſiufieret ſito expirauerūt. qꝑ corpora iactari fecit in flulium. ſed acatoribꝰ ⁊ preſbiteris collecta. iuxta viamſepulti ſi.lvj.ſſio ſancti ſabini epiſcopi.Abinū vero iuſſit in carterem retrudi. ad quē vidua nomīe ſerena nocte veniebat. ⁊ curā illiꝰ agebat. Manus quoqꝫ eiꝰ in domū ſuaꝫcolligēs. in doliolo vitreo cū aromatibꝰ recōdidit. quas die noctuqꝫ tangēs. in oculos ſuos ponebat. Adduxit quoqꝫ ad eū nepotēſuū. cecum adiurās eum vt ponēs ſuꝑ eū vlnas ſuas rogaret proeo dn̄m. Qui cū brachia ſua truncata ſuꝑ oculos ceci poſuiſſet. ⁊genu flexo cū lacrimis oraſſet. aꝑti ſunt. ꝓpter qd̓ miraculū omnesqui erāt in cuſtodia vidētes. miſerūt ſe ad pedes eius. ⁊ baptizatiſunt eodeꝫ die quindecim milia hoīm. Poſtea vero indolueruntoculi venuſtiani. ita vt pre dolore nec cibū nec ſomnū poſſet capere. nec vllus medicoꝝ eius dolorē mitigare. Auditoqꝫ ꝙ ſabinꝰ illuminaſſet cecū. miſit vxorē ſuā ⁊ duos filios et cum grandi gloriarogauit eum ad ſe educi de carcere. Cunqꝫ gratias agens ſabinusveniſſet ad domū eius. eleuātes venuſtianuꝫ in manibꝰ ꝓieceruntante pedes ſancti ſabini. Qui vt eum vidit lacrimans ait. Illuminet te xp̄c. Iuſſitqꝫ afferri fragmenta iouis. que ille in capſa argentea collocauerat. Que cum vidiſſet iuſſit omnia cōminui ⁊ in fluuium ꝓijci. Cunqꝫ venuſtianꝰ vrgeret̉ doloribꝰ ait ſabinus. Credisex toto corde. Reſpondit credo. Sed peccatū qd̓ in te exercui cruciatum mihdit. At ille. Mea delicta hec mihi fecerunt. tu tamen ſi credideris ⁊ penitueris ſaluus eris. Tunc eo petente baptizauit eum. ⁊ eleuato eo de pelue aꝑti ſunt oculi eius. ita vt nullumdolorem poſt baptiſmū ſentiret. Cunqꝫ maximianꝰ eum baptizatum eſſe audiſſet. iratus miſit luciū tribunū. qui eum cum vxore ⁊ filijs trucaret. Sanctū quoqꝫ ſabinū tenuit ⁊ in ciuitatē ſpoletanaꝫadduces tādiu plumbatis cedi p̄cepit quouſqꝫ ſpūm emitte̓t. Cuius corpus ſerena colligens. que iam manꝰ eius ante collegerat iunxit manꝰ cum corꝑe ⁊ ſeſuit eum. vij. idus decembris. Hoꝝ temen omniū martum licet diuerſo tempore extiterit vno tamē recolitur die .ſ. iij. kl̓. ianuarDe ſanctis anaſtaſia ⁊ griſogono..lvij.Ex geſtis eorum.

Otempore paſſa eſt ⁊ ſacta anaſtaſia que p̄textati illuſtriſſimi viri filia ī vrbe roma. cū ita incedere plurimū poſſet. vt vix parē int̓ matronas habere potuiſſet. induebat ſe viliſſimo habitu ⁊ ſola vniuspuelle cōſortio carceres circūibat. vbi erant milites xp̄i. quos aliterviſitare non poterat. niſi plebeio cultū pauꝑem ſe fingeret. ſolicitaſatis ſanctis ꝓ dei noīe vinctis pedes lauare. vngere capita pectinare crines. quos longa carceruꝫ clauſtra nutrierāt. Dūqꝫ aſſiduehec ageret. ⁊ ad noticiā zelātis viri eius publij ꝑueniſſet. indignatus tales domui ſuo cuſtodes inſtituit. vt eam nō ꝑmitterēt cuiuſqꝫ feneſtrellule aditū ſpectare. Erat aūt in vinculis iuſſu diocleciani vir dei griſogonꝰ. qui multa ꝑpeſſus ſancte anaſtaſie alimoniafouebat̉. Hic erat apud ruſum quēdaꝫ vicariū. quē dn̄s ih̓s xp̄ecū orio ſua. ꝑ griſogonū lucratꝰ eſt. Igit̉ cum nullꝰ eſſꝫ quiad anaſtaſiā dirigi poſſet. inuēta eſt anus quēdā xp̄iana que in vicino illiꝰ cōmanens. curas vt ſolitū eſt a vinculis infantiū ac mulierum neceſſitatē agere. videbat̉ hac occaſione domū illius ingreſſacepit eſſe media inter ipſam ⁊ dn̄i cōfeſſores. Sicqꝫ griſogonus ꝑmanū eius epiſtolā anaſtaſie rogātis vt eius memoria ageret ſuſcepit. ⁊ ip̄e quoqꝫ ꝯſolatoriā epiſtolā ad eā remiſit. Interea publiusin ſenatu ſedēs. legationē ſuſcepit inuitus. ad ꝑſidis ꝓuinciā ꝓfecturꝰ. Tūc reuerſus triſtis anaſtaſie cuſtodia triplicauit. ponēs eicuſtodē vnū qui ei lucē negaret ⁊ victū. Agebat em̄ vt illa moreretur. ⁊ ipſe oīm facultatū eius dn̄s ꝑmaneret. Et ita ꝓfectus eſt vtdiceret reuertēs ſi eā inuenero viuaꝫ. omnes vos puniā. Sic itaqꝫcū ea agebat̉ vt aqua ei vix ꝓ miſcd̓ia traderet̉. Tūc eſtimās ſe intribulatōne deficere. Scripſit griſogono in his verbis epiſtolā. finis venit corꝑis. memēto mei vt egredientē aīam ipſe ſuſcipiat. ꝓcuius amore ſuſtineo. que ex ore huiꝰ vetule cognoueris. Ad hecgriſogonꝰ inter alia ꝯſolatōnis verba que reſcripſit. ⁊ hec inſeruit.Prope eſt vt pereāt qui nō cogitant. vt ad portū ſalutis artingātInterea trāſactis tribꝰ menſibꝰ corpus publij reuocatū eſt naui. ⁊oēs qui cuſtodiebāt eam ꝑ diuerſa fugerūt. Egreſſa igit̉ ad griſogonū libera ꝑuenit. Et oīa quē acciderāt ei. cū gaudio lacrimabiliretulit ei. Uenditiſqꝫ oībꝰ facultatibꝰ ſuis. viliſſimo habitu carceres circūibat. ⁊ famuloꝝ dei neceſſitates ꝓcurabat..lviij.aſſio eiuſdem ſancti griſogoni.Unc dioclecianꝰ in aquileie ꝑtibꝰ poſitus. cū interfice̓t xp̄ianos. cucurrit relatōde xp̄ianis oībꝰ vrbane p̄fecture. Tūc reſcripſit debereoēs interfici. griſogonū vero ad ſe deſtinari. quē anaſtaſia ꝓſecuta etiaꝫ apud aquileiā. meliora ſanctis obſequia faciebat. qͣꝫ romefecerat. Interea griſogonū nominatiſſimū dioclecianꝰ ſibi p̄ſentatari iuſſit. Cui cum dignitateꝫ p̄fecture offerret vt deos adoraret.Sed ille ꝓmiſſa oīa quaſi lutū abijciens. demonū cultum omninoreſpūeret. iuſſit eum ad aquas gradatas duci. ⁊ ibi decollari. Corpuſqꝫ eiꝰ ad litus iactatū eſt iuxta locū in quo tres ſorores xp̄ianiſſime morabant̉ agape chionia ⁊ hirene. cū ſancto zoilo ſene p̄ſbitero. qui colligēs ſanctū corpꝰ ⁊ caput corꝑi cōpaginās ſepeliuit.⁊ ip̄e quoqꝫ ſanctꝰ zoilus. xxx. die eiꝰ ſuſceptōne. iuxta reuelationēeiuſdē ſancti griſogoni ſibi factā ad dn̄m ꝑrexit. Sancta qͦꝫ anaſtaſia domū illam in qua nunqͣꝫ fuerat ingreſſa dixit. vbi ſunt ſorores mee. quas mihi dn̄s meꝰ griſogonꝰ cōmendauit. ⁊ videntes ſeinuicē letate ſunt. Uiſoqꝫ loco vbi poſitꝰ erat martir griſogonusvnā apud eas nocte agens. ad vrbē aquileienſeꝫ redijt. ſolicita dehis qui in vinculis habebant̉. Paſſus eſt aūt ſanctꝰ griſogonus.viij. kl̓. decembris.De tribꝰ ſororibꝰ agape chionia ⁊ hirena..lix.Anctaruꝫ quoqꝫ agapesthionie ⁊ hirene. dioclecianus rumore reꝑto. iuſſit ſibieas p̄ſentari. ꝓmittēſqꝫ eis maritos de palatio ſuo. perquos illuſtres eē poſſent ſi xp̄m negātes ydola colerēt. Cū nullatenus a xp̄ianitate flecti poſſent. iuſſit eas tradi cuſtodie carceris qͣsbeata anaſtaſia nec diebꝰ nec noctibꝰ deſerebat. ad hāc em̄ omnesxp̄iani ingentes cōfluebant. qui nimiā penuriā tempore illo ſuſtinebant. qꝛ nulli licebat p̄ſidere vel artem aliquā exercere. vel aliqd̓negocium agere. Illa vero deū rogabat. vt nō prius de corꝑe exiret. qͣꝫ omne p̄cium qḋ de patrimonio ſuo vendito acceꝑat expendiſſet. Proficiſcēte igit̉ diocleciano macedoniaꝫ. omnes xp̄iani qͥin vinculis erant ſimul a cuſtodientibꝰ ducti ſunt. Inter qͦs erantagape chionia ⁊ hirena. Cunqꝫ iuſſiſſet imꝑator p̄ſidi dulcicio diuerſis tormentis agere. omnes qui ſacrificare nollent. tres ſororespreſidi p̄ſentate ſunt quas ille videns. captu oculoꝝ aſtrictus turpiſſimo ſpiritu agebat̉. ⁊ fecit eas apud talem officialē tradi cuſtodiendas. qui libertatem eis ꝓmitteret. ſi captiue eius anime ꝯſenſum p̄buiſſent.