Liber.X.

ꝑſeuerauit cometes. Et. vij. die april̓ ad feſtū azimoꝝ ppl̓o ꝯueniente. ix. hora noctis circa arā ⁊ circa templū tātū lumen effulſit. vtclariſſimꝰ dies putahoc vſqꝫ ad dimidiā ꝑmanſit horā. Eoduceret̉ bonum in medio phancdem qͦſto¬īpli cū eſſet enea atꝫ gͣuiſſima ⁊ pꝰpeperit.meridiē vix a. xx. homībꝰ clauderet̉. ſeriſqꝫ ferro iunctis obſeraret̉peſſuloſqꝫ altos habe̓t in ſaxeū limē dimiſſos vno ꝑpetuo lapidefabricatū. viſa ē hora noctis. vj. ſponte pateſce̓. His aūt ꝑ cuſtodes tēpli magiſtratui nūciatis aſcēdit ille vixqꝫ eaꝫ potuit claudere. ſed hͨ mōſtra imꝑitis buriū eſſe videbāt̉. prudētibꝰ ꝟoturi. Pret̓ hec an̄ ſolis occaſuꝫ viſi ſunt ꝑ inane ferrei curmarus totis regionibꝰ ⁊ armate acies circūfuſe. Die aūt feſto penthelū more ſuo ad diuīas res cecoſtes nocte ſacerdotes intimū terlebrandas ingreſſi.motū quendā ac ſtrepitū ſenſeruntē audierūt. que diceret. migremus hinc.oſtea ꝟo ſubitā vē hieſu filio anani.Ieſus etiaꝫ quidaꝫ filiusanani plebeiꝰ ⁊ ruſticus qͣdrnio an̄qͣꝫ bellū gereret̉in ſūma pace ciuitatis atꝫ opulētia cū ad diē feſtum veniſſet exclamare cepit. vox ab occidēte. vox a qͣtuor ventis. vox inhieruſolimā ⁊ templū. vox in omnē hūc ppl̓m. Et interdiu noctuqꝫ ꝑ oēs vicos ciuitatis clamitās circūibat. Nōnulli aūt viroꝝ inſigniū adu̓ſum om̄e indigne ferētes hoīem corripuerunt. ⁊ multisverberibꝰ affecerūt. ille tn̄ ē adem q̄ prius vociferās ꝑſonabat ductuſqꝫ ad p̄fectū romanū atqꝫ ibi plagis vſqꝫ ad oſſa laceratꝰ. necſupplex fuit. nec lacrimauit. ſꝫ vt poterat inclinās maxīe flebilit̓ vocem ad ſingulos ictꝰ vt pot̓at rn̄debat. Ue ve hieroſolimis. Prefecto aūt int̓roganti qͥ eſſet vel vn̄ eēt aūt cur ita diceret. nichil retulit. nec ceſſauit a luctu miſerie ciuitatis. donec eū p̄fectus furereiudicatū dimiſit. ille aūt vſqꝫ ad belli tp̄us vociferās. nec imp̄catꝰeſt cuiqͣꝫ. cū in dies ſingulos mulctabat̉. neqꝫ ꝟberāti ꝯuiciabat̉.nec vicrentibꝰ bn̄dicebat. ſꝫ ſola reſpōſio aderat om̄s triſteebꝰ feſtis vociferabat̉. idqꝫ ꝑ ānos. vij. ⁊. v.mēſes ꝯtinuos faciēs in voce rautior fuit in qͣ laborauit. donec obſidionis tꝑe ipſa re ꝑfectis augurijs reqͥeuit. Supra muꝝ em̄ circumiens. Itē ve ve ciuitati ⁊ ppl̓o ⁊ phano voce magna clamabatcum aūt ad extremū addidiſſet. ve etiā mihi. lapis tormēto miſſusſtatim eū ꝑcuſſit. aīamqꝫ adhuc oīa illa lugentem dimiſit..lxj.De vltima diſpſione apl̓oꝝ ceterorūqꝫ diſcipuloꝝ.Euſin eccl̓iaſtica hiſtoria libro ſcd̓o.Git̉. xl. anis poſt admiſſūpiaculum impioꝝ iudeoꝝ pena dilata eſt in quibꝰ apl̓iomēs p̄cipue tn̄ iacobꝰ frater dn̄i hieroſolimitanus ep̄us ꝯſtitutꝰindeſinēter ppl̓m cōmiſſe impietatis admonebat. ſi forte poſſēt ponitere ꝓ ſcelere ⁊ vltrices flamas lacrimaꝝ vbertate reſtinguere.Cunqꝫ iudei debitis cladibꝰ vrgerent̉. ſancti apl̓i dn̄i ceteriqꝫ diſcipuli ad p̄dicandū verbū dei ꝑ ſingulas quoqꝫ orbis terre ꝓuincias dirunt̉. Thomas ſic̄ nobis tradit̉ ſortitꝰ eſt parthos. matheus ethiopiā. bartholomeus indiam citeriorē. andreas ſcithiaꝫiohānes aſyam. Un̄ apud epheſum ⁊ cōmoratꝰ eſt ⁊ defunctus.petrꝰ ponthū galaciā. bithiniā. capadociā. ceteraſqꝫ ꝯfines ꝓuincias. Iudeis tn̄ dumtaxat p̄dicās circūiſſe dep̄hēdit̉. et ad vltimūin vrbe rome cōmorat̉. vbi ⁊ crucifixus ē deorſum capite dimerſoQd̓ ip̄m ita fieri dep̄catus eſt. ne coequari dn̄o videret̉. De paulo aūt quid dicā. qui ab hierl̓m vſqꝫ ad illiricū repleuit euangeliuꝫxp̄i. ⁊ ad vltimū ſub nerone martiriū duxit. Hoc itaqꝫ ꝑ ordineꝫin. iij. libro explanatōeꝫ geneſis origenes expoſuit. Eccl̓ia qͦꝫ quehieroſolimis fuerat ꝯgregata. reſpōſo a deo accepto emigrare iubet̉. ⁊ trāſijt ad oppidū qd̓ daꝫ pellā noīe trans iordanē. quo ablatis ab vrbe ſanctis ⁊ iuſtis viris vindicte celeſti fieret locus. taꝫ devrbe ſacrilega qͣꝫ de ppl̓o īpio ꝑ excidiū patrie eu̓ſionēqꝫ ſumedeCſtis petri ⁊ pauli apl̓orū ⁊ beati marci iam ſuprae ceteris ſermonē ordinamur..lxij.De aduentu ſancti thome in andronopolim.Ex geſtis eius.Homas igitur qui ⁊ didinus cū eſſet apd̓ ceſareā apparuit ei dn̄s ih̓us dicēs ei.rere hoīem architectonica arte eruditū. Uade cū eo. qꝛ ego tecūRex indoꝝ gundoforꝰ miſit p̄poſitū ſuū ad ſyriā querum. Et cū indps mihi acqͥſieris cū corona martirij venies ad meCui thomas. Deus meus es tu et ego ẜuus tuꝰ. fiat volūtas tuahec eo dicēte p̄poſitus ille noīe abbanes deſcēdens de naui deambulabat iuxta mare in foro reꝝ venaliū. Dn̄s autē acceſſit ad eum⁊ ait. Quid qarare vis o iuuenis. Qui rn̄dit. Dn̄s meus miſitcā artifices qui romano oꝑe ſibi palaciū ꝯſtruant.Cui dabeo iniit ſeruū mihi fidelem ⁊ ydoneū quē ad ciui-

tates diuerſas iam miſi. ⁊ quidqͥd laborat mihi laboꝝ ſuoꝝ mercedem apportat. hunc gͦ tecū mittā. vt expletis omnibꝰ eum faciasad me cū honore remeare. Qd̓ ille audiens. gauiſus ē valde. Etcōuocans dn̄s thomam. tradidit eū in manu abbanis. ⁊ abſceſſit.Et cū nauigarent. ait abbanes ad thomam. Quid ſcire potes dehis artibꝰ. Qui reſpondit. colloco fundamēta q̄ nunqͣꝫ vetereſcūtExtruo parietes qͥ nunqͣꝫ corruūt. facio exedras ⁊ feneſtras ⁊ erigo fabricas. oīa que in ſtructura ncc̄aria eſſe pn̄t ego facio. Et qͣntos volueris mihi dare diſcipulos ego docebo. cui rn̄dit abbanesMagnus eſt vir iſte qͥ tales hꝫ ſeruos ⁊ melior qͦuis rege. cui thomas. Filius vnicꝰ regis eſt qͥ tenet imꝑium patris eius in montibꝰſuꝑnis. vbi hoſtis introire nunqͣꝫ pōt. Ubi nullus penitꝰ inuenit̉infirmꝰ nullus aliquo indigēs. cū hec ⁊ his ſimilia loqueret̉ plenisventis ⁊ ꝓſperis. vij. die tenuerūt ciuitatē andronopolim. cuiꝰ rexfiliā ſuā nuptui tradebat. Precōnes qͦꝫ clamabant ꝑ ciuitateꝫ vtoēs int̓eſſent. nuptiali ⁊ regali ꝯuiuio. diues. pauꝑ. nobilis. ⁊ ignobilis. ciuis ⁊ ꝑegrinus. Et quicūqꝫ nō veniret regem offenderēt.Qualiter eum cantatrix in ꝯuiuio manifeſtauit..lxiij.Ontigit ergo et abbaneꝫcū thoma introiſſe ꝯuiuiū. Interea cantatrix cū tybiacircum ibat. et circa ſingulos vnicuiqꝫ laudem cāebatAt vbi venit ad thoma diutius īmorata eſt ſtupēs hominem non manducantem neqꝫ bibentem. ſed oculos ad celuꝫ fixos habētem. intellexitqꝫ hūc hebreū eſſe. ⁊ deū celi orare. Erat .n.et ipſa hebrea. ⁊ cepit hebraice canere. Unꝰ eſt deus hebreoꝝ. qͥcreauit oīa. ipſe fecit celū ⁊ terram ⁊ fundauit maria. Audiēs hocapl̓us