erat corꝑe. ſed pulcrior caſtitate. Cunqꝫ a multis in ꝯiugium peteret̉. omnino obſiſtebat. Iam em̄ licet ſub paganiſſimis ꝑentibꝰvitā ageret. aīmo xp̄iana eſſe ceꝑat. Et quia xp̄iani iuſſi fuerāt abalexandria diſcedere. rogauit ꝑentes vt in vehiculo ꝑmitteret̉ p̄dia ſua in ſuburbano poſita circūire. Qd̓ cū ſtatim impetraſſet etab vrbe ad villam ꝓperaret inſtructiōem apoſtoli tecle virgini factaꝫ. in baſterna leges audiuit xp̄ianos pſallentes ⁊ dicētes. Oēsdij gētiū demonia ⁊cͣ. Tūc ſuſpirās ⁊ flens ad eunuchos ſuos ꝓthuꝫ ⁊ iacinctū dixit. Philoſophoꝝ ſillogiſmos vano labore perſcrutati ſumus. Ariſtotelis argumēta. ⁊ platōnis ideas. ⁊ quid qͥdpoeta cecinit. quidqͥd orator inuenit. vel ph̓us cogitauit. cuncta inhac ſnīa excludunt̉. qua tripudiantes xp̄ianos audimus dicentesOm̄s dij gentiū demonia ⁊cͣ. Tūc vehiculū ſtare p̄cepit. ⁊ diutiſſime vim carminū ꝯſiderās ait. Si nolumꝰ perire credendum eſt.Dūqꝫ de deo ꝟo mutuo ſermone tractarēt. fit ꝯcordia fidei. ⁊ ordo querit̉ quo poſſit ſancta fuga ſtatui. ⁊ fides recta teneri. Tuncilla dixit. Audio helenū dici ep̄m cuiꝰ eſt habitatio illa in qua dienoctuqꝫ dei laudibꝰ inſiſtit̓. ſed ad ꝯgregatōnis huius diuerſoriūnullā feminā accede̓ patit̉. Hoc gͦ conſiderās tonderi me debereexiſtimo. vt vacua ꝑtranſeunte baſterna. nos tres virili habitu ſimul ad dei hoīes ꝓperemus. Factū eſt aūt vt eadē hora qͣ ad monaſteriū venerūt. ſanctꝰ helenus ꝑueniret ep̄us ⁊ cū eo pſallentiūmultitudo. Cunqꝫ ſe iunxiſſent pſallentibꝰ. queſierūt quis eſſet ſenior qui ſolus aſelli vehiculo vteret̉. ⁊ in medio ppl̓i ſequētis ⁊ p̄cedentis. Et audierūt ꝙ hic eēt beatus helenus ep̄us ab infantiaxp̄ianus. Qui dū infantulus in monaſterio creſceret. tāte ſanctitatis ꝟtutibꝰ cingebat̉. vt ſi qn̄ miſſus eſſet ignē ē vicino petere prunas ardētes veſtimento deferebat illeſo. Deniqꝫ inqͥt ⁊ poſt hospaucos dies venit huc quidaꝫ magus. qui verboꝝ argumētis populū dei conabat̉ eu̓tere. dicēs falſu eſſe ep̄m. ſe aut a xp̄o miſſumad docendū. Tūc omnis turba xp̄ianoruꝫ acceſſit ad ep̄m dicens.Cōſtitue diem in qͦ eum tibi ſociū recipias. aut ſi potes nō vera ꝓſequētem cōuincas. Conſtituta igit̉ die in medio heliopolis venitzareas magus cū artibꝰ ſuis. ⁊ helenus ep̄us cū orōnibꝰ ſuis cepitqꝫ cū eo verborū ingens habere luctamē. Et qꝛ verſutꝰ erat nec eūꝯclude̓ ſermonū rōe poterat reſpiciēs ppl̓m fortiter ledi ꝙ zareasquaſi ſuꝑior aſcendebat in verbis. poſtulato ſilentio ait ad ppl̓m.Pauli