Liber.XII.

dio ſuſcepit et iuxta predictos martires ſepeliuit. Qd̓ valerianusaudiēs hireneū et habundū chriſtianū tenuit et etiā viuos in cloaca necari p̄cepit. Iuſtinus vero p̄ſbiter eoꝝ corꝑa rapuit. et iuxtabt̄m laurentiū ſepeliuit. Eodē temꝑe cum decius ⁊ valerianus decarro aureo deſcendētes theatrū intro irent vt chriſtianos ſupplicijs exhiberent. arreptus a demone decius exclamauit. O ypolitevinctū cathenis aſperis ducꝭ me. Ualerianꝰ etiā clamauit. O laurenti igneis cathenis me trahas. Et ſtatim p̄ſente decio expirauit.Decius ꝟo ꝑ triduū vexatus mortuus ē. Qd̓ vxor eiꝰ triphoniavidens dimiſſis oībꝰ chriſtianis perrexit cū filia ſua cirilla ad iuſtinum p̄ſbiteꝝ et baptizata ſequenti die orās in domo ſua migrauitad dn̄m. Audiētes aūt. xlvj. milites ꝙ triphonia et cirilla chriſtiane eēt. venerūt cū vxoribꝰ ſuis ad iuſtinū p̄ſbiteꝝ vt baptiſmū ꝑciperēt. Quos cū dyoniſius papa qͥ beato ſixto ſucceſſerat baptiſaſſet. et claudius imꝑator adductos et nolētes ſacrificare in carcerem recluſiſſet cirillā aggredit̉. et nolens ſacrificare nec nubere cuꝫdictis militibꝰ decollat̉.De imperio claudij et paulo hereſiarcha et pelagia peccatriceEuſebius in cronicꝭ..xcvj.Omanorū igit̉. xxviii. reuit claudiꝰ annis fere duobꝰ. cepit aūt anno dn̄i. coMūdi ꝟo qͣrti milleſimo. xxxiiij. ¶ Hugo vbi sͣ.Hoc tꝑe apud antiochiā demetrio ep̄o. paulus ſamoſatenus genere ſucceſſit. Qui indigna de chriſto ſentiēs. vtpote tumidꝰ ⁊ ſuperbꝰ hereticus. p̄dicabat eū hoīem tm̄ cōis nature fuiſſe. ¶ Hepaulus ab om̄i antiocheno ꝯcilio ꝯdēnatus. cuꝫ d̓linanoeccleſia nollet exire ex p̄cepto aureliani publica manu expulſus eſtcui ſucceſſit donnus demetriani filius. xvj. ep̄us antiochie. Huiusdonni tꝑe pelagia q̄ peccatrix appellat̉ mirabilit̓ ꝯuerſa eſt. ¶ Exgeſtis eius. Igit̉ apud antiochiā cū ꝓ qͣdā cauſa. viij. vicini ep̄i cōent. et int̓ eos ep̄us heliopoleos q̇ nūc damieta vocat̉ aſtātippl̓o p̄dicaret ſubito palā oībꝰ quedā femīa ſuꝑſidens. et ſummafaciei ⁊ ornamēti pulcritudine ſplendēs. an̄ eos in maxima pompaiuuenū et puellaꝝ p̄ceſſit. Quos ita ſui cōtemplatiōe trahebat. ꝙeēt. totū aerē muſci et diuerſoꝝ aromatū odore replebat.vbiciQuā vbi ep̄i nudo capite p̄teriſſe viderūt. ab ipſa quaſi a peccatograuiſſimo facies auerterūt. Sāctus ꝟo donnus ep̄ūs eliopoleoscū eā diutius aſpexiſſet. declinās int̓ genua faciē. poſt longas lacrimas et ꝓfunda ſuſpiria dixit ad ep̄os. Rogo vos fratres nō eſtisdelectati in tāta pulcritudīe mulierꝭ huiꝰ. Ipſi ꝟo tacuerūt. Iteꝝflens et valde ſuſpirās pectuſqꝫ ꝑcutiēs rurſus interrogauit eos ſilieris pulcritudine delectati. Et illis adhuc tacentibꝰeēt illiusait. Uere delectatus ſuꝫ ego. ⁊ huius mihi placuit pulcritudo. Inꝟitate dico vobis ꝙ hāc in iudicio deus nobis p̄feret. vbi nos ⁊ ſacerdotiū noſtꝝ iudicaturꝰ ē. Nos enī ſpōſuꝫ hn̄tes eternu. donartem ſibi ſeruiētibꝰ diuitias eternas. et ipſum videre in que deſiderant angeli ꝓſpicere. negligētia torpemꝰ. et aīe noſtre faciē ab immūdicia nō leuamus vt ei placeamus. ſicut hec miſera totiēs et tadiu ſtuduit. vt ſe abluēs et depingēs amatoribꝰ ſuis pulcra appareat. Qui ſi hodie vident̉. cras forte nō erūt. His ⁊ huiuſcemodidictis. ingreſſus hoſpitiū ꝓruit ſuꝑ pauimētū. et faciē ad terrā feriens et lacrimis rigās et dixit. Altiſſime deus ignoſce mihi miſeropeccatori. qꝛ vnius dei meretricꝭ ornatus. totius vite mee induſtriam ſuꝑauit. Illa ꝓ terrenis et caducis ſummo ſe ſtudio decorauit.Ego tibi immortali deo placere ꝓpoſui. et ꝑ meam negligentia nōimpleui ego mandata tua nō ſeruaui. Illa quecūqꝫ ꝓmiſit homicū alacritate ꝑfecit..xcvij.