.XII.Liber

exiuit ſonus eius. Hec eo loquente longeuus viator vbertim facielacrimis rigabat. ⁊ baculo ꝑcutiēs humū dicebat. Ue tibi alexandria q̄ ꝓ deo portēta veneraris. Ue tibi ciuitas meretrix. in quamtotiꝰ orbis demonia ꝯfluxere. Quid nūc dicturi eſtis. cū beſtie chriſtum loquūt̉. Necdū ꝟba cōpleuerat ⁊ qͣſi pēnigero volatu petulū aīal aufugit. Hoc ne cui ad incredulitatē ſcrupulū moueat. ſubege ꝯſtātino vniuerſo mūdo teſte defendit̉. Nā alexandriā iſtiuſiodi homo viuꝰ ꝑductꝰ. magnū ſpectacl̓m ppl̓o p̄buit. Et poſteacadauer exanime ne calore eſtatꝭ diſſiparet̉. ſale infuſuꝫ. antiochiāvt ab imꝑatore videret̉ allatū ē. Anthoniꝰ autē cepta regiōe ꝑgebat. ferarumqꝫ tanta veſtigia intuens. quo ſe verteret. quid ageretneſciebat..lxxxvij.Qualiter inuenit eum anthonius.Gitur altera die diluculoꝓcul intuet̉ lupā ſitis ardoribꝰ anhelantē irreꝑe ad radices mōtis. quā ſecutꝰ ocl̓is et iuxta ſpeluncam cū fera abijſſet. accedens cepit introſpicere. Et ingreſſus callidus explorator atqꝫ paululum progrediens. ſepiuſqꝫ ſubſiſtens. ſonum aure captabat. Tandem per tetre noctis horrorem procul lumen intuens dum auidius properabat. offenſo pede lapide cōcitauit ſtrepitum. Poſt cuius ſonitum beatus paulus oſtium patens firmauit. Anthonius ꝟo ꝓ foribꝰ corruēs vſqꝫ poſt meridiē aditū p̄cabat̉ dicēs. Quis ſim ⁊ vn̄ ⁊ cur venerim noſti. Scio me nō mereriꝯſpectū tuū. tn̄ niſi videro nō recedā. Qui beſtias ſuſcipis cur hominē repellis. Queſiui ⁊ inueni. pulſo vt aperiat̉ mihi. Alioqͥn hicmoriar an̄ poſtes tuos. certe ſepelies vel cadauer meū. Cui paulꝰ.Nemo cū lacrimis calumniā facit. ⁊ minaris ſi nō recipiā te cū moriturus adueneris. Et ſic arridēs paulꝰ patefecit ingreſſuꝫ. Et tūcꝓprijs ſe ſalutauere noībꝰ. ⁊ ſimul deo gr̄as retulere. Cūqꝫ ſermocinarent̉ ſuſpiciūt alitē coruū ramo arboris ꝯſediſſe. q̄ inde lenit̓ ſb̓uolans panē integꝝ an̄ admirantiū ora depoſuit. Eya inquit paulus dn̄s nobis prandiū miſit. lx. iam anni ſunt exquo dimidij ſemꝑpanis fragiū accipio. Ueꝝ ad aduentū tuū militibꝰ ſuis chriſtꝰ duplicauit annonā. Qui gr̄as agētes. ſuꝑ vitrei fontis marginē conſederunt. Hic ꝟo quis frāgeret panē oborta cōtentio. pene diemduxit in velꝑum. Paulus more cogebat hoſpitis. anthonius ꝟoiure repellebat etatis. Tandē ꝯſilium fuit int̓ eos. vt apprehenſo ēregione pane. dū ad ſe quiſqꝫ niteret̉. ꝑs ſua remaneret in manibꝰ.De hinc paululum aqͣ portio