apoſtoli in hac ꝑte monita tenēda ſunt. Noli inqͥt verbisꝯtendere ⁊cͣ. Sꝫ accendat̉ ignis in medio ciuitatis et īgrediamurflamas ſimul. Et qui nō fuerit vſtus. credamꝰ ꝙ hūc miſerit xp̄usQd̓ cuꝫ omnibꝰ placuiſſet ait zareas. Tu ingredere pͥus. qui hocꝓpoſuiſti. Tūc ille orōnem fundēs ſeqꝫ ꝯſignans. ingētes flamasintrauit intrepidus. ſtetitqꝫ in medio ignis dimidia fere hora. neqꝫcapill̓ neqꝫ veſtim̄tis ex aliqͣ ꝑte aduſtis. Cūqꝫ vt zareas intraretſil̓iter imꝑaret. ille r̄luctare cepit ⁊ fugere. At vbi inuitū illū ppl̓usignibꝰ tradidit ſtatiꝫ eū flama circūdans exurere cepit. ⁊ immittēsſe beatꝰ helenus licet ſemiuſtū viuum tn̄ eum eripuit. quem ppl̓usa finibꝰ huius regionis cū dedecore minauit. Hūc ergo ſicut videtis quotidie turba quocūqꝫ ꝑrexit cū dei laudibꝰ comitat̉..cxvj.Ꝙ mutato habitu in monaſterio facta eſt abbas.Udiens hec beata eugenia ingemuit. ⁊ ꝓcidēs ad pedes eius qͥ hoc ſibi referebat ait. Obſecro vt me illi cuꝫ his duobꝰ fratribꝰ meisinſinues. Ex ydolis em̄ ꝯuerti volumꝰ ad xp̄m. At ille. Silete inquit donec monaſteriū ingreſſus paululū requieſcat. ⁊ cū opportunum fuerit nūciabo ei. Requieſcēs igit̉ ep̄us ſomniū vidit ꝙ ad ſimulacrū femine ducebat̉ vt ei ſacrificaret. Cui cū loqui ꝑmitteret̉ait. Cognoſce te creaturā dei eſſe ⁊ diſcēde. nec te adorari ꝑmitte.Tunc illa diſcedēs ſecuta eſt eum dicēs. Nō te deſerā donec creatori meo me reſtituas. Cū hec in animo ep̄i voluerent̉. acceſſit illequi cū eugenia locutus fuerat dicens. Tres ꝑuulos fratres adeſſequi culturas ydoloꝝ relinquētes. xp̄o ſeruire in monaſterio cū fratribꝰ deſiderāt. Tunc ille gr̄as agens xp̄o qui huius rei noticia eūp̄uenire fecerat. tulit eos ſeorſuꝫ. ⁊ gratiſſimo vultu qͥnam dicerentur vel cuius nationis eſſent credidit requirendū. Ad hec eugeniaCiues inquit romani ſumus. Hij duo fratres mei ꝓthus ⁊ iacinctus. ego nūcupor eugenius. Cui dixit ſanctus. Recte te eugeniūvocas. Uiriliter em̄ agis. Tn̄ in ſpūſancto nos eugeniam corꝑete an̄ p̄uidimꝰ ⁊ qualit̓ huc veneris. ⁊ qd̓ iſti tibi ſint innotuit mihidn̄s. Scito aūt te ꝓ caſtitate multa paſſurā. ſꝫ nō te deſeret ille cuite tradidiſti ex integro. Ad ꝓthum ⁊ iacinctum ait. In corꝑe ſeruitutis poſiti. ingenuā dignitatē vnamiter tenuiſtis. victoriaꝫ xp̄iet mercedem contubernij ꝑcepturi. Iuſſitqꝫ eugeniam ſic in virilihabitu ꝑmanere. Nec eos deſeruit. donec baptiſmi ſanctificatiōeinſtructos monaſterio ad quod ꝓperauerat ſociaret. Interim baſterna cū iumentis p̄cedentibꝰ pueris ꝑuenit ad domū. Quam videntes vacuā. om̄s ſimul mugitū dederūt. Lugebantqꝫ vniuerſiꝯfuſe. parētes filiā. fratres ſororē ſerui dn̄am. Fit inquiſitio ꝑ ꝓ-