ę ꝯuerſione eius et penitētia.Um hec et huiuſmōi diceret et fortit̉ eiularet ſb̓ito obdormiuit. Et ecce viſumē ei ꝙ colūba nigra et ſordida ⁊ fetida nimis eū circūnolans dū qͣſi ad miſſam ſtās. cathecuminos ꝓcedere p̄cepiſſet. colūba diſparuit. Et poſt miſſam rediēs et ab ipſo ep̄o in vaſe aq̄ merſa inde mūda et candida exiēs. tā alte volauit ꝙ videri non potuit.Euigilans ep̄us cū hec clerico ſuo retuliſſet ad eccleſiā ꝓceſſit. Etdū ppl̓o p̄dicaret illa meretrix q̄ tūc cū filijs illū p̄dicantē audiuit. ītantā copunctionē mutata ē. ꝙ ſero ad hoſpitiū ep̄i nuncios ſuos mittens ſic ei mādauit. Sancto ep̄o diſcipulo chriſti. peccatrixdiſcipula dyaboli. Audiui de deo quē colis ꝙ nō ꝓ iuſtis ſꝫ ꝓ peccatoribꝰ de celo deſcēdit. et cū publicanis ⁊ peccatoribꝰ comedit etbibit. Si gͦ diſcipulus eius es ne me deſpicias penitētem et ſaluaricupientē. Ad hec ep̄us. Quecūqꝫ es deo nota es. ſed tn̄ peccatorēnon teqͣꝫſaluari et me videre depoſcis. int̓ alios ep̄os mevidebne videre nō poteris. At illa nō differens. ad hoſpitiū ſee mandauit. Et ille ꝯuocatis ep̄is eā intrare p̄cepit.itim ꝓſtrata cū eiulatu magno pedes eius lacrimis rigans ac crinibꝰ detergēs dixit. Miſerere dn̄e peccatricis. Ego enī

ſum pelagia. pelagus īuitatꝭ. exundās fluctibꝰ peccatoꝝ. Egoſum abiſſus ꝑditios et vorago et laqueus aīaꝝ. Fac gͦ me paterſanctiſſime baptizari vt anima meaſit a tantis ſordibꝰ emūdariCui ſanctus. Canones ꝯtinent nōre meretricē ante baptizari. niſi ꝑ fideiuſſores ſpondeat ꝙ ſe vltra prauis actibꝰ nō inuoluatTūc illa iteꝝ ſe ꝓſternens ⁊ eiulās dixit. Rationē reddes deo proaīa mea. et tibi imputet̉ peccatoꝝ meoꝝ iniqͥtas. ſi me diſtulerꝭ baptizare. Tunc ſanctus nomē eius queſiuit. Et illa dixit ſe a natiuiuitate pelagiā. ſed ꝓpter pompā ornamentoꝝ nuncupari a populo margaritā. Cum gͦ baptizata et cōicata fuiſſet. ecce dyabolꝰ qͣſinudus clamabat dicēs. O violētia quā patior ab hoc ſene. Nō tibi ſufficiebat eliopolis ciuitas que quondā mea fuerat. Maledictꝰdies in quo mihi ꝯtrarius natus es. Quid feciſti mihi pelagia. Ettu in me iudā imitata es. Dn̄a mea margarita quid tibi vnqͣꝫ malefeci. Nōne te lapidibꝰ p̄cioſis ornaui. nōne te auro et argēto cumulaui. Dic mihi in quo te ꝯtriſtaui et tibi ſatiſfacio tm̄ me ne deſeras ne opprobriū chriſtianis efficiar. At illa ꝓtinus ſe ſignauit etflatu ſuo dyabolū effugauit. Tercia die cōgregatas per ſeruū ſuūoēs diuitias ad ꝯſilium ep̄i nihil ſibi retinens pauꝑibꝰ erogauit. etinduta cilicio nocte fugit. Poſt tres annos clericus eiuſdē ep̄i hieruſalem ire voluit. et dixit ei ep̄us vt inter alios monachos hoīemdei pelagiū diligenter inqͥreret et hūilit̓ ſalutaret. Et nō intelligēsclericꝰ qͥd hoc eēt. pelagiā ſub noīe pelagij in cella recluſaꝫ in monte oliueti repperit. et cognitus ab ea ipſam ꝓpter nimiā maciem nōcognouit. Et dixit ei pelagius. Habes