plus orabat ⁊ ardentiꝰ puellā hebreā verba ꝟitatis canentem eadē repete̓ admonebat. Tūc pincerna increpās apl̓m ꝙ neqꝫ māducaret neqꝫ biberet palmā dedit ī faciē eiꝰ. cui dixit apl̓us.Meliꝰ eſt vt tibi in futuro ſeculo det̉ indulgētia vbi nullus plagefinis occurrit. iſta aūt tibi reddet̉. vt tuipſe intereas. manꝰ ꝟo queme ꝑcuſſit a canibꝰ rōſa huc apportet̉. hoc aūt hebraico ſermonedixit. nulluſqꝫ excepta puella hebrea intellexit. Hincerna igituregreſſus ē vt aquā deferret a fonte. Quē leo inuaſit ⁊ bibens ſanguinē eius abijt. Canes ꝟo cōmedebāt mēbra eius. Equibꝰ vnꝰniger canis dexterā manū eiꝰ in ore ſuo ferēs in medio ꝯuiuij apportauit. Qd̓ vidētes ꝯuiue obſtupuerūt. ipſa aūt cātatrix iactauit tybias ſuas ⁊ currēs cepit oſculari pedes apl̓i ⁊ dicere omnibꝰhic homo aūt ꝓpheta aūt apl̓us dei eſt. Nam qua hora pincerna dedit palma in faciē eius dixit hebraice hoc quod ei euenit.s ad fidē ⁊ caſtitatē ꝯuertit. lxiiij2e filia regis ⁊ eiꝰ ſpōſoUnqꝫ de ſtrepitu hominū rex inqͥreret. ⁊ qͥd eueniſſet audiret. fecit ad ſe vocari apl̓m. rogauitqꝫ eū vt bn̄dice̓t filiā ſuā vna cū ſponſo ſuo. Qui ingreſſus cū rege thalamū. poſuit manum ſuꝑ capitaꝝ ⁊ ait. Deus abrahā yſaac ⁊ iacob. bn̄dic adoleſcētesiſtos. ⁊ ſemina ſemē vite eterne in mētibꝰ eoꝝ. Poſt hͦ cū ſponſusapl̓m deduceret. ramꝰ palme plenus dactilis in manꝰ ipſius apparuit. ⁊ gaudēs intro cucurrit ad ſpōſam ſuā. dedit qͣꝫ ei. ⁊ guſtauitde fructu eiꝰ. cūqꝫ guſtaſſent ambo. ſubito ſoporati ſomniū hmōividerūt. ꝙ qͣſi rex gēmatus ī medio eoꝝ ſtans amplecteret̉ vtroſqꝫ dicens. Apl̓us meus bn̄dixit vos vt eterne vite ꝑticipes efficiamini. Euigilātes aūt cum hec ſibi narrarēt que viderāt apparuiteis thomas dicens. Rex meus in viſione vobis locutꝰ ē. ⁊ me hucclauſis ianuis introduxit vt bn̄dictio mea ſuꝑ vos fructificet. habetis .n. integritatē. que eſt oīm regina virtutū ⁊ fructꝰ ſalutis perpetue. Uirginitas ſoror eſt angeloꝝ. victoria libidinū. ⁊ oīm bonoꝝ poſſeſſio. Cunqꝫ hec ⁊ alia que ab apl̓o docebant̉ gratanteraptiſmatis vnda ſanctificās eos. nauigauit. Poſt hocaudmiſit vnū ex diſcipulis ſuis vt in eadē ciuitate cōſiſtens ordinaret̉eccl̓iam in qua multꝰ ppl̓us deo acqͥſitus eſt. Et eſt ibi ſedes thome apl̓i ⁊ fides catholica vſqꝫ hodie. ip̄e aūt puer dyoniſius noīefactus ep̄us ſponſaꝫ ſuā noīe pelagiā ſacro velamine conſecrauit.Que poſt obitū eius duplex martiriū in ſe tenuit. vnū qꝛ virū habere ꝯtempſit. alteꝝ qꝛ ydolis ſacrificare noluit. Et his duabꝰ excauſis ſententiam decollationis accepit.palacio ſpirituali. qd̓ indie regi extruxit.lxvUm aūt veniſſet apoſtous hirofoꝝ indie ciuitatē ingreſſus abbanes ad regeꝫnūciauit eū. Rex aūt vt vidit illum ait. Dic modo quoordine potes h̓ palacium inſtruere. Thomas aūt app̄henſa arūdine mētiri cepit. ⁊ dicere. Primo ꝓaulium. ſecūdo ſalutatoriuꝫorium. quarto tricoruinū ⁊cͣ. Rex aūt conſiderans ait.tercio ꝯſiUere artifex es. ⁊ decet te regibꝰ miniſtrare. Relinquēs autem illipecunias infinitas abijt. Apoſtolus aūt cepit circumire ꝑ vicinastiuitates ⁊ p̄dicare verbum dei. baptizare credentes. abundanter