uinciā. int̓rogāt̉ aruſpices. ⁊ phitōnes demonia ſacrificijs ꝯſulūvbi deueniſſet eugenia. Hoc ſolum om̄es dicebant. ꝙ dij de celoeam rapuiſſent. Tūc pater dat feſta reſponſis. in numero deoeam ꝯſecrans. ⁊ ex auro puro ſimulacꝝ fuſile faciēs. At illa in p̄dicto virorum monaſterio virili habitu ⁊ animo ꝑmanēs in diuiniseruditionibꝰ ita ꝓfecit. vt intra ſcd̓m annum om̄s fere ſcripturasdn̄icas retineret. Tanta erat ei tranqͥllitas animi. vt vna ex numoro angelorum ab omnibꝰ diceret̉. Erat omnibꝰ omnia. Triſtē conſolabat̉. leto ꝯgaudebat. iraſcentē mitigabat. tantāqꝫ gr̄am a deoꝯſecuta erat vt quēcunqꝫ in dolore poſitum viſitaret. ſtatim omīedolor recederet ⁊ ſalubritas adueniret. Comites aūt eius ꝓthus ⁊iacinctus in omnibꝰ obtemꝑabant ei. Tercio igit̉ conu̓ſionis eiusanno abbate monaſterij defuncto. viſuꝫ eſt omnibꝰ vt beatā eugeniam vt eis p̄eſſet eligerent. Tūc illa metuēs ſe feminā ꝯtra regulam viris p̄poni. Iterū timens ne om̄s vnanimiter p̄cantes ꝯtemneret. ait ad eos. Uideamus in hac noſtra electiōe quid domp̄cipiat. Si quis ait vult eſſe pͥmus. ſit oīm nouiſſimus. Ecce igi⁊ veſtris preceptis obtemꝑans. decreui primatū ſuſciꝑe ⁊ dominiiuſſioni obediens. vltimū me conſtituo caritati veſtre. Igit̉ omnesomne opus monaſterij qd̓ infima ꝑſona exercere ſolet ſuſcepit inomnibꝰ. aquā portare. ligna concide̓. mundicias adhibere. deotamcara eſſe cepit. vt demones de obſeſſis corporibꝰ eijceret. ⁊ cecorum oculos aperiret.De accuſatione melancie ꝯtra eam..cxvij.Atrona quedam alexandrina ceteris p̄ſtantior noīe melancia audiēs eius opinionem venit ad eam. que a qͣrtano typo grauiſſime ꝑAnnū ⁊ eo amplius vexabat̉. Quā cuꝫ illa oleo ꝑunxiſſet.mox abundātiam fellis euomuit. ⁊ ſaniſſima reddita tres cyphosargēteos ſolidis repletos ei in muneribꝰ miſit. Que illa gratanremittēs ait. Abundamus ⁊ ſuꝑabundamꝰ. p̄cor aūt vt hec pauperibꝰ largiaris. Tūc illa cōtriſtata veniens cepit rogare ⁊ ampliora ꝓmittere. Et duꝫ circa iſta ſic aſſidua eſſet. in nullo dep̄hendeꝙ eſſet femina. iuuētutis elegantia decipit̉. ⁊ in concupiſcētia eiuillabit̉. Et putās eam amplioris pecunie cupidiorē eſſe. cepit infinita offerre. copioſa ꝓmittere. Sꝫ videns eam oīa oblata repellēcepit eam his verbis ſecreto alloqui. Quid de inanibꝰ abſtinmaceras ⁊ ꝑdis florem gratiſſime