tendēs aūt populus ꝑ tres horas vultū eius hilarē. nullaqꝫ ſignapalloris omnino aut trepidationis habentē. clamauit. Unus verus deus ē quē iohannes colit.De ſuſcitatiōe illoꝝ qui veneno interierāt..xliiij.Riſtodimus autē nec ſicredēs ait iohanni. Ineſt mͥ adhuc dubietas. ſꝫ ſi iſtosdabit̉ ab omī dubietate cor meū. At ppl̓i inſurgebāt ī eū dicētes.qͥ hͦ veneno mortui ſunt ī noīe dei tui excitauerꝭ. emunIncēdemꝰ te ⁊ domū tuā ſi auſus fuerꝭ apl̓m dei vltra ī ẜmōe face̓laborare. Apl̓us aūt vidēs ſeditionē fieri. petito ſilētio ait. Prīa ēquā de diuīs ꝟtutibꝰ imitari debetis patiētia. ſi adhuc infidelitate.tenet̉ nō ceſſabo ab hͦ oꝑe qͦ poſſit medela vulneribꝰ eius ꝓuenire.Et ꝯuocās eū dedit ei tunicā ſuā dicēs. Uade et mitte eā ſuꝑ copora defunctoꝝ et dicēs. Apl̓us dn̄i nr̄i hieſu chriſti miſit me. vt īeiꝰ noīe exurgatꝭ. vt cognoſcāt oēs ꝙ et vita et mors famulāt̉ dn̄ohieſu chriſto. Qd̓ cū ille feciſſet ⁊ eos exurgere vidiſſet. adorās iohannē feſtīauit ad ꝓconſulē dicēs. Memorē te puto ꝙ ꝯͣ iohannē frequēt̓ irā tuā excitaui ⁊ ml̓ta mala ꝯͣ eū egi. Un̄ vereor ne irāeiꝰ exꝑiar. Eſt enī deꝰ ſub ſpecie hoīs latēs. Nā venenū bibēs incolumīs ꝑſeuerat. ⁊ veneno mortuos tactu tūice ſue ꝑ manꝰ measreſuſcitauit. Tūc veniētes ambo ꝓſtrauerūt ſe apl̓o .ſ. ariſtodimꝰ⁊ ꝓcōſul indulgētiā flagitātes. Quos ille ſuſcipiēs p̄cepit eis vnius ebdomade ieiuniū q̄ expleto baptizauit eos. Ip̄i aūt baptizaticū om̄i ſua parētela et affinitate et famul̓ ſuis fregerūt oīa ſimulacra. et fabricauerūt baſilicā ī noīe ſancti iohānis in qͣ aſſumptus ē.De ſct̄o euthice ac ſocijs eiꝰ ⁊ ceterꝭ huiꝰ tꝑis martiribꝰ. .xlv.Ex vita ſanctoꝝ nerei et achillei.Udiens iteruꝫ aurelianꝰqꝛ domicilla magꝭ adhuc diligeret euthicē victorinū ⁊maronē qͣꝫ fecerat nereū ⁊ achilleū. impetrauit a neruaimꝑatore vt eos ſibi daret ſi ſacrificare idol̓ noluiſſent. Quos fortiter reſiſtētes depoſuit de inſula ⁊ qͣſi ẜuos ꝑ ſingl̓a p̄dia ſua diuiſit vt terrā qͦtidie foderēt. et ſero cantabꝝ .i. frumēti qͥſquilias manducarēt. Sꝫ cū ibi oēs gratioſi eēt et miracl̓a faceret. ⁊ multos p̄dicādo ꝯuerterēt. ab aureliano penis varijs occiſi ſunt. ¶ Actor.Porro ſub p̄fato imꝑatore nōnulli etiā alij ꝓ chriſto paſſi legūt̉.qͦꝝ ad plenū geſta nō repperi. ſꝫ ex martirilogio breuit̓ collegi ī hūcmodū. ¶ Ex martirilogio. xvij. kal̓. maij celebrat̉ ī ytalia natale beatoꝝ martirū maronis euthicētis ⁊ victorini. Qui prīo apd̓ inſulāpontiā ī chriſti ꝯfeſſiōe longū ducētes exiliū. poſtmodū ſub pͥncipe nerua cū ꝯuertiſſent pl̓imos ad fidē. iuſſi ſunt varijs interfici penis. Itē rome non̄. ſeptēbris beati victorini martirꝭ. q̄ ſanctitate etmiracul̓ p̄clarꝭ ſacerdotiū aminternine vrbis totiꝰ ppl̓i electōe adipiſcit̉. Inde poſtmodū ſub imꝑatore nerua iuſſus ē ſuſpēdi capite deorſum. in loco vbi putētes et ſulphuree emanāt aq̄. Qd̓ cū ꝑtriduū ꝓ noīe chriſti paſſus fuiſſet gl̓ioſe coronatꝰ victor migrauitad dn̄ꝫ. ¶ Hugo vbi ſupͣ Nerua deniqꝫ ceſar afflicte reipubliceml̓tū ꝯſuluit. dū traianū viꝝ ſtrenuū et ſapiētiſſimū ſibi ī filiū an̄qͣꝫmoreret̉ adoptauit. ¶ Euſebiꝰ ī cronicꝭ. Ip̄e aūt nerua ī ortꝭ ſaluſtianis morbo perijt. Anno etatis ſue. lxxij. Decreto autē ſenatusinter deos relatus eſt..xlviDe imperio traiani.Nno igitur domini. c. mudi vero qͣrtimilleſimo. lxiij. romanoꝝ. xj. traianꝰ regnauit annis. xxix. ¶ Hugo vbi sͣ. Hic apud agrippa gallie vrbē inſignia imꝑij ſuſcepit. moxqꝫ germaniam trās rhenū ſibiſubegit. et trās danubiū gētes ml̓tas ſuꝑauit. Barbaras etiā nationes trās eufratē ⁊ tigrim ſitas redegit ī ꝓuincias. Deniqꝫ ſeleuciā ⁊ babiloniā occupauit. ⁊ vſqꝫ ad indie fines pꝰ magnū alexādꝝacceſſit. Hic etiā fuit lib̓alis ī amicos. hn̄s ī re militari diligentiā. īciuilibꝰ lenitatē. et ī ſubleuādis ciuitatibꝰ largitatē. Deniqꝫ ꝓſtrato et debilitato ſtatu romano. ī remediū maloꝝ credebat̉ diuinitꝰHelinādꝰ. Hic aliqn̄ cū ꝓfecturꝰ ad bellū iā equū aſcendatꝰ.diſſet.q̄dā apprehēſo pede illiꝰ miſerabilit̓ lugēs iuſticiā ſibifieri de his qͥ filiū eiꝰ iuſtiſſimū et innocētiſſimū occiderāt poſcebatTu inquiēs auguſte imꝑas. et ego tam atrocē iniuriā patior. Egoait ille ſatiſfaciā tibi cū rediero. Quid ſi nō redierꝭ ait illa. Succeſſor inqͥt meꝰ ſatiſfaciet tibi. At illa qūo hͦ ſciā. Qd̓ ⁊ ſi facturꝰ ē. qͥdtibi ꝓderit ſi aliꝰ bn̄ fecerit. Tu mihi debitor es ẜm oꝑa tua mercedem recepturꝰ. Fraus aūt ē nolle reddere qd̓ debet̉. Succeſſor tuus iniuriā patiētibꝰ vl̓ paſſurꝭ ꝓ ſe tenebit̉. te nō lib̓abit iuſticia aliena. Bn̄ aget̉ cū ſucceſſore tuo ſi lib̓auerit ſeipſuꝫ. His ꝟbis motus traianꝰ deſcēdit de equo. et cauſam vidue pn̄tialiter examinuit et ꝯdigna ſatiſfactione viduā conſolatus eſt.De plutharco eiuſdem p̄ceptore..xlvij.

Uius inſtitutor fuit plutharcus ph̓us qͥ habebat ſeruū hoīeꝫ nequā ⁊cem ſꝫ lib̓alibꝰ diſciplinis eruditiſſimū. Cōtigit aūt vt exneſcio quā ob cauſaꝫ tunicā detrahi cediqꝫ iuberet. loro ceꝑat illꝟberari duriuſcule. cū tn̄ inficiaret̉ culpā dicens ſe nihil deliqͥpoſtremo cū nihil ꝓfice̓t rogādo veniā vociferari cepit. ⁊ int̓ ꝟbora ſeua ⁊ obiurgatoria loqͥ. nō ita ſe hr̄e plutharcū vt philoſophideceret. Iraſci turpe eē ei p̄ſertim qͥ de malo ire ſepiꝰ diſſceptauerat librūqꝫ pulcerrimū ſcpͥſerat de patiētia. Adijciebat eē ꝓbroſꝙ doctrinā moribꝰ impugnabat. qͥ mentis ab integritate ꝓlapſueffuſus et ꝓuolutꝰ in irā. pl̓imiſqꝫ plagis mulctaret innoxiū.plutharcꝰ lente ⁊ lenit̓ et ſumma cū grauitate ait. Nūqͥd ꝙ varlas tibi iraſci videor. Eſt ne ira mea ſi a me debitū recipis. Ex vultu ne meo. an ex voce. an ex colore. an ſaltē ex verb̓ ira me corruptintelligas aut correptū. mihi quidē neqꝫ ocl̓i vt opinor truces ſuineqꝫ os turbidū. Neqꝫ immanit̓ clamo. neqꝫ ī ſpumā ruboremferueſco. neqꝫ pudenda dico aut penitenda. neqꝫ oīno trepido iaut geſtio. Hec oīa qͥppe ſi neſcꝭ iraꝝ ſigna eē ſolēt. Et ſil̓ ad eū qͥcedebat ꝯuerſus. Interī inqͥt dū ego ⁊ h̓ diſputamꝰ. tu hͦ age. ⁊ne iracūdia mea retūdes ſeruilē ꝯtumaciā. et iniquū penite̓ doceasqͣꝫ iurgare.De libro plutharci miſſo ad traianū..xi.Ic ſcripſit ad traianuꝫ li¶Fni inſtitutio. in qͦ qͣlis debeat eē pͥnceps elegāt̉ deſcpͥſibellū