Liber.XI.

F¶ Rat aūt maria locuplesfemina de regione trans iordanē. que belliterrore oborto hieroſolimā ſe contulerat vt eſſet tutior. Huiꝰ opesprincipes factionum certatim inuaſerant. Alimentorū etiam ſi qͥdp̄cio queſiuerat de manibus eruebat̉. Defecerantqꝫ iam omnia etdelicijs aſſueta aſperiora palearū vel coriorum dura non emolliebat. Seua itaqꝫ fames ītimis ſe infudit medullis. exaſperauit humores. mentē exagitauit. Habebat aūt infantuluꝫ cuiꝰ vagitu excitata cū ſe ⁊ ip̄m paruulū macerari videret tātis victa īmanitatibus mr̄is affectū amiſit. Cōuerſaqꝫ ad paruulū ſic ait. Quid tibifaciam paruule. Seua te circūſtant omnia. bellum. fames. incēdialatrones. ruine. Cui te moritura credam aut vite tantillū relinquāSperabā ꝙ ſi adoleuiſſes me paſceres matrē aūt ſepelires defunctā. Sed quid agam miſera. viuendi tibi ac mihi nullū video ſubſidium. Cui te reſeruabo. vel quo te condam ſepulcro. ne canibusalitibus vel feris preda ſis. O ſuauia mihi viſcera. artus iocundiz vos penitus conſumat fames. reddite mihi matri qd̓ acceedite in illud naturale ſecretū in quo ſumpſiſtis ſpm̄. dotibi parat̉ tumulus defuncto. Exoſculabor ergo te. etmiciqd̓ nō habet impatiētia amoris habeat vis neceſſitatis vt ip̄a deuorem meos artus. nō ſimulatis ſed impreſſis morſibꝰ. Fecimꝰ qd̓pietatilit. faciamꝰ qd̓ ſuadet fames. Tua tn̄ cauſa melior ⁊ quedam pietatis ſpecies. qꝛ tolerabiliꝰ eſt ꝙ mater dederit cibū viſceribꝰ tuis. qͣꝫ ꝙ te mater aut occidere poteſt aut deuorare. Hoc dicens auerſo vultū gladiuꝫ dimerſit ⁊ in fruſta filiū ſecans igni impoſuit. partē comedit. partē operuit ne quis ſuꝑueniret. Sꝫ odorincenſi ꝑuenit ad pͥncipes ſeditionis. Qui cōtinuo odorem ſecuti inteunt mulieris hoſpitiū minātes necem ꝙ auſa eſſet ip̄is ieiunantibꝰ edere. atqꝫ exortes facere cibi quē reꝑiſſet. At illa partēiari. de meis viſceribꝰ ciit veſtrā vobis ſeruaui. nolite indbum vobis paraui. Conſedete ocius menſam apponā. Hec dicēsreclit ambuſta membra ⁊ epulanda obtulit. cū adhortationehꝰ mōi.oc eſt prandiū meū hec veſtra portio. videte diligētiusan vos fraudauerim. Ecce pueri manꝰ vna ecce pes. ecce dimidiūreliqui corporis. Et ne alienum putetis. filius meus eſt. nunqͣꝫ fuiſti mihi dulcior fili. tibi debeo ꝙ adhuc viuo. Tua ſuauitas aīammeā tenuit. ⁊ ꝓduxit matri tue miſere diem mortis. Uenerūt necaturi. cōuiue facte ſunt. Habebūt ⁊ ip̄i qd̓ tibi debeant. cū epulasmeas ſumpſerūt. Sed quid refergradū. qͥd exhorretis animocur nōilamini qḋ mater feci. Guſtate ⁊ videte qꝛ ſuauis eſt filius meus. Nolite fieri molliores matre. infirmiores muliere. Egoquidē taaraui epulas. ſed vos ſic epulari matreꝫ feciſtis. Etme quidē tenebat paſſio. ſed vicit neceſſitas. Repleuit cōtinuo totam vrbē tanti ſceleris nephas. ⁊ vnuſquiſqꝫ parricidalis cōuiuijniſterium exhorreſcebat.De deſtructione templi ⁊ vrbis..vj.Eruenit quoqꝫ ad romanos huiꝰ facti īmanitas. Nam pleriqꝫ hoc horrore perterriti ad hoſtē cōfugerunt. Quo cōperto ceſar execrainfelicis terre contagiūmanus ad celū eleuans talia ꝓteſtabat̉ad bellum quidē venimꝰ. ſed nō cum homībꝰ quin potiꝰ aduerſusrabiem