iuuētutis quaſi deus triſtes diligat. ⁊ ſua delectamēta ꝯtemnētes foueat. ac ſolis hominū cruotibꝰ delectet̉. Uidemur eius donis abuti. ⁊ ingrati refundere largtori qd̓ donat. Igit̉ his afflictionibꝰ finem ponas. ⁊ letiora tꝑa aciocunda ſuſcipias. Talia dicente melancia beata eugenia voleaīam eius a dyaboli laqueis liberare oſtendebat ei deſideriammiſera eſſe. ⁊ dum teneri putant̉ effugere. ⁊ vnius pūcti delectamta ꝑpetua detrimenta inducere. Sꝫ hec oīa melancia ſurda trāſibat rure. duinqꝫ ſolicite ageret quatenꝰ eugeniaꝫ irretiret. egritudinem ſimulat. ⁊ vt ab eugenia viſitet̉ rogat. Que cuꝫ ad eam ingreſſa ſede̓t intra cubiculū. obſcenis eam amplexibꝰ infelix melāciaadire temptauit. ⁊ verbis ꝓcacibꝰ ad crimē hortari. Tūc eugeniadixit ei. Recte melancia nomē tuum dicit̉. qꝛ nigredine ꝑfidie pna es ⁊ te habitacl̓m magnum dyabolo p̄paraſti. Diſcēde a ẜuisdei deceptrix ⁊ illecebroſa. Nos em̄ alit̓ militamꝰ. Habeant opestuas tibi ſimiles nos delectat mēdicare cum xp̄o. Affatim diues.qui cū xp̄o pauꝑ eſt. Fugiant a te inanes cōcupiſcentie. Nō em̄ ꝓderit ſaluti tue. iſta que te inuaſit audacia. Tunc illa deceptionisſue pudorem non ferēs. ſeqꝫ detegi timens. niſi prior ipſa detegeret. alexandrie p̄fectum adijt dicens. Sceleſtem iuuenē xp̄ianamreligionem incurri ſimulantē. quē cum medendi gratia eo ꝙ infirmitatibꝰ ꝓdeſſe dicebat̉ ad me venire ꝑmittereꝫ. vnam ex illis meeſtimans de quaꝝ pudore bachat̉. auſus eſt impudenter loqui etverbis ꝓcacibꝰ ad crimen hortari. Ꝙ niſi dediſſem vocem ⁊ pn̄tisancille mee ſolacio liberata fuiſſem. more barbarico ſua mē libiditcaptiuaſſet. Audiens hoc p̄fectus furens ſtatiꝫ iubet ad monaꝫrium deſtinari. qui eo ferro vinctuꝫ cum omnibꝰ cōmorantibꝰ vectis deponerent. Et qꝛ vnius carceris eos nō ferebat locus. ꝑ diuerſas cuſtodias diuidunt̉. impudente fama ꝑ totum egiptū ⁊fuſa. Omnes credebāt om̄s cōdemnabāt. Omnibꝰ enim videbatveriſimile melanciam illuſtrem feminā mentiri nō poſſe.CDe purgatione criminis in penā accuſatricis.Onſtituto igit̉ die ꝯueniunt ciuitates in vicino poſite. vt videant ferarum tradimorſibꝰ corruptores. Aptant̉ eculei. verbera. flamē tortores ⁊ cetera que cordis abſcondita ſolent exculpere. p̄paranturTunc p̄fectus philippus ait. Dic ſceleratiſſime chriſtianoꝝ. Hihieſus veſter vobis tradidit vt operam corruptioni detis. ⁊ fraudulenta pudorem matronalem aſtutiam capiatis. Eugenia capte demiſſo ne poſſet agnoſci reſpondit. Deus meus hieſus xp̄ns