pulcerrimū d̓ ꝯſtitutōe politica. cuiꝰ titulꝰ ē triCuiꝰ pͥncipiū hͦ ē. Plutharcꝰ traiano ſalutē dīc. Modeſtiā tuāuerā nō appetere pͥncipatū quē tn̄ ſꝑ moꝝ elegātia merēs induiſtiQuo quidē tāto dignior iudicaris quāto a crimīe ambitiōis videris eē remotior. Tue itaqꝫ ꝟtuti ꝯgratulor et fortune mee. ſi tamrecte geſſeris quē ꝓbe meruiſti. Alioqͥn ꝑiculis te et me detrahentiū linguis ſubiectu iri nō dubito cū et ignauiā imꝑatoꝝ romaferat. ⁊ ſermo publicꝰ delicta diſcipuloꝝ refundere ſoleat ī p̄ceptores. Sic ſeneca neronis ſui merito detrahētiū carpit̉ linguis. Adleſcentiū ſuoꝝ temeritas in quintilianū refundit̉. ⁊ ſocrates in pupillum ſuū fuiſſe clemētior crimīat̉. Tu vero quid vis rectiſſimeres ſi nō receſſeris a teipſo. Si primū te compoſueris ad virtuirecte procedēt vniuerſa. politice cōſtitutionis maioꝝ vires tibi exculpſi. cui ſi obtemꝑas plutharcū viuendi habes aucͣtorē. Alioqͥnpn̄tem epiſtolā teſtē inuoco. qꝛ in perniciē imperij nō ꝑgis aucire plutharco. Idem plutharcꝰ qͣtuor principibꝰ inculcare conat̉ſcꝫ reuerentiā dei. cultū ſui. diſciplinā officialiū et poteſtatuꝫ. actum et ꝓtectionē ſubditoꝝ. idē ſcripſit libꝝ de magiſtratuū moderatione qui inſcribit̉ archigrammat..xiit.De tranſitu iohānis euangeliſte.Hugo vbi ſupra.Raiani temporibꝰ iohannes apl̓us qͥ quaſi vnꝰ de ꝑadiſi fluminibꝰ verba ſanceuāgelij in toto orbe terraꝝ diffudit. cum eſſet annoxcix. migrauit ad dn̄m. ¶ Miletus. Nam cū eēt. xcix. annoꝝ apparuit ei dn̄s hieſus cū diſcipulis ſuis. et ait. Tp̄us eſt vt epuleris inꝯuiuio meo cū fratribꝰ tuis. dominica die reſurrectiōis mee q̄ poſtquinqꝫ dies futura ē venies ad me. Itaqꝫ dn̄ica die ꝯuenit ommultitudo in prefatā eccleſiā. ⁊ a primo galloꝝ cantu agens myſiria dei omnē populū vſqꝫ ad horā terciam diei allocutus ē hoeos ad ꝑſeuerantiā. et nūcians eis vocationē ſuā. Poſt hoc iuxialtare foueā iuſſit fieri et terrā foris eccleſiā proijci. Deſcendenin eam exꝑandit manus ſuas ad deū. et ait. Inuitatus venio gratꝭas agēs. quia me dignatus es dn̄e hieſu chriſte ad tuas epulas inuitare. ſciens ꝙ ex toto corde meo deſiderabam te. Odor tuus cōcupiſcentias in me excitauit eternas. Et nūc dn̄e cōmendo tibi filios tuos quos tibi virgo mater eccleſia ꝑ aquā et ſpiritū regenerauit. Aperi mihi ianuā vite. princeps tenebrarū non occurrat mihi.et manus extranea nō ꝯtingat me. ſed ſuſcipe me ẜm verbum tuūet perduc̄ ad ꝯuiuiū epularū tuarū. Et cū omnis populus rn̄diſſeamen. lux tanta apparuit ſuꝑ apl̓m vna fere hora vt nullꝰ ſufferreaſpectꝰ. Poſtea inuēta ē illa fouea plena nihil aliud in ſe hn̄s niſimanna. qd̓ vſqꝫ hodie gignit locꝰ ipſe. Ibi oēs hoīes ab infirmitatibꝰ et ꝑiculis liberant̉. et precū ſuaꝝ obtinent effectu.De eius ꝟginitate et rigoris iuſti temperie.Ex ꝓlogo ſuꝑ euangeliuꝫ eius.Ic ē iohānes virgo electꝰIa deo quem de nuptijs volentem nubere vocauit deusCuius virginitatis in hoc duplex teſtimoniū euangelio dat̉. ꝙ et p̄ ceteris dilectus a deo dicit̉. et huic matrē ſuam perdens in cruce cōmēdauit deꝰ. vt virginē ꝟgo ſeruaret. Et hic ſciēs