beluarum dimicamꝰ. Nā ⁊ fetus ſuos fere diligunt. quosetiā in fame nutriūt. ⁊ alienis paſcunt̉ corꝑibꝰ. a cōſimiliū cadaueꝝnt̓ cadaueribꝰ. Hoc vltra omnē acerbitatē eſt. vt menbraquenuit mater deuoraret. Mūdus ego ab hoc cōtagio. tibi meabſoluo quecūqꝫ es ī celo poteſtas. Scis ſcis ꝓfecto. quia intimoaffectu pacem frequēter obtuli. Et qd̓ nō pudet dicere victor rōparcere eis volud facerē repugnātibꝰ. qͥd aduerſus ſuos furentibꝰ. Nam ⁊ ip̄i nos ſepe de muris hortati ſunt dimicare. ne grauiꝰ a ſuis perirēt. Et ego poſitis plurimūqꝫ armis.qꝛ illi a ſinebant. in bellum redij vt liberarē obſeſos nōadmoueri templo arietes iubet. Deniqꝫu auctoribꝰ cum templū exureret̉. romani ſignatum eius ⁊ contra portam orientalē ſacrifilerūt. imperatorē titū ſummis vocibꝰ p̄dicantes. Sacerdotesautē quos ⁊ aqueīpia ⁊ eſtus finitimi incendij cōmacerabat ſitivitam rogauerūt.itus iuſſit occidi degeneris animi eſſe reſpōdens. vt temploimi cuperēt ſuꝑuiuere. Iohāni quoqꝫ acſymoni ⁊ ceterislitionū principibꝰ indulgentiā poſtulantibꝰ reſpōdit. Serum nead miſericordiā. cum iam qd̓ remi tenſeruet̉ nihil relictunPacem offerebam nō recepiſtis. parcerevolebā nō ſineblia ſuſpendebam ⁊ vos irruebatis. Et nuncopulus extinctus eſt. templum ardet.uid adhuc ſtatis armati.Bonite arma quaſi victi. viuere vobis donabo. ⁊ ſi nō meremini.Uitus ergo qͣꝫuis ad iracūdiam excitatus ꝓpoſitum ſuū non ſoluitconiturilis faſtigij. ſed cōfugiētes recepit ſoliꝰ pietatis intuitu. Nec romani multa iam cede feſſi. abnuebāt vite indulgentiam.

et ſtudio captiua macipia vendendi promptiores erant ad reſeruandā ſalutem. Plurimi venales ſed pauci emptores. qꝛ ⁊ romani habere iudeos in ſeruitutē dedignabant̉. ⁊ nec iudei ſuꝑerant qͥſuos redimerent. Octaua igit̉ die gorpiei mēſis. cōcremata eſt ciuitas. Ceſa aūt ꝑ omne tempus obſidionis aſſerūt deciēs centenamilia. Captiui quoqꝫ adducti ſunt iudeoꝝ ad. xcvij. milia. ¶ Hugo floriacēſis. Feſſi deniqꝫ multa cede romani querebant quibuscaptiua mancipia venderent. Sed qꝛ plurimi venales ⁊ pauci inueniebāt̉ emptores. nō defuere qui ⁊. xxx. mancipia vno nūmiſmate mercarent̉. ¶ Euſebius in cronicis. Tunc regnum iudeoꝝ defecit. Colligunt̉ aūt a ſecūdo anno darij ſub quo rurſus templumedificatū eſt vſqꝫ ad hunc ſecūdū annū veſpaſiani. in quo nouiſſime hieruſalē ſubuerſa eſt anni. d. xc.De paſſione ſancti appollinaris..vij.Ex geſtis eius.Atēpeſtate paſſus eſt ſanctus appollinaris martir. Qui quōdam diſcipulꝰ ſan⁊ p̄dicans ⁊ miracula faciēs tribunū ciuitatꝭ cuiꝰ vxorē ſanaueratſcti petri apoſtoli iuſſu eius a roma ad rauennā ꝑuenit.cum magna eiꝰ familia baptiſauit. Cuiꝰ famam dux audiens. eumſibi quātotiꝰ ſiſti fecit. Et cū ſacerdotibꝰ ydoloꝝ ducens eū ad tēplum iouis cū ille dixiſſet aurum ⁊ argentuꝫ illic appenſum meliusdari pauꝑibꝰ qͣꝫ ante demones ſic appendi. eijcit̉. ⁊ ſemiuiuꝰ extravrbem relinquit̉ ⁊ a diſcipulis ſuis in domo cuiuſdā vidue ſex mēſibus refouet̉. Inde veniēs ad vrbē claſſem dū multos cōuerteretfuſtibꝰ cedit̉. ⁊ nudis pedibꝰ ſuꝑ prunas ſtare compulſus xp̄mqꝫamplius cōfitēs. extra vrbē eijcit̉. Ruffus aūt rauēne