ꝓni in ſonte ore libauerunt. ⁊ immolantes deo ſacrificium laudis noctem vigilijs tranſegere..lxxxviij.mitiōe pauli et eiꝰ ſepultura.Ehinc alia die dixit paulꝰad anthoniū. Olim te conſeruū mihi ꝓmiſerat deus. ſꝫqꝛiam tp̄us dormitōis mee aduenit. tu miſſus es a deoqui humo corpuſculū tegas. Ꝙͣobrem perge q̄ſo et pallium qd̓ tibi athanaſius ep̄us dedit affer. ad obuoluendū corpuſculū meuꝫHoc autem rogauit vt anthonio recedenti meror ſue mortis leuaretur. Quo audito anthonius flens et gemens ſtupefactus ꝙde athanaſio et de pallio eius audierat quaſi chriſtum in paulo videns vltra nihil reſpondit. Sed cum ſilentio lacrimans deoſculatis manibus et pedibus eius ad monaſteriū ſuū reuerſus eſt. Cunqꝫ duo diſcipuli occurriſſent dicentes. Ubi moratus es pat̓. Reſpondit. Ue mihi peccatori quia falſum nomē monachi fero. Uidi heliam vidi iohannem in deſerto. ⁊ vere paulum in paradiſo. aclic ore compreſſo et manu verberans pectus. ē cella pallium protulit. ⁊ nec modicum cibi ſumens regrediebatur. Timebat enim ne ſeabſente ſpiritum redderet qd̓ et fecit. Uiditqꝫ alia die inter angelorum cateruas animaꝫ pauli candore niueo fulgentem in ſublimeconſcendere. et ſtatim in faciem procidens. ſabulum capiti ſuperiaciebat plorans et vlulās. Cur me inquit paule dimittis. Cur abisinſalutatus. Tamtarde notus. tācito recedis. Hoc dicto. reſiduūvie ad inſtar auis peruolauit. Et introgreſſus ſpeluncam. vidit cadauer exanime. genibus complicatis. erecta ceruice. extenſis in altum manibus. et tunc primum eum viuere credens pariter orabatPoſtqͣꝫ vero nulla vt ſolebat ſuſpiria precantis audiuit in flebileoſculum ruens intellexit. ꝙ etiam cadauer ſancti deum cui omniaviunt officio geſtus precaretur. Itaqꝫ obuoluto corpore. pſalmisquoqꝫ ex chriſtiana traditione cantatis contriſtabatur. quia ſarcuium quo terram foderet non habebat dicens. Si ad monaſteriumredeam tridui iter eſt. Si hic maneam nihil vltra proficiam. Moriar ergo vt dignum eſt. Et ecce duo leones ex interiori parte heremi currentes volatibꝰ ꝑ colla iubis ferebant̉. Qui directo curſuad cadauer beati ſenis ferebāt̉. Adulātibuſqꝫ caudis circa pedeseius accubuerūt. fremitu ingēti rugiētes. ꝓrſus vt intelligeres eoslangere qūo poterant. Deinde ceperūt ꝓcul humū pedibꝰ carꝑeharenaqꝫ certatim egerētes. vniꝰ hoīs capacē locū effode̓. Et ſtatumn qͣſi mercedē ꝓ oꝑe poſtulaturi cū motū auriū. ceruice deiecta.