ep̄m. Cui ille. Etiā dn̄e pater. Oret inquit ꝓ me qꝛ apl̓us chriſti eſt. Et viſitans clericus oēsalios cū audiſſet magnā famā pelagij rurſus ad eū redijt. Et cū ſevocāti nō rn̄deret aperiēs feneſtrā defunctū inuenit. Et cū vocatimonachi cū ep̄o hieroſolimoꝝ. pelagiū de cella extrahētes et ſepelientes feminā inuenerūt. Et laudātes deū qͥ multos habet ſeruosabſconditos. honorifice eā in loco mūdiſſimo poſuerūt. Tūc reuerſus clericꝰ antiochie ep̄o ſuo retulit qd̓ vidit et intellexit. ꝙ illa eſſetpelagia q̄ ab ep̄o baptizata pelagiū ſe fecerat appellari..xcviij.De ſancto quirino martire.Ex geſtis eius.Emporibus claudii vēitde ꝑſide ꝑtibꝰ marius et eius vxor martha. et duo filijaudifax et abacuc chriſtiani viri romani ad orationemapl̓oꝝ. Et dū ſolicite corꝑa ſanctoꝝ ꝑ carceres et ſepulturas conquirerent. veniētes in caſtꝝ trans tiberim inuenerunt ſanctū quirinū in carcere. qͥ multa iam ꝟbera ꝓ chriſti noīe fuerat ꝑpeſſus ⁊ facultate ſua nudatꝰ. Et mittētes ſe ad pedes eiꝰ vt oraret ꝓ eis. ceperunt ei mīſtrare de facultatibꝰ ſuis. lauare pedes qͥ ꝯſtricti erantin carcere. et aquā in capita ſua et filioꝝ ſuoꝝ effundere. Eodē tꝑeclaudiꝰ diuulgato p̄cepto vt chriſtiani punirēt̓ tenuit. cclxij. chriſtianos. qͦs iuſſit extra muros porte ſalarie duci. ibiqꝫ in amphiteatro incluſos a militibꝰ ſagittꝭ interfici. Quoꝝ corꝑa ſepelierūt marius et vxor eiꝰ martha et filij vnacū iohāne p̄ſbitero. deinde venientes in caſtꝝ et requirētes beatū quirinū. et nō inuēto eo ꝯtriſtatiſunt. Et audiētes a quodā ꝙ noctu fuerat gladio interfectꝰ ⁊ in tiberim iactatꝰ. cuiꝰ corpꝰ remāſerat in iuſula licaonee. ꝑgētes noctucollegerūt illud et ſepelierūt. viij. kal̓. aprilis.De ſct̄o mario et martha cū filijs ⁊ valētino et aſterio. xcix.Git̉ veniētes trans tyberim audierūt in quodā cenaculo multitudinē chriſtianiinoꝝ pſallentium. et pſallentes cum gaudio ianuam intrauerunt. datiſqꝫ oſculis et oratione ad deum fuſa manſerunt ibiduobꝰ menſibꝰ in abſcondito. Tunc tenuit claudius ſanctū valentinū preſbiteꝝ. et clauſum in carcere in cathenis ⁊ compedibꝰ. poſtbiduū iuſſit eum ſibi preſentari. Interrogatuſqꝫ ab eo cū blaſphemaſſet deos eoꝝ. ſcꝫ aſſerens iouem ⁊ mercurium fuiſſe miſerrimoshomines. et turpes in immūdicijs ſemꝑ delectantes aſterio principi traditus eſt. vt eū ſi poſſet mollibꝰ ſermonibꝰ humiliaret. In cuius domū introiens poſitis genibꝰ orauit dicens. Deus oīm creator qui miſiſti filium tuū vt nos de tenebris ad lucē perduceret. cōuerte donū iſtā et da ei lumen poſt tenebras vt te deum verū trinūet vnū cognoſcat. Audiēs aſteriꝰ dixit ad euꝫ. Miror prudētiamtuā vt dicas qꝛ chriſtus veſter lumē eſt. Et ille vere inqͥt lumē eſtveꝝ. qꝛ illumīat omnē hoīem venientē in hūc md̓m. Rn̄dit aſteriꝰ.Si illumīat omnē hoīem. illumīet gͦ hāc quā habeo filiaꝫ adoptiuam ante fere duos dies ſubito obſcuratā. et tūc quecūqꝫ p̄ceperꝭfaciam. Cūqꝫ eam currens adduxiſſet. valentinus fuſa oratōe cumlacrimis poſuit manū ſuꝑ oculos eius dicēs. Dn̄e hieſu chriſte illumina famulā tuā qꝛ tu es deꝰ verū lumē. Hoc dicto aperti ſuntoculi eiꝰ. Qd̓ vidēs aſteriꝰ cecidit ad pedes ſancti cū vxore ſua. petens vt quicquid ſciret ꝓ ſalutē eoꝝ faceret. Tūc indixit eis triduū