filiam ſuamdefunctam lamentās appollinari veniēti ⁊ eum cōſolanti reſpōditUtinā huc non veniſſes. Dij em̄ irati ſunt. ⁊ filiam meā ſaluam facere noluerūt. Tu ꝟo qͥd potes. Et videntibꝰ cunctis ait appollinaris. Iura mihi ꝙ ꝑmittes puellam ſequi ſaluatorem ſuū. Ruffus dixit. Scio ꝙ mortua eſt puella. tn̄ ſi videro eam viuā faciamqd̓ dicis. Statim cū apprehēdiſſet manū eius erexit eam ſanā. Etip̄a cū matre ⁊ multa familia baptiſmū ſuſcepit ⁊ virgo ꝑmanſit.Ruffus ꝟo timens ceſarem occulte diligebat eum. Qd̓ audiensceſar ſcripſit ad p̄fectum p̄torij vt appollinarem aut dijs inclinaret. aut in exilium mitteret. Meſſalinus ergo p̄fectus appollinareꝫſacrificare nolentem fuſtibus cedi ⁊ in eculeo appenſum torquerip̄cepit. Ubi dum adhuc dominū p̄dicaret. miniſtri aquā bullientem eius vulneribus immittūt. Et dum vellet p̄fectus eū in exiliūmittere. xp̄iani irruentes in paganos pluſqͣꝫ. cc. ex eis occiderunt.Tūc timēs ſibi vicariꝰ appollinarē cathenis onuſtū ⁊ ligno offenſum iuſſit recludi. ⁊ vt ſic deficeret nihil penitus miniſtrari. Queꝫquarto die cognoſcens ab angelo confortatū cathenatum naui impoſuit. ⁊ ſequentibus eum tribus clericis in exilium deſtinauit. vbicum clericis ⁊ duobus militibus. ceteris ꝑeuntibus. periculū euadens milites quidem baptizauit. ⁊ in exilio p̄dicans a nemine receptus ſed grauiter verberatus. poſt trienniū rauennam redijt. ſed apaganis iterū verberatus ad templū appollinis ducit̉. ſed ſtatimfacta oratione templū corruit ⁊ tanto iudici p̄ſentatus ⁊ de multꝭinquiſitus filium eius a natiuitate cecū ſanauit. Sicqꝫ multis credentibus a iudice leniter tractatus. in p̄dio eius ꝑ quatuor annosfuit. Cum ergo pontifices accuſarent eum apud veſpaſianū ceſarem reſcripſit. vt aut de vrbe exiret aūt ydolis conſentiret. Nō em̄dignum eſt inquit vt deos vindicemꝰ. ſed ip̄i de inimicis ſuis vindicent ſe ſi poſſunt. Tūc demoſtenes patricius nolentē ſacrificarecuidam centurioni iam xp̄iano euꝫ tradidit. Cuiꝰ rogatu pergensin vicum leproſorū vt ibi ꝓpter furorem gentiliū latitaret. a paganis inſecutus vſqꝫ ad mortem ceſus eſt ⁊. lvij. dies ſuꝑueniens etxp̄ianos admonens ibidē a diſcipulis ſepultus eſt..viij.De cupiditate veſpaſiani ⁊ morte eius.Suetonius.Nveſpaſiano merito culpet̉ vt dictum eſt pecunie cupiditas. Non em̄ contēIIItus eſt omiſſa ſub galba vectigalia reuocaſſe. noua etgrauia addidiſſe. auxiſſe ꝓuincijs tributa nōnullis etiam duplicaſſe. Negociationes quoqꝫ vel priuato pudendas palam exercuit.nec canditatis quidem honores reis ne tam innoxijs qͣꝫ nocentibꝰabſolutiōes vendicare cūctatus eſt. Creditur etiam ꝓcuratorumrapaciſſimum quēqꝫ ad ampliora officia ex induſtria ſolitus promouere. quo locupletiores mox cōdemnaret. Quibus quideꝫ vulgo pro ſpongijs dicebat̉ vti quod quaſi ⁊ ſic eos madefaceret etexprimeret humentes. Quidam natura cupidiſſimum tradunt.Sunt econtra qui oppinentur ad manubias rapinaſqꝫ neceſſitatecompulſum ſumma erarij fiſciqꝫ inopia. Quod ⁊ veri ſimilius videtur quādo ⁊ male partis optime vſus eſt. In omne hominū genus liberaliſſimꝰ. Expleuit cenſu ſenatorium. Conſulares inopes