ad anthoniū ꝑrexerūt manꝰ ⁊ pedes eius lingētes. ita vt ille animaduerteret bn̄dictionē a ſe eos dep̄cari. Nec mora et in laude deieffuſus cui muta ſeruirēt aīalia ait. Dn̄e deꝰ ſine cuiꝰ nutu nec foliū arboris nec vnꝰ paſſeꝝ ad terrā cadit. da ill̓ ſicut tu ſcis. Et manū annuēs vt abiret. Et depoſito corꝑe effoſam deſuꝑ humū cōgregās tumulū ex more cōpoſuit. Alter ⁊ aūt die tāqͣꝫ piꝰ hēres tunicā eiꝰ ſibi vēdicauit. quā ipſe ſibi in ſportaꝝ modū d̓ palme folijsſubteruerat. ⁊ ſic ad monaſteriū reuerſus. diſcipul̓ ex ordīe cunctareplicauit. Diebuſqꝫ ſolennibꝰ paſce vel penthecoſtes ſemꝑ tunica pauli veſtitus eſt.Paſſio ſancti policronij epiſcopi..lxxxix.Ex geſtis eius.Rta itaqꝫ tēpeſtate ſubdecio. ml̓ti chriſtianoꝝ necati ſunt. Int̓ qͦs inuētus abeo in babilonia ep̄s noīe policroniꝰ cū ſacrificare nolletrecluſus ē cū clero ſuo ī cuſtodia. Deinde iuſſit eū deciꝰ ſibi pn̄tari⁊ ait. Tu es policroniꝰ ſacrilegꝰ. qͥ neqꝫ deos colis neqꝫ p̄cepta pͥncipū cuſtodis. Qui nō rn̄dit ei. Dixitqꝫ decius ad cleꝝ eiꝰ. Obmutuit prīceps veſter. Rn̄dit ꝑmenius p̄ſbit̓. Nō obmutuit pat̓ noſter. ſꝫ p̄cepto dn̄i hieſu chriſti eterni creatoris vtit̉. vt nō polluat̉os ſanctū qḋ a creatore purificatū ē. Quia ſic p̄cepit dn̄s apoſtol̓Ne miſeritꝭ margaritas veſtras an̄ porcos. Iuſtū ne tibi videt̉ vtqd̓ ſel̓ purificatū ē. ſtercore cōinqͥnet̉. Deciꝰ ait. Ergo nos ſtercora ſumꝰ. Tūc iratꝰ linguā ei iuſſit p̄cidi. Quo facto ille clamare cepit. Bt̄e pat̓ policroni ora ꝓ me. qꝛ video in te ſpm̄ regnantē ⁊ osſanctū tuū ſignātē. ⁊ mihi fauū mellis ī ore diſtillātē. Lūqꝫ iteꝝ policroniꝰ a decio ſacrificare monitꝰ nō rn̄deret. iratꝰ deciꝰ iuſſit os eiꝰlapidibꝰ cedi. Qui dū cederet̉. manibꝰ extēſis. ocl̓is ad celū intētis.emiſit ſpm̄. xiij. kal̓. marcij. Egdē nocte dimiſit corpꝰ eiꝰ an̄ templū.⁊ ambulauit in ciuitatē cordulā. Eadē nocte venerūt duo ſb̓reguliabdon ⁊ ſennes qͥ erāt occulte chriſtiani rapuerūt corpus eiꝰ et ſepelierūt ante muros porte babilonie..xic.Eio ſancti permenij p̄ſbiteri.Uſſu vero decii cum preſbiteri ⁊ dyaconi vincti cathenis ſecum ducerēt̉. cadeIlbant vīcula de manibꝰ ⁊ collis eoꝝ. Ueniēs autē deciꝰin ciuitatē cordulā. iuſſit eos cū furore ſibi pn̄tari. Quos cū ſacrificare moneret ꝑmeniꝰ p̄ſbiter clamare cepit. O miſer. huic manu facio ſimulacro nos cōpellis hūiliari. deberes potiꝰ hūiliari xp̄o oīmcreatori. Tūc deciꝰ iuſſit oēs in eculeo