Liber

.XI.

qua iacebat̉ antoninusnijs et honeſtis lintheispi tocōmiſſis. petijt et ꝑ dn̄m obteſtatus eſt eū. vt ſi antoninus cōualeime miſtraret. Si etiā vita decederetſceret. exinde illi abūdhoneſtiſſime illū ſepeliret. ⁊ ſic iter qd̓ ceperat ꝑagendum arripuitam atit. antoninꝰ vita deceſſit.Cūqꝫ ſanctinus fines reQuē princeps domus retētis omnibꝰ que ſibi in obſequijs eiꝰ cōmendata fuerāt. catabuli ſui in quo animalia eius manebāt axes leuauit. et in foſſam vbi ſtercora et vrina animaliū defluebāt ꝓiecit.et deſuꝑ axes remiſit. que mox omnia ſanctinus per ſpiritūſanctuꝫcognouit. Et cum maxima feſtinatione reuerſus ad domū in qͣ antoninū iacentem dimiſerat flens ⁊ dolens peruenit. et principē domus interrogauit. Ubi eſt inquiens frater meus antoninus kariſſimus. Is autem fictis gemitibus et ſuſpirijs ſimulauit meſticiammortuus eſt inquit. quem de mihi a te commiſſis honeſtiſſime ſepeliui. Cui ſanctinus. Mentiris inquit fili dyaboli. in ſterquiliniūꝓieciſti eum virum ſanctū et iuſtu. Et nunc veni mecū ad catabulilocū in quem ꝓieciſti eū. Iſte aūt timore ꝑcuſſus non ē auſus reniti quin cū eo veniret ad locum vbi ꝓiecerat eum. Et leuantes indeaxes ſanctinus cū lacrimis clamauit voce magna dicens. Antonine frat̓ in noīe dn̄i nr̄i hieſu chriſti ꝓ cuius noīe et amore paſſus ēgl̓ioſiſſimꝰ martir dyoniſius ſurge ⁊ ꝑficiamus ſimul obedientiaꝫquā idē pater ⁊ magiſter noſter cōmuniter nobis p̄cepit. Et ſtatiꝫantoninus ſtercore obuolutus ſurrexit. Quē ſanctinus de catabuli foſſa extraxit. ⁊ mūdis ac honeſtiſſimis veſtibꝰ induit. Sicqꝫ offerentes domino ſacrificiū laudis corꝑis chriſti ⁊ ſanguinis ſacramētum participauerūt. Et accipientes cibū ꝯfortati ſunt. Et iter ceptum aggrediētes romā auxiliante dn̄o peruenerūt ⁊ ſancto anacleto pape actus et martirij ſancti dyoniſij ſicut eis iuſſerat ordinēnarrauerunt. Perfecto itaqꝫ negocio ad meldenſiū ciuitatem reuerſi ſunt. vbi ſancte p̄dicationi ac pijs operibꝰ inſiſtētes ſanctinꝰnus fide ac virtutibꝰ boniſqꝫ operibꝰ ad celeſtia regna trāſiuit.Cui antoninus in ep̄atu ſucceſſit et ꝑ plures annos ī ſancto officiodegenum multiplici bonoꝝ opeꝝ fructu et animaruꝫ lucro migrauit ad dn̄m.De vita ſancti ionij..xxiij.Ex geſtis eius.Anctus quoqꝫ ionius cūbeato dyoniſio d̓ partibꝰ athenienſiū aduenit. Deindſancto cauranno ꝯſociatꝰ vrbe roma cuꝫ beato dyoniſio p̄ſbiteri officiū ſumpſit. ⁊ caſtrenſiū pagum ꝓperans euangeliūpredicauit. Alius ei cibꝰ non erat aſſiduus qͣꝫ eſus herbaꝝ virentiū⁊ aquēde calicē pro potū feſſo corꝑi tribuebat. Quadrageſime vero diebꝰ bis in ſeptimana cibū corpori mīſtrabat. Tres autēlictores a iuliano prefecto miſſi vt eū ꝑquirerēt ꝓpe pariſius ꝑuenerunt. cui vicinior eſt pagus caſtrenſis qui dicit̉ mons ſancti ionis. eumqꝫ ibi reppererunt nonis auguſti docentē populū. In quoloco populi caterua plurima ꝑ eū ad chriſtum cōuerſa gaudebat.Ut autē perſecutores eminus venire cōſpexit a predicatione nondeſtitit. ſed ſalubribꝰ monitis populū adhortatus ē. ⁊ puras manꝰinferens celo. totis viribꝰ dixit. Gratias ago tibi dn̄e hieſu chriſtequi me ad titulū dignitatis tue vocare dignatus es ⁊ beatoꝝ martirum tuoꝝ cōſorte efficere. Egreſſus igit̉ ab vrbe ꝑiſiaca intrepidus peruenit ad montē ion. Aduenientes impij ſanctūqꝫ virū apprehendentes cū indignatione allocuti ſunt eū. Quē cum nō poſſent a fide chriſti auertere. vinctis manibꝰ occiderūt. Sanctus virnec terrore concutit̉ nec dolore corporis ſuperat̉. ſed ꝯfiſus in domino imbecilla ſenectutis mēbra iuuenili vigore ſuſtentās. chriſtinomen confiteri non metuit. Tūc vnus ex militibꝰ euaginato gladio comꝑata iam ſancta ceruice precioſum abſcidit caput. Cunqꝫſancti viri cadaueriaceret exanime. vidētibꝰ militibꝰ lux de celo ſuper ſanctū corpus emiſſa ē. ⁊ vox pariter cū luce venit dicēs. Eugefamule meus ion qui ꝓ me ſanguinem tuū fundere nō dubitaſti interris. cū ſaratulare in aſtris. dei autē ſancto conſilio qui ſanctos ſin̄ſura ꝓbat et ſine mēſura glorificat recedentibꝰ aloco miniſtris nequā. erigens ſe ſancti viri corpus exanime. apprehendmanū ꝓpria caput abſciſum. ſtabiliqꝫ greſſu iter ſuumcarpereitis firmiillud a mōte quaſi miis cepit. portanuario vno ꝑuenit ad locum quē vir ſanctus funeri tradendū elegerat. vbi cū palma victorie ſanctꝰ requieuit ī pace. Cūqꝫ ſanctū corpus viri miſeriodie reconderent. aꝑte ſunt nares eoꝝ. ſenſerūtqꝫafomata angeloꝝ qui a dn̄o ob ſancti viri exequias fuerant deſtiDe vita ſancti cauranni carnotenſis..xxiiij.Ex geſtis eius.Anctus autem caurannꝰnano territorio oriundus cuꝫ beato dyoniſio diutiſime fuerat eruditus. qui a beato clemente pariſius eſt

directus. Qui cū ſemꝑ ſuꝑ littora maris graderet̉. nauem oneriferam reperiēs in eā aſcēdit. Et ecce ab oriētali plaga dira grado ꝓdijt. Nauis aūt vndaꝝ ꝓcellis iactabat̉. ita vt oēs qui aderat periculū mortis adeſſe clamabāt. Statimqꝫ vir dei oculos in celū intendens cū ſignacula crucis cōtra ventorū rabiem exhibet magnatranquillitas ſubito facta ē. ita vt ethnici qͥ aderant accipientes abeo fidei ſignaculū crederēt in chriſtū. Cū autē ꝑueniſſet ad quādāinſulā vbi templū veneris habebat̉. ⁊ ſpurciſſimo ritu cū multitudine populi annua feſtiuitas celebrat̉. Ecce ſacerdotis filia grauitera demonio arrepta eiulare cepit et clamare ꝑ ꝯpita caurānū chriſtifamulū adueniſſe eiuſqꝫ occurſui ſe debere p̄parare. Et cū an̄ virūdei veniſſet demoniaca ml̓titudo ꝑ os eiꝰ clamabat. Cur ſerue deiantiquis ſedibꝰ auellere nos veniſti. Huius quippe terre populusfidē chriſti non habet. Uidenſqꝫ vir dei puellā grauiter vexari. ſb̓trinitatis noīe eam liberauit expulſo demonio. Qd̓ vidētes cūctiqͥ p̄ſtigijs demoniace inſultatiōis detēti aderāt feſtinant̉ ad dei famulū ꝯfluebāt chriſti ſignaculū poſtulātes. Preterea ꝑ diuerſasmaris inſulas quicūqꝫ a demonio vexabāt̉ amētius clamnabant famulū dei adueniſſe. eumqꝫ feſtinant̉ adiri debere. Et quicūqꝫ accedebant reꝑata ſoſpitate fugatis ſpiritibꝰ ad ꝓpria redibant. Cūqꝫꝓ his ſignis ab omī populo honoraret̉. timēs ne vētus humani fauoris ſubriperet qḋ in celo hūilitas collocabat. ꝓſpero curſu maſſiliam petijt. vbi paꝝ cōmoratus multos ab ydoloꝝ cultura reuocauit ⁊ in fide chriſti ſolidauit. Poſt hoc ad cornotū vrbē illuſtrādam acceſſit. vbi a paucis chriſtianis qͥ ibi erāt ſuſceptus multosquoqꝫ ab ydolatria ꝯuertit. Cū autē iter carꝑet. vj. ab vrbe miliario occurrūt ei filij belial armati. putātes eū plurimā ferre pecuniā.ſtatimqꝫ omnibꝰ ſuis fugiētibꝰ inimicis ꝑſequētibꝰ. ipſe ſolꝰ remanſit intrepidus. malenſqꝫ mori qͣꝫ fratres ſuos periri. Altiꝰ clamarecepit. Nolite hoīes nolite ꝑdere innocētes. pecunia quā q̄ritis enhabet̉cū. Tūc ad eū illi reuerſi rogabāt vt ꝓderet. Qui vnumtm̄ ſolidū quē ſibi ꝓ viatico reſeruauerat. eis on̄dit. Reliqͣ enī oīabꝰ erogauerat. Tunc illi putātes ſe ab eoiſos. euaginatolio ceruice vltro ſubdita caput eiꝰ amputauerūt.De ſancto luciano beluacenſi..xxv.Ex geſtis eius.Anctꝰ quoqꝫ lucianꝰ beati petri apl̓i diſcipulꝰ. beato dyoniſio a beatoc lementeſociꝰ ⁊ coadiutor traditꝰ. Quē euāgelizādi gr̄a beluacū miſit. qͦ cuſtodia romanoꝝ ⁊ militarꝭ excercitꝰ reſidebat. qꝛ gensbellicoſa fuerat. iō ꝓpt̓ inſolentiā eoꝝ ſeu ꝓpt̓ cuſtoiitatū. his in ꝑtibꝰ tunc romanꝰ ꝟſabat̉ exercitusdias ceteraꝫHic igit̉ lucianꝰ a beato dyoniſio miſſus a qͦ p̄ſbiteri ſumpſit officiū. chriſtū p̄dicare cepit. multoſqꝫ ad fidē eiꝰ a cultū demonū conuertit. Erat aūt vir mire patientie. ſumme abſtinentie. ⁊ om̄i copiagr̄aꝝ exornatꝰ. nec aliꝰ erat ei cibꝰ aſſiduꝰ qͣꝫ herbaꝝ virentiū eſus.Potū aq̄ frigide corꝑi feſſo tribuebat qͣdrageſime diebꝰ bis in ſeptimana cibū corꝑi mīſtrabat. Suſtētabat enī eū celeſtꝭ alimonievictꝰ ⁊ mēbra debilia diuīa gr̄a roborabat. Cū aūt iulianꝰ p̄fectusimpijſſimꝰ qͥ decreta pͥncipū receꝑat vt ī chriſtianos ſeuiret audiſſet lucianū ab vrbe roma egreſſum vt alijs ꝓuīcijs euāgeliū ꝟitatꝭinferret. ⁊ ydola ꝯterēda doce̓t furibūdꝰ p̄cepit tribꝰ puerꝭ ſuis fortiſſimis. iacino. lario. ⁊ antro. vt ſct̄m dei vbicūqꝫ poſſent ꝑqͥrerenteumqꝫ ſi reperirēt audiētie ſue pn̄tarēt vel gladio feriēdū traderētQui cū eū ꝑ diuerſas ꝓuincias q̄rerēt. audito ꝙ in gallia p̄dicaret ira magis accēſi gallias penetrarūt. eūqꝫ. vj. idus ianuar̄. beluaci ppl̓m docentē reppererūt. Qui cū eos eminꝰ venire ꝑſpiceret a p̄dicatiōe nō deſtitit. ſꝫ ppl̓m exhortās ait. Ecce fratres et filij kariſſimi iā mihi dn̄s laboꝝ meoꝝ retributor adeſſe dignatꝰ ē. Et iamcorpꝰ qͥdē nimia ſenectute laſſatū ē. ſꝫ aīa cū fructu martirij ad palmā ꝑueniet. Uos gͦ in accepta p̄dicatiōe firmiſſime ſtate. nec terror pͥncipū aūt mala ſuaſio vos a vite monitis valeat reuocare. vtibi ſequāt̉ merita gregis vbi p̄ceſſit fortitudo paſtoral̓. His dictꝭocl̓is ⁊ manibꝰ in celū directis totis viribꝰ cepit chriſto gr̄as agere.ꝙ ſancti martiris dyoniſij dignabat̉ eū ꝯſortē efficere..xxvj.e martirio eiꝰ et exequijs.Unc egreſſus ab vrbe cūduobꝰ pueris maximino ⁊ iuliano. ꝑuēit ad mōtē tribꝰFfere miliaribꝰ ab vrbe diſtātē ſuꝑ fluuiū thare. Tūc app̄hedētes impij a iuliano directi duos p̄fatos pueros gladio int̓fecerūt. Sct̄m ꝟo lucianū cū indignatiōe allocuti ſūt dicētes. Tune es qͥ maleficijs tuis ppl̓m ſeducꝭ. vt ſacratiſſimis dijs n̄ immolētſed inuictiſſimoꝝ principū decreta ꝯtemnāt. Qui rn̄dit. Ego maleficus nō ſum ſed beneficijs eruditus ſuꝑnis. populo viā ꝟitatisoſtendo ⁊ dominū hieſum chriſtū qūo in offenſo pede ſequant̉ innoteſco. Tūc apprehēdētes eū vinctis māibꝰ ceciderūt. Illoqꝫ cōſtanter ꝑſeuerāte vnus ex militibꝰ euaginato gladio caput eius ab