ſuſpēdi. Qui cū attraherēt̉in vijs. gr̄as agebāt dicētes permenio vt oraret ꝓ eis. Qui rn̄dit.Deꝰ det vob̓ ꝯſolationē ſpūſſancti. Tūc deciꝰ iratꝰ dixit. Hoc argumēto hoīeꝫ ſine līgua loqͥ magica ars cognoſcit̉ eē. Rn̄dit permeniꝰ dicēs. Dn̄s noſter hieſus chriſtꝰ qͥ mutū loquētē fecit. ip̄e mͥpct̄ori dedit ſine līgua loqͥ. Eadē hora iuſſit eos decius ignibꝰ vri.Qui dū incēderent̉. audita ē vox d̓ celo. Uenite ad me oēs humiles corde. Sꝫ hͦ decius arti magice attribuēs. iuſſit lamīas ardētescirca latera eoꝝ poni. ⁊ eos vnguibꝰ ferreis lacerari. Tandēqꝫ depoſitos de eculeo capite trūcari. Quoꝝ corꝑa abdon ⁊ ſennes noctu colligētes ſepelierunt in p̄dio ſuo. x. kal̓. maij..xxj.io ſct̄abdon et ſenne olīpiadis et maximi.Andē accuſati a paganisꝙ chriſtiāoꝝ corꝑa ſepelirēt. ⁊ nec dijs ſe hūiliarēt nec̄Ipͥncipis p̄cepta ẜuarēt. iuſſi ſunt decio pn̄tari. ⁊ interrogati ī arta cuſtodia r̄cludi cathenis vīcti. Eadē qͦꝫ die traditi ſuntdecio olīpiadis ⁊ maximꝰ nobiliſſimi viri chriſtiani qͦs ille ſibi pn̄tatos iuſſit fuſtibꝰ cedi dicēs. ꝙ morte digni eēt eo ꝙ hoīeꝫ mortuum colerēt. Et ait eis. Pandite nob̓ facl̓tates veſtras. Olīpiadisdixit. Nr̄a facultas. ⁊ auꝝ ⁊ gēme chriſtꝰ ē. nā diſce miſer qꝛ corꝑanr̄a tibi tradimꝰ amiſſa facl̓tate terrena ꝑitura. Tūc deciꝰ iuſſit eosfuſtibꝰ ⁊ plūbatis cedi. Qui magꝭ ꝯfortati clamabāt dicētes. Facqd̓ facis ⁊ noli ceſſare. Mūda qḋ ſordidū ē. Tādē vitelliꝰ aniſiꝰ vicariꝰ furore plenꝰ. iuſſit vt cū ſecuribꝰ capita eoꝝ tunderēt̉. Qd̓ cūfieret ſpūs emiſerūt. Et iuſſit vitelliꝰ aniſiꝰ vt corꝑa eoꝝ canibꝰ relīquerēt. vbi etiā iacuerunt qͥnqꝫ diebꝰ. Et veniētes eanes mugitusemittebāt nō ꝯtingētes corꝑa ſct̄a. Poſt qͥntā diē veniēs quidaꝫxp̄ianꝰ ex gene̓ abdonis ⁊ ſennis nobil̓. collegit corꝑa eoꝝ ⁊ ſepeliuit ī domo ſua. xij. kal̓. apͥlis. Pꝰ hͦ deciꝰ romā veniēs ⁊ ſct̄os abdō⁊ ſennē cathēis ligatos ſecū ducēs. iuſſit valeriano oēs xp̄ianos tenere ⁊ recludi. Eodē tꝑe tenuit bt̄iſſimū ſenē ſixtū papā romē ep̄ꝫcū om̄i clero ſuo ⁊ p̄ſb̓ris ⁊ dyaconibꝰ. et recluſit ī cuſtodia publicamultꝭ diebꝰ. Vl̓tiqꝫ ad eos veniebāt qꝛ tp̄s ꝑſecutōis vrgebat. etdeferebāt filios ſuos ad ꝓpinqͦs vt baptizaret̉. Tūc deciꝰ facto cōuentū vnacū valeriano p̄fecto. v. kal̓. auguſti. iuſſit abdon et ſennēſibi pn̄tatri. Qui in ꝯſpectu eiꝰ et ſenatꝰ introducti. aūt ſacrificareet libertatem rerum ſuarum recipere. aut morſibꝰ